10152 resultaten.
Hoop
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.172 Druppels vallen op haar lippen,
maar de zon schijnt in haar haar,
even voelt ze zich compleet,
valt alles weer in elkaar.
Haar handen omhoog naar de regen,
de zon streelt haar in het gezicht,
door alle regenwolken heen,
ziet ze eindelijk weer het licht...…
flamingant (liefhebber van flamingo's)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.499 zonder schroom of last van roos:
met eigen bek kamt zij
z'n pluimen
van 's morgens zeven tot 's avonds laat
vogelt zij uit hoe doodgewoon
de kraan met pauwetrotse kroon
keizerlijk voor de statie staat
'wat hij doet' zei ze sereen
- de hekken als haar troon -
voor het vallen van het zwart
met al haar ziel of heel haar hart
'dat…
Verdwijnen
netgedicht
3.5 met 1132 stemmen
77.089 Ik lig te rillen van genot,
ik kreun het zachtjes uit
als ik je haar voel vallen
en slepen op mijn huid.
Ik kom steeds dichter bij je
telkens, keer op keer
voel ik me meer verdwijnen
totdat ik explodeer.…
Na hun godvergeten zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
853 het is de regen
die me parten speelt
ze drupt in regelmaat
al mijn gedachten stuk
haar monotone vallen
schept toch een paradijs
voel woestijnen weer bevallen
na hun godvergeten zijn
juich de bloemen toe
in een voortvarend bloeien
droom de rijke oogst voordat
de droogte hen zal snoeien
hier miezert het
in somberheid en nostalgie
ja…
Mijn bange norse vriend
gedicht
2.9 met 30 stemmen
11.123 De piano houdt op en mijn bange norse vriend
begint in slaap te vallen
----------------------------------
uit: 'Men zegt liefde', 2003…
herfstblues
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.228 Het vallen van de blaadjes
zie ik met lede ogen aan
regen valt samen
met tranen
die ik nu laat gaan
alles grijs en grauw
geen straaltje zon
geen stukje blauw
in nevelen gehuld
verstrikt in m'n cocon
wacht ik met geduld
op een nieuw seizoen
die m'n herfstblues
doet verdwijnen
en de zon
voor mij weer
zal schijnen…
Kegel
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.070 Langs het slingerende
tuinpad gaan ongelijke
passen licht gedempt
door de herfst welke al
zacht begint te vallen
zijn adem maakt zelfs
het eerste roodborstje
warm zodat geregen
pinda's ongebrand
smaken als peanuts
wazig is zijn blik
maar het huis kan
hij nog steeds vinden,
blindelings, hij loopt
gewoon rechtdoor…
een seconde
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
590 dat tijd voortschrijdt
ondanks sporen
ik geloof niet
in voorwaardelijk
bekijkt het absolute
doorheen helder glas
zichtbaar het zand
of de korrels
zinloos vallen en
loos rollen zonder zin
tot aan de voet
van bij zijn
ervaart een seconde
meer glas
ooit komt die tel
als het wonder
mijner tijd
geeft het zicht op
waarom dat…
de nacht is een kat op trage poten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
621 de nacht is mijn kat op trage poten
ze woont in een wit kasteel
met dikke muren die kluisteren
als we buigen naar zware wind
sterrenbeelden vallen uiteen
in ovale ogen breder dan de maan
het verre licht, fijn wit zand
ooit valt alles uit elkaar
zweeft alles zacht met iedereen
ik raak de dag
hij is van steen…
Perron in Luik
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
685 Niet alleen
de geelbruine bladeren
vallen onverschillig
naast mij neer
ook de wereld
mijn wereld
het kleurt zich duister
net zoals december
door de afwezigheid
van al het andere
en de schending
van privileges
verschuilt vrijheid
zich heimelijk
ach,
vroeg of laat
zal alles
en dat waar ik in geloof
dat wat ik weet
zelfs…
Weerspannig draad
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.202 met groeipijn zie ik dat geworstel
alsof de draad geen einden heeft
bekijk mijn handen die te groot
alleen maar mogen wijzen
de lijnen zijn zo strak gespannen
en de liefde waarmee ze zijn bekleed
kunnen haar breken niet voorkomen
maar elke vezel in mijn lijf
staat open om steeds samen
de draad weer op te pakken
waar zij hem vallen laat…
aarde
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.439 met vallen en opstaan
verankert beetje bij beetje
elk voetspoor mijn gehechtheid
bij elke stap de gedachte
hoe duizelingwekkend je
aardigheidjes mij aantrekken
met spreidarmen vang ik je walswind
je stof uit rulle grond gewaaid
poedert mijn gezicht
onontkoombaar is de terugkeer
naar mijn gang van kruipen
met opstand en verval
beetje…
terugkeer
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.152 met vallen en opstaan
verankert beetje bij beetje
elk voetspoor mijn gehechtheid
bij elke stap de gedachte
hoe duizelingwekkend je
aardigheidjes mij aantrekken
met spreidarmen vang ik je walswind
je stof uit rulle grond gewaaid
poedert mijn gezicht
onontkoombaar is de terugkeer
naar mijn gang van kruipen
met opstand en verval
beetje…
Eenzaam
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.336 Van de bomen vallen bladeren,
De dagen schieten voorbij,
Maar gelukkig voel ik het voorjaar naderen,
Dat geeft me een gevoel, zo vrij.
