Alle inzendingen over vallen op

10152 resultaten.

Sorteren op:

Hoop

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.172
Druppels vallen op haar lippen, maar de zon schijnt in haar haar, even voelt ze zich compleet, valt alles weer in elkaar. Haar handen omhoog naar de regen, de zon streelt haar in het gezicht, door alle regenwolken heen, ziet ze eindelijk weer het licht...…
Mierke5 oktober 2004Lees meer >

flamingant (liefhebber van flamingo's)

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.499
zonder schroom of last van roos: met eigen bek kamt zij z'n pluimen van 's morgens zeven tot 's avonds laat vogelt zij uit hoe doodgewoon de kraan met pauwetrotse kroon keizerlijk voor de statie staat 'wat hij doet' zei ze sereen - de hekken als haar troon - voor het vallen van het zwart met al haar ziel of heel haar hart 'dat…
kuirinck5 januari 2005Lees meer >

Verdwijnen

netgedicht
3.5 met 1132 stemmen aantal keer bekeken 77.089
Ik lig te rillen van genot, ik kreun het zachtjes uit als ik je haar voel vallen en slepen op mijn huid. Ik kom steeds dichter bij je telkens, keer op keer voel ik me meer verdwijnen totdat ik explodeer.…
Willem26 december 2001Lees meer >

Na hun godvergeten zijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 853
het is de regen die me parten speelt ze drupt in regelmaat al mijn gedachten stuk haar monotone vallen schept toch een paradijs voel woestijnen weer bevallen na hun godvergeten zijn juich de bloemen toe in een voortvarend bloeien droom de rijke oogst voordat de droogte hen zal snoeien hier miezert het in somberheid en nostalgie ja…
wil melker6 september 2007Lees meer >

Mijn bange norse vriend

gedicht
2.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 11.123
De piano houdt op en mijn bange norse vriend begint in slaap te vallen ---------------------------------- uit: 'Men zegt liefde', 2003…

herfstblues

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Het vallen van de blaadjes zie ik met lede ogen aan regen valt samen met tranen die ik nu laat gaan alles grijs en grauw geen straaltje zon geen stukje blauw in nevelen gehuld verstrikt in m'n cocon wacht ik met geduld op een nieuw seizoen die m'n herfstblues doet verdwijnen en de zon voor mij weer zal schijnen…
ria30 oktober 2007Lees meer >

Kegel

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.070
Langs het slingerende tuinpad gaan ongelijke passen licht gedempt door de herfst welke al zacht begint te vallen zijn adem maakt zelfs het eerste roodborstje warm zodat geregen pinda's ongebrand smaken als peanuts wazig is zijn blik maar het huis kan hij nog steeds vinden, blindelings, hij loopt gewoon rechtdoor…
metha13 november 2005Lees meer >

een seconde

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 590
dat tijd voortschrijdt ondanks sporen ik geloof niet in voorwaardelijk bekijkt het absolute doorheen helder glas zichtbaar het zand of de korrels zinloos vallen en loos rollen zonder zin tot aan de voet van bij zijn ervaart een seconde meer glas ooit komt die tel als het wonder mijner tijd geeft het zicht op waarom dat…

de nacht is een kat op trage poten

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 621
de nacht is mijn kat op trage poten ze woont in een wit kasteel met dikke muren die kluisteren als we buigen naar zware wind sterrenbeelden vallen uiteen in ovale ogen breder dan de maan het verre licht, fijn wit zand ooit valt alles uit elkaar zweeft alles zacht met iedereen ik raak de dag hij is van steen…

Perron in Luik

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 685
Niet alleen de geelbruine bladeren vallen onverschillig naast mij neer ook de wereld mijn wereld het kleurt zich duister net zoals december door de afwezigheid van al het andere en de schending van privileges verschuilt vrijheid zich heimelijk ach, vroeg of laat zal alles en dat waar ik in geloof dat wat ik weet zelfs…
six2 december 2007Lees meer >

Weerspannig draad

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.202
met groeipijn zie ik dat geworstel alsof de draad geen einden heeft bekijk mijn handen die te groot alleen maar mogen wijzen de lijnen zijn zo strak gespannen en de liefde waarmee ze zijn bekleed kunnen haar breken niet voorkomen maar elke vezel in mijn lijf staat open om steeds samen de draad weer op te pakken waar zij hem vallen laat…

aarde

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.439
met vallen en opstaan verankert beetje bij beetje elk voetspoor mijn gehechtheid bij elke stap de gedachte hoe duizelingwekkend je aardigheidjes mij aantrekken met spreidarmen vang ik je walswind je stof uit rulle grond gewaaid poedert mijn gezicht onontkoombaar is de terugkeer naar mijn gang van kruipen met opstand en verval beetje…

terugkeer

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.152
met vallen en opstaan verankert beetje bij beetje elk voetspoor mijn gehechtheid bij elke stap de gedachte hoe duizelingwekkend je aardigheidjes mij aantrekken met spreidarmen vang ik je walswind je stof uit rulle grond gewaaid poedert mijn gezicht onontkoombaar is de terugkeer naar mijn gang van kruipen met opstand en verval beetje…

Eenzaam

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.336
Van de bomen vallen bladeren, De dagen schieten voorbij, Maar gelukkig voel ik het voorjaar naderen, Dat geeft me een gevoel, zo vrij. De bladeren komen weer aan de bomen, De vogels zingen weer hun lied, Ik voel energie mijn lijf in stromen, En voel hoe ik hier van geniet.…
Tessa27 januari 2006Lees meer >

omdat kristal geen druppel trouwt

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
bolletjes sneeuw hangen te drogen als de regen valt kou is onvermogen omdat kristal geen druppel trouwt om samen neer te vallen te smelten in een plas hoe het was hangende koppen naast de knoppen in groene lussen van de dood lente op steenworp afstand toen de maan het morgenrood verscheen de gele zon weer gloeide…

