3834 resultaten.
Zonbeminnaars
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
992 We beminnen de vlinders
vogel en vrij en de bijen
en bloemen die gonzen van zoemen
en zij
zij en mij
dichten de dagen
zingen en zagen en zwijgen
tot zomers verlangen
de vlammende tijd
steels en onbevangen
ons opnieuw verleidt.…
Verliezen
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
2.309 Ik verlies weer,
het heeft me opnieuw misleid.
Hoe ik ook protesteer,
mezelf raak ik niet kwijt.…
Wees Geen Kaars
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.072 wees geen kaars in je eigen licht
straal niet zacht, ga in een flits
als een witte bliksemschicht
vanaf een hoog gelegen torenspits
laat ze zien dat je altijd wint
en als het dan toch even tegenzit
je altijd weer opnieuw begint
weer voorop gaat in de levensrit
vastberaden, met een sterke wil
stoer, sterk, en zonder schrik
maak van alles een…
een lage hemel
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
686 vandaag gebeurde het
in één ogenblik
buiten op straat
lag huid
te sterven en jij zag opnieuw
haar stilstaand gezicht
vogels in zwart
vlogen door vlinders heen
en keerden weer
over wintervelden, uit het einde
geboren
niemand merkte het sneeuwen
op je vingertoppen of het zorgzame gebed
dat je achterliet
tussen de…
TERUGBLIK
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.108 Kennissen komen en gaan,
opnieuw vallen en opstaan.
Toch wordt elke dag
iets lichter om te dragen.…
Een plekje
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
3.031 Het lijkt of mijn leven
weer opnieuw gaat beginnen.
En ander leven, anders dan toen....
Eentje zonder jou mam...
Zonder jou, hier bij mij.
Maar dat wil ik helemaal niet,
dat wil ik nog niet doen......…
Lek
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
604 Ze stoort zich erg aan het feit dat die opnieuw voortijdig zijn uitgelekt.…
opgeheven halte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
687 niet begrijpend keek ze hem na
de volle trein die opnieuw
langs het lege perron reed
waarom stopte hij niet
haar kleinkind kon niet wachten
met het vieren van z’n verjaardag
bij elke nieuwe trein zwaaide ze
maar ze reden allemaal voorbij
toen ze de volgende trein
persoonlijk wilde tegenhouden
reed ze eindelijk mee
zo’n kleine 100 meter…
dertien was ze
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
764 winter stopte
sneeuwvlokken in haar mond
elke avond
opnieuw wanneer ze
ijzig dun
naar haar woorden liep
zonder te weten of tijd voltooid
was
in nestkoude
en in de vierde nachtwee
waaruit geen kind viel
of een arm, zonder verraad
aan vingers
Louise schreef de aarde zwart
en perste een wereld
uit haar lijf
trad haar koninkrijk…
met niet meer dan wat liefde
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
666 onvindbaar
roep ik jou
eenvoudig, zoals de dagen
en de handen
waarmee je me liefkoost
met niet meer dan wat dromen
plekjes waar ik wil zijn
waar ik je kan omringen, warmzacht
bij de waterval
en tussen de wilde bloemen
die, door hun dans, ons willoos meevoeren
naar de uitgestrektheid van vervulling
blaadje
voor blaadje
om dan weer opnieuw…
In stralend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 gevoelloos zijn
de vingertoppen waar chemie
in warmte huist
reflexen als
gesloten deuren
blinden die steeds zwarter kleuren
de huid ervaart
geen streling meer
in liefde speling en geluk
verdroogd en schraal
gelooid door weer en wind
kooit zij in kou haar ziel
terug naar de moederschoot
waar dood opnieuw
geboren wordt in stralend…
Nachtelijke mijmeringen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
799 Wát ik later achterlaat
dat kan me echt niets schelen
maar wie ik moet verlaten
dat zijn er toch zovelen
Soms weleens bezig zijn met
m'n gedachten bij de dood
en hoe het zonder mij zal zijn
maar dan houd ik me groot
Want de dood is niet erg
maar geeft opnieuw weer leven
niet door mensenhand gemaakt
maar door God aan ons gegeven…
Van een fluisterdwaas
gedicht
2.0 met 4 stemmen
2.734 Ja fluisterdwaas zweert
steeds opnieuw steeds gebrild zijn rariteiten en flashes.
-----------------------------------------------------------…
Vluchtheuvel
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
581 is een vluchtheuvel
waar zelfs gewenning loert
het hoofd vol maar vullen niet
de lege kamers van boven en hoger
niet omdat de vorige een schaduw achterliet
mijn wortels mogen hier niet aarden
worden nog eens naar elders vervoerd
ach, draag ik ze niet al jaren
hebben ze ooit vaste grond gekend
zo dichter bij het eind
probeer ik het opnieuw…
We zijn ontgrensd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
591 Het zijn in ons doet steeds opnieuw
de grenzen breken – vaag voelen wij
de wekroep die niet enkel hier en
nu gelenigd wordt. We kunnen
niet bezitten wat ons trekt, de roos
is roos, ook los van ons begrijpen.