De bladeren komen weer aan de bomen,
De vogels zingen weer hun lied,
Ik voel energie mijn lijf in stromen,
En voel hoe ik hier van geniet.…
omdat kristal geen druppel trouwt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
662 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
Novemberdag
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
677 zo’n grijze dag die mijn kleumend lijf
voortdurend belaagt en bekruipt
naar warmte verlangen doet
zo’n dag waarop 't licht rond de bomen
brozer lijkt bij 't vallen van de avond
mee naar binnen sluipt
in het lege glas vervloeit bij 't doven
van de kaars vervaagt mij afweziger
achterlaat…
TERUGBLIK
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.108 Kennissen komen en gaan,
opnieuw vallen en opstaan.
Toch wordt elke dag
iets lichter om te dragen.…
Bladerend
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
735 Een koperen maan krulde aan de hemel,
dreigde te vallen...bladeren slechts.
Hitte bladerde van het licht
en zette de nachtelijke herfst in vlammen.
Zo was het.…
Suïcide
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
2.378 breekbaar als glas ben ik een mens
in de volle maan neem ik afscheid
misschien niet doodnormaal
maar mijn leven op dood spoor
voor mij hoeft het niet meer
wil niet langer leven
in een schaduw van pijn
het is niet meer te keren
ik ben nu een kind van de horizon
doodleuk schrijf ik dit nu
dat ik ga bij het vallen…
frisdrank
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.631 ik wil het niet koud hebben
en toch vallen de bladeren
richting herfst, valt de winter
in perfecte vlokken
ik ervaar ongenadig
het maagdelijk wit op de velden
het donkere ijs dat zegt
dat het veilig is om op te staan
maar elk jaar weer
hunker ik naar die onverwachte
zwoele lente-ochtend
te warm voor de tijd van het jaar
op zo'n dag…
Een herfst te veel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
844 ik joeg
je laatste geel
door kale takken
een herfst te veel
najaar toont
zijn herfsttapijt
roodpolig want de zon
geeft ons vandaag respijt
we dekken samen
zomer toe en oogsten
al zijn kleuren de vruchten
vallen zijn het hangen moe
we winteren in overleven
voelen ons met wat de
herfst heeft gegeven klaar
voor weer een eindloos…
Vol bewondering
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
667 met geoefende vingers
schrijf je levende letters op gevoel
die tussen zon en maan zwieren
bij het maartse lentelicht
gouden zonnestralen vallen
op vers wuivend zacht groengras
deze waarneembare realiteit
geeft nieuwe levenskracht
rijpt tot ontplooiing
gedurende het groeiseizoen
raak je vol bewondering geïnspireerd
door de pracht van…
Tijd
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.601 Dromen vallen uiteen
zoals de zomer verbleekt
in de herfst
Laat me vergeten
dat de tijd zonder jou
door mijn vingers glijdt
want
ik kijk
met jouw ogen
voel
met jouw handen
lach
met jouw mond
en huil, huil
jouw tranen
voor alles is een tijd
fluister jij zacht
dag lief
tot ergens ooit later…
Vriendschap
netgedicht
2.5 met 56 stemmen
4.115 Je gaat mee als de bladeren vallen,
als het stormt, als de lucht
enkel grijs is en dicht;
je verwacht samen de lente.…
bij de laatste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
660 bij de wolken
die laat zijn
kan je rollen
door het gras
laat even vallen
het boek dat je las
was nog lang niet af
eerst even wassen
boenen
voelen
is alles even gaaf
als die raaf
die wacht op je sieraad
die valt
door de snavel
weggepikt
voordat het valt
op het eeuwenoude zand
alles wat glimt
schijnt en blinkt
tot de zon alweer ondergaat…
jij
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.180 geef mij nu
als een van allen
zonder geweten
als een van velen
laat me vallen
in jou
vang me dan
draag mij
over het gras
op weg
naar het water
naar een zee van genot
ontneem mij
mijn geheim
neem mij dan
neem mij mee
laat mij zijn
zoals ik leef
liefde beweegt
zoals het leven
leeft
lief, zonder geweten
zijn wij
vergeten
en…
Het dromend verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
557 Er was eens een Pringeltje
Zo lieflijk en zacht
Zij kwam zomaar binnen vallen
In mijn dromen uurtje van de nacht
Ik vroeg haar vanwaar dit bezoekje
Omdat, kirde zij met helder stemmetje
Ik een boodschap voor je heb
Kijk hier, hier in mijn emmertje
Dat is hetgeen ik je breng
Een emmertje vol verlangen
Maar hoe ik ook…
Hautain
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
889 kleurloosheid van je
kun je niet langer camoufleren
nu het plakkaat sneller loslaat
dan je het erop kan aanbrengen
arrogantie sijpelt uit jouw pen
wat geschreven waarheden
overschaduwt, zodat er een andere
dimensie ontstaat
waarin jij jezelf overschreeuwt
om hen te overtuigen van jouw gelijk
kijk je hooghartig neer op het plebs
buiten vallen…
Zonder schroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 kom schuilen
onder het bladerdak
loop met mij het schaduw pad
weg van het helle licht
dat genadeloos
je zorg en pijn beschijnt
een kleine pauze
op een omgevallen boom
samen praten zonder schroom
in delen vallen
lasten van je schouders
die doodmoe van het dragen zijn
met een gestrekte rug
weer terug in het licht
waar de zon schijnt…
Een vermoeid gebaar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
569 je handen wuiven
een vermoeid gebaar
je bent wel klaar
met het pro forma groeten
je oogt mat
maar vindt de rode loper
nog het pad
om op te strijden
elkaar die plaats benijden
houd je op de been
ambitie telt want om
talent geven ze geen cent
een marionet
het liefst nog knettergek
zij trekken aan de touwtjes
jezelf zijn is vallen…