1857 resultaten.
Caravan dichtbij Saint-Tropez
gedicht
4.9 met 10 stemmen
3.399 En we zullen elkaar beminnen bij nachtelijke hemel
maan en sterren, nooit te lang, omdat wij ook hier
de warmte van het bed behouden tussen matras en laken
met een massage over schouders, rug naar voeten.…
vol verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 waar de jas van het oude jaar
ons van de schouders glijdt
stookt het vuur van verlangen
met vurigheid van hartstocht
elke mens rond om ons heen
waar de les van het oude jaar
ons klein tot nederig maakt
omhelst ver weg en dichtbij
nieuwe hoop de verwachting
in miljoenen verlichte huisjes
waar in kou van het oude jaar
toekomst ons belofte…
Jouw magische bron
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
454 jij hebt nooit
het lijden in je
gezicht laten wonen
altijd waren er wel
opklarende zachte
dromen in een
steeds dichterbij
komende horizon
waarvan de kleur
het deprimerende
oplost in perspectief
met het licht van
een stralende zon
toch laat ook jij
hoofd en schouders
weleens even hangen
klem gezet en gevangen
in een schijnbaar…
Sanctiepakketje voor vrienden?
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
636 van kwaadaardige satrapen
Waar democratie van oudsher bestaat
en mensen vrijheid smaken
Waar vrouw en man gelijken zijn
voor een liberale wet
Waar regenboogvlaggen wapperen
op elke minaret
Waar corruptie niet bestaat en
Waar