3138 resultaten.
verdriet
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
952 Glazen woorden op het puntje van m'n tong
die aan jou toebehoren
maar die ik steeds verdrong
woorden als glas zo breekbaar
gebroken in m'n mond
voor eeuwig onuitspreekbaar
omdat ik de moed niet vond…
Zonder jou
netgedicht
3.2 met 293 stemmen
47.338 Vol glinsterpracht, en spiegelglans
Als glasgeblazen onzinmuiltjes
Verloren na de eerste dans
Als warmend licht van druipsteenkaars
Vol kleurenspel en vonkelwakker
Als goedbedoelde pogingwoorden
Vermoord door deze rijmingsstakker
Zo nutteloos de gloed te vangen
Nog zinlozer de dans te herhalen
Want wakker is het droomverlangen
En gebroken…
Samen, in eenzaamheid.....
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.255 Tot over de grens wil zij verblijven
in armen der vergetelheid
zijn zacht geproken woorden
nu genageld in haar ziel
koesteren haar gedachten
het zout verweven met het
zand golft gebroken letters
als schuim, zin voor zin
zacht als harde waarheid
in plots verloren leven
samen een, maar nimmer
was zij zo een, doch alleen
met haar eigen…
Er ging iets van liefde...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
755 Er ging iets van liefde door ons heen
van d'een naar d'ander
van d'ander naar d'een
er ging iets van liefde door ons heen
en alle licht dat gebroken werd
en alle vuur dat ontstoken werd
van d'een naar d'ander
van d'ander naar d'een
liet door de dagen een blijvend spoor
werd als het graan in de diepe voor
ging als nieuw leven de wereld…
Haar beeld
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
457 ze druppelde
glinsterend
groene voeten
in het koude
ochtend gras
spiraalde
ronde speelse
vormen in
haar gaan
door het nat
licht scheen
alle kleuren
door gebroken
stralen van
de ochtendzon
feeëriek
danste zij
met de frêle
schaduw van
haar beeld
vonkte volmaakte
schoonheid in
het langzaam
doven van haar
ochtendsleep…
TWIJFEL
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.492 Gebroken
Beschadigd
Door 't verleden
Angst onuitgesproken
Breekbaar
Twijfelend
Tot hier, niet verder
Zo steek ik in elkaar
Verward
Zo graag willen
Die stap zetten...
Naar jouw hart
Verdriet
Geesten uit 't verleden
Die alles steeds verpesten
Op liefdesgebied.…
Verstrooit het licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 je bent van glas
dat in zijn matheid nog
maar vage beelden lacht
waar het bewegen
nog slechts een schaduw
is van het echte leven
je krachtige lijnen
zijn broos en breekbaar
door de tijd geraakt
het kristal transparante
heeft na vele jaren zijn
vitale flonkering gestaakt
nog ben je niet gebroken
maar in de warme middagzon
verstrooit…
Hinderlaag
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
643 In een hinderlaag,om ons heen
de angst,met mij in het midden,
labyrint met een denkbeeldige lijn,
doodstil en algemeen, moet een
andere weg te vinden zijn, verging
de wereld niet toen ik sliep, een
paradigma van de gebroken schijn,
die emotie even los te laten, tot
een aangeboren moed mij riep, de
essentie een nieuw tijd, de strijd
met…
Anna
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.452 Doordat zij aan haar hoop was trouw gebleven
– al vonden anderen dit ongerijmd –
werden de scherven van haar jong gebroken leven
in één ondeelbaar ogenblik gelijmd.…
vluchtigheid
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
711 vanmorgen vloog hij nog
"de meeuw van Tjechov"
op nauwelijks 10 meter
van de caravan lag de dode meeuw
vleugels weerloos uitéén
de kop geknakt en ogen gebroken
zomaar uit de lucht gevallen
als het pijnlijk bewijs
van vluchtigheid...…
Show must go on