Novemberdag

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 677
zo’n grijze dag die mijn kleumend lijf voortdurend belaagt en bekruipt naar warmte verlangen doet zo’n dag waarop 't licht rond de bomen brozer lijkt bij 't vallen van de avond mee naar binnen sluipt in het lege glas vervloeit bij 't doven van de kaars vervaagt mij afweziger achterlaat…

TERUGBLIK

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Kennissen komen en gaan, opnieuw vallen en opstaan. Toch wordt elke dag iets lichter om te dragen.…
E. van Dam21 december 2008Lees meer >

Bladerend

netgedicht
4.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 735
Een koperen maan krulde aan de hemel, dreigde te vallen...bladeren slechts. Hitte bladerde van het licht en zette de nachtelijke herfst in vlammen. Zo was het.…

Suïcide

hartenkreet
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.378
breekbaar als glas ben ik een mens in de volle maan neem ik afscheid misschien niet doodnormaal maar mijn leven op dood spoor voor mij hoeft het niet meer wil niet langer leven in een schaduw van pijn het is niet meer te keren ik ben nu een kind van de horizon doodleuk schrijf ik dit nu dat ik ga bij het vallen…
Klaes24 april 2006Lees meer >

frisdrank

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.631
ik wil het niet koud hebben en toch vallen de bladeren richting herfst, valt de winter in perfecte vlokken ik ervaar ongenadig het maagdelijk wit op de velden het donkere ijs dat zegt dat het veilig is om op te staan maar elk jaar weer hunker ik naar die onverwachte zwoele lente-ochtend te warm voor de tijd van het jaar op zo'n dag…
Fred28 oktober 2006Lees meer >

Een herfst te veel

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 844
ik joeg je laatste geel door kale takken een herfst te veel najaar toont zijn herfsttapijt roodpolig want de zon geeft ons vandaag respijt we dekken samen zomer toe en oogsten al zijn kleuren de vruchten vallen zijn het hangen moe we winteren in overleven voelen ons met wat de herfst heeft gegeven klaar voor weer een eindloos…
wil melker8 november 2006Lees meer >

Vol bewondering

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 667
met geoefende vingers schrijf je levende letters op gevoel die tussen zon en maan zwieren bij het maartse lentelicht gouden zonnestralen vallen op vers wuivend zacht groengras deze waarneembare realiteit geeft nieuwe levenskracht rijpt tot ontplooiing gedurende het groeiseizoen raak je vol bewondering geïnspireerd door de pracht van…

Tijd

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.601
Dromen vallen uiteen zoals de zomer verbleekt in de herfst Laat me vergeten dat de tijd zonder jou door mijn vingers glijdt want ik kijk met jouw ogen voel met jouw handen lach met jouw mond en huil, huil jouw tranen voor alles is een tijd fluister jij zacht dag lief tot ergens ooit later…
Carin16 september 2009Lees meer >

Vriendschap

netgedicht
2.5 met 56 stemmen aantal keer bekeken 4.115
Je gaat mee als de bladeren vallen, als het stormt, als de lucht enkel grijs is en dicht; je verwacht samen de lente.…
Adeleyd23 september 2009Lees meer >

bij de laatste

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
bij de wolken die laat zijn kan je rollen door het gras laat even vallen het boek dat je las was nog lang niet af eerst even wassen boenen voelen is alles even gaaf als die raaf die wacht op je sieraad die valt door de snavel weggepikt voordat het valt op het eeuwenoude zand alles wat glimt schijnt en blinkt tot de zon alweer ondergaat…

jij

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.180
geef mij nu als een van allen zonder geweten als een van velen laat me vallen in jou vang me dan draag mij over het gras op weg naar het water naar een zee van genot ontneem mij mijn geheim neem mij dan neem mij mee laat mij zijn zoals ik leef liefde beweegt zoals het leven leeft lief, zonder geweten zijn wij vergeten en…
i9 september 2010Lees meer >

Het dromend verlangen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 557
Er was eens een Pringeltje Zo lieflijk en zacht Zij kwam zomaar binnen vallen In mijn dromen uurtje van de nacht Ik vroeg haar vanwaar dit bezoekje Omdat, kirde zij met helder stemmetje Ik een boodschap voor je heb Kijk hier, hier in mijn emmertje Dat is hetgeen ik je breng Een emmertje vol verlangen Maar hoe ik ook…
Ivan Grud21 oktober 2010Lees meer >

Hautain

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 889
kleurloosheid van je kun je niet langer camoufleren nu het plakkaat sneller loslaat dan je het erop kan aanbrengen arrogantie sijpelt uit jouw pen wat geschreven waarheden overschaduwt, zodat er een andere dimensie ontstaat waarin jij jezelf overschreeuwt om hen te overtuigen van jouw gelijk kijk je hooghartig neer op het plebs buiten vallen…
LadyLove6 november 2010Lees meer >

Zonder schroom

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
kom schuilen onder het bladerdak loop met mij het schaduw pad weg van het helle licht dat genadeloos je zorg en pijn beschijnt een kleine pauze op een omgevallen boom samen praten zonder schroom in delen vallen lasten van je schouders die doodmoe van het dragen zijn met een gestrekte rug weer terug in het licht waar de zon schijnt…

Een vermoeid gebaar

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
je handen wuiven een vermoeid gebaar je bent wel klaar met het pro forma groeten je oogt mat maar vindt de rode loper nog het pad om op te strijden elkaar die plaats benijden houd je op de been ambitie telt want om talent geven ze geen cent een marionet het liefst nog knettergek zij trekken aan de touwtjes jezelf zijn is vallen…
wil melker11 augustus 2011Lees meer >