5922 resultaten.
één volmaakte dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 de wind floot een liedje
in zachte schemer
legde de dood zijn
hand op haar hoofd
de tijd viel stil
de dood schroeide
de stilte dicht
in een hoek van haar
geest bewaart ze
één volmaakte dag…
spiegel ik het water vlak
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.566 ik voel me drijven in
een oceaan van handen
kerels en wijven die
met hun vingers wijzen
dreigen en graaien
strelen en me aaien
om me zo te paaien
tussen zon en de haaien
spiegel ik het water vlak
probeer niet te verzuipen
in mijn natte pak
ze zoeken in mijn geest
zijn overal geweest
het rood van wonden
littekens zijn nagelaten…
handen vol herinnering
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
2.043 je was vertrokken,
uit mijn zicht je stem klonk
verder weg dan ik vermoedde
ik proefde een vakantieland
het springen uit de band
je kaart kon niets vergoeden
ik dacht mijn handen
vol herinnering zag je
warme lach je witte tanden
ik streelde je met pijn
liefde die ging bloeden omdat
we niet meer samen konden zijn
ik zie het harde…
Blauwe deken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
461 man die de woorden zoekt
verlaat het huis door het raam
hij voelt de pijn terwijl hij boven
de bomen -verder en hoger-
door het luchtruim zweeft
zijn tijd is niet opgeheven
hij valt niet voor eeuwig uiteen
het moment is nog niet gekomen
laat hem dan opnieuw nog even
pijnloos zweven boven de stad
-verder en hoger-
laat dan…
ineens
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
653 weg is ze
en het is
oorverdovend stil
kan ik dit
is dit wat ik wil
zonder haar
mijn liefde
mijn ogen
haar vermogen
om lief
te houden van
het is weg
voor even dan
en daarom
is het stil
hier
zo stil
zonder jou…
gaf een hand en ogen vol begrijpen
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.091 verkleurden
in haar schaduwen
bespeurden we
het wit van dood
ze lachte zacht
de stilte weg
wenkte om een glas
er haperde muziek omdat
de achtergrond van schrik
aan het verbleken was
handen maanden
tot haar fluisteren het
woord gegeven werd
ze was gekomen met
een droom voor ieder
die nog iets te leven had
ze nam geen afscheid…
we koesterden ontluikend leven
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.002 ik was verblind
en dacht met jou
een liefdeskind te baren
je lichaam zag gevaren
en was gekneusd door een
onheus ervaren in je jeugd
behoedzaam zochten wij
naar wegen waarop we steun
en warmte konden geven
we koesterden ontluikend
leven en spraken in de uren
van de slechtste dagen met elkaar
jij wilt niet meer en
kiest om weer…
Kompas
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.012 Ik weet nog dat we op deze bank zaten.
Om het verste pitten spuugden.
Later je lang naar je kaart staarde.
Je het noorden zocht.
Langs mos op de stammen.
De witte plooien me deden denken aan de lanen.
Hoe wijde brandwegen lopen.
Dwars het dennenbos doorklieven.
Een eenzame roze zwemband geeft zich over
aan hoe grillig iets kan stromen.…
Afscheidsgedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Ik weet ook wel dat ik in één van mijn vorige gedichten alle vrouwen over één kam heb geschoren, maar als je met 3% van de bevolking tegenover 97% staat is het niet gek dat dat gebeurt.
Als ik naar de mensen luister hoor ik een moedeloze bevolking die denkt dat ze niets anders kunnen doen dan met de massa mee te gaan en daarom ben ik diep betreurd…
diepe reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
666 een vergezicht vaart
binnen in mijn memorie
jij sliep ik waakte
een meeuw hing even
gekneld tegen de steilte
ik kon alleen maar
kijken alleen maar
waken over jou wie draagt
je door deze nacht
wie stelpt de wonden
de meedogenloze angst
jij sliep ik waakte
ik waakte naast jou
tijdens deze diepe reis
ik kon alleen maar
alleen…
vergelijking
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.072 Een angst om te verliezen
van wat je toch al niet had
bijna wel gehad had
als het toen was geweest,
een jaar of wat geleden.
Een plant zuigt op wat het halen
kan uit al het rot en misgelopen,
het verdord, beschimmeld
en tot voedsel geworden.…
Als ik zou mogen.......
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.166 als ik iets had te zeggen
niet steeds moest overleggen
dan zou ik het wel weten
en niemand meer vergeten
als ik zou mogen kiezen
van jou te houden of te verliezen
dan schreef ik een gedicht
met een spetterend bericht
maar ik heb niets te zeggen
moet heel vaak overleggen
ben gewoon een mens
met een hele grote wens…
Niet meer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2.044 Woorden die blijven liggen
en met de as en het stof
van de vergeten liefde
schrijven wat ze verliezen
en waar
het zwijgen kijkt
en ik zie
dat
niemand
met mij
wil waken
bij de droom die
niemand wenst
omdat hij niet meer geboren zal
worden
of beginnen met de woorden
die
de slaap
altijd…
PIJN DOOR VERLIES
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
999 Het doet pijn
geliefden te verliezen
je gevoelens zou je dan
even willen bevriezen.
Het is het risico
als je je hecht
maar doe je dat niet
voelt het weer slecht.
De prijs van genegenheid
is vreugde én verdriet
sta er niet te lang bij stil
want dan leef je niet.