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
944 Daar gaat de clown
hij stoot z’n hoofd
iedereen moet lachen
daar loopt de clown
hij struikelvalt
men vindt het geweldig
daar ligt de clown
met gebroken hart
het publiek juicht hem toe
maar het duurt lang
hij staat niet meer op
de zaal verstomt tenslotte
niemand biedt hulp
want is het nu echt
of nog steeds show…
Ramingen en remmingen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
563 getrokken naar getekend licht
nader ik de hand die nodigt
zo het lijkt
de mot in mij is bang te branden
voorkomt dat ongeremd verlangen
neder strijkt
tastend draai ik om de bron
van alle zijden op te nemen
tot er blijkt
waar duister inbegrepen is
en bespiegeld zicht gebroken stenen
goud verrijkt…
Vorstperiode
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
693 Ik zie de winter rond jouw lippen
voel de woorden in mij galmen
hol
als echo’s door een verlaten huis
waar onder as in de open haard
het vuur onzeker gloeit
bevreesd om op te laaien
nu gebroken vensters
kilte binnendragen
en de deur kreunt op een kier
wanneer ik zachtjes vraag
en nu?…
Het mensonterend tafereel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
891 het glas was zwart
beroet door de walm
van een kaars die
te weinig zuurstof had
het bacchanaal
liep ten einde
hoewel de gordijnen
de dag nog buitensloten
gebroken glas
gevallen flessen
geknoeide drank in de
stank van asbakken en bier
nee ik was niet hier
maar zie het mensonterend
tafereel van veel te veel
doe niet mee aan dit vertier…
Vergeefs
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.065 Sylvia Sylvia, open je ogen
jij schone deerne
jouw lijf zo geknokt
toch heeft het je bedrogen
Sylvia Sylvia, sta nou op
veertig jaren jong
in de bloei van je leven
gebroken in de knop
Sylvia Sylvia, moegestreden
omringd door een zee
van zonnebloemen
en geliefden zachtjes uitgetreden…
De klauw van kanker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 ik spreid mijn vleugels
vlieg de manen terug
die dit jaar verschenen zijn
een gebroken vlucht
de wereld op zijn rug
in hun reddeloos verloren schijn
de existentiële pijn
van het onzichtbare bestralen
chemo’s die de metastases achterhalen
de klauw van kanker is gespreid
het verenkleed nieuw aangeregen
nu vliegensvlug terug naar het…
Als storm.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
759 Als storm je hart heeft gebroken
raap dan de scherven weer bijeen
lijm ze aan elkaar tot een geheel.
Barsten zullen nooit helemaal
meer helen maar probeer het
mooie van het leven te gaan zien.
Klim weer omhoog uit het dal
kijk naar de regenboog hij zal
je leven weer verder gaan kleuren.…
Het scheve schaatsen woelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
581 voel nattigheid
en weet het
scheve schaatsen woelen
ik die altijd
recht door zee
de lange golven snijdt
takkenbos en deuren
die bij toeval openen
angstvallig mijdt
zij trekt mij
onweerstaanbaar aan
de donkere vlek die mij totaal laat gaan
heb het ijs gebroken
ben in het wak gedoken
alleen de schaatsen heb ik uitgedaan…
Flora
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
542 onder tien gebroken nagels
zat het vuil van vele straten
elke dag snoof hij
zijn eigen vieze luchten
de stank lag diep
in de kloven van zijn hand
begraven
ze rook in hem
de hele stad
ze was zijn zeep
zijn enig stuk
hoe zoet haar zweet
als zij hem waste
Uit “Cubanos y Cubanas”…
Mijn hart is als een blomgewas
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.179 Mijn hart is als een blomgewas,
dat, opengaande of toegeloken
de stralen van de zonne vangt,
of kwijnt en pijnt en hangt gebroken!
