1969 resultaten.
De leidse fles
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 Het werd statisch, in kleur
de eeuwige stroom
je sleur
bij gratie
Verlaat de fles, de geest
de druïde geeft les
wie leeft nog
het meest
Volmaakt maakt, tong
er lopen druppels
over richels
een diepe gong…
Geprevel van orakelen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
522 pas als de avond valt
en dauw het gras nat maakt
kom jij tot leven
is de matheid in gebaar
en ogen snel verdreven
in het lonken naar de maan
steels zoek je de bezem
en waar schaduwen de bomen
raken ga jij ons verlaten
snel als een vage veeg
langs gelig licht zoek jij
de kring van paddenstoelen op
het gezang en dansen rond het…
Mijn schaduw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
541 Gloeiend heet was het die dag,
verkoeling zoeken
Een licht zeebriesje voelen.
Het zand speelde met mijn tenen.
Aan de afgebakende horizon,
stond de maan in de plaats van de zon.
De koelte deed me goed
Ik was rustig, rook de zee met zijn rollende golven.
Plots voelde ik me niet meer normaal
schrik sloeg bonkend tegen mijn hart.
Ik bleef…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 De man zit peinzend, met gebogen hoofd.
Gehuld in een zwarte mantel kijkt hij neer
op dichte mist: een verborgen veld of meer?
In die wolken wordt zijn verleden gestoofd:
"Al wat ik beleefd heb, wacht als rijpend ooft,
gestreeld door dampen, sprekend van weleer.
Vreugde verdrijft eens geleden hartzeer.
Mijn werken en streven zijn speels verdoofd…
En toch
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.447 al lichten ze op in het schijnsel
van de vroeg geboren ochtend
al wemelen zij rond
haar zwart en wit gesokte voeten
zij ziet haar woorden niet
al groeien ze in schaduw
tegen muren
uit ogen van mensen
de kwispelstaart van een hond
en de grijns van haar lapjeskat
zij zwemt in woorden
woorden als zachte strelingen
woorden glad als…
Op de snelweg
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
549 Als kind
in de auto
op de snelweg
in de gloed
van de ondergaande zon
was plots
het wonder
waarin alles versmolt
tot een tijdloze essentie
die licht
en liefde is…
Weg is weg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
583 De sprankel van weleer
het is niet meer
ik zoek en zoek,
en ben het kwijt
Waar bleef je al die tijd
O lieve innigheid!
Waar leidt je me naartoe?
Laat ik je los dan ben je vrij
op zoek naar de oneindigheid.…
De kunst van het dragen
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.259 We waren op tijd voor de intocht.
Muziek droeg de stoet en we hoorden
wat muziek doet met een nauwe straat
en een hart dat te ruim zit - Acht
droegen zijn beeld op een baar. Dat het de kunst is
goed te dragen, een ritme te vinden samen balans
te bewaren zagen we daar; het moet een soort
wiegen zijn dat de angst voor het laatste
verdrijft…
Wat hem een leven lang zou boeien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 De donder rolde, en zijn hart pompte.
Het onweer scheurde de hemel open gelijk de laatste dagen van de aarde.
Zo ontwaakte hij op de zesde dag uit de wereld van vergetelheid.
Speurend naar verhaal, zoekend naar de verbinding.
Hopend op een spoor van licht.
Afdalend in diepte van zijn eigen geest.
Trok hij door het woud van woorden waar de wind…
Maar de zee blijft...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Eeuwige zee
en als golven
rijzen
en dalen
dagen
en nachten
die het gelaat van vlees boetseren
Gelaat dat verwelkt
en sterft
In het nachtelijk uur
op bed gelegen
in de herfst van het leven
Een leven dat zocht
maar nooit vond
want het zocht dat wat is -
de Ene Onveranderlijke Zee
Golven rijzen
en dalen
maar de zee blijft…
Over telekinese.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 Hoe omschrijft de exegese
Het begrip telekinese ?
