14162 resultaten.
Scherpe woorden
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
2.353 gisteren
viel er doodse stilte
met in zijn ogen
onmetelijkheid
en spijt
hij hoorde nog
zijn lippen spraken
met ijle zinnen
die geen stem verdragen
misschien richt ik morgen
voor hem een steen op
om over na te denken
een arduinen zerk
met scherpe letters
en een datum
voor de blinden
die nooit zien…
FILM NOIR
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.076 Het schijnt dat als je moe en indolent
de klok je laatste uren weg ziet vegen,
de ziel het stervend vlees haast is ontstegen,
je leven zich in beelden tot je wendt.
Dan, in een helder allerlaatst moment
komen je in een flits gezichten tegen
die als op celluloid vertraagd bewegen.
Een rolprent zonder script, incoherent.
Wat flarden tot een…
met de kleur van mijn bloemen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.269 je hebt aarde gezien
in het wit van haar zoden
het leven krioelt maar de
kist is voor altijd gesloten
een hemel met wolken
gedachten strakblauw
familie in handen en ogen
de vragen van wie ben jij nou
hij sprak over gaan
en vond ons gehoor
we voelde de voetstap
die zijn sporen verloor
we gooiden wat zand
waar hij was gestrand
met…
Dodendans
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
2.887 Ik zie in het licht
wat dwarrelend gruis
op gouden koorden
een dans creëren
in werv’lende warmte
vol wondere schijn
die me lokt
om samen
‘n éénheid te zijn
en ik denk aan
de woorden
bij sterven gesproken
stof zijt ge
tot stof zult ge wederkeren…
Ik dacht dat hij wachtte
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.931 Het is prachtig, stil en levend
Zonder zorgen, los en zwevend
Het achtervolgt je brandend en klevend
Je geeft je over, je handen bevend
Het hoort erbij, je kan het niet verzachten
Het zal er altijd zijn, je hoeft niet te wachten
Tot de dood naar je lachte
En ik dacht, dat hij wachtte…
ADVERTENTIE
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
3.552 ik las je namen in de krant
in vette letters weergegeven
voorgoed omgeven
door een zwarte rand
we liepen samen door het land
grenzen werden opgeheven
we lieten de gedachten zweven
bespraken de planetenstand
de tekens brullen nu als leeuwen
vertwijfeld werpen wij het zand
wat rest ons, die hier achterbleven
dan dóór te leven
zonder…
ik had een roos willen zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.972 dan sta ik zo alleen
weet niet meer wat te doen
mijn hart verstart tot steen
ik had zo graag
naar anderen willen bloeien
meer dan mij werd gegund
in een tuin vol rozen
te schitteren in de zon
had ik dat nog maar gekund
het mocht niet zo zijn
het einde had zich
steeds meer op mij gericht
soms mag men dan zeggen
ik ben voor de dood…
Pa (in memoriam)
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
2.453 Jouw dood lijkt nu al weer zo lang geleden,
de tijd heelt alle wonden zoals het heet,
jij geloofde niet in de hemel, maar hier beneden,
ouwe reus, is er niemand die je vergeet.…
Versteend kindje...
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.131 Met loeiende sirenes
naar 't hospitaal gegaan
Morfine in mijn aderen
De dood die kwam er aan...
Als door een wonder leef ik nog
Ik dankte God daarvoor
een vormeloze massa
Versteend door de dood...
Waarvoor?…
Ze zijn
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
826 Als daders verstoppen ze
hun gedachten
in de stilte die
ze stelen
omdat
ze
het leven
niets meer
vragen
en alleen
een
bombastische
dood
ze nog dapper
maakt…
Een berk
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
2.490 als waren het zijn geliefde leeuwen
ik ken zijn gezicht niet, helder
hoor ik zijn stem, de klank
heb ik nooit vernomen
de gave van troost is zo roerend
als zij komt van even hopelozen
huppelend door een leven dat struikelt
god werd door niemand meer vervloekt
wie zal hem nog zo hartstochtelijk schoppen
eenzaam wordt onze god bij zijn dood…
Oosterbegraafplaats
gedicht
1.8 met 93 stemmen
46.482 Als het dan toch moet, deze dag
komt me wel zo goed uit. Zonnetje
op het gras, jas thuis, je voelt dat er
nog genoeg overblijft. Al ligt hier en
daar geel blad op het grind, herfst
is heel wat anders. Keurig naaldhout
zorgt voor altijd groen.
-----------------------------------------
Uit: Recht onder de merels, 1971 van Tom van Deel (1945)…
Sterretje
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.072 Zie je dat kleine sterretje
dat twinkelt, lacht en wacht
dat straalt en altijd schittert
lichtpuntje in de nacht?
Dat kleine gouden sterrtje
dat mij ook lijkt te zien
zegt schitterend klein sterretje
straal jij voor mij misschien?
Ik geloof dat jij daarboven
mij zo nog iets wil zeggen
wat tussen Hemel en aarde is
en niet zomaar valt uit…
Sterretje
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.271 Wie is dat kleine sterretje
dat 's avonds twinkelt zacht
dat straalt en altijd schittert
lichtpuntje van de nacht
Dat kleine gouden sterretje
dat mij ook lijkt te zien
zeg schitterend klein sterretje
straal jij voor mij misschien?
Ik geloof dat jij daarboven
mij zo nog iets wil zeggen
dat er iets tussen Hemel en Aarde is
en niet zomaar…
Verbond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.069 Kom, laat ons lopen naar de dood
heel stil en teder, hand in hand.…
nog kind
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
2.175 Ik weet:
Ik ben bedrogen,
hij is dood,
er is geen stem.
