5945 resultaten.
Met lentelicht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
438 zal ik je haren
al met lentelicht
laten stralen
of wat
lieve schemer
voor je halen
als de zon
zijn warmte
heeft gebracht
want de
avonden zijn nog
guur en koud
jouw jaren
tellen niet want
jij leeft zonder oud
in een perspectief
waarin jij liefdevolle
vrijheid geniet
nog altijd speelt
er licht op jouw
tijdloze gezicht…
Buurtgenoot
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
441 Je twijfelt over jouw identiteit
geen masker momenteel voor handen
en ook jouw schoenen deugen niet
te vaak belopen verre stranden
de straat is grijs, de lucht voelt koud
is er nog iemand die van jou houdt
je slentert maar door
waar doe je het voor
lente laat nog op zich wachten
niets kan op dit moment
jouw leed verzachten.…
Volle oogsten
netgedicht
4.5 met 73 stemmen
453 ik wil
dat de zon
gaat schijnen
maar zij
breekt haar
stralen tot een
zielig kwijnen
verlang naar
een strelend plagen
door de wind die
als warmtedrager
met verrassend
koude vlaagjes een
frisse balans hervindt
geef mij maar
de zomer
met stukjes
prille lentebloei
groei die nog
seizoenen mee gaat
en ons volle oogsten laat…
Zomer en winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Wit het land, blank mijn hart
Alles begraven onder sneeuw
Bomen kreunen onder druk
De vorst slaat tegen ramen
Die laat hen koud; ‘t glijdt eraf
Binnen heerst warmte
Buiten rilt een sneeuwtapijt
De kilte brengt ons dichter:
wij zomeren onder de dons…
Toversmid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Vuur verwarmt, vervormt koud ijzer,
wringt staal om staal, hamerkabaal,
al smedend schept de smid, ambacht,
schept smedend schoonheid, kwaliteit,
spades, hekken en hakbijlen,
hoefijzers…
Winter
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.203 Och winter, barre winter,
Wat zijt ge bitter koud!
Ik wou, ik had een gulden,
Dan kocht ik turf en hout.
Een vuurtje zou ik bouwen
Als onze plaat zo groot,
En 'k vroeg mijn arme buurtjes
Op koffie en op brood.
Wat zouden ze dan smullen
In 't hoekje van de haard!…
ijsbreker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
878 Samen door dag en dauw, geen koude dat ons bevriezen zou.…
O klamme koude
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.055 O klamme koude, die me 't krimpend herte
beklemt, en 't àl ontzielt en mijn gedachten,
als bloemen, dor voor ze in de zonne lachten,
doet nederbuigen onder 't lood der smerte,
- doet nederbuigen in wanhopig smachten,
zo droef, ach, o zo droef, tot haar verterte
de tred des wandlaars, onbewust hoe 't herte
toch pijnlijk krimpen kàn om al…
Jouw koude graf
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 de mensheid om elkaar geeft
Maar sinds jij er niet meer bent
Heb ik eenzaamheid nog nooit zo diep beleefd
Met vrijwel niemand kan ik erover praten
Over wat we samen deelden
Hoe leeg ik mijzelf voel
Nu jij mij hebt verlaten
Het klinkt misschien wat maf
Maar sinds jij er niet meer bent
Waar ik mijn verhaal echt kwijt kan
Is bij jouw koude…
KOUD BOVEN?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.431 Het moet bijzonder koud zijn aan de top.
Hij krijgt een hoge bonus die toch gauw
kan oplopen tot een procent of tachtig.
Het voortbestaan van werk is twijfelachtig.
Weer zet hij medewerkers in de kou.
Wellicht gaat er nog meer capaciteit
verhuizen naar de lage lonen landen
en stopt bij ons de werkgelegenheid.…
op koud zeil
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 onbewust van klassiekers
met blijde voeten stappen
op koud zeil uit het nest
weg van de verenlastsmet
ongevraagde mest in dons
uit angst opgedroogd krijt
na dolschoppen doorlopen
op naar ontregelend keren
de eigen schulden bezuren
opveren van gouden oudjes
letteren uit een kwetterend
overdreven breed verleden
langzaamaan achter…
Kwalitatief Uitermate Teleurstellend weer
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
444 De zon schijnt
De lucht is blauw
Goh wat een kou…
Vleugels
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.226 De koude waait om me heen
Het ijs overwint
en bedekt.
Tussen rotsen
tussen bergen
Daar lig ik.
Met een ontsnappingsroute.
Ja, iemand ziet me
het schenkt me vleugels,
weg van hier, weg van het kwade
Vliegend naar het goede.
Tussen rotsen
tussen bergen.
