2545 resultaten.
Ode aan een dichter
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
638 hoogte
planken met tafel en stoel bekleed
zit hij
met woorden
in zijn wereld
haast roerloos
slechts zijn lippen bewegen
de ogen schuiven in stille gang
achter glas in korset
hij zucht zijn gedicht
naar oplopende treden
in de schaduw
voetstappen verwijderd
van beschijnend licht
een karaf siert
zijn verstilde mimiek
klanken…
De verdwenen verbeelding
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
456 nog zie ik het glas
geblazen in elke vorm
waterdicht en zondoorlatend
spelenderwijs met je vinger
dirigeren, de muziek beheersen
zonder klank of stem
nu krijt de zon dwergen
op de straat, het zoet van smaak
is niet meer proefde ik nog maar
het bitter dan was mijn hart
in evenwicht en dichtte ik het
leven naar mijn wens
tijd lijkt verankerd…
Zwevende muze
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Laat je gedachten zweven
op klanken van heerlijke muziek
vingers die dansen over toetsen
als vleugels die glijden op thermiek
van stuwende en stijgende tonen
scheer als een zwaluw door ’t zwerk
zwenkend zwierend in de compositie
en het ritme van de wind
gehoord in de snaren van de bomen
drijvend op genieten van het geluk
schrijf op heerlijke…
Stille morgen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
522 En de held're klanken van vogels met vleugelen
zijn op velden en stranden te horen.
Ze laten zich door niemand beteugelen
en verlaten hun stek om elkaar te bekoren.
En op deze prille gewilde morgen,
op dit verstilde moment;
is 'r niets wat onzuiver is verborgen,
zoals we soms bij mensen zijn gewend.…
Sinds mensenheugenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 Er zijn zacht ruisende echo’s te horen
van zingende golven die eeuwig ronddolen
op klanken van ontelbare rotaties geleden.
Iets onbekends is door toekomst verholen
en in aanvaardde herhaling aanbeden,
als tijdloze boodschap doorgegeven
in schaduwen van een ver verleden.…
SAMEN IN GEDACHTEN, EVEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.642 hij/zij is er
even weer bij
aan mijn zij
en tussen ons
in en met
alle stijlen
klanken en kleuren
luister maar
voel het maar
voel hem/haar maar
beleef het even
beleef het even mee
even weer samen zijn
een fijn
menselijk gevoel
een oprecht
steeds wederkerig
spontaan ontstaand
geestelijk gebeuren!…
Anders niet
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.429 een enkele klank, verloren
in ruisende blaren,
wie kent hem weer?…
De toon van twijfel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
567 muziek met hart en ziel
toch bleef de toon van twijfel
aan de strijkstok hangen
iets dat je niet beviel
waar anderen volgden
in partituur en tijd
kon jij de gevoelens
van je uniciteit
niet helemaal kwijt
jij componeerde
een lied waarbij
je hart het ritme aan gaf
en emoties de snaren
subtiel deden trillen
vibraties paarden
klanken…
stil (voor V S - M)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
928 houd me in je armen
troost me sus me
wieg me in je armen
fluister me in slaap
de vader vervloekt getergd
het kind dat niet weet
hem tart tot op het bot
en hartverscheurend huilt
het is stil op de gang
zachte klassieke klanken
in een verlaten kamer
niemand luistert
ze loopt haar kamer binnen
na de autopsie altijd
de muziek troostend…
god in eigen vaderland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 god maar
in beleving is het herrijzen van de schepper
mijn eigen beeld
het beeld van klein tot groot, van tam
tot ongetemd, het genoegen in berusting
sterft halfzijdig wanneer ik weiger om te dienen
en mijn knieën het gekrompen lichaam te laten dragen
was ik het opiaat met de gebroken vleugels
het instrument dat onbespeeld de mooiste
klanken…
SINKSEN IN LA ROCHE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 Op de Ourthe peddelt spreken
Mensentongen storten klanken
Uit over de houten banken
Vanwaar stil wordt uitgekeken
Naar het ooit gegeven teken
Waarvoor velen God nog danken
Kerkgang begon af te slanken
Dogma wist zich los te weken
Pinksteren, vuur op mijn hoofd
Felle zon op huid en haren
Vlammen dansend op mijn kruin
Heilig was de Geest…
Een ontdekking, het is de waarheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 anderen,
Cello, viool, en alt die met elkaar strijden,
Elkaar aanvullen en opvangen,
Golft door de kamer en door onszelf,
Biedt troost die door geen woord
Gegeven kan worden, geeft vorm
Aan ons verlies, aan het verdriet
Dat niet alleen ik maar ook zij voelen,
Immers zij missen de mensen die ik mis,
En deze muziek, onze muziek, de klanken…
Even opgetild
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
699 Warum ist das Licht gegeben
Dem Mühseligen,
Vraagt Brahms zich af
In de gedragen klanken
Van zijn Opus -
Verrassend is dat niet,
Muziek wekt mensen tot leven
Waar zij in hun gedachten
Al gestorven waren -
Wat muziek vermag
Is ook aan dichterlijke
Woorden gegeven:
Dat sprekende gedicht
Dat op die stomme muur
Is aangebracht…
De Triangel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Dit driehoekig gebogen slagwerkinstrument is
geduldig en beperkt zijn bijdrage soms tot wat
Schuchtere klanken; op het moment dat de dirigent
zijn waarde voor het muziekstuk erkent, zal
Het triangelstaafje hem met wat roffels bedanken.…
Geldig plaatsbewijs?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
428 het heden ons steeds zal leren
overhandig een geldig plaatsbewijs
opmaat tussen de ziel en lichaam
onderzoek de klankkleur, geef het een naam
dan blijft het niet bij mooie woorden maar
geschreven door de volprezen pennen van het hart
stilte wordt niet veranderlijker dan het besproken weer
hoe de dichter de juiste toon aan zal slaan
de klank…
Zachtjes klingelen de ijspegels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Omhullen de ijspegels in
zachte klanken, de gebeden van
de ijsbrekers die voor hun behouden
doortocht danken.…
Nirwana
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
646 en verder trekt de karavaan
de luisterlast is reeds wat lichter
omdat de krontjong is gegaan
naar de altruïstische dichter
die speelt met woord en nylondraad
zich niet aan loze zinnen bindt
maar onomwonden horen laat
hoe klanken reizen op de wind
en verder trekt de karavaan
het irritante zoemgezang
van muggen lijdzaam ondergaan
tot…
Cirkels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 Zoals de zomerzachte klanken,
van een in zichzelf gekeerd,
en spelende fagot.
