14351 resultaten.
Niet rooskleurig
gedicht
3.0 met 27 stemmen
13.739 Niet rooskleurig
het licht van mijn feiten:
een handvol dode mussen
en geen vogel in zicht.
Toch hoor ik hem zingen,
de lijster, voorbode van
de zoveelste lente
en prompt steekt de hoop
zijn zoveelste kop op.
-----------------------------
uit: 'Onvoorzien' (1966)…
Najaarswandeling
poëzie
3.2 met 15 stemmen
2.977 Er was een woord in de wind, bij `t gaan
over de duinen – wij hadden `t gezwegen –
`t woei kil elk bloeiend leven aan,
`t was allerwegen.
En wij gingen als blinden en waren doof,
gingen als doven en waren blind,
en de dood van de zomer was in het loof
en ging ons voorbij in de wind.
En `t popelblad trilde op het wolkengrauw,
als maanlicht…
De Vuile Was
snelsonnet
4.0 met 24 stemmen
1.581 Paleis Soestdijk was jaren het toneel
van achterklap en echtelijke twisten,
waarvan wij slechts een klein gedeelte wisten.
Het stond in een geheim rapport van Beel.
En wat onthult Fasseur na vijftig jaar?
Wat iedereen al dacht, is ook ècht waar.…
Het borelingske
poëzie
3.2 met 12 stemmen
4.046 Zijn tandeloze mond
lacht lieflijk; ongewonnen
zo is het woord hem nog,
en 't weten onbegonnen
van mannelijk verdriet,
van vrouwelijk misbaar:
een kerstekind en is 't,
een borelingske maar.
o Mochte 't, immer voort,
eenparelijk verblijden;
een borelingske zijn,
dat lacht, ten allen tijden,
zo 't nu doet; onbewust,
het muilke rood…
Vinger in de pap
gedicht
3.0 met 37 stemmen
26.972 Ik vind niet dat je van een mens moet houden.
Ik heb het gedaan. Vooral van vrouwen.
Er was mijn moeder. Er was een kleuterjuffrouw.
Er was een omroepster die het met een uitgever deed.
Toen wou ik dichter worden.
Mijn hart ruimde plaats. Letterlijk te veel.
Ook de liefde voor mezelf, een mens tenslotte, strandde.
Ik weet nog waar en hoe. Ik…
Aan het venster te Ulm
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.839 Ik zat aan 't venster waar de Donau vloot
En op mij aankwam aan mijn rechterhand
En onder mij verdween. De donkre rand
Van den en loofhout die hem schuilplaats bood
Scheidde mijn berg en voorgrond van de schoot
Van 't volle en tintenrijke en golvend land:
Akkers, veld, dorpen met geboomte omplant;
En kim blauwde achter kim, die 'k diep genoot…
De boot, waarin zich
gedicht
2.1 met 63 stemmen
31.235 De boot, waarin zich
moet laten schommelen
een man. Een vrouw
aan wie wordt gedacht, door de man,
tot op het laatst misschien.
En dan de ogen te moeten sluiten
om te zien hoe, bij kalme zee
en bij helder zicht, de boot keer
op keer, steeds indringender,
dezelfde rotspunt raakt.
---------------------------------
uit: 'Springvossen'…
Vorst
poëzie
4.6 met 7 stemmen
3.286 Is vorst
Breken scherp en helder de stenen rijen
Wegen scheuren
Schel schelt de schel
Van de trem in de duizelruimte
Hoge hoepel
Staalhemel staalhelm
Naar klare spanbanen strammen stappen
Laarzen slaan de straat tot luide ruimte
Is vorst
Breken stenen scherp
Slaan laarzen klaar
Schellen de schellen schel
helder
helder
helder…
Trinidad
gedicht
3.6 met 17 stemmen
12.328 Dit ben ik vaak geweest:
een man op een landweg,
een man in een vliegtuig,
een man met een vrouw.
En dit ben ik vaak geweest:
een man die zich onder een steen
wou verbergen
om geen licht meer te zien.
Deze twee mannen,
ze dragen mijn koffers,
ze lezen mijn kranten,
ze verdienen mijn brood.
