1878 resultaten.
Jeunesse dorée
gedicht
3.9 met 21 stemmen
13.478 Ik zag ze dromen tussen boekomslagen en ontwaken
in de hel van tweeëntwintig steden,
heilloos als het uitgehakte hart van Rotterdam.
Ik zag ze zweren bij een nieuwe dronkenschap
en dansen op de bodem van de nacht.
Ik zag ze huilen om de ossen in de trams
en bidden tussen tweemaal honderd watt.…
Reliëf
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.018 Een droom die wij ons herinneren
alleen enkele seconden na het ontwaken
een, die draait de wereld op z’n kop
zwaar en ongrijpbaar, droge mond…
soms zijn er gezichten en woorden
die volgen hetzelfde patroon en
sommige ontmoetingen als het dromenstof
blijven lang, lang in binnenlucht hangen
net ‘n vermoeden dat wij het nooit echt zullen weten…
sluiers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 langzaam ontwaak ik uit mijn slaap
herken de kamer om me heen
sluiers vervagen in 't zonlicht
wind speelt door mijn haar
en doe nog even mijn ogen dicht.…
vaarwel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.741 Je ogen dik bij ontwaken van de dag
Is dit nu alles wat ik mag.
Mijn koffers pakken en ga weg.
Zijn mijn woorden nu gezegd?
Of zijn ze verzwegen.
zoals het verdriet in dit huis
Het huis met de tranen
Dit is niet mijn thuis.
We gaan weg samen,
Hand in hand, traan om traan.…
Reisgedicht
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
3.110 sprank van hoop
Een beving van contact
Mijn eerste haar was grijs
Gesprek zonder doel
Boeide het meest
Mijn zuivere ik
Gaf even vrij van zorg
Los van daags geworg
Emotie ten doop
De contactsinus heeft zijn top
Gaat licht dalen
Mijn eigen wijs
Zegt mij beslist
Een kaartje halen
Voor de grote droom
Na in te slapen
Voor het ontwaken…
Thuis
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
3.183 Je ogen dik bij het ontwaken van de dag
Is dit nu alles wat ik mag.
Mijn koffers pakken en ga weg.
Zijn mijn woorden nu gezegd?
Of zijn ze verzwegen.
zoals het verdriet in dit huis
Het huis met de tranen
Dit is niet mijn thuis.
We gaan weg samen,
Hand in hand, traan om traan.…
Nacht rust
gedicht
4.2 met 125 stemmen
13.002 Vertrouwd, mijn krachteloze
weigering die zij niet willen horen,
komen ze, dreigend, mij de grond in boren
en haast onhoorbaar klinkt nog net
een angstkreet bij het eindelijk
ontwaken in mijn eigen bed.…
liefde door je heen
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.381 de hemel, laag en diep
in handen, als snaren der engelen
dicht tegen mij aan
iedere huidtrilling, hart tegen hart
wanneer ogen mij mooi maken
helemaal, als was ik nog
een jonge, ontwakende maagd
ik stijg door ’t fluisteren
zweef op sterrenvingers
wolkloos, wanneer het lied der minnen
in mij komt, als vlinders vol vuur
de eindeloosheid…
Een lijster op een takkie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
586 een kakkie
Och had ik maar haar vleugeltjes
zo kon ik kiezen welke twijg of tak
ik nemen zou om de werkelijkheid
te beschouwen op mijn gemak
Och had ik maar haar verenpracht
dan liet ik hier en daar een donsje
vallen op iemands eenzaamheid
als een zwijgzaam onderonsje
Och zong ik maar haar vredeslied
om de mensen iedere morgen
te ontwaken…
Levend Geluk
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
1.654 Gestapelde dromen ontwaken
Mijn leven gaat weer beginnen
Gedachtegoed vol van verlangen
Om jou te koesteren te minnen
Emoties kleuren in teerblauw
Breken door elke barrière heen
Steeds meer en meer voel ik jou
Mijn lach smelt voor jou alleen
Harten versmolten in tederheid
Toen het lot… ons samenbracht
Jij mijn ziel volpompte met liefde…
eventjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
725 grauwe gebouwen
gehouwen uit steen
bemande vrouwen
geflankeerd door geen 1
de nacht belooft me
iedere keer weer
stranden en palmen
en ik prostitueer
het licht, onheilspellend
nadert te snel
de seconden aftellend
weer terug in mijn vel
de mieren ontwaken
en rekken zich uit
het doet me fel braken
hun verstommend geluid
bedrijvig…
Heerlijke euforie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 bewegen
in een feilloze regie van de geest
sloot langzaam mijn ogen
zij maskeerden hun woorden
met steriel latijn en vitaal gaas
zij roesden mijn emoties
naar een vrolijker niveau
kende de valkuil die daarin school
wist dat ik ooit weer zou landen
misschien vloekend en tierend
maar altijd in lieve en warme handen
wilde later niet ontwaken…
Voorjaar
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
798 zie de heldere stromen polaire lucht
vol wit, opbollend en scherp katoen,
en Freia biedt, door haar zuivere adem,
de koude, blauwe, modder van dit land
een krachtig licht, om te ontwaken
licht kleurt het oosten, door pastel
naar zachtblauw tot rose, bleekgoud
doet de vroege zon het ijszilver
langzaam smelten, zacht tinkelend
breekt dit blauwe…
Recovery
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.329 blauwe lippen
weg van licht
in nachtelijke schijn
gedempte stemmen vol van rust
waar tijd en plaats niets bepaald
alleen het wakker worden
de groenen dwarrelen
van links naar rechts
als onzichtbare schimmen
met spanning op gezichten
hier is groen verdrongen waarheid
geen teken van lente
maar van hoop, kracht
op een stil ontwaken…
mijn stad
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
761 verzonken woord op straat
nog fluistert van vervlogen dagen
rond de sierlijke gevels bij vlagen
zich in oeroude klanken horen laat
waar de nar en troubadour herleven
de stem van een roomse toren klinkt