Cirkels.
Kozend, strelend,
oneindig reflecterend,
kruipend in elkaar.
Cirkels.
Zoals die,
van jou,
en mij..
-…
Uit een bron van inspiratie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Nieuwe klanken krijgen een
gratie; geven toe aan het
leven in zijn behoefte aan
een te herwinnen fut.
Nieuwe krachten opdoen is
terug naar de bron in het
nieuwe jaar. Het verlangen
daar iets nieuws te ontmoeten
spiegelt zich in het heldere
water; integer en in een
transparante ontmoeting
met elkaar.…
op dood spoor
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 niet langwerpig, maar krom gebogen
door de kou die het ondervindt in
een ruimte waar de echo met een opgezette
kraag tegen de wanden hangt te kleumen
gisteren waakte de tijd nog met gelaarsde benen
doch vandaag lijken de zolen aftands, bezweken
door de grote maat, stappen willen vluchten naar morgen,
helaas de wind keert de gong
en klanken…
Zonder woorden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
467 Gerangschikt kan de taal in
klanken kleuren als ieder
woord iets persoonlijk
eigens in zijn kern beweert.…
jij en ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 Stamelend schreeuwend
klanken van over de grens
klinken zij samen.
Dan breekt de hel los
of gaat de hemel open
wat maakt het hun uit?
Na de verlichting
naakt en verlegen zijn ze
ineens jij en ik.…
Avondmijmeringen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
604 Maar alles is toch goed nu, ook het falen
dat wegen kan en zwaar moet meegesleurd,
want morgen komt een nieuwe dag, nog vol
beloften van geboorte, helderheid en
klare klanken. Leg alles nu maar neer
in overgave aan de Ene die genade is.…
Willie Nelson
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
626 in zijn stem
hoor ik leven, bloed
aarde, de melancholie
de openbaring van een ziel
soms zo zacht zoet
dan weer aangescherpt, wel
mild, verstild
zo het was, zo het nog moet
ook de vader van gedachten
althans waarop ik zal wachten
die diepte en klank
heb ik altijd gewild
besnaard op hout met rondingen
een klankkleur met mondingen
naar een…
Dicht bij het voorbije
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
511 toonde aderen
van bejaarde schoonheid
de hoge zetel waarin zij zat
met gewelven aan beide zijden
op hoofdhoogte
en kussens die haar droegen,
doch nauwelijks steunden
( ze was statig van aard,
zodat ze niet leunde)
toonde wat nog aanraakbaar was
haar lijf vertoonde
de voorbode van droogte
doch haar stem was luid
en zuiver van klank…
In de breedste symfonie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 In de breedste symfonie van het woord
stromen je klanken door mijn aderen
siddert je kus het opgebolde kippenvel
voelt je lichaam als een fluwelen laken.
Je contouren tijdens de ondergaande zon
laten mijn ogen schitteren in het avondlicht
je tedere zoen in mijn hals laat mij zweven
totdat ik weer voor de dageraad zwicht.…
Denkend in taal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
418 Denkend en schrijvend in taal
zet ik klanken in betekenis
zend ik mijn boodschap uit naar jou
mijn lezer en mijn luisteraar
voor wie het allemaal
een hoorbaar teken van leven is
ik speld jou nooit iets op je mouw
zoekend naar het eeuwige waar
ik heb mijn best ervoor gedaan
om jou met mijn gedachten
mee te laten voelen
denk jij…
Het oude aards paradijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 ik zag de
strijkstok in
bewegen de
muziek haar
mooiste klanken
vleugels geven
zacht in
liefde parels
haar melodie
als gift van
het licht in de
schoonheid van
de muzikale
edelstenen van het
vol bezette orkest
ontroerd luisterde
het publiek naar
de hemelse muziek
die gedragen werd
door generaties tranen
zonder onderscheid…
vibreert in hoge tonen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
844 ik lees je noten
op papier
zacht raak ik
de snaren
tot strijken
kom ik niet
moet stemmen om
in jouw muziek de
klank te laten paren
je vibreert
in hoge tonen
om het ijle
tot zijn recht
te laten komen
contrasteert
met donker zwaar
langzaam naderen
wij elkaar
jij bent
mijn concert
vurig op het
lijf geschreven
ik mochtje…
melodie in koperblaas
netgedicht
2.7 met 38 stemmen
30.874 nee, ik strijk geen
snaren op klassiek
tokkel wat muziek
in klanken die je
lente laten dansen
voor mij nooit
het stramien, ik heb
het allemaal gezien
speel uit vrije hand
zie wel waar ik strand
ik verbras geen
melodie in koperblaas
roffel niet op trommels
als een dolle dwaas
houd me toch aan regels
haal pegels weg
uit winters…