3511 resultaten.
Vergeef me
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
931 niet genoeg
in uw zilver meer
vlinder ik veel te veel
tussen nu en later
veel te veel
tussen nooit en weer
laaf ik me niet genoeg
aan uw dikke druiven
niet genoeg
aan uw droge wijn
tortel ik veel te veel
tussen grijze duiven
veel te veel
tussen echt en schijn
open ik niet genoeg
de deur van mijn drijven
niet genoeg
het raam…
Liefdesnacht
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.818 vergist
wat gisteren zweemde naar volmaakt
is dat wat vandaag nog meer raakt
jij schiep voor mij een oceaan
van zoet en zout, hard en zacht
een oneindige kringloop van bestaan
begonnen in een afgelopen nacht
hoe het verder moet met ons geluk
twee bij toeval, geloof in samen
in het nu bestaan wij uit één stuk
luister het regent op de ramen…
Vleugel
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
1.016 Toen op haar bleekgekleurde vleugel toch
zijn diepe winterbloesems bleven bloeien
keek zij door het vale raam en zocht
het lente-erf af of hij kwam. En witter dan
die stille en rijpe schemering in hem aldoor,
in haar en half april zo kon het nieuwe moe-
geworden prille licht niet zijn.…
Elkaar zien
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.141 Wanneer wij op een dag eens
dwars door alle huizen konden kijken,
ik hier, jij daar: wij gingen naar het raam
om eeuwig naar elkaar te staren.
Ik zag een hemel waar jouw ogen waren.…
Zwaluw
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
7.712 Zij heeft haar nest gemaakt
op enkele verdiepingen hoog
waar naald de zeebodem raakt
zij spant de pees van de boog
De vogels zijn weer weggegaan
de warmte roept, geur van eten
verdeelt herfst het bestaan
weven spinnen het vergeten
De avond glinstert van het raam
licht weerkaatst een halve maan
zij fluistert zacht haar naam…
de wereld en jij
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.240 en waar is het raam
dat de wereld naar buiten
schrijft
tussen zwarte en witte
muren
de bloem die ademen wil
in haar zijn, boven en onder
bomen
het stille zwijgen
van silhouetten, die veel verder dan ogen
kunnen kijken
naar die ene droomseconde
van leven en het hartverscheurend geluid
dat zielenwervels brak
ongevraagd
in het…
Onvindbaar
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.555 Haar nacht huilt
zilte tranen
terwijl het maanlicht
op haar haren valt
ogen en vingertoppen
strelen de foto
in haar hand
ze huivert in het donker
de maan, ziet vanaf boven
haar schaduw
voor het raam
de fluister van de wind
lijkt even stil te vallen
want die weet
wat zij niet
uit durft te spreken
van de morgen die nooit
meer aan…
Sed in Arcadia ego
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.544 Zonder ramen,
zonder deur,
met verrotte vensterluiken
en een muffe schimmelgeur.
Vroeger was het een juweeltje.
‘t Was mijn eigen klein kasteeltje
en daar ging ik stiekem spelen
met mijn vriendjes eed’le delen.
Goeie God, wat deed dat deugd.
Maar mijn vriendje is verhuisd,
heeft nooit meer mijn pad gekruist.…
dit was een dag
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
807 gisteren zag ik je
met deuren en ramen
dicht
er lag nog altijd
een dag op tafel en ik
probeerde te tellen
hoeveel keer jij
je kind doodsloeg
tussen schalen vol vlees
en verzuurde melk
met de grootste moeite
zocht ik nog een verhaal
of de welving van
je borsten maar
je handschrift werd
onleesbaar en ik heb
slechts het vreemde…
aan de lijn
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.862 Lopen we gezellig samen
te wandelen op de straat
mensen kijken door de ramen
waar dat stelletje heen gaat
plots duik je in de bosjes
en doet wat je moet doen
ik vat het op heel losjes
en kijk wat naar mijn schoen
dan geef je aan klaar te zijn
en wandelen we verder terstond
jij bent nou eenmaal aan de lijn
want jij, jij bent mijn hond…
in schaduwen die huilen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.157 ik bleef hangen
aan het prikkeldraad
je eerste zin
in schaduwen die huilen
ik kan me niet verschuilen
in de woorden die ik las
muren met gebroken glas
vrijheid die in scherven brak
je hebt de boom betast
haar bast weet van verjongen
de kern is nu spijkerhard
herinneringen zijn verdrongen
ramen ogen donker
in het bos fluisteren de…
Bij hem
gedicht
3.9 met 46 stemmen
20.721 Terwijl hij zijn schoenveter
strikte keek ik
uit het raam en
zag hoe de zon al verdween
achter het dak van de buren
nu wij zo lang
vruchteloos hadden
zitten praten over
een later dat ontbreekt
in ons verschiet
Kijk,
het betrekt, zei ik
Hij lachte, niet
vrolijk, niet triest
en we gingen tóch naar
buiten omdat het binnen
donker was…
Rendez-vous
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
715 heen en weer
aan mijn raam voorbij
voorover gebogen
armen op de rug
misschien morgen, mompelt hij
met een oude hand
en versmalt langzaam de stilte
wanneer hij me te vroeg
verontschuldigend aankijkt
hij klimt weer verder
daalt op en af
breekt de wijzers
van een vermoeide dag
misschien morgen, mompelt hij
en steekt de tijd
terug…
IJzig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
773 een dag hard werken
in een oververhitte ruimte
maakt het buiten kouder
dan het laagje ijs
de wagen ontdooit nauwelijks
ramen beslaan al snel
met geademd ongeduld
heel wat later wordt het
langzaam huiswaarts glijden
over aangekoekte en bevuilde wegen
als ik tenslotte mijn eigen straat inrij
is alles zuiver wit, slechts
dierenpootjes…
Vol bewondering
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
2.130 Een paar stoelen voor hem zat een dame,
hij zag haar in de spiegeling van de ramen,
door haar schoonheid geheel in beslag genomen,
zat hij in gedachten van haar te dromen.
Vol bewondering reisde hij,
zo zijn bushalte voorbij,
zij is op tijd bij haar reisdoel aangekomen,
hij… heeft de bus naar huis terug genomen.…
Geurde lente in verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
732 koele vingers
raken slechts de
sneeuw met koude hand
je keek weer
met kristallen ogen
waaruit warmte was vervlogen
nagelde ons
bloemen aan de ramen
die vorstelijk in zon opkwamen
in doorschijnend wit
kwamen we samen
jij smolt in warme handen
bloeide kleuren
na de kus op beide wangen
geurde lente in verlangen…
In de zon
gedicht
3.2 met 40 stemmen
9.030 En als Rachels raam openstond
kon je haar horen piano spelen.
Op een dag werden wij allemaal vermoord.
We hebben toen verschrikkelijk geleden.
Weet wel, je dood vergeet je niet gemakkelijk.
-----------------------------------------
uit: 'de Brakke Hond', nr. 73, 2001.…
De herfst bedekt hun kale lijven
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 De ramen spatten eenzaamheid
spiegelen de dood als vanzelfsprekend
en zaaien vergif over het ongewenste groen
zodat het leven de kans krijgt
om weer als maagd
te worden herkend
maar niet wanneer kleuters
hun verleden boetseren
in een ongewenste infrastructuur
zodat hun jonge leven te vroeg
zal worden gerijpt
tot het moment dat de herfst…
Kortste nacht ?
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
618 Ogen opslaan met een warm gezicht, van
vroege zon en zaligheid in het felle licht,
tramrails gillen zelfs door gesloten ramen,
de wekker is, zoals altijd, veel te vroeg,
wat de nacht ons gaf daarvoor behoeven we
ons niet te schamen, om op de langste dag en
in de kortste nacht onze zin bepalen is dan
genoeg, en te weten met de zomer voor de…
Stil nu!
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
637 Alle ramen heb ik dichtgehouden,
alle vogels vroeg ik stil te zijn.
Bad de kerk een doofkoord te rijgen
voor elke voorgenomen klepelslag
die je uit je slaap zou kunnen houden.…
grijpbaar geluk
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
2.393 gelukkig zijn
leek zo moeilijk
nu weet ik pas
hoe kinderlijk
eenvoudig hier
je beleeft het
soms dagelijks
in simpelheid
zonder dat je
het echt beseft
snel likje van
smeltend ijsje
verdwaalde noot
uit open raam
lievelingslied
een zonnestraal
op winterhoofd
een bloem die bloeit
knipoog van jou
er is zo veel
focus anders…
Time-out in de zomerhitte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
587 Wat fijn, het is een paar graden minder
even time-out in die hitte-hinder
dus open die ramen, open die deuren
vanavond kan het dan echt gebeuren
dat verkoelende briesjes binnenkomen
en energie weer door mijn lichaam zal stromen
Oh hoe héérlijk is 't om te merken,
zonder dat zweetklieren overwerken,
dat ik me thuis weer verkwikt kan bewegen…
straat in de stad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 ik wist ongeveer jouw nummer
waar je woonde en het raam
waar je uitkeek op de stad
verlaten straat op weg,
jong nog met vraagtekens
misschien wel onbegrepen
inmiddels zie je niet meer
dat joch op de fiets in jouw straat
je bent gegroeid, vergeten
waar het om gaat,
om niets, een kind belt aan
schuif de gordijnen opzij
kijk naar de overkant…
Een moeder zonder kind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
551 bleek en stil
het zwarte steile haar
iets voor haar ogen
zit daar
een moeder zonder kind
wat in elkaar gedoken
haar trein
dendert maar door
met onverlichte ramen
zonder namen
schokken vier coupés voorbij
terwijl de regen spat
geen uitspraak over schuld
kan haar nog deren want
in haar hoofd rijdt weer de trein
de seinen staan…
Warmte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 De rivierendans ontwaakt
in een poel van ijs
Kleine kolkjes rimpelen
het wateroppervlak
De tralies smelten
voor de ramen
druppels
tikken op de sneeuw
Tekenen van vuur aan
de bevroren kust
Het krakend ijs verdwijnt
in de zoute golven
De zee komt langzaam
weer op gang
Rivieren herwinnen
hun kracht
Wintertaferelen verdwijnen
Dankzij…
vertekenend
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
735 regen tikt de dagen weg, kleurt
buurman's gras nog groener
terwijl het mijne - van beton -
weer zwarter rozen glanst
veel mooier, dat dan wel
maar op de ramen die beslaan
schrijf ik letters die zich huilen
waardoor mijn kijk op watdanook
niet al te helder is en ik bedenk,
't kansloos zicht op enig blauw
in hun zinnen loos bestaan
en dat…
Ranunculus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
495 Vandaag lig ik tussen boterbloemen
in de stad lopen enkel bomen
met rozen aan hun voeten
op het raam een zoenoffer
geplakt omdat dit het enige is
wat nog niet is gedaan
er zwom een vis naar de maan
op een blauwe deur
daar zag ik nog een naam
ik kon hem niet naar huis brengen
ik ben
allang geleden
ik weet niet of ik je versta…
Aan een kust
gedicht
2.3 met 155 stemmen
18.828 Je liep langs de tafel naar het raam.
Je kwam terug. Je legde papier weg.
We werden woorden en vloeiden samen.
-------------------------------------------
uit: "Rozen verwelken, bloemen", 2006.…
ontpoppen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
585 terwijl slaap in ogen dwaalt
op zoek naar zachter rusten
sussen lipgelezen woorden
onze stille taal
alle weemoed in jouw naam
spreekt van lichte dromen want
we komen ooit weer bij het raam
dat opent, als je lacht
deze nacht vertelt van maanglans
en van jou
een jonge vrouw
die wereldwijd op uitgekomen vlinders wacht…
Cheeta
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 .
------------------------------------------
Je mag beslist niet uit de auto stappen,
De ramen moeten ook hermetisch dicht,
Die regels zijn voor iedereen verplicht,
En waag het niet, die aan je laars te lappen.
Want cheeta ‘s zijn met u erg in hun nopjes,
Dat merkt u pijlsnel aan hun schouderklopjes.…