5397 resultaten.
emancipatie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
697 Het betekent blijkbaar
dat vrouwen niet langer
voor mannen mogen wassen
en strijken.
Mannen mogen het misschien
nog voor mannen doen,
vrouwen voor vrouwen.
Maar vrouwen niet meer voor mannen.
Ook als die vrouwen dat zelf graag willen?
Ja, ook dan.
Hun bereidheid voor een man te wassen
of te strijken, wijst er immers op
dat hun ontvoogding…
Amen.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.098 Leven lijkt net mensenwerk
zondags ga je naar de kerk
rol pepermunt in ene hand
dominee aan de overkant
preken spreken aan of niet
het is maar net of je iets ziet
bij wijsvingeren naar medemens
verfrist pepermuntadem je grens
dan galmen psalmen door de kerk
en blijkt geloven écht mensenwerk
alleen ben je met allen samen
uniform klinkt…
nederland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 een zomerse zon
bedekt mijn land
waar klaver huist
en bijen vangt
waar in de koeiebuik
gras ontspint tot mest
in dampende klodders
door koeieanus uitgedreven
op het land wordt neergeplet
in koeken ter vertering
aan het land wordt teruggeven
oh nederland
oh koeienland
je bent door koeieplakken overmand
zo vruchtbaar bruin
in 't zonnetje…
Het Kleine Zoeken...
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.301 Wanhopig zat ik op mijn knieën,
zoekend op de grond.
Turend onder een wagen,
die daar geparkeerd stond.
Ik had mijn contactlens verloren,
net voor de moskee
en zoeken met vertroebelde ogen,
dat valt echt niet mee.
Toen hoorde ik een kuchje,
naast me stond een oude Marokkaan.
Hij hielp me recht en samen
zijn we de moskee binnengegaan.…
In zonneschildering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
500 langzaam druipt
licht in zonneschildering
langs kale muren
tijd belijst
de uren die vergaan
zonder enig bewijs van bestaan
geluidloos mengen
kleuren verglijden naar
etmaals donkere entiteit
toch passeert
niets ongeregistreerd
wij zijn nooit naamloze passanten
ons leven is geen schijn
wij waren daar en deelden
onlosmakend het universele…
loebas en de leegte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
776 De kalende loebas die leegte bezong
is gister pardoes in een put gevallen
je weet wel, die manker met rijzige wallen,
omdat hij wand’len noch slapen kon
zoals zo vaak als't lot overwon
hoort men kwatongen soms achterklappen
neem lamme Juul nu (vergeef me mijn grappen)
sprak boud dat hij er vrijwillig in sprong
Ik zat in mijn zetel, lekker…
Zonder in pijnen te baren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
471 we dansten een streep
met hoofdletter en punt
keurig net tussen de lijnen
zij zullen nooit verdwijnen
maar wij wilden meer
cirkels en lussen
draaien wenden en keren
alles in ruimte uitproberen
kiezen en voelen
met oog voor de juiste kleuren
harmonie en contrast
inspiratie vonkte op volle toeren
wij smeedden goud
volgens alchemistische…
de toenadering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 kijken lopen
naar den kimme
verleggen van den horizont
steeds wijkend
dichterbij weer verderaf
moeders baren
schepen varen
bergen komen af en aan
soms staat men stille
rarekieks het fotootje
minne in een autootje
’s anderen daags
heel al in kanteling
na donkerte zonneschijn
volgt bemanteling
in nevels achter neuzen
koud traag
niet…
Melodie van stilte
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
499 ik wist
deze mist lichter
dan die jij mij ooit
in zicht hebt gegeven
zij straalde in
duizenden partikeltjes
die dansten op een
dralende melodie van stilte
bekende vormen
gaven het knus warme
beslotenheidsgevoel in
hun demping van alledag
jouw mist
is beklemmend met
het unheimliche gevoel
van opgesloten zijn
waardoor de blik…
zazen en xanax
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
795 een slecht mens
is een goed mens
wees de draaideur
tussen binnen
en buiten
koop ogen van
mededogen
lijst ze in
ik pak de draad
en het leven
pakt mij op
schil een appel
hij smaakt
veel beter
als je zit…
Ochtendwaken
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
627 Terwijl de hemel open plooit
van purpergrijs naar geel verkleurt
met vegen wit erdoor,
net of iemand een stuk stof ontrafelt,
priemt het eerste blauwe van de dageraad door de hangende mist.
