2287 resultaten.
va
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.362 kortere naam ken ik niet
nooit vader ooit eens papa
tederheid was verborgen
langzaam verzachtende vader
wel eens tranen in je ogen
druppels van tederheid
zorgzame grijze oude man
meer dan zestig jaar met
de liefste vrouw moeder
lieve man achter een schild
na je eenzame dood kun je
nog zo vertederen
wordt je late humor en liefde…
Bokito
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.516 door mensen grootgebracht
de stiefzoon van vreemdsoortige primaten
gevreesd, maar in hun wereld toegelaten
gevangen op een eiland, door een gracht
gescheiden van de bruid die naar je lacht
die elke dag als mens met jou wil praten
je wilt haar en je raakt in alle staten
ontsnappen zal je, nu, je moet op jacht
je toont een veel te lang verborgen…
eendjes in de kast
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
853 het was altijd
stil in mijn kast én
veilig
het werd ook nooit dag
of vlammend rood; het geschreeuw
verdween samen met
de stemmen
van voortbewegende ramen die wolken
droegen, ver weg van mijn witte lelie dromen
en het maagdenvlies
dat zich verborgen hield
onder de gescheurde kousjes en jurkjes
van mijn pop
klaverblaadjes…
Help me
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.334 Want die ene dat ben jij
Mijn gevoelens voor jou zijn eindeloos
Help me
Red me van deze eenzaamheid
Help mij het licht weer te zien
Want jij kunt dat licht terugbrengen
Je bent verborgen in mijn hart
Maar ook mijn hart is donker en zwart
En jij bent de enige die het licht kan terugbrengen in mijn hart
Asjeblieft help me……
De boom
poëzie
2.6 met 14 stemmen
2.344 Hij werd de boom met de verborgen tronk,
Die overmuurs zijn late weldaad schonk.…
Ingelijst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 Jouw laatste stappen
zet je op de nu vreemde trap
waar gelakte passen deurtjes
openen naar kleurige potten vol
lang geleden verborgen sprookjes
omhoog langs ovale portretten
zoeken donker alwetende ogen
boven minzaam gekrulde lippen
ietwat cynisch naar krassen
het poppetje op de tekening
met onhandige handjes die als harkjes
wijzen naar…
even zeven
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.421 Vandaag wil ik
Samen met jou
Weer even zeven zijn
En rennen door de plassen
Die de regen achterliet
Vandaag wil ik
Samen met jou
Springen en dansen
Tot onze schoenen
Net zo doorweekt zijn
Als wij
Vandaag wil ik
Samen met jou
Op zoek naar het goud
Dat aan het eind van de regenboog
Verborgen ligt
En als morgen
Onze kleren weer…
Windstil
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
935 Ik kijk naar mijn gezicht
wroetend in de tijd,
verborgen hoekjes en kantjes,
ongrijpbaar voor mezelf
ik verdwaal af en toe,
verlies mezelf uit het oog,
mijn tranen heb ik nog steeds
in een zakdoek geknoopt
geen enkel geluid beweegt,
het zout kleeft aan mijn dromen,
ik gom de windstilte weg,
de tijd heeft mijn benen gebroken
ik stapel…
Door en door getikt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
818 Als ik de liefde met je bedrijf
houdt de tijd zichzelf verborgen
telkens vergeten wij tot morgen
om te zoeken waar ze blijft
Zo vaak ik onze liefde beschrijf
wanneer ik even dromen mag
verspring ik gaten in de dag
met niet veel anders om het lijf
Dan word ik wakker koud en stijf
omdat ik tijden zat te staren
in vroeger klok getik…
Diep van binnen
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.609 Verborgen herinneringen
komen langzaam weer naar boven.
De pijnlijke ervan vergeet ik
dat heb ik mezelf moeten beloven.
Als bewegende schimmen
zie ik ze langzaam verschijnen
en op dezelfde manier
zullen ze ook weer verdwijnen.
Ik wil mijn ogen ervoor sluiten
en verbannen uit m'n hoofd.…
Aangemeerd verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
750 Jij bent een blinde passagier
verborgen in het ruim van mijn verlangen
ik kies de zee al dromend op de pier
en jij het schip met horizon behangen
onze ogen spoelen aan in verre landen
maar toch gaan we voor anker
in onze haven van gevlochten handen
waarin de sporen van gemis verzanden
één keer nog wil ik in de zee van liefde springen
en…
voorverlicht
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.715 Zoals het ogenschijnlijk verborgen onuitgesproken
ondoordringbare ontastbare ongrijpbare.
Je bent bij deze verlicht.…
Het helende woord
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.683 In jouw zachte, warme klanken
blijft een droom van licht verborgen
die wat mensen kan bedanken.
Mensenkinders dansen, springen
op muziek die slepend speelt
en verdriet doormidden deelt:
luister hoe de vogels zingen.…
Nieuwe reis
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.341 Een pasgeslepen wereld toonde nog
In land en water en verborgen einder
Haar vreemdheid, maar geen aanvang van bedrog.
