Alle inzendingen over filosofie

5397 resultaten.

Sorteren op:

emancipatie

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 697
Het betekent blijkbaar dat vrouwen niet langer voor mannen mogen wassen en strijken. Mannen mogen het misschien nog voor mannen doen, vrouwen voor vrouwen. Maar vrouwen niet meer voor mannen. Ook als die vrouwen dat zelf graag willen? Ja, ook dan. Hun bereidheid voor een man te wassen of te strijken, wijst er immers op dat hun ontvoogding…

Amen.

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.098
Leven lijkt net mensenwerk zondags ga je naar de kerk rol pepermunt in ene hand dominee aan de overkant preken spreken aan of niet het is maar net of je iets ziet bij wijsvingeren naar medemens verfrist pepermuntadem je grens dan galmen psalmen door de kerk en blijkt geloven écht mensenwerk alleen ben je met allen samen uniform klinkt…

nederland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 910
een zomerse zon bedekt mijn land waar klaver huist en bijen vangt waar in de koeiebuik gras ontspint tot mest in dampende klodders door koeieanus uitgedreven op het land wordt neergeplet in koeken ter vertering aan het land wordt teruggeven oh nederland oh koeienland je bent door koeieplakken overmand zo vruchtbaar bruin in 't zonnetje…

Het Kleine Zoeken...

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.301
Wanhopig zat ik op mijn knieën, zoekend op de grond. Turend onder een wagen, die daar geparkeerd stond. Ik had mijn contactlens verloren, net voor de moskee en zoeken met vertroebelde ogen, dat valt echt niet mee. Toen hoorde ik een kuchje, naast me stond een oude Marokkaan. Hij hielp me recht en samen zijn we de moskee binnengegaan.…

In zonneschildering

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
langzaam druipt licht in zonneschildering langs kale muren tijd belijst de uren die vergaan zonder enig bewijs van bestaan geluidloos mengen kleuren verglijden naar etmaals donkere entiteit toch passeert niets ongeregistreerd wij zijn nooit naamloze passanten ons leven is geen schijn wij waren daar en deelden onlosmakend het universele…
wil melker21 januari 2018Lees meer >

loebas en de leegte

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 776
De kalende loebas die leegte bezong is gister pardoes in een put gevallen je weet wel, die manker met rijzige wallen, omdat hij wand’len noch slapen kon zoals zo vaak als't lot overwon hoort men kwatongen soms achterklappen neem lamme Juul nu (vergeef me mijn grappen) sprak boud dat hij er vrijwillig in sprong Ik zat in mijn zetel, lekker…
kuirinck18 januari 2006Lees meer >

Zonder in pijnen te baren

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 471
we dansten een streep met hoofdletter en punt keurig net tussen de lijnen zij zullen nooit verdwijnen maar wij wilden meer cirkels en lussen draaien wenden en keren alles in ruimte uitproberen kiezen en voelen met oog voor de juiste kleuren harmonie en contrast inspiratie vonkte op volle toeren wij smeedden goud volgens alchemistische…
wil melker14 januari 2018Lees meer >

de toenadering

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 727
kijken lopen naar den kimme verleggen van den horizont steeds wijkend dichterbij weer verderaf moeders baren schepen varen bergen komen af en aan soms staat men stille rarekieks het fotootje minne in een autootje ’s anderen daags heel al in kanteling na donkerte zonneschijn volgt bemanteling in nevels achter neuzen koud traag niet…

Melodie van stilte

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 499
ik wist deze mist lichter dan die jij mij ooit in zicht hebt gegeven zij straalde in duizenden partikeltjes die dansten op een dralende melodie van stilte bekende vormen gaven het knus warme beslotenheidsgevoel in hun demping van alledag jouw mist is beklemmend met het unheimliche gevoel van opgesloten zijn waardoor de blik…
wil melker12 januari 2018Lees meer >

zazen en xanax

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 795
een slecht mens is een goed mens wees de draaideur tussen binnen en buiten koop ogen van mededogen lijst ze in ik pak de draad en het leven pakt mij op schil een appel hij smaakt veel beter als je zit…