Mijn hart gelijkt het jeugdig groen,
dat asemt in den dauw des morgens;
maar zwakt, des avonds, moe geleefd,
vol stof, vol weemoeds en vol zorgens!…
lentethee
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
633 oranjebloesems en jasmijn
een geurige verwekking van wat lacht
zonnig, als de witte buiken van
een vlucht vol hoge ganzen
de lucht gebroken door hun kracht
en taal, voor altijd in mijn oren
buitenland
je roept jouw warme naam door ieder
open raam dat wind vangt, na de morgen
al mijn zorgen
waaien mee……
Straaltje licht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
519 Wind fluit hol
tussen muren van ruïnes
waar schimmig licht
in hoeken verdwijnt
slechts stof beweging brengt
door vlagen opgejaagd
stil zit ik te turen
naar brokkelige muren
waar nog kleine lichtstraal
gebroken in schervig glas
wazige schaduw tekent
van wat ik eens was.…
Soms helderen je ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
628 stofjes dansen
in de middagzon
met op de achtergrond
het ruisen van de populieren
handen in je schoot
vingers nog altijd snel
met hun onvermoeibaar
pluizen pakken spel
soms helderen je ogen
als herinneringen
in gebroken glas
hun scherven laten glinsteren
je zit zoals je was
sprankelend en transparant
maar nu fragiel
het zonnetje…
Het boek van mijn leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
638 heb een takje
met knoppen bewaard
gebroken in de eerste lentestorm
de bloesem gezien
wat bloemen vergaard
in de zon van de zomer
veel zware buien
verkleinden de oogst
warm herfstrood bood troost
fier staat mijn boom
de winter te wachten
in rust toch op krachten
zij heeft al
haar jaarring geschreven
in het boek van mijn leven…
Aan een ronde tafel
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
594 ze heffen armen
kijken omhoog in hun
verdriet om het gemis
maar langzaam sluit
de kring familie
die er dan nog over is
rond de tafel van herinnering
langs de vaste route die zij ging
alleen die ene stoel blijft leeg
pas later wordt het vierkant
echt gebroken aan een ronde
tafel is er nooit een plaatsje over…
Gemis
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.785 Er ontbreekt een stukje
van mijn hart
Het zat er al die tijd
Ik kan het niet meer vinden
Zoeken heb ik wel gedaan
Ook heb ik het geroepen
maar het blijft weg
Ik voel nog precies waar het zat
Want daar doet het pijn
Het voelt niet leeg
of stuk, of gebroken
Het voelt als iets wat heel was,
iets wat er was, en er nu niet meer is
Ik had het…
Je ziel was vervlogen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 jij lag naast het pad
had net ietsje meer
dan de andere stenen
heb je geraapt
met zorg schoon gemaakt
vorm en kleuren bewonderd
maar wilde door
schuren en polijsten
je diepere structuren bekijken
nog kon ik de kern
niet bereiken en heb
je in wanhoop gebroken
jouw scherven
hebben mijn ogen geopend
alleen je ziel was vervlogen…
Bloemke
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
518 ik zag nog een bloem
daar aan de waterkant
wil je mij, was haar vraag
ik niet te flauw
nam haar in de hand
en fluisterde de woorden
je bent mooi,
ik doe je in een vaasje
ze was echter snel verlept
ik had haar nek gebroken;
en dan ben je het haasje
het was van korte duur
deze intieme vreugd
ik verloor de zomer, zo puur
had me nog…
wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 waar eerder grijze klei gebarsten
door brak water drooggelegd
woont het ritueel van komen en gaan
zijn zijarmen in donkere contouren
dichtgeslibd, teruggetrokken en lijkt
de delta versteend, verstild, verlaten
maar niet de branding die straks
zijn zilte water zonder voorbehoud
over de gebroken aarde laat vloeien.…
Hey lief vriendje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 hey lief vriendje
ga je met mij mee
wandelen in het bos
wellicht vandaag naar zee
hey lief vriendje
kom eens hier lieve vent
dan zal ik je eens lekker knuffelen
weet dat ik je schandalig verwend
hey lief vriendje
is het nu echt gedaan
met een gebroken hart
heb ik je moeten laten gaan…