3375 resultaten.
In vloeibaar bewegen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
523 je straalde
zachte muziek
in vloeibaar bewegen
beloofde al hemel
zonder dat jij
je ziel had gegeven
streelde mij
lieflijk met je
wat donkere stem
vol zinnen die
ik nog uit het
ooit paradijselijke ken
ogen namen mij mee
weerloos verliefd liepen
wij langzaam naar zee
waar we in zand
onze eerste liefde
hebben beschreven…
droomkasteeltjes
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.181 de avond tuimelt
roze flamingos
kleuren de lagune
aan de hemel
palmen wiegen
op de wind
blauw wordt groen
groen stil zilvergrijs
witte huisjes
knielen deemoedig
als devote nonnetjes
op de bidbank van het strand
stilte kruipt genadig
tussen hopeloos gestrande schelpen
de zee knabbelt aan
de droomkasteeltjes van nat zand…
ver gaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.074 de wind ging aan de haal
met hoe je heette
voor het eerst had je een naam
het water beukte het hart op hol
jouw hart van zand en zout
niet eerder kon je spreken
de verf op de blinde buitenmuur
verborg wat je schrijven wilde
pas dan leerde je lezen
geluidloos val je,
val je samen met het wit tussen de woorden
ver gaan om aan te komen…
de nacht is een kat op trage poten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
621 de nacht is mijn kat op trage poten
ze woont in een wit kasteel
met dikke muren die kluisteren
als we buigen naar zware wind
sterrenbeelden vallen uiteen
in ovale ogen breder dan de maan
het verre licht, fijn wit zand
ooit valt alles uit elkaar
zweeft alles zacht met iedereen
ik raak de dag
hij is van steen…
een seconde
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
590 dat tijd voortschrijdt
ondanks sporen
ik geloof niet
in voorwaardelijk
bekijkt het absolute
doorheen helder glas
zichtbaar het zand
of de korrels
zinloos vallen en
loos rollen zonder zin
tot aan de voet
van bij zijn
ervaart een seconde
meer glas
ooit komt die tel
als het wonder
mijner tijd
geeft het zicht op
waarom dat…
weerzien op 't strand
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.580 de wind breekt door de lucht en dreigt
met scherpe dorens; smarten drijven
zwepend golvend prikkelen huid
en zij kust liefdevol mijn adem
misleidt bedroefde ogen
mijn lippen openen zich en proeven zand
al voel ik zoekend vingers in mijn haar
het weerzien werpt een mantel om ons heen
en laat mij knielen zodat zij mij zich geven kan
… en…
overlevering
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 zich
door de brede boulevard
trekt een wervelend spoor
in het verlaten afval
schuurt meedogenloos langs huid
en opengewaaide jas
knarsend, razend, oogverblindend
slaat hij een bres
in gedroomde zandkastelen
over de barre vlakte
hinkelt een opgejaagde plastic stoel
het kind snakt naar adem
zijn schreeuw bedolven
onder het graf van zand…
Ik zou zo graag
hartenkreet
4.6 met 23 stemmen
2.555 nog een keer
je hand vasthouden
samen stil genieten
in het warme zand
De windstreling delen
luisterend naar
het zachte golfgeruis
Ik zou zo graag
je ogen nog eens zien
als spiegels van de zee
waarin ik verdronk
als je vol liefde
naar mij keek
Ik zou zo graag
nog eens
de vormen voelen
van jouw krachtig lijf
dicht tegen het mijne…
een Woord..
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.166 Zand erover,
Vergeten en vergeven,
Geen aandacht aan besteden,
Gewoon verder met je leven.
Maar wat als dat ene woord,
Misschien niet zo bedoeld,
Maakt dat je je elke dag,
Een stukje waardelozer voelt……
Kerst in Afghanistan
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
741 m'n geweerloop in 't zand
'k moet even naar m'n maat
die ik morgen moet bevechten
ja hij daar, die aan de overkant
ook vader van drie kinderen
zijn helm is hier een tulband
hoe ga ik dit beslechten
een andere cultuur
wij verstaan elkaar niet
maar wij beiden vergewissen dat
de kerstgroeten vanuit ons ieder land
worden gestuurd door personen…
Bij een leeggelopen waterfles
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
879 Mijn vele levens verzamel ik
als korrels zand. De nacht bewaar
ik in mijn maanvaste handen,
de tijd versnipperd in mijn dromen.
Overdag breng ik mijn woorden
naar de zee, ze neemt ze aan
geheimen van een eenzaam bestaan
deelt ze en laat ze weer komen
terug
als hoopvolle dromen.…
Recht zo
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
916 Wij hadden het over de wind
zand en golven van een verre kust
dichtbij gebracht en glazig
zoals ik jou in jouw ogen lees
geen ondertiteling nodig heb
in welke taal dan ook
Toch bleef daarna het zweven
wat meeuwen op een verwarmde wind
Zij schreeuwden, weet je nog?…
Uit jouw schuilend duin
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
608 Uit jouw schuilend duin
ben ik geworpen
schoonheid,
wassend zand
tussen hoop
en troost verloren
loop ik de dagen
aan jouw hand,
voel ik de woestenij
zeer eenzaam
lopen we langzaam
naar het strand
waar de zee
ons doet geloven
achter de schaduw
van jouw gedichten
houden we van onze liefde.…
te kunnen sterven
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
962 'ik breng je naar zee'
zei je
warme vingers, weer dichter
om het woord
dat ik voelen kan, zoals nu
nog meer
een korrel zand waarop we wonen gaan
er in verdwijnen
met zee
en mond naar mond
tot teen, zonlicht
dieplevend
zoals wind in duinen, zoveel eeuwig
en zegbaar
'dit alles is zee', sprong ik
kwijt
in handen en…
hoe stilte zichzelf schrijft
netgedicht
4.5 met 43 stemmen
1.982 rivieren en rotsen
onder het gedichtendak
van een kathedraal
waarin vrijheid duizelt
om de duizend kreten, de tweestrijd
in hem of haar
om het zwijgen van de stenen
en de eindeloze ogen
van de minnaar en zijn anonieme
monologen
de lezer, op zoek
naar waarheid
en woorden die geen woorden zijn
maar bootjes op papier
van zand…
Verstopt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
453 Een dag is weer gekomen,
de blik en de zee zijn weid,
ik klim naar huis om verder
te dromen, neem afscheid
van het korzelig zand, het
duin beknopt en de bijeen –
geschreven schapen worden
rozig vanuit het oosten, een roze
meeuw die mij overstijgt, zwijgt
wat in het slapen wordt verzwegen,
de morgen haalt z’n netten op
waarvan de mazen…
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…
Mijn woorden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.055 Het zorgt ervoor dat de bladeren van een boom gelezen worden
En het zand waait op
Zonder dat de wind dat wil.