Daar lag ik.…
Toma
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.366 Er bestaat geen verweer
tegen het meisje van de nacht
dat zich snijdt omdat ze slecht is
twijfelt of ze echt is
Geen eigen plek waar zij zich
veilig voelt en het koude sterrenlicht
maakt voor haar een huis
te groot, de deur gaat niet op slot
Zij verlangt naar haar gezel
dat hij eindelijk stoffelijk wordt
een kerkuil landt op een muis…
Thuiskomst
netgedicht
2.0 met 19 stemmen
3.018 Vandaag dan eindelijk geland
Een week eerder wel al op Schiphol
In ontkenning geen draai gevonden
En dan ineens in de koude zon
Argeloos kletsende met een goede vriend
Waren het mijn zinnen die weer waarde kregen
Wat is alles toch simpel wanneer je 't zoeken staakt
Natuurlijk ben ik dit en hier, niet anders
Als ik dat nou maar een week onthouden…
De dobbelaar
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
945 Het zal nooit meer helder worden
De winter is niet koud
maar wazig
net zoals de zomer
Steeds verder moet ik gaan
Op zoek naar nieuwe steden
want vermomd
in vreemde kleren
is het overal
Speel met mij een spel
dan zal ik nooit meer praten
nooit meer in de ogen kijken
van onmogelijke liefdes
nooit meer alles geven
voor wat ik niet meer…
herfstkind
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.154 ik wandel over glimmend asfalt
bruin blad op een hoop gegooid
bomen waar de kruin van kaal valt
in warmrode gloed getooid
koude golf van striemen regen
voorlopig heb ik windkracht tegen
maar weet dat ik dit heerlijk vind
ik houd nu eenmaal van de herfst
en ben in vallend blad geboren
ik ben een oktoberkind…
strix aluco
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.972 donder in het groene hout
geeft een zomer nat en koud
plus onrust op roestplekken
laat bij brosse braakballen
nu Pasen vroeg gaat vallen
ronde eieren verstopt rusten
februari gebaltst en gepaard
gebroed in de windmaand maart
werk je niet in de nesten
voor in april uilskuikens…
Lèthè
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
893 waar bomen bossen, koud en naakt
met gestorven voeten in geplooide aarde
daar vraak ik, oh maanloos woud
vertel mij van het pad naar vergetelheid
voorbij de deemster wil ik drinken
uit de woordenstroom waar
flarden kleven aan verschoven rotsen
in opengevouwen handen
ontrolt zich een zee
die mijn ogen niet kunnen dragen…
Heimwee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.163 Grijze luchten, altijd maar die grijze luchten
En slappe koude bomen met rillende vogels
Die niets meer te zingen hebben met dit weer
Boven de nog koudere waterwegen van mijn stad
Heimwee heb ik naar blauwe luchten en wijn
en zee en visgerechten in zuidelijke oorden.…
Nachtvlinder
netgedicht
4.1 met 32 stemmen
1.185 de wind fluit
een wiegelied
langs roerloze takken
die zoeken naar de maan
neem me mee
zingt het zwijgend kind
neem me mee
handen volgen barsten
in het koude raam
takken worden vingers
die zoeken naar de maan
stil zingt de stem
van het zwijgend kind
wiegend op de wind…
waterwerken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 aan dit strand
verzandt de tijd in een korrelig boek
verdwalen we in zeegeluiden
totdat het koud en kouder wordt
aan dit strand
ondermijnt het wassende water
de handgegraven waterwerken
en het laatste zandkasteel
aan dit verlaten strand
laat ik opnieuw het zand
door de zilte vingers glijden
totdat ik me los maak en vertrek…
uit de crisis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
723 in de verte, waar het trilt
een langzaam wezen
geen haast, geen spoed
maar moed om te durven
kijken naar het geluid
van de stilte
die zich hier verborgen
houdt aan mensenregels
door de tijd zelf opgesteld
het is koud, ondanks de hitte
van een machine in overdrive
give me five en laat ons gaan
naar het einde aan alles
een ontmoeting met…
wulpse stemming
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.965 vrouwen komen meer op
bij stemmen met de hand
dan bij de druk op de knop
uiteraard in verband
met het rode potlood
de stevige puntjes
die ze gewillig zetten
met wiebelende kontjes
gulzige open mondjes
helemaal niet fout
duidend op grote nood
thuis staat de bok koud
vandaar hun wulpse stuntjes…
Zag een ster
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.998 mag ik je ontmoeten
vanavond samen eindelijk
het kind begroeten
dat onze samenleving
heeft gebaard
winkels zijn
gesloten alleen
de noodhulp is nog open
de rest stalt thuis
in echtelijk geluk
maar het is koud en
mistig buiten zo stil
alsof de mensen iets
verwachten ik zag een ster
maar dat was even over achten…
Jimena
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
885 De westenwind roffelt
donker en koud
op de rotsen
kreunt een olijfboom.
Raven strijken
langs de wolken
in het ravijn
dreunt de bas van de nacht.
De regen, de regen,
stijl valt de regen,
dooft het sissende licht.
De regen, de regen,
stil valt de regen,
de maan een verwrongen gezicht.…
Hoop
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
814 ze heeft geen zin,
geen plan, geen woorden
koud. Kilte slaat op hol.
ik kan er niet mee zitten
doe mijn eigen ding
afstand kerft groeven
in mijn hoofd
dat ligt te rusten
op een bed van paarse tulpen
verwelkt, uitgewaaierd
afgedankt maar dankbaar
fluistert de wind
zoete zinnen
op onbeschreven blad…
Processie
netgedicht
4.7 met 16 stemmen
899 De koude geur van de zonsopgang
beukt op de nachtpoort,
plechtig richt de dag
een kruis van vogelstemmen op.
Door de oranje lanen van Jerez
zweven maagden en heiligen,
gemaskerde mannen slepen zich
blootsvoets naar de toren.
Rood stof dwarrelt op,
de menigte fluistert
en buigt onder het gewicht
van kersenhout en wierook wolken.…
Ze is nog zo jong
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.292 Ze is zo jong maar lijkt
oud door de helse pijnen
haar voeten zijn zo koud
waarom mag zij de zon
niet meer zien schijnen.
Op de foto aan de muur
staat een levenslustige meid
met zucht naar avontuur
nu wordt ze liefdevol verzorgd
maar mijn hart dat schreit.…
herfst
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
880 De herfst schijnt mij de beste tijd,
nog voor het koude in zal treden.
Het hart overdonderd nog onwetend
van spijt, verlangen dat wordt ingekaderd
door de zomer en het heden.
Voor mij geen winter onvermijdelijk zal
hij komen, waarin gevoelens zullen zijn
verstild.…