Geluiden,
bijna onhoorbare trillingen op de wind,
komen door het raam aangewaaid,
langzaam zwellend tot een geheel van twinkelend vrolijk vogelgezang…
L' image de la Croix
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
788 mijn lijf, genageld
aan de schepping
kruist zich naar vieren,
verbeeldend de
levendige beweging
de arm ter rechterzijde
draagt de last van sterven
in ons aardse niet te vermijden
soms gericht om inzicht te verwerven
vaak ook het onbegrijpelijk lijden
de linker kent de vreugde
de zonnestralen in de
ogen van een kind
de schitterende…
Heel weinig is zeker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
851 Heel weinig is zeker:
wél dat water vloeien kan
en dat er licht komt
na de nacht,
maar of de regels van
dit klein gedicht
ooit ergens zijn verwacht?
Heel weinig is zeker:
wél dat dagen snel voorbijgaan
en dat er ooit een laatste komt
voor elk van ons,
maar of liefde blijft?
Heel weinig is zeker:
wél dat mensen niet alléén bestaan
en…
zover je kunt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
608 wat is beter of minder goed
dan een beroering een
grasspriet of halve
onvertaalbare woorden
wie is het kleine kind dat
even om de deur kijkt
zich terugtrekt en nooit
meer wordt gezien
wie is de schipper van het
stuurloze wrak heen en
weer door de storm gejaagd
naar het zeemansgraf
wat is beter of minder goed
dan een mens die met…
Gedoemd
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.017 vertwijfeld in schaduw zijde
overpeins ik mijn geleden tijd
verafschuw rimpels mijner handen
wring ik mij in de stroming van weleer
echter opgenomen word ik niet meer
geslonken is mijn gulle minne tijd
doch gesmoord dendert deze voort
ongezien over de amoureuze vlakte
verteert het mij en heeft mij stil vermoord
nimmer kan en zal ik…
Valse treurigheid
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
485 heb mezelf bekeken
in dit nieuwe jaar maar
zag geen enkel teken van
opbloeiende schoonheid daar
een stukje ironie
en valse treurigheid
omdat ik ondanks alles
deze leeftijd heb bereikt
wees blij met mij
want ook jullie zijn
de echte overlevers van
alle generaties genengevers
wij zijn het surplus
dat de mensheid heeft
kunnen genereren…
WAAN
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.734 Toen bracht mijn gids mij in een stille tuin,
Met donkre lanen, kronklend over 't gras,
En bloemen bloeiden tussen 't struikgewas,
En gouden vruchten sierden kruin bij kruin.
Ik plukte een schone bloem, doch eer zij was
Gebroken van haar stengel, werd zij bruin.
Ik plukte een vrucht - het zonlicht lonkte schuin…
Herrijzenis
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.310 Mijn dochter, wees soms op je hoede
als men het beste uit je haalt
en je, strevend naar het goede,
warme openheid uitstraalt;
totdat jij zelf wat medeleven vraagt,
maar dan moet horen dat jij klaagt.