Ochtendwaken

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 627
Terwijl de hemel open plooit van purpergrijs naar geel verkleurt met vegen wit erdoor, net of iemand een stuk stof ontrafelt, priemt het eerste blauwe van de dageraad door de hangende mist. Geluiden, bijna onhoorbare trillingen op de wind, komen door het raam aangewaaid, langzaam zwellend tot een geheel van twinkelend vrolijk vogelgezang…

L' image de la Croix

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 788
mijn lijf, genageld aan de schepping kruist zich naar vieren, verbeeldend de levendige beweging de arm ter rechterzijde draagt de last van sterven in ons aardse niet te vermijden soms gericht om inzicht te verwerven vaak ook het onbegrijpelijk lijden de linker kent de vreugde de zonnestralen in de ogen van een kind de schitterende…

Heel weinig is zeker

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 851
Heel weinig is zeker: wél dat water vloeien kan en dat er licht komt na de nacht, maar of de regels van dit klein gedicht ooit ergens zijn verwacht? Heel weinig is zeker: wél dat dagen snel voorbijgaan en dat er ooit een laatste komt voor elk van ons, maar of liefde blijft? Heel weinig is zeker: wél dat mensen niet alléén bestaan en…
Adeleyd23 januari 2006Lees meer >

zover je kunt

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 608
wat is beter of minder goed dan een beroering een grasspriet of halve onvertaalbare woorden wie is het kleine kind dat even om de deur kijkt zich terugtrekt en nooit meer wordt gezien wie is de schipper van het stuurloze wrak heen en weer door de storm gejaagd naar het zeemansgraf wat is beter of minder goed dan een mens die met…
J.Bakx7 oktober 2021Lees meer >

Gedoemd

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.017
vertwijfeld in schaduw zijde overpeins ik mijn geleden tijd verafschuw rimpels mijner handen wring ik mij in de stroming van weleer echter opgenomen word ik niet meer geslonken is mijn gulle minne tijd doch gesmoord dendert deze voort ongezien over de amoureuze vlakte verteert het mij en heeft mij stil vermoord nimmer kan en zal ik…
Ivan Grud26 januari 2006Lees meer >

Valse treurigheid

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 485
heb mezelf bekeken in dit nieuwe jaar maar zag geen enkel teken van opbloeiende schoonheid daar een stukje ironie en valse treurigheid omdat ik ondanks alles deze leeftijd heb bereikt wees blij met mij want ook jullie zijn de echte overlevers van alle generaties genengevers wij zijn het surplus dat de mensheid heeft kunnen genereren…
wil melker2 januari 2018Lees meer >

WAAN

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.734
Toen bracht mijn gids mij in een stille tuin, Met donkre lanen, kronklend over 't gras, En bloemen bloeiden tussen 't struikgewas, En gouden vruchten sierden kruin bij kruin. Ik plukte een schone bloem, doch eer zij was Gebroken van haar stengel, werd zij bruin. Ik plukte een vrucht - het zonlicht lonkte schuin…

Herrijzenis

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.310
Mijn dochter, wees soms op je hoede als men het beste uit je haalt en je, strevend naar het goede, warme openheid uitstraalt; totdat jij zelf wat medeleven vraagt, maar dan moet horen dat jij klaagt. Dan blijkt na een te gul vertrouwen en een vriendelijk begrip de respons zich te ontvouwen tot een loze egotrip; die ander snijdt dan zeer…

pion

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 764
naarmate mijn jaren zich verkorten begint aan het groeiend inzicht van sturing in mijn leven overduidelijk iets te schorten waar groei nog gepaard gaat met versterking van het ik en keuzes mogelijk lijken blijkt bij vergrijzende haren de ruimte steeds meer in te dijken en het geheel minder te verklaren allengs onbereikbaar voor mij wordt…

Narcissus en de zijne

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 906
stemmig het door jou gekleurde gebeurde voorbij twijfels en mistige mystiek over rede tot werelden verweven bekwam jij geluk, het gulle geven in gehuppel doorheen druilerige druppels ontwijk jij alle striktheid, wrange vorm plooi jij nooit recht nooit krom maar beklijft dit universum, uniek en mijn voor mezelf de ander gelijk mijn einde…