(dit is gemakkelijker
gezegd dan gedaan)…
Woorden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.155 Ik wil je telkens iets vertellen,
Maar keer op keer zijn mijn woorden zoek
Het zou gaan over gefonkel, vlinders en verlangen,
Over schittering, rust en vertrouwen,
over liggen in het gras, schouders en eindeloze kussen,
over het kunnen verliezen, over dromen en verdriet.…
De schepping
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.574 Opgaan in beweging
Het loslaten van bewustzijn
Zonder doel
Af gaan op wat ontstaat
Uit gevoel
Jezelf verliezen in kleuren
Die zich vormen
Door op te gaan in elkaar
Beweging naar de kern
Door expansiedrift teruggedreven
Naar de bron
Naar het niets
De duistere zwartheid
Van waaruit alles wat ons
Leven brengt begon.…
De pijn van het achterlaten ( Voor: oom San )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.485 Als ik dan toch, kon,
mocht verliezen,
was het, te kiezen, om te laten,
datgene wat niet kon baten.
Als ik kon bepalen, waar wat te halen,
bij de sjamaan...
die de vredespijp goed rookt.
Wanneer ik, mijn lot erin bestond,
een dieper doel bloot te leggen:
met mensen die zeggen,
waar het in het leven op stond.…
MIJN BROER
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
659 daar lig je dan
gekluisterd aan je bed
en soms even schuifelend
achter een looprek
wat een ellende man
je stem gekraakt
een lichaam dat als
bevroren raakt
helaas hebben we
het in het leven
niet voor het kiezen
zodat jij jezelf ongewild
en ik mijn broer
dreig te verliezen…
enkele reis (2)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.017 niet om het verleden
maar de toekomst
waar wij naar op weg zijn
wat is geweest blijft hangen
in het bagagenet van het geheugen
je torst het mee zolang je het
met verstand kunt dragen
mocht je het ooit verliezen
dan is alles verloren...
ben jij de reiziger met oponthoud
die wacht op iets waar
jezelf niets meer van weet…
bloemetje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
2.216 bloemetje langs de weg
auto's razen voorbij
eentje ging van de baan
slachtoffer had dikke pech
bloemetje werd daar gezet
bloemetje langs de weg
verdriet in de grond
plaats niet verliezen
wil nog blijven leven
nu eens verwelkt, dan weer vers…
Vervagen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
899 Of de dwalende angst verzamelt
in de twijfelende sneeuw
en grijze weemoed
van het zwijgen en verliezen
van elke gedachte waarmee
niemand ontwaken wil.…
De glooiing van ‘t besef
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
741 Geen beeld staart me na
in ’t vlokkend ijs
wanneer ik ga
in een tastbaar sterven
dat lokkend fuift
Stappen die gesmeed
in ’t heetste vuur verliezen
de glooiing van het besef
en ik zal dapper wezen
doch zonder moed, waag
ik mij zonder lichaam
in de vertes van jouw bestaan…
jouw handen
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
5.297 Als jouw handen mij vinden
Onschuldig lijkend
In aanraking
Mijn lichaam verraadt
Het effect van
Het verlangen
Dat groeit
Bij elk moment
van spanning
Voelend jouw
Verboden zucht
Naar meer
Teruggebracht
Tot een spel
Ik wil je
Voelen verliezen
Maar kom tot
ontlading
Bitterzoet
Alleen…
mis
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.077 woorden
zoveel woorden
missen de hemel
bereiken de sterren
niet
flitsen langs
in het donker
strelen mij
zacht
ik wacht
zonder woorden
zo dichtbij
ben jij
blijf jij
kom dan
doe dan
streel mij weer
met woorden
doe mij pijn
je kan niet verliezen
niet bij mij…
Woorden kiezen.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
753 Ik wil mijn woorden
weer gaan kiezen
wil weer stil
wat schrijven gaan,
wil mijn contacten
niet verliezen
weer te midden
van u staan.
Ik laat mijn woorden
uit me vloeien
rangschik stil
en kijk verbaasd,
hoe kunnen zinnen
zo gaan groeien
diep van binnen
zonder haast.…
Vloeiende vervaging
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
750 Voor alles wat vloeit
Is niemand meer bij geboeid
Op intrige na, warmte, liefde en intimiteit
Ontplooit zich niet binnen de muren van vasthoudendheid
Gevoelens om in te verliezen zijn verloren gebleken
Zoveel misstappen geleden allen zijn gebreken
Reeds aangemeten in de schuur gelegen
Naar de achterdeur verwezen,
Wreken zal het wezen.…
Koeland
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 de snaren staan strak vandaag
in gezwinde pas
naar zolen te graven in
bedekte bodem achtergelaten
al doorkruisend van weilanden
bezongen met muren van prikkeldraad
zonder van zins
de goede moed te verliezen
het blijkt wel weer,
we zijn erg gematigd…
vinden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 op het laatst leefden we
jij en ik
op verschillende planeten
jij verhuisde
naar de ziekte-planeet
en ik bleef maar liggen
in mijn bed
het verliezende lichaam
de herinneringen
aan wie we waren
de onbereikbare planeten
alles ging teloor
het moest zo zijn misschien
toen de tederheid
uit de hemel viel…
KWIJT RAKEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 alles kunnen we verliezen
alles raken we ooit kwijt
maar alles weten
we te bevriezen
in gedachten
een kleine troost
voor de ergste spijt
en zij die zijn verloren
wachten ons op in
de donkere nachten
fluisteren dan hun
onwaarschijnlijke verhalen
over het verdwenen zijn
met smachten in menig
luisterend geestesoor…
Flink eraan (niet weg te slaan)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
603 Ik heb al zoveel gezopen
Maar nog niet afgedropen
Nog niet afgelopen
Met het drinken van dat
Ik weet niet eens meer wat
Ik weet niet eens waarom
Al het rechte is krom
Al het kromme is recht
In mn maag een gevecht
Dat ik weer ga verliezen
Wanneer pak ik mn biezen
Wil nog niet gaan
Dus ik ga er weer aan
Tot ik niet meer kan…