Samen trekken we
door het geluid en de lucht…
Vergeetkist
gedicht
3.5 met 24 stemmen
11.656 Ik vond in de beroemde boekenkist op zolder
Een telefoonboek waar jouw naam nog in stond
Snel dichtgeklapt maar zoals de snelle stofjes
Die ontsnapten aan het zonlicht zo kolkten
Mijn gedachten om je stralende naam en om
Je gapende gestalte waar die zijn kon
In de tijd en natuurlijk heb ik toch nog
Snel je nummer ingetoetst en een kind nam op…
Vaak vrij horizontaal
gedicht
2.8 met 18 stemmen
10.365 Een lijster: die hadden we nooit
gehad al die tien jaar, zong in de vlier en zong
onder ons raam juist zoals wij hadden gedacht
dat zij zingen. En zat met zijn snavel vol torren
stil zovaak wij keken, avonden lang
aten wij gebukt, het kon niet op
tot, zou je zeggen tsip? nee sjuk, hij wegbleef.
Een tijdje probeerde ik zijn lied
voor 's ochtends…
Het Licht Gezien
snelsonnet
3.2 met 23 stemmen
1.626 Volgens een duister Europees besluit,
draait iedereen over een aantal jaren,
met de bedoeling het milieu te sparen,
verplicht het peertje van z'n lamp eruit.
Het stroomverbruik gaat dan wel naar benee,
maar hóe krijgt iemand nog een goed idee?…
Herschrijving van Ulysses
gedicht
3.6 met 17 stemmen
8.305 De zon komt op om 6.30.
Stephen Dedalus wordt wakker, ziet
het omliggende land en de ontwakende
bergen uit zijn raam.
Denkt: 'Wat boeiend.' Trekt het dekbed
over zijn hoofd en slaapt weer in.
Die hele dag in 1904.
Wordt de andere dag uitgerust wakker
en vraagt:
'Heb ik iets gemist?'
----------------------------------------
uit: 'Ivoren…
Kerstverlangen
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.976 Hoe zacht der klokken klagen,
Uitzindrend op mijn hert!
Het sneeuwt op donkre smert.
En vromen hoor ik vragen,
Terwijl de dag komt dagen,
Wat groots geboren werd.
Gebogen mensen rijzen
En zien elkander aan.
Voorbij de bloedige waan!
De volkren zijn te prijzen
Waar Koningen en Wijzen
Langs witte wegen gaan.
O gij, die recht en rede
Begeert…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 het bos richt zich groen en fris
op de onttovering na de winter
tot groei en bloei te komen
uit de versplintering van sneeuw
en vorst en ijzel wederom herboren
het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem…
PAASMORGEN
poëzie
3.3 met 26 stemmen
4.238 Hij was het graf al uitgegaan
Vóór ik Zijn dood bezoeken kon.
Een zwarte leegte in de zon
Gaapt de spelonk mij aan.
O wát ik hoopte in mijn verdriet,
Hij kwam mijn ongeduld nog vóór.
Maar, Die ik door de dood verloor
Vind ik ook levend niet.
De olijven met de lichte wind
Verzilvren in de zonneschijn,
Waar 't hart niets dan zijn oude pijn…
Kwatrijn
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.229 Beter een ketter wezen dan de leer
laf te misbruiken tot zijn eigen eer.
Beter alleen opklimmen naar de hemel.
De velen smakken met hun ladder neer.
---------------------------------------------------
uit: Nalezing VII (1926- 1928) Kwatrijnen…
Het liedje van de kleine Johannes
poëzie
3.8 met 16 stemmen
7.475 Ach rode geranium wel-vertrouwd,
Ach lieve lobelia blauw,
Waarom gij mij toch zo droevig beschouwd?
Voor wie draagt uw gezicht, in ’t morgenlicht
Die schittertranen van dauw?
Och weet je dan nog van de oude tijd
Toen de tedere nachtegaal zong,
Toen de elven dansten op ’t mostapijt.
En het maanlicht zo stil en de hemel zo wijd
En de wereld…
Stel vier bomen
gedicht
2.8 met 27 stemmen
26.768 Stel vier bomen
op onderling gelijke
afstand van elkaar.
Eén speler in het midden
wiens taak het is
eerder bij een boom
te zijn dan de andere
spelers die rennen
van stam tot stam
en wisselen van plaats.
Lukt het -
een ander komt
in het midden.
Lukt het niet -
hij mag het
nog eens proberen.
Als je hier goed
over nadenkt
is…
Opening van het visseizoen
gedicht
4.3 met 21 stemmen
28.825 Eindelijk buiten.
Water is water.
Riet is riet.
Een eend lijkt op een eend.
Maar nu begint mijn vader (62) weer.
Hij noemt waterhoentjes strijkbouten
en vindt dat de maan
ondergaat
als de
zon.
----------------------------------------
Uit: 'Een klok en profiel', 1965.…
Daarachter
gedicht
3.0 met 25 stemmen
15.492 De diepte ja,
die kennen we.
Die is vaak nogal hartgrondig.
