Alle inzendingen over mystiek

1969 resultaten.

Sorteren op:

woorden voor altijd

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.329
ik woon in woorden die ik achterlaten zal zei je toen toen je wist dat je zou gaan in mijn woorden zei je kun je me vinden altijd het moeilijk deelbare woont daar mijn diepste binnenste het tomeloze verlangen woont daar en het vallen en opstaan mijn doodse stilte en mijn snerpende gekrijs in mijn woorden zei je kun je me vinden…

eens zul je het vinden

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 756
eens wanneer je zult besluiten je ogen te bedekken en op reis te gaan door binnenwerelden onverstoorbaar dalen in ravijnen en kerkers of zwevend - duizelingwekkend hoog door majesteitelijke luchten dan wanneer je ernaar uitkijkt zul je het vinden het allerkleinste bijna onzichtbaar pluk die dag en draag hem uit voed hem…

legenden?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
Verhalen schuilen in de kraters van de maan op de autocue van schaduwen zijn ze te lezen in de achtergrond van de hemel letterlijk vertaald voor de overlevering in tijdsbeeld blijft het vrezen de schoonheid in tekst van de vrije liefde betaald. Apotheose van verbeelding, de beleving herhaald, in de huid van eeuwen worden teksten lichter…
Pama20 mei 2013Lees meer >

vraag me niet

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
vraag me niet waarom ik huil ik huil daarom daarom is geen reden geen reden dat ik huil dat ik huil vraag me niet waarom…

de duivels slapen

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.999
De duivels slapen en de heksen slapen aan hun staarten. De oude nacht is helder als door engelen gedronken water. Het is een zegepraal. Het is volbracht. Alle vogels vliegen zachter en steeds jonger. Het woord is vleesgeworden en het klinkt levend in den lijve van een heilig wonder: mijn zonen zijn geboren en de koning drinkt. Nu is het…

Zoom aan de overkant

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
Het zijn illustere raven die de vleugels spreiden over een toekomstige mist die diepe dalen verbergen. ik zal blijven zoeken naar de tekens die ergens liggen begraven waarop mijn glazen kist wacht, de teugels die het leven tergen. tot een gehoornde hengst de merrie van de nacht verleid zal ik dat spoor volgen en de duivelskunsten…
Pama31 mei 2013Lees meer >

de man en zijn accordeon

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.213
ik zie hem lopen langs de muren van de stad de man en zijn accordeon de ogen in zich zelf gekeerd Naar de diepte van zijn buik waar heimwee woont Het leven tekent ons denk ik terwijl mijn blik in hem gevangen blijft híj is het landschap van zijn innerlijke wereld waarin ook ík míjn diepte zie gevaarlijk en onvoorspelbaar dát is…

Klokhuis

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
Er was nog niet geploegd er was nog niet gezaaid, het brein van de aarde was nog niet geboren en ging de zon onwetend onder in de seizoenen van het eerste jaar. Het wordt weer zomer, z’n volle wagen is op pad met de korenschoven naar de molenstenen van de tijd, zijn krakende karrenwiel strijkt de plooien van de laatste morgenstond…
Pama4 juni 2013Lees meer >

Lief hebben in verschil

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Elkaar te lief te hebben in elk verschil verder dan de dood op de favoriete plek, uiting van de kracht klinkt in ieders wil gevoel komt voort uit een vreemde obsessie, leidt tot in de aarde geploegde concessie. Daar kiemt de logica die het lichaam voedt de liefkozing van het individu versterkt en deels verzacht het lijden door soberheid en…
Pama9 juni 2013Lees meer >

wordt zij vlees

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 949
pas als zij kronkelend ingaat op wat haar verleidt het zinderende het zinnelijke wordt zij vlees haar volle ronde wulpse dijen lokken lonkend de warmte in haar buik roept verlangen álles bloeit en de vogels haar vogels bevleugelen driestemmig hoogtepunt…

Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.090
Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend, Al zien wij in uw duizendvoud' gelaat, O Liefde, die te vroeg komt, of te laat, En gaat van waar gij kwaamt, uzelf niet wetend. Gedachteloos, strooit gij een heerlijk zaad De winden over, eigen gaav' niet wetend, En tijd, en plaats, en doel, en wil, vergetend, Gaat gij een weg, en weet van goed…

Haar zoektocht.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 584
Een verdwaalde blik in haar ogen. Haar handen voelen koud en haar lippen lijken bevroren. Leed zie ik, maar ook wilskracht. Iets dat haar staande houdt. Immer op zoek naar het onvervulbare, een droom. Een zoektocht vol vragen is haar leven waarop zij geen antwoord kan geven.…

Sjamaan ?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Hij laat de dromen van de wereld gebeuren omdat niemand ze ziet , behalve hij dan, een eenzame danser in een koepel door de ogen van zichzelf, hij droomt voordat hij het weten mag, dat het hart blijft kloppen, de acteur souffleert het wiel van alledag, hij slaapt er binnen, buiten slaat de tijd z’n slag wat hem niet deert in de etmalen…
Pama28 juni 2013Lees meer >

kroeg

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
swingende zichzelf verzen leerende troubadoer snoer de cynische critici de mond symbolische werelden nemen het woord dans brandend door verhalen en verbeelding smelt doof het licht niet eerder dan vogels zingen in het ochtend licht…

Troost

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
In zinloos weer geeft staren een richting hulpeloos weliswaar en met een kalme vervreemding langs de naamloze oevers echoot de laatste winter struikelt het zomerpaleis binnen poogt tevergeefs leegte te vullen een koningsspan overziet het geraamte van woest en leeg vult hemelsbreed de ontdooide tuin met stralende schoonheid…

Oog in oog met de Bouwer/ Vernietiger

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 659
(Een confrontatie met Anubis, de Egyptische God van het Dodenrijk) Statig als een uitgehouwen standbeeld staat hij daar, ongeschonden als een Omen in de tijd Zijn ogen ruig, maar overtuigd van oeroude wetten over goed en kwaad over pijn en strijd O, zo nietig sta ik daar, vermorzeld door zijn aanblik die oneindig priemt in m ‘n zwakke…

Over de troost.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
Veel woorden van troost zijn van zichzelf vaak troosteloos. Ze worden gegeven Als verzoening met het leven, Gedachteloos. Men vindt ook vaak troost, met een bakkie troost.…

seizoenen van slagroom chocola en bitterkruid

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 631
zo treft hij de vrouw , met slechts een pijl middenin de roos vanwaar zij opstijgt en paden beklimt van crunchie chocoladerotsen gevuld met granberries - amandelen en pistache zij werkt zich door uiterst pikante gerechten aphrodisiaca ten top over heuvels en bergen stijgt zij dwars door zachte wolken lobbig geklopte zoete witte…

zo stil

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 710
nooit was het hemelruim zo doorschijnend helder geluid zo stil nooit eerder was er zo gelukzalig niets dan het klapwieken van jouw vleugels en de mijne…

God

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
God 't is niet hij, 't is niet zij 't is gewoonweg God voor mij een beetje vader, een beetje kind een beetje moeder en heel veel vrind 't is hulp, 't is raad 't is troost, 't is daad mijn meester, mijn raadsman mijn praatpaal, mijn gehoor mijn lijden, mijn liefde en ga zo maar door zonder lichaam, gezicht zonder lengte, gewicht …

Het leven een mysterie.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
In de verte een wit gewaad, blote voeten op het strand. Vertederend en kwetsbaar zoals zij daar staat en kijkt naar de horizon. Haar blik onverdroten gericht op die einder. Haar ogen dwalen af over de woeste golven. Zij raakt gebiologeerd door het water en ziet al het leven daarin... Voor haar misschien een nieuw begin. Wie weet…
martin valk4 augustus 2013Lees meer >