Dan blijkt na een te gul vertrouwen
en een vriendelijk begrip
de respons zich te ontvouwen
tot een loze egotrip;
die ander snijdt dan zeer…
pion
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
764 naarmate mijn jaren zich verkorten
begint aan het groeiend inzicht
van sturing in mijn leven
overduidelijk iets te schorten
waar groei nog gepaard gaat
met versterking van het ik
en keuzes mogelijk lijken
blijkt bij vergrijzende haren
de ruimte steeds meer in te dijken
en het geheel minder te verklaren
allengs onbereikbaar voor mij
wordt…
Narcissus en de zijne
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
906 stemmig het door jou gekleurde gebeurde
voorbij twijfels en mistige mystiek
over rede tot werelden verweven
bekwam jij geluk, het gulle geven
in gehuppel doorheen druilerige druppels
ontwijk jij alle striktheid, wrange vorm
plooi jij nooit recht nooit krom maar
beklijft dit universum, uniek en mijn
voor mezelf de ander gelijk
mijn einde…
Geboorte
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
872 Het maagdelijk stof ons aller begin
Verzamelde rest van miljarden sterren
Geperst gebald tot blauwe planeet
Gaf en geeft het leven van verre
En gedreven willen wij geloven
Altijd zoekend iets van daar boven
Wat zich nimmer aan ons ontbloot
Ontgaat ons 's nachts de moederschoot…
Utopie
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
819 Tergend langzaam blijven straten onbegaanbaar
verbleekt de zwaluw in de tijd
zwemt in deeltjes regenbogen purper
kortdurend haar toevalligheid
kwinkslagen schieten flarden luchtkastelen
zinnen melken herinneringen
zomaar alsuit het niets
kan schaduw ruisend zijn?…
Hoe emoties donkerden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
573 ik voelde de
weerspannigheid
van witte verf
zij wilde
niet in een keer
stralend dekken
kon de verhalen
van de muur niet
zomaar afsluiten
door een nieuw
onbezoedeld klankbord
als blikvanger te openen
ik zag hoe
emoties donkerden
na eerst drogend lichten
hoorde spanning
in de lucht door
schaduwen van partijen
heb alles…
Zelfrealisatie
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
848 Volg me niet
want waar ik ga en
waar ik loop god is
per ongeluk bevrucht en geboren
als oneindige fuga van Bach
alleen een mogelijkheid in de chaos
stanza
vers
wiskundige breuk als
dualiteit van de mens
volg me niet waar ik loop
er is geen dood en angsten
die de cirkels van het leven sluiten
of belevenissen van realiteit omlijsten…
CONTRADICTIE
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
892 we zijn die keer tot middernacht gebleven
en in een halve cirkel rond de haard
brachten we oude vraagstukken in kaart
de waard had flessen brandewijn gegeven
gedachten steigerden als wilde paarden
de voors en tegens gingen door een zeef
totdat het juiste antwoord overbleef
en toen we wazig in de vlammen staarden
was elke tegenstelling opgeheven…
Stille maar luidruchtige grenzeloosheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Tijd heeft het mij heelhuids onderwezen
waarom de dingen de dingen moesten zijn,
liet mij in nachten vaak het sublieme lezen
in ook mijn nachtelijke schrijfsels vol geluk en pijn.
Zegt, vertel, valt huidhonger ook echt te genezen,
brengt tijd ooit iets anders om ook jou te laten lezen.
Tijd leerde mij hoe ik zelf grenzen moet trekken
tot…
Klaproos
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.346 Mocht ik reincarneren na dit leven,
dan wil ik dat als bloem.
Als mens heb ik mezelf genoeg bewezen;
ik zou dit niet graag overdoen.
Ik kom graag terug als klaproos.
Ik identificeer me met die plant;
terwijl zij haar oranjerode gewaad toont,
in het veld en langs berm en bosrand.
Ieder voorjaar bloei ik op,
gedragen door mijn vlassige steel…
Het Koninkrijk van Waarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
683 Naamloze straten
door waterlelies van de waarheid gemaakt
geduldig rijden.
Lijnen ongeschreven en schuldig
ogen van zout en water ontmoeten
in het oneindige spel
tussen zwarte-witte strippen
van gedachtenis en vergetelheid.
De tijd wordt moeiteloos
door de goden vertaald
in een zelf-gesteund toog van strafheid.
Schaduwen van het verleden…
Wat ben ik niet
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.425 Een filosoof is iets wat ik niet ben,
zeg simpelweg de dingen, zoals ik
alleen ze ken,
doe dat soms met harde, dan weer
met zachte stem,
dus zet me dan in vredesnaam niet
op de handrem,
wanneer ik aan het praten ben.
Het zijn doodgewone dingen,
ze overkomen jou en mij en kunnen
zomaar tot je doordringen.
Daar maak ik dan een gedichtje…
In medias res
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
635 De vervreemde handen in haar geest, de open scharen
Die ze heeft ontvreemd in een winkel op de hoek
Waar een man haar bij haar naam noemt, en dus sterven moet
Er is zoveel in mij dat zij daar heeft geschreven
Wat rond haar is wordt verbrand
(In geen dag is de aarde leeg, soms verliest ze
Haar verhaal toch kijkt ze naar het rimpelloze meer)…