Maar de geur van violieren.
De deur naar de andere
kamer.
Waar ieder
voorwerp specifiek de geliefde
spiegelt.
Waar ieder
ander een rivaal is.
Die deur.
Daarachter.
Wie er liederen zingt.
Die.
---------------------------------------
uit: 'Paard Heer Mantel', 1986.…
MEI
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.085 En door de lichtbegraasde wei,
in ’t vonklend kleed van d’ uchtenddauw,
komt flink en fris de fiere Mei
en blaast de luchten lind en lauw.
Langs bossen, heuvlen, vlakte en dal
zwaait hij zijn groene loverhoed
en luidend’ hymnen van kristal
weerkaatsen wijd zijn morgengroet.
Met goud van vlammen, nooit geblust,
doortintelt hij de Lentedag.…
Lex barbarorum
poëzie
4.2 met 20 stemmen
6.510 Geef mij een mes.
ik wil deze zwarte zieke plek
uit mijn lichaam wegsnijden.
ik heb mij langzaam recht overeind gezet.
ik heb gehoord, dat ik heb gezegd
in een huiverend, donker beven:
ik erken maar één wet:
léven.
allen, die wegkwijnen aan een verdriet
verraden het en dat wìl ik niet.
-------------------------------------------
uit…
Ik walg nu van die dagen vol van zon
poëzie
2.7 met 17 stemmen
5.196 Ik walg nu van die dagen vol van zon,
Van die zon zelf, die niet wil ondergaan;
Wanneer het nacht was zou ik naast hem staan
En zeggen: Vriend, 't was waar, eerst nu begon
Mij 't leven, àl wat ik eertijds verzon
Was logen, wat ik zei van zon was waan,
En van genot en liefde, - maar, welaan,
Vergeef mij dat ik zó dwaas dwalen kon.
Dan…
Tederheid, leg nu uw hoofd
poëzie
4.2 met 13 stemmen
4.687 Tederheid, leg nu uw hoofd
aan het ademend schoudergewelf -
deze man verloor het geloof
in wat sterker was dan hijzelf.
hij reisde de wereld rond.
doch hoe weinig baat het de mens
of de ziel haar zaligheid won
nu de wereld te gronde ging.
hij stond op en liep naar het raam;
van walging vervuld en vermoeid,
zag hij neer in het pompende…
Klassiek Liefdesgedicht
gedicht
2.2 met 713 stemmen
96.789 Ik denk wel eens, mijn schat, wat zou er
Jou toch een kopzorg zijn bespaard
Wanneer ik eertijds was gebaard
Als een bevallige centauer.
Dan was ik aardiger van aard
En uiteraard jou ook veel trouwer
En vond ik niet als Schopenhauer
Een vrouw de inspanning niet waard.
Integendeel, ik had dan power
En dus liep ik in volle vaart,
Blijmoedig…
Geleidelijk
gedicht
3.1 met 28 stemmen
13.426 Geleidelijk
en onopgemerkt door de grenswachten
zijn woorden binnengekomen
waarin dood verscholen
geen tranen of grote gebaren
op een dag wakker worden en erkennen
een onontwijkbare eigenschap van leven
------------------------------------------------------------------------------------------------
uit: 'Groeiende onwil om ooit nog ergens…
Graf
poëzie
3.9 met 16 stemmen
4.877 Dit is haar graf, onder de jonge linden
vergaan haar handen en haar zachte ogen.
moet men geloven dat wie haar beminden
haar eens hervinden en herkennen mogen?
-----------------------------------------------
uit: Tweede periode (1929-1933) VII…
CHINESE DANS
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.988 Door tromdonder bliksmen cymbelslagen.
Zij, naakt omwaad door een roodzijden lap,
Golft onder de storm van doffe toonvlagen.
Armen en benen houdt zij slap.
’t Hoofdje op de halsstengel zwevend,
De knieën wijd, dan weer dicht bij elkaar;
De kleine borsten zijn een bevend,
De smalle voetjes een dansend paar.
Zij wervelt sneller, het rode gewaad…
Mijn zoon, er zijn in de wereld gogen en logen te over
gedicht
3.6 met 37 stemmen
20.890 Mijn zoon, er zijn in de wereld gogen en logen te over,
larielijders allerlei, killers en kaalslagers.
Er zijn zoveel moegemaakten, klemgeraakten;
uitgereisde roer-me-niets, murw, nurks en stuk op hun stek.
Er zijn patsers en paljassen plenty, vele lepe strebers,
regelneefjes en meters van Nut.
Alles hier rept en roert zich, maar in het gedaver…