die de stad in al haar pracht bezingt
zo hecht met de Zoom verweven
waar het verleden huist in elke steen
de oude muzen hier vaak ontwaken…
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 zacht kom ik in de nacht naar jou
een droom die blaast doorheen de woorden
misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht…
achilles hiel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 wanneer de zon plots
midden in de nacht
begint te schijnen
de klok bij het ontwaken
het verkeerde uur vertelt
rivieren zout smaken
en stenen zacht als kittens zijn
wanneer waarneming je bedriegt
het vertrouwde verandert
loop je verloren
in het bos van bedrog
achilles hiel ontbloot
samsons haar verdwenen
wanneer jij die ik bemin…
In de luwte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 melodieus melodra'ma
een
grote sappige meloen
dorstig
drinken we haar
wanneer de zon een pyroop - vernietigend
als pyro'ticum
het gras verdort - de akkers verschroeit - en
we
met open handen opzien
naar de gesloten hemel
onze tranen als zegenbrengende
regens
de aarde bevochtigen tot
leven wekken
nieuw zaad laat ontkiemen
ontwaak…
Atlantis – de verzonken dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
604 de oude dichter droomde zijn bestaan
hij rook de roze nevelen – van het leven
een traan, ’t was hem aan het ontgaan
de geur van ’t leven, deed hem angstig beven
zijn ziel ontsloot zich, de vervagende droom
des dichters geest begon te ontwaken,
glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom
water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken
’t…
sigaret in de mondhoek
gedicht
2.4 met 39 stemmen
7.991 Men neme mij al mijn dromen af, ontwaak ik
in een ander bad. Ik sleep met flessen drank,
ik laat maar weten, tot het breken van de ochtend,
nieuwe uren zich gaan vullen, waar het donker
van daarnet, laat ik mijn kwasten spreken, open
het schilderij, en wandel weg.…
liefde is
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
2.715 je ogen die mij spreken
door het donker van de nacht
als de schaduw laat verbleken
wat jij als een stilte dacht
liefde
een storm die blijft razen
rond de naaktheid van jouw ziel
waar mijn wezen als een glazen
bel van puurheid in jou viel
alleen
de dag zal ons ontwaken
als het licht dat zich verlegt
mij de stilte laat verzaken
in…
"leven"
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.576 Maar een nieuw ontwaken is geboren,
het ontluiken van nieuw leven,
zou je dit weer mogen beleven?
Stap er maar in en wees niet bang,
het is een nieuw begin
en het is aan jou gegeven,
een nieuwe liefde
voor je verdere leven.…
Maart
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
779 Maart, de maand van het ontbloeien
De natuur gaat uit de slaap ontwaken
En wil zich van de winter losmaken
Het blijft mij altijd bijzonder boeien.
Maart, de maand waarin de lente begint
Ook de tijd van het frisse groene gras
Dat in de winter niet zo mooi meer was
Maar nu verandert in een zomerse tint.…
Een doordeweekse dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 ’s Morgens bij het zeer langzaam ontwaken
Zie ik ’n lijst van onvoltooide werken
‘k Geef de schuld aan de winkels die staken
En ook aan de slome stadhuisklerken
’s Middags kook ik ’n heerlijk noenepotje
Soms lekker maar veelal wat aangebrand
Een kippenbout of een gerookt sprotje
Geen nood ik zet ’t boeltje dan aan de kant
’s Avonds denk…
DE NACHT IS OVERGEGAAN
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
990 De nacht is eindelijk over gegaan
en ik ontwaak op een heldere dag
de zon komt vroeg aan de hemel staan
wenkt me met een knipoog en een lach.…
Zomeropstaan
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
558 het gezang van een merel in de ontwakende tuin
opent het kwettergevecht onder de musjes
alsof er geen nacht heeft bestaan vol met donder
alsof er geen stortvloed van water was geweest
Verderop bij de lichtekooien van de buurman
kukelt de haan zijn suprematie over de hennen
mijn gezicht vangt de eerste warme zonnepijlen
mijn neus de geuren van…
wij
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.304 ben jij mijn droom
of droom ik slechts van jou
om niet te hoeven ontwaken
is ons fysieke samenzijn
werkelijk samen zijn
of zijn we samen nog steeds alleen
tussen de lakens
slechts op de rand van je bewustzijn
waag je je op de rand van mijn bed
en ik open me in al mijn zachtheid
omdat ik weet dat je er morgen niet meer bent
jij…
VRIJ GELOOF
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 In onze dagen brengt de jodenvader
dankzij krachtig ontwakend Genesis
allerlei gelovigen te gader.
Soms bouwt 's mensen geest een gevangenis
door rusteloos vragend bijbelgeblader.
Het ongeschreven Woord leeft vol lafenis.…
OPSTAAN !
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
808 Vlak daarna begint het langzame ontwaken
De morgenstond is voor mij een sprookje
Te mogen zien hoe je langzaam wakkert en
je je groene ogen opent, me liefdevol
aankijkt en lacht. Je bent zo mooi…
Ons opstaan is een vooruitzien naar een dag
vol liefde en vreugde bij elkaar te mogen zijn.…
Hij die mijn ogen spiegelt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
590 ’s Nachts,
in een vonk naar genegenheid
houd ik mij verborgen voor een stroef ontwaken
van de dag
Soms kleden warme woorden mij
als mijn naakte ziel er verloren staat
verkleumd, stil en aangedaan
dan is mijn huid als blank hout
onder een schors van levensvragen
is mijn lijf als een ivoren toren
in een landschap van illusies
beweegt…