Beïnvloeding door verborgen krachten
Van materie door gedachten,
Kun je als uitleg lezen.
Het zijn aangename zaken,
Als mijn gedicht je heeft kunnen raken.…
haar lippen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
857 Haar lippen zijn machtig
ze tuiten zich tot kussen
die zacht zijn gehoor strelen
in opwindend verlangen
haar lippen zijn vurig
onverbiddelijk trefzeker
planten zij haar angel
in zijn smachtende hart…
Vader-Moeder-God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Er is een drang en onstilbaar verlangen
met koesterende handen te verzachten
al wat verwrongen en geslagen is, en pijnlijk
angstig voor wat nog komen kan.
Toch zijn we moedig en zoeken
steeds opnieuw het leidsel van Ariadne,
stralend Licht tegemoet van Achnaton- Ra,
Vader-Zon, die schitterende bron.
We vullen en omhullen ons met de pracht…
de ziener
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
698 in haar kristallen bol
ziet zij wezens
reiken naar zonnestralen
voorjaarsvogel scheert
langs de rand van de wereld
een enkele zwaluw
maakt nog geen zomer
krassen de raven
die uit hun schuilplaats komen
kristal is ijs geworden
smeltwater sijpelt
tussen gespreide vingers
dan is zij wereld in water
rondom haar wordt horizon geboren…
Anu is haar naam
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
617 zij - de vrouw hoort
roepstem van leegte
die in haar buik ontspringt
en gaten slaat in haar ziel
tot zij zich buigt
naar de aarde
die haar verleidt
naar goden in bomen
en naar goden
die rivieren bevolken
dan groeit zij bezwangerd
uit haar schaduw
als Godin verheft zij zich
naar de lichtende zon
die zij omarmt en omvat
zij is…
op de juiste tijd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
548 de dag wolkt
en druipt
nat van tranen
de straat
glimmend onder
gehaaste schoenen
op weg naar
onvermoede troost
onwetend nog
het licht kent
uur noch ongeduld
en zwijgt
de bron wacht
op de juiste tijd…
Da
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Een witte wind
waait door de wereld
een wind van licht
De naam is Da
en waait door alle tijden
In fluisterstilte gesproken
wordt vurige nectar
die stroomt als lava
en verbrandt
het gelaat van droom
verteert angst
in alles verzengende liefde
danst met zon
maan en sterren
Da
is het ongebroken hart
van de wereld
de verdelger…
verlangend naar stilte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
549 verlangend naar stilte
in tinten te vangen
dient zij zich aan
in groteske amorfie
geen heimwee naar verre
verlokkingen
en ik - begerig - koester
haar totdat de lokroep
van de wereld haar laat
ontsnappen vanonder mijn
pen
krachteloos tussen vinger
en duim
spinselen van hersenen en
gedachten voeren oorlog
in mijn borst
moorden…
deken van violen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
912 met een deken van violen
kleine teer-blauwe
maagdelijke witte
zijdezachte
heb ik jouw broze botten
je doorschijnende huid
je wil om te leven
en je wens om te sterven
de pijn van je ziel
dat rauwe en ruwe
het machteloze verlangen
ons naadloos samenvallen
eerbiedig toegedekt
in het besef
van een eeuwig verbond
heb ik je toegedekt…
Maannacht
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.485 De sterren glommen stil en breder
Als parels in der neevlen zee,
Zilver-doorvloeid was 't maanlicht weder,
Wij liepen zwijgend en tevree.
Vol was de maan, wier stralen banden
In zuivre kring de dampen grijs,
Gelijk een meer in marmren randen
Omcirkelend een hel paleis.
De wegen lijnden blank door donker.
Bomen geveld de bermen…
Twee in Een
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
651 alléén als de zon schijnt ben
ik nooit alleen, doch ik ruik
hem niet, ik proef hem niet, ik
voel hem niet, ik hoor hem niet,
maar ik zie hem wel.
alleen als de zon schijnt ben
ik nooit alleen, doch hij loopt
links of rechts, voor of achter
me, altijd in de
tegenkleur zwart.
hij praat niet,
hij schreeuwt niet,
hij eet niet,
hij…
Muze
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
732 Witte aangelijnde vlokken
Doorkruisen verre blauw
Traag wijkende naar verder
Zulk een gebaar
Maakt dat ik mijn gang aanschouw
Soms denk ik, ik ben klaar
Reeds moe van de dagen
Als ik vooruit in de verte staar
Ik vergeet ook het prille landschap
Dat vervaagt in een verleden gebaar
Witte aangelijnde vlokken
Verwarren in…
Mysteries
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.405 De kookkunst van moeders.
De wuivende takken voor het raam.
De giechelende busconducteur en zijn pet vol mosterd.
De laatste uren van Jacques Rigaut.
De ongelezen pagina's in bibliotheken.
De nagels van schooljuffrouwen
De aberraties van de Nederlandse spelling.
Elke speling van het lot.
Het taaie van de escargot.
De schoenen van de ballerina…
Ze bewoont de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 Ze bewoont de stilte,
ze bedrijft de moraal
voor mij in een nog
te ontdekken taal.
Ik vroeg haar, hoe is
het wonen in deze
mantel van stilte?
Geen geluid kwam
over haar lippen en
en uit haar gesloten
mond, slechts verlichte
woorden die ik verstond
uit het spel van beide
ogen en die ik begreep;
“ Als ik in het licht van
van…
overwegingen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
746 omdat het onmogelijk is
de hemel te bestormen
met windbewogen wolken
vluchtig te worden
overwegen zij
blootsvoets af te dalen
naar zand en water of
ademloos te blijven
bij helmgras en vogels
dan wel eigenmachtig
in het midden
te vol-staan
waar alle schaduwen
tenslotte samensmelten
in een paringsdans…
Een serie van...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Onbegaanbaar is de weg...
Een ziel in waan en alleen.
Dan de ogen die stilzwijgend...
Niets dan ware leegte in breedte,
diepte.
Vergeten en verloren, diepere betekenis
voor hen uitverkoren.
Tegen en voor als zwart en wit.
Wet van de grote getallen.
Door en door nat of anders...
Voel en geniet of niet de smaak van...
Kan een brief de juiste…
Bloemen
gedicht
3.4 met 18 stemmen
11.497 Bloemen, waarin wij bloeien zonder bodem,
zijn onze leden in elkaar gevouwen
en ons gelaat is niet meer te benoemen.
Wij worden koning in elkanders bloed.
Gronden, in schemering gehouden,
met wind en eenzaamheid gevoed,
vlijen zich open, horizonnen
wijken en worden afgesponnen,
er is geen landschap meer behoed
voor deze enige getrouwe…
Liedje
gedicht
4.5 met 2 stemmen
8.875 Er staat in mijn hart een boompje gegroeid,
De wortels zijn bloedig rood,
Maar de bloesems zijn, als het boompje bloeit,
Sneeuwwit langs de tengere loot.
's Nachts droom ik van vogels en laaiend vuur
En hoor verward gekras,
Maar een lied rijst in het morgenuur
Als een feniks uit as.
En van de liefde…
Afspraak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Heb met de zon een afspraak gemaakt
O weelde van licht
omhul mij intens
in uw stralend glanzend goudwit
warme gloed
waarin ik mij koester
brokaatzijden omslag rondom
teder veilig alomvattend
daar
geliefde die nooit aflaat
niet ontgoochelt
mild…
De parel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Ik heb me laten temmen in
je mooi resonerende zinnen,
ik was aanwezig, nu zoek ik
nieuw klinkende kleuren,
de morgen liefdevol en blij
om de dingen in mij herboren,
bevroren ijs wordt wild water
in het zomerparadijs,
lichtgeel is de zon, de zee diepblauw
verlangen begeesterd op zoek naar
de parel, ver van je weg, los
alleen, met magenta…