1536 resultaten.
Overspel
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.409 een lage lach
Toch blijft zij liever droog op haar vlot
Met zilte vingers
Knoopt ze haar bloes aan de mast
Tokkelt een toonvast lied
Tot de minnaar spartelt op haar dek
De zomer draalt op haar laatste benen
Een waakvlam prikt de zool
De hitte vlucht uit mijn wintertenen
Naar een zuiderse schoot
Ze gaat een ander ontdooien
Met die tong…
Ego vigilabo
poëzie
3.7 met 18 stemmen
3.788 Ze zwijgen al nu, tonge- en taalberoofden;
ze treuren: 't zonnelicht is uitgedaan;
en, daar ze henen zijn, en bergen hunne hoofden,
en hore ik stemme meer, noch asem gaan:
de dikke duisternissen staan
daar, vast en verre nu, die zang en zonne doofden.…
Interelementair
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.864 .'
De tong was een griet en zei, dat
ze een hekel aan 't schoolleven had
en, omdat ze het haatte,
de school had verlaten,
Ze was zelfs het schoolzwemmen zat.
De muis zei, dat hij in z'n klas
van z'n schoolziekte moeilijk genas
en dat hij in z'n nest
door z'n zus werd gepest,
daar ze schold, dat-ie 'n brugpieper was.…
Verzoek aan de Lente
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.858 Laat de pad zijn slijmhuid blootwoelen
In zijn bed van slijk
Zijn tong, klef wapen
Plukt een vlieg weg
Prooi van het wellend speeksel
Waarin gegons smoort.
Het stompe mes van de lente
Kietelt mijn hals
De slagader popelt
Een volle kelk klimt uit gras
Mijn zolen strelend
Ik omhels jou, lente
Ziek van oprispend maaggas
Mijn honger…
Kinderen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.048 naar het riet langs het schuim en de vliegers boven zee
en ik vraag het te ademen te ruiken te horen
maar het antwoord blijft uit want de blik lijkt verloren
onwennig het zand boetserend tot een lach verschijnt
en het beklag verdwijnt in een ijverig leren
ik zeg 'maak wat je wilt een kasteel met spuigaten
of een draak met vuurrode tong…
Mysterieuze zomerdagen in Nederland
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
736 Roze tongen verzoenen het verlorene;
de verwrongen wijzers
(tik-tak tik-tak tijd)
grijs groen blauw
de ogen van de vrouw
bekoorlijk blootgegeven passie
korenmolen korenbloemen korenvelden
wilde koren zingen luider luider
(tik-tak tik-tak tijd)
er ligt een glinsterende sluier over de dagen
de schaterende vlinders
de grappige papaverbloemen…
genadesteek
netgedicht
3.4 met 47 stemmen
17.954 1
in de arena zwellen de geruchten tot een gifwolk
de keizer keert zijn vlakke hand
een halve meter boven de schoot
een wenk die kwade tongen sust
onder hem een ovalen bekken
de walm van ranzig zweet
zuilen stutten de gevels
met een krullend blad bekroond
gieren staan vleugel aan vleugel
te reikhalzen naar het aas dat nog wemelt…
savanne
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
869 zand
daar loert een kolos, als in beton gegoten
het vezelig eiwit in zijn neushoorn doet een sterk libibo vermoeden
een buffel wentelt zich in een modderpoel
tegen de jeuk van teek en parasiet
antilopen rennen elegant op gespleten hoeven
de giraf reikhalst met lange wervels
zijn gespierde schouders rusten op slanke poten
een ruwe, harde tong…
voorzichtig vrijen
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
2.413 een meter
innig en woest verkennen
knorren grommen pijn
met wilde hartstochten
alsof varkens vochten
met refrein fortissimo
al knorrend ging dat zo
op achtergrond gekrijs
van meeuwen op het ven
voor de verliefden was het prijs
maar wel een beetje eng
stekeltjes prikken vol venijn
nee nee mijn rug niet likken
want anders doet je tong…
Sac à main
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
841 gebruikte rechts en ik
kijk naar haar gezicht
het zwarte haar, dat
in vlammetjes geknipt
het voorhoofd ampel dekt
de ogen met zwart omlijnd
oren klein en fijn, doorzichtig haast
"Lipstick" zegt ze, draait open
zet haar lippen aan
met rood en ziet me
vragend aan
"Mooi bordeaux" denk ik
glimlach de wangen rond
Het puntje van haar tong…
Mag ik uw woorden lenen?