En ook wij beiden waren, bij 't beginnen
Van zulk een nieuwe reis, in hoop en schroom,
Als zonder zonde, als met gebade zinnen
Open naar 't waken en nog vol van droom.…
De herinneraar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
779 ik rust in m’n stoel
tegenover de staande klok
die m’n tijd wegtikt
verzadigd van het verleden
gebukt onder druk -
van talrijke herinneringen
stormt in een stil
moment 't ganse verleden
het bewuste binnen
bladerend door mijn leven -
sleurt het onbewuste
mij mee langs de ruïne van
ongeheelde wonden
verborgen en verworden tot…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Ik droomde dat het anders was #2
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 Ik droomde dat het anders was
De wolken gleden traag voorbij
Wierpen schaduw op cichorei
Diep verborgen in het gras
Ze trokken naar het noorden
Trage stappen die weerklonken
Alleen de bajonetten blonken
In deze kille dodenmars
Sombere helmen diep gebogen
Wisten waar het einde lag
Wanneer de schrille schreeuwen stierven
In het duister…
Enigma
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
504 ligt het dan
in het hart onbesproken
of is het soms maar
een idee een vreemde
die dichtbij kan lijken
in een spinsel van een
achterdochtige zin
of een uitbundig ding
die het uit in
misschien is het geheim
dat het verborgen wil blijven
in de contouren van het dichtprofiel
vreemd gedicht je gezicht
laat zich niet vangen
in de ruimte…
In herinnering aan Antonie Kamerling
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
768 soap werd ons nieuw nationaal produkt
Van Peter werden snel posters gedrukt
om acht uur was Nederland even lui
voor de blonde held in gestreepte trui
Menig kamer werd met hem opgesmukt
Hij bleek niet alleen leuk te kunnen praten
een hit, films, toneel; zijn vakgebied werd breed
Antonie heeft ons nu verlaten
We wisten niet van zijn verborgen…
Fabeldier
hartenkreet
1.0 met 7 stemmen
1.312 Hij was geslagen uit een ei,
een ei, verborgen in een steen
zo groot, zo oud, zo zwaar in mij,
een draakje, fier en vrij.
Ooit spuugde ik vuur, ik wilde vliegen,
maar ik faalde keer op keer.
Ik zwiepte woedend met mijn staart
voor wat het waard was, het deed zeer.
En nu, bevrijd van steen en ei
kan ik scheppen wat ik wil.…
dag bureau
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
680 de lades zijn eruit getrokken
hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood
valse papieren wimpelen vertrouwen
weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol
dood
wanneer vuur de uiteinden likken zou,
zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald
door harde leugens
eerdaags moet de inhoud sterven
in een oude doos
maar eerst
pak in mijn…
ver licht
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.266 verborgen licht in het middelpunt verscholen
vlam gevat kaarsvet druipt dansend vanuit
een eenzame nis diep in de muur
houvast lief vergezicht ieder uur
verlaten ligt de straat in tranen
nacht huilt
inscripties in houten tafel
labyrint beschermt ons raadsel
laarzen vies in dit atelier
niet voor maar na het gevecht
touche
woord voor…
bekoring
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
573 voor ons de akkers
en boven ons het hemelgewelf
en je me daar zag komen
aan de oever bij het meertje
waar koele westenwinden
ritselden door wilgen
zou je me thuis kunnen brengen
jij met je hoed tussen je vingers
die de stralen uit je ogen wreef
jij betoverend in het avondrood
en dan met mij naar het verborgene…
Solipsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Of is er nog een verborgen waarheid,
als echo van een onbekende dimensie?
Is alles om mij heen vluchtig en onwaar,
iets dat bij de gratie van mijzelf bestaat
en zijn alle dingen slechts zolang daar
voor wie tijdelijk zijn ogen openslaat?
Of blijft alles zoals het is,
autonoom en van alle tijden,
bij licht en duisternis?…
SÉRAPHINE DE SENLIS (1)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 (1864-1942)
Kind van eenvoud, ouderloos
Dienster, wasvrouw, vale sloof
Vastberaden het geloof
Dat De Heer haar uitverkoos
Spaarzaam was haar vrije tijd
Toch wist ze die te benutten
Want in plaats van in te dutten
Zocht ze buiten naar Gods krijt
In de nacht mengde ze kleuren
Hoe, dat hield ze goed verborgen
’t Werk bracht Uhde van de…
De waandirigent
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
532 Dirigeert de waanzin
naar verre uithoeken
van gedachtenwerelden
waar verborgen lijken
wachten op hun kans
om spokend te herleven
Mist één dode hoek
waardoor ze er weer zijn
grijnzend in de spiegel
klaar om in te halen
af te snijden van de weg
Steeds harder gaat het
in de waan te ontsnappen
aan de zin van het lot
de zekerheid van eindeloos…
thuisloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
540 zoek naar liefde
Zijn rijpe adem
wasemt eenzaamheid
Het hongerige hart
echoot verlangen
rust te vinden in zijn licht
Maar het huis van de geliefde
fundeert niet op moeras
De muren geven rust
en benauwen tegelijkertijd:
Kom mee naar de kermis
Verleid me met erotiek
Prikkel mijn verlangen
opdat jouw energie voedt
wat in mij verborgen…
stromen (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 in vergaarde stilte
stroomt de loop der dingen
meanderend voorbij
ze brengt ons terug
we wisten het niet
naar wat verloren ging
onder de bloeiende kersenboom
verschuiven tijd en licht
gewichtloos met ons mee
breekbare bloesem
versmelt aarzelend met
het zachte gras
een kleine roodborst
onttrekt zich teer
verborgen in het struikgewas…
Chemo strijdt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
915 het gif
per hartslag rond gepompt
trekt rode strepen
in een kwetsbaar lijf
zonder onderscheid
doodt zij meedogenloos
de lichaamseigen cellen
waarin ook kanker nu verblijft
chemo strijdt
zonder onderscheid
tegen cellen die snel groeien
ten koste van hun eigen veiligheid
soms ontspringen zij de dans
in vluchten naar de luwte
en verborgen…
Hoofdstuk van geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
919 Het huis raakt leeg
Kale muren fluisteren zacht
Nog over liefde en geheimen
Op enkele plaatsen verdriet verborgen
onder gedroogde tranen op de vloer
Liefde en warmte waaien weg door de ramen
Spiegels waarin wij glimlachten krijgen
een nieuw gezicht
De dozen staan hier zwijgend
Materialen van onze levens verpakt
De deur mag dicht
Ga je mee…