Geboorte

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 872
Het maagdelijk stof ons aller begin Verzamelde rest van miljarden sterren Geperst gebald tot blauwe planeet Gaf en geeft het leven van verre En gedreven willen wij geloven Altijd zoekend iets van daar boven Wat zich nimmer aan ons ontbloot Ontgaat ons 's nachts de moederschoot…
Ivan Grud2 februari 2006Lees meer >

Utopie

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 819
Tergend langzaam blijven straten onbegaanbaar verbleekt de zwaluw in de tijd zwemt in deeltjes regenbogen purper kortdurend haar toevalligheid kwinkslagen schieten flarden luchtkastelen zinnen melken herinneringen zomaar alsuit het niets kan schaduw ruisend zijn?…
Irmgard3 februari 2006Lees meer >

Hoe emoties donkerden

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
ik voelde de weerspannigheid van witte verf zij wilde niet in een keer stralend dekken kon de verhalen van de muur niet zomaar afsluiten door een nieuw onbezoedeld klankbord als blikvanger te openen ik zag hoe emoties donkerden na eerst drogend lichten hoorde spanning in de lucht door schaduwen van partijen heb alles…
wil melker19 december 2017Lees meer >

Zelfrealisatie

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 848
Volg me niet want waar ik ga en waar ik loop god is per ongeluk bevrucht en geboren als oneindige fuga van Bach alleen een mogelijkheid in de chaos stanza vers wiskundige breuk als dualiteit van de mens volg me niet waar ik loop er is geen dood en angsten die de cirkels van het leven sluiten of belevenissen van realiteit omlijsten…

CONTRADICTIE

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 892
we zijn die keer tot middernacht gebleven en in een halve cirkel rond de haard brachten we oude vraagstukken in kaart de waard had flessen brandewijn gegeven gedachten steigerden als wilde paarden de voors en tegens gingen door een zeef totdat het juiste antwoord overbleef en toen we wazig in de vlammen staarden was elke tegenstelling opgeheven…

Stille maar luidruchtige grenzeloosheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Tijd heeft het mij heelhuids onderwezen waarom de dingen de dingen moesten zijn, liet mij in nachten vaak het sublieme lezen in ook mijn nachtelijke schrijfsels vol geluk en pijn. Zegt, vertel, valt huidhonger ook echt te genezen, brengt tijd ooit iets anders om ook jou te laten lezen. Tijd leerde mij hoe ik zelf grenzen moet trekken tot…

Klaproos

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.346
Mocht ik reincarneren na dit leven, dan wil ik dat als bloem. Als mens heb ik mezelf genoeg bewezen; ik zou dit niet graag overdoen. Ik kom graag terug als klaproos. Ik identificeer me met die plant; terwijl zij haar oranjerode gewaad toont, in het veld en langs berm en bosrand. Ieder voorjaar bloei ik op, gedragen door mijn vlassige steel…
Tracy Rossy8 februari 2006Lees meer >

Het Koninkrijk van Waarheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 683
Naamloze straten door waterlelies van de waarheid gemaakt geduldig rijden. Lijnen ongeschreven en schuldig ogen van zout en water ontmoeten in het oneindige spel tussen zwarte-witte strippen van gedachtenis en vergetelheid. De tijd wordt moeiteloos door de goden vertaald in een zelf-gesteund toog van strafheid. Schaduwen van het verleden…

Wat ben ik niet

hartenkreet
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.425
Een filosoof is iets wat ik niet ben, zeg simpelweg de dingen, zoals ik alleen ze ken, doe dat soms met harde, dan weer met zachte stem, dus zet me dan in vredesnaam niet op de handrem, wanneer ik aan het praten ben. Het zijn doodgewone dingen, ze overkomen jou en mij en kunnen zomaar tot je doordringen. Daar maak ik dan een gedichtje…
an terlouw19 februari 2006Lees meer >

In medias res

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
De vervreemde handen in haar geest, de open scharen Die ze heeft ontvreemd in een winkel op de hoek Waar een man haar bij haar naam noemt, en dus sterven moet Er is zoveel in mij dat zij daar heeft geschreven Wat rond haar is wordt verbrand (In geen dag is de aarde leeg, soms verliest ze Haar verhaal toch kijkt ze naar het rimpelloze meer)…
werelt21 februari 2006Lees meer >