Mijn woorden zweven stil door de lucht
Onzichtbaar en geruisloos
Enkel zichtbaar als ik ze voordraag
Mijn woorden zijn op reis
En tot ze uit het zicht verdwenen zijn
Zul je ze blijven horen.…
Wanhopig blij
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
495 ik raak je aan
met zon en wind
jij bent mijn spinselkind
heb je ooit
met bloemen gekleed
op het eerste lentefeest
nu zomer je
al in volwassen bruin
speelt het liefst nog in de tuin
met zand en water in je element
geen prater maar de doener
die anderen met haar kunst verwent
jouw wereld zijn de dagen
in een al vergeten maatschappij…
Stiltes worden niet gehoord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 soms kan ik
de wereld niet meer raken
die anderen met
eigen beelden maken
hun werkelijkheid
vol met emoties
die als los zand langzaam
door mijn vingers glijdt
geen enkele affiniteit
om toe te treden tot het spel
dat in hun ogen leven heet
maar het verleden snel vergeet
de diepgang is verdwenen
stiltes worden niet gehoord
zij genieten…
De juiste woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.059 Zie de verre horizon en
hemelsblauwe luchten
voetstappen in het zand
van lang vervlogen jaren.
Kijk naar lachende ogen
of zie tranen op wangen
zie de maan en sterren
als kristallen in de nacht.
Daarom vind ik altijd
wel de juiste woorden
om ze in een gedicht
te kunnen verwoorden.…
bij de laatste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
660 bij de wolken
die laat zijn
kan je rollen
door het gras
laat even vallen
het boek dat je las
was nog lang niet af
eerst even wassen
boenen
voelen
is alles even gaaf
als die raaf
die wacht op je sieraad
die valt
door de snavel
weggepikt
voordat het valt
op het eeuwenoude zand
alles wat glimt
schijnt en blinkt
tot de zon alweer ondergaat…
als ik het strand was
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
877 als ik het strand was
zou ik al lang in paniek geraakt zijn
de zee heeft je er zacht neergelegd
maar kan het niet hebben
als de zon je droogt en bezitten wil
hij stookt de wolken op
maar als deze verleid door die zon
gnuivend voorbijschuiven
wordt de zee woest
vergeet zichzelf en trekt in het hete zand
als de zon zich verblindt
verlaten door…
De winkel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
709 een stolp
een splinter van het kruis van Christus
zal je leed verzachten
Voetstappen in gips afgegoten
van zijn laatste gang de berg op
herinneren ons aan het gewicht
waarmee hij leefde onverdroten
Laatst zag ik hem nog lopen
hij bekeek de dingen van de andere kant
wenkte mij dat ik ook moest komen
ik zwaaide en speelde verder in het zand…
Betaalmiddel in schaapskleren
snelsonnet
2.7 met 6 stemmen
1.052 In Blijdorp huilt men hele dikke tranen
Want de subsidieslurf wordt dichtgeknepen
Daarbij staat de gemeente op haar strepen
Dus wil men het publiek tot actie manen
Wie steekt zijn nek uit, niet zijn kop in ’t zand?
Tast in de buidel, wees een heer van stand!…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
Zelfportret in een schilderij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
583 Blond zand, strand
duin aardetinten en wind.
Glooiende keerkringen,
mijn schaduw lag
als bevestiging van de zon in mij.
*landschappen van Frank Dekkers, een oorverdovende stilte.
Galerie Milic Bozana, Zutphen…
Warmte
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
567 Een hart van brandende kaarsen
Een hart van witte wolken
Een witte roos
Een ondergaande zon een goude glans
Rode tranen
Een rode roos
Warmte
Een sterren hemel
Een hart van liefde uit zee
zoute tranen
Handen samen
Warm zand
De zee zingt
Ogen spreken
Een weerspiegeling
Een weerkaatsing
Een evenwicht…
Splijtzwam
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 Nu ben ik volstrekt ondeelbaar
verloren in de karrenvracht
mijn liefdesleven sleept zich zwaar
op onze splijtzwam door de nacht
verval van jouw verlichte geest
hult mij in een eeuwig duister
hoor weerloos huilen van een beest
als ik onze namen fluister
leven aan de oppervlakte
van muien in geklonken zand
drijven waar ik spaanders hakte…
Etherisch...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
757 Compact als mul zand
verliezen mijn woorden
vluchtend hun zeggingskracht.
Hierdoor ontmoedigd gooi ik,
soms voortijdig, de handdoek
in de ring en denk:
een ieder zijn gave, zijn ding…
ik beperk me tot lezen.…