Dus wuif ik terug
en hij stapt op de tram,
het enige gebeuren dat nog
op hem rijmt.…
afscheid
hartenkreet
2.9 met 28 stemmen
3.585 kille woorden
op een koude dag
een bleek, wit gezicht
starend in het niets
het einde was nabij
de dood
alles is nu voorbij
niets lijkt nog te leven
tranen
oneindig veel
betraande gezichten
mensen op weg
naar een kille, open plek
een plaats
om afscheid te nemen
afscheid van een mens…
De tweestrijd
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.102 Toen ik nog een paard was in een weiland,
had ik alles zelf in de hand,
was ik heerser van mijn eigen land.
Die tijd was ik vrij, zo vrij,
en iedere nieuwe dag maakte me blij,
zelfs een verfrissend lentebriesje langs mijn zij.
Nu zit ik in een stal, tussen twee muren,
in duisternis gehuld, lonkend tussen de spleten
om naar de zon te gluren…
cardialgie
netgedicht
1.6 met 10 stemmen
1.410 hart, mijn allerliefste hart,
wacht nog wat, leg nog niet
op mijn gelaat:
loodje dood.
-------------------------------------------------------------------
uit 'voor het ontslapen gaan', bundel premature gedichten 1993-2000, ongepubliceerd…
een minnend paar
gedicht
3.8 met 92 stemmen
27.888 een minnend paar man en meisje
identiteit onbekend
op een grijsgeregende morgen in een van de plattelandssteden
komen vreemd aan hun eind nl. zij vloeien
als twee vlakken natte waterverf in elkaar
liefde of toeval niemand weet het
stoffig en schraal als puin vindt men
de bewijsstukken (hun silhouetten) later
veel later
op een onverhuurde…
Arm vrouwtje
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
846 Arm vrouwtje
Voor een slokje
Uit een blikje
Lig je nu in een doodkistje
Woeste meute
Moordbrigade
Geen genade
Jouw dood een fanfaronnade
Rust zacht
Bloesempracht
Cru geslacht
In een baarbaarse dievenjacht…
het hek sluit
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.543 het hek sluit
ik moet gaan
mag niet langer
hier blijven staan
de toegang
wordt achter
een hek gezet
de nacht komt er aan
ik moet nu echt gaan
het liefst zou ik
deze nacht
met je delen
nog bij je blijven staan
het leven
sluit de dood
in de nacht
buiten het gezichtsveld
niemand mag dan blijven staren
naar de plek
die de liefste
de…
Ode aan de Martinitoren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.710 Toren toren kijk mij aan
zal ik van jouw spits afgaan
Stel, vlak boven het carillon
zet ik af van het balkon
Zweef statig als een adelaar
doch het flappen valt mij zwaar
En ook het bidden van dit dier
helpt mij als springzondaar geen zier
Het carillon zoeft snel omhoog
uit het gezichtspunt van mijn oog
Met mijn neus richting zenith
waar de…
Inversie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.153 Een bruine massa dood overspoelt
de aarde zinkend van zwaartekracht,
verdrinkend van ellende en leed,
zonder hoop op adem stikkend
in de vloed van bladerpulp.
Alle liefde is ernstig bekoeld,
vuren roken een uitgedoofde macht.
De bomen naakt en zonder kleed
happend naar zon, loos bikkend
de steenhouwers van uitgeputte hulp.…
naamloos
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.229 Met een tas
om mijn schouder
en een bus
in mijn hand
trek ik de deur
achter me dicht
Voor jou is het te laat
het helpt niet meer
dat ik hier loop te collecteren
Maar hopelijk zal het
voor andere wel helpen
zullen anderen genezen
zullen anderen weer verder leven
zullen anderen niet dood gaan
net als jij
Stomme kanker..…
Zonsondergang aan zee
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.110 De zon onder te zien gaan is mooi.
Het licht spant een hemels
web van bloedrood staaldraad.
Als het smeulend dagvuur daarin
verstrikt als een vlieg ingesponnen
en in een wurggreep uitgezogen wordt,
dan treedt de zwaarte aan dit licht,
komt het duister langzaam dichterbij,
verschijnt loden mist aan de einder,
dan trekt de doodsgeur…
Laatste Station
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
998 Aangekomen bij een stil metrostation,
staar je gedachteloos naar het perron.
In je hoofd klinkt nog net
het macabere sonnet
over het ritme van leegte dat de metro zong.
De deuren sissen dicht voor je beseft
dat die zwarte leegte jou betreft.
Jouw eindige bestaan.
Voor je dit voelt ga je met rappe spoed
je eind aan de horizon tegemoet.…
Leven na het sterven
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.701 Ooit eens opgejaagd
door herfstlijke stormen
die de bleke naaktheid
van mijn wezen herkennen
even meedogenloos ontbloot
tot wanhoop geborgen tussen
sterven de zwarte bladeren
die stilte krioelend benaderen
met wormen de draden
een rottende humus
die langzaam verteert
hier wacht ik op de zon
wijl de broeierige hitte
in de grond rondom
mij…
Dankbaar
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
2.629 Zwijgende stemmen
delen de
vergevende
stilte
met
gebaren die
een vriendschap
beloven
in het wakende moment
van
afscheid
en de dood
die alleen in woorden
en graven
op hun
wacht…
Shells
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.060 We searched the beach for shells
especially these dark
twins bearing random
pale eyes of white chalk
on their backs.
And when we found I asked
Dad, will they ever match
again, thus wide apart
yet so closely connected?
They will not fit, he said
Just let them be for
they have been silenced
in death.
They are as soon will…