Schommelstoel

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
Je hoofd nu tegen mijn schouders gelegd niets hoeft verzwegen en niets meer gezegd. Verborgen akkoorden als uit een instrument zijn ons alle woorden bij voorbaat bekend. Wat wij nog verzinnen is ledig gepraat dat ook niets van binnen naar buiten verraadt. Hoor hoe de aarde ons geluidloos ontglijdt Wij luisteren naar de oneindigheid…
H.J.Breuren19 augustus 2013Lees meer >

Ontzag voor de kracht van liefde

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 807
In een zuivere wereld kan ik leven. Vrij in voelen, vrij van denken om overvloedig in liefde te geven. Onthechting voelt aan als vrijheid en verlichting ineen. Meer en groter als mijn persoonlijkheid in heelheid ben ik al-één. Helderzien van gewaarzijn in deze volmaakte zorgeloosheid. Niveau van de geest waarop het antwoord op iedere vraag bekend…
Rianne Janse25 augustus 2013Lees meer >

ONDER EEN GLAZEN STOLP

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
Ik heb me opgesloten onder een glazen stolp alles kan ik zien, niets kan ik horen ineens hoor ik nergens meer bij men kan mij zien zo heel alleen toch ben ik niet eenzaam, ook niet verlaten volledig afgeschermd van het bewuste leven intimiderend klein is mijn wereld geworden ik mis geluiden, gesprekken, aanrakingen aan zuurstof geen gebrek…
HANS UDING6 september 2013Lees meer >

Liefde

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
M'n bron van zijn, vrij en puur, vult me met essentieel liefdesvuur, dat wat ik in alle essentie ben, in bewuste vreugde mezelf herken. Om zo met het levensspel te spelen, vind ik vervulling in geven en delen, want in belangeloos geven ben ik geluk, ontvang in gunnen en kan nooit stuk. Dus mezelf zijnde, puur als een kind, in zelfvertrouwen…
Akasha23 september 2013Lees meer >

Binnenwereld...

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
De lucht snuift in subtiele trilling jouw adem, en als duizenden speldenprikken slaat verlammende stilte toe. Zachte diepe monotone klanken brengen het denken tot rust en dragen naar het hoogste bereik van sereniteit, waarin het wezenlijke zijn samenvloeit met het volmaakt microkosmos geheel, tot dat het harmonische beeld ook in het macrokosmische…
katty4 oktober 2013Lees meer >

Zone

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.922
Dit is het laatste. De totem is opgespeld. Ik heb de stad nu gezien. De honger is gestild. Ik heb de keizer niet begrepen en ben de zoon kwijt. De zon komt bijna op. I'm scattered like newspapers all over the street. En ik weet niet of ik dorst heb. De nachten heb ik doorgebracht met de aanvoerder. Er was een bijl, bot verraad en ik had al geen…

Metamorfose

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
1 Bladeren kolken aan de bomen ruisen als golven van de wind op zee Ik zou nu hier willen zijn als de geluiden me niet dragen konden maar de herfst voert me mee En ik reis over daden en dromen dalen en zomen Hier zo ver vandaan kwam ik in een adem en een zucht gedreven in een stilte oceaan badend in een zwoele vlucht…
Riiiv26 oktober 2013Lees meer >

Er was aarde om ons heen.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
We dwaalden eenzaam met z’n tweeën alhoewel we reeds vertrokken waren toch raakten we elkaars harten aan, met doel onze geur in een moment van de toekomst te polijsten, ontdaan van willekeur. Het korstig grind ontlokte zinnen uit elke tred, uit iedere kiezel ontsteeg een fragment van een geprojecteerd beeld op het geparelde doek van de…
Pama3 november 2013Lees meer >

Hier, in onze tuin

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Hier, in onze tuin. Gewoon, zoals zo vaak. Ik zit alleen en doe...niets. Het begint te waaien. Bijna onmerkbaar. Zacht als strelingen. Ineens verschijnt rust. In mijn centrum van onrust. Onaangekondigd. Alledaagse geluiden verstillen. Stemmen van de straat. Gekras van torenkraaien. Gezoem van bijen. Fluisteren van bladeren. Mijn hart luistert…