We zijn ontgrensd en leven met
onstilbare verlangens, met oneindigheid.…
delete de cybervlo
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
807 als een springvlo zap ik opgewonden
langs digitale - poetisch sensuele woorden
maar in de de opmaat naar 't orgasme
verlang ik hevig naar wat eerder mij behoorde
dus tag ik mij vol overgave - opnieuw in boekenwurm
lees boeken die ik strelen kan -en zacht betasten
liever een levende - ruikende - voelende boekenwurm
dan 'n dooie cybervlo in…
Op weg...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.225 Te genieten van een nieuwe zonsopkomst,
om onbezorgdheid en geluk opnieuw te mogen ervaren.…
Praatte met gebroken steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 stootte tegen glas
dacht de wereld transparanter
dan die in betreden was
vol uitzicht
in een perspectief van jaren
maar de kennis moest ik zelf vergaren
ik liep weg
met stilte om me heen
praatte met gebroken steen
zij hadden de massa’s
zien passeren in hun
steeds opnieuw proberen
tot de eenling overbleef
die zich met de rust kon…
Lentelief
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
780 als de kostbare lente zweef jij
telkens weer mijn wereld binnen
jouw bloesemlieve woorden
wijzen een weg van minnen
ik waan mij in een laan
vol voorbeeldige roze bomen
in een historie, een vooruitzicht
van vrije, doch wijze dromen
om in teerheid van de tijd
weer opnieuw te ontwaken
het is als een delend doel
harten die in ontroering…
Een beetje ouder.
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
588 Ik kom weer tot volle bloei,
ik ben opnieuw in ganse groei.
Zo zie je maar,
ik word ouder, jaar na jaar, na jaar ...…
her intreden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
759 steeds opnieuw beleef ik de wereld
raap mijn vruchten van de dorre grond, onderhandse
afgeronde buigingen
dan weer spoelt mijn waterweg langs
gladde keien, uitgesleten groen en rond
de stamvoet van mijn moederboom
de stenen zijn geteld, hun aantal ketst
op ruwe bodems
oeverloos verlaat mijn weten
en ik draag de vogels naar hun hogere…
Zielsverwante verlatenheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
640 verlicht
door over het alleen zijn te peinzen
vrees ik weer de zielsverwante verlatenheid
die tijdens mijn herinnerde jeugd
zo voelbaar was in heimweedromen
ik keer dan terug
in verwilderde rozentuinen
en probeer mijn gevoelens
in uitvoerige brieven te omschrijven
maar ik besef tenslotte
dat het niet te vermijden is
dat ik opnieuw…
In zichzelf
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
517 Voor Matthijs
Het pasgeboren kind
Dat al heel snel
De ogen herkent
Die hem vertrouwend
En met liefde zoeken,
Elke dag opnieuw,
Dat in die zoekende
Ogen hen herkent
Die hem als geschenk
Door de liefde kregen -
Dat zich hecht
Aan die liefdevolle
Blik die hoort bij
Mensen die deel
Van hem zijn,
Hechting aan hen
Die…
Herhaling van zetten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
510 Maar bij een
Paar vingers gebleven -
De eerste ogen
Die in dit leven
Nooit meer zullen
Zien, terwijl de
Tijd zonder mededogen
Doorgaat met waar het
Mee bezig was -
De mate van menselijk
Lijden te meten -
En de eerste dode
Weer is gevallen
Bij een grimmig feest
Is ook dit oude jaar
Zonder ook maar
Een zucht opnieuw…
Oekraïense
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 vrouw, allerlaatst had u een eigen gelaat
doch op elke huid zitten onregelmatigheden
er bestaan geen middelen die wegvagen
krab ze niet open zodat zweren ontstaan
u leeft zo goed als zonder twijfel en ergernis
gescheiden van o zo verstarde wederhelft
zie niet om in wrok doch wees op uw hoede
laat u niet opnieuw aan banden leggen
©…
Was ik maar
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
739 Opnieuw. Ik zal je herkennen aan het wijnglas
en de ondergaande zon. Aan de golven. De golven in mijn buik.
Het spel van eb en vloed.
Liefste, ben je er nog ? Ik ben de meeuw die je teruggaf aan de wind.…
We zijn ontgrensd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 Het zijn in ons doet steeds opnieuw
de grenzen breken – vaag voelen wij
de wekroep die niet enkel hier en
nu gelenigd wordt. We kunnen
niet bezitten wat ons trekt, de roos
is roos, ook los van ons begrijpen.
We zijn ontgrensd en leven met
onstilbare verlangens, met oneindigheid.…
Ademloze Huivering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 werkelijkheidsdromen
geen zuurstof krijg ik
dan door jou
sprakeloos ben ik
want jij bent mijn spreken
sidder bij de muziek
van je stem
waar ik zo van hou
door je ogen verruimt
mijn blik naar oneindig
jij lieve ziel zuivering
zo zijn we elkaars onderkomen
stort je gedachtenstroom maar in mij
dan word ik onze zee
vul me steeds opnieuw…
Scherven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
757 Jouw sterven
de klap was hard
de duisternis
zwarter dan zwart
mijn hart brak uiteen
in talloze scherven
Ik ben begonnen
de scherven bij elkaar te vegen
kom ze werkelijk overal tegen
ik pak ze op, stuk voor stuk
want elk klein scherfje
brengt weer een stukje geluk
moet mijn hart opnieuw vorm geven
voor de rest van mijn leven…
Het zogenaamde niets
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Het niets dat als de dood is
maar waaruit al wat nieuw is
steeds opnieuw ontstaat.…