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.888 De zieke man sprak met rappe tong
over zijn land dat hij verliet,
het lage winterlicht, meeuwen en luchten,
een besneeuwde dijk, de open zee,
snelle grijze wolken, hoge ganzenvluchten,
zompen en zand, duinen en dorpen
en de blonde wind over het verre wad,
eb en vloed in hun eeuwige getijdenspel.…
Naar Sapfo
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
494 Telkens als ik jou maar even zie,
kan ik niet meer praten, mijn tong is verlamd.
Een vuur verspreidt zich over mijn lichaam.
Ik kan niets anders meer zien dan jou,
mijn oren zitten dicht, behalve voor jouw stem.
Zweet bedekt mij en ik word gegrepen door huivering.
Zolang ik jou ken
Is alles te dragen.…
Kind in mij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
869 te proberen
Om lucht groen te laten zijn
Vol magie, vrij van façades
D’r zit een kind in mij
Kind met behoeftes
Kind met verlangens
Bang, kwetsbaar en klein
Om beschermd
Verwarmd
Waardevol
Gehoord
Er gewoon te mogen zijn
D’r zit een beschermer in mij
Beschermer van een muur
Verdediger te paard
Met een zwaard
Scherper dan z’n tong…
Wat een kamp al niet kan doen.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 mooi liefde kan zijn
Kijken naar is een leuk ding
Nadenken over: dat is mijn vriendin
Maar dan spreekt de werkelijkheid
Want als ze met kleine witte pilletjes gaan gooien
Wordt er toch nooit een kind geboren
Maar ik blijf positief en houd me vast aan mijn gedicht
Want met dit gedicht
Een antwoord
Een antwoord dat op het puntje van mijn tong…
Vrij
gedicht
2.4 met 31 stemmen
13.496 Iets moet gebeuren, zodat ik mijn nek, wervels, tong
schrap zet alles doordrenk van mijn wilskracht uit het zwart te
geraken, ik zing wanneer ik door de buis door de adem door
de vlijmscherpe haken alles zo nauw en gevaarlijk maar ik zing
en gevaarlijk vrij op de grond stort
----------------------------
uit: 'De schuur in', 2009.…
Vondeling?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
576 Er is maar één leven te slijten,
waarop de toetsen zijn geplakt,
wat ik eigen wijze bespeel anders
raak ik de draad en de essentie kwijt,
waaruit ik de levenszin bewoon ,
vertel de strekking uit een ander
perspectief, zonder de tong en
draak te steken met de taal die ik
omarm, deel en die ik ademhaal.…
Fruit is gezond toch?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
626 Dan begint het vreemde scenario, een dove tong,
alsof ik bij de tandarts zat.
Het gevoel verdwijnt niet, duurt de hele avond,
ik mail de fabrikant, de volgende dag word ik al gebeld,
of ik zo snel als kan met de rest van de bakjes terug komen kan?…
DE GEDICHTENFABRIEK
poëzie
4.8 met 66 stemmen
2.087 betekenisvolle beelden
de dichter graaft diep en vindt slechts onbetaalde rekeningen
de dichter schrijft zinnen als:
- in je ogen ademen oude zielen -
(hier moet nog naar gekeken worden)
de dichter levert ook vandaag weer niet
een wezenlijke bijdrage aan
de gezonde woordeconomie
de dichter verschuift een woordje naar het puntje van zijn tong…
Ambivalente makker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 bang ben
om met mijn ziel te spreken
ik voel hoe je weer bij me bent
in angstige ogenblikken van onschuld
vernederd door de ongeduldige meute
die niets anders ziet dan eigenbelang
ik heb het gehoord
dat zogenaamde toeval
van mensen die de nacht vervloeken
ze zijn leeg van binnen wanneer ze slapen
ze zijn niet zoals jij bent
niet de tong…
oude zomers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 als het uit de takken valt
is het de moeite niet waard
maar er zijn van die tuinen
zo van zomer doordrongen
de zon valt in loeiende strepen
takken breken in vlakken van licht
en trekken slepende vierkanten oranje
om me heen de lange tongen
de hitte met haar loden zwepen
zuigt in golvende lijnen vochtige franje
de aarde zengt mee als in…
vrijage
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
905 Midzomernacht, de zwoelste nacht:
geliefden liggen, ontkleed in maneschijn en rozengeur;
ze dansen een minnedans, de levensdans
Lichamen verlangen, naken, raken; monden
zoenen, kussen halzen, oren; fluisteren
ondeugend lieve stoute woordjes
Handen kroelen, strelen, voelen; tongen
likken plagend, tintelend verstijven tepels,
zinderend kippenvel…
Bestemd voor vertrek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Hij draagt een poststempel van regen,
een datum die zijn cijfers verloor,
en onder zijn tong
een zwerm ongeopende woorden.
Daarnaast rust een concept.
Rood als een kleine wond.
Niet verzonden.
Niet vergeten.…
Voorbij de nachtmerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.114 Ze rispt zuur op, bijtend op de tong,
het sap van de angst.
Zeepbellen vertonen de regenboog,
drijven boven het schroeiheet zand,
waar gieren hun honger stillen,
ze spatten open onder een blakende zon.…
Vonk
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.713 En hij, het zand nog schurend langs de tong
Kneedt en knijpt en grijpt
De vacht van het blakend beest
Vindt de malse dij
Zij klieft de stam
Met een bijl van was
Tot de vloed tintelt in de liezen.…
Droogte
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
978 Mijn raspende tong wil het vet van jouw dij
Als je wil noem ik het anders
Room of marmer of warmer dan ooit
We vegen de kruimels van tafel
Sporen van een loom ontbijt.
De wijnfles van gisteren houdt de geest in haar hals gevangen
Die dure bedwelming hebben we niet nodig.…
Voorbij het baken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
30 Hier houdt de tong haar haastig oordeel in,
ver van het kaartspel en zijn schor bestaan;
en in dit donker, vrij van vals gewin,
hoor ik mijn hart—dat dood leek—hevig slaan.…
OMRING ONS MET UW LICHT IN DEZE NACHT
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
2.378 Jeruzalem, stad Gods die komen zal,
fonteinen zullen vol in U ontspringen,
geen macht ter wereld kan de tong bedwingen
tot lof, bij reidans en trompetgeschal,
Drieënig God geprezen,
de schepping zal genezen.…
Aanvliegen over de sont
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.164 van finse meren
scheepgaan in de kajak
der gestorvenen
drijven op de wateren
tussen taiga en toendra
oog en oor zuiveren
aan leegte en verte
zich voeden met bessen, met hoed
en geur van de goddelijke paddenstoel
dromen de droom
van het eeuwige heden
als arctische beer
weer tot sneeuwblinde dronkenschap in te keren
Op de tong…
Stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.137 Ik wil de stilte ruiken
en zoek een stinkend spoor
bij walging, mufheid en odeur
dringt stilte niet tot me door
mijn tong…
mijn oor…
mijn vinger…
mijn oog…
mijn neus…
wijst mij de weg.
stilte ontdekken
stilte ervaren
stilte koesteren
stilte bewaren
stilte zijn
Ik sluit mij op
en ik keer in
ik vind mijn stilte
binnenin.…
Bezetenen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
767 Een vruchtbaar zacht weidegroen landgoed
in liefde verpand aan veel harten
speelde een eenling veel parten
die sprak zonder vriendelijke groet
hij omheinde de wei
en zijn boze tong zei
dit hier is van mij
de menigte raakte confuus en verstoord
besloot toch een beetje verbolgen
“we zullen uw voorbeeld maar volgen”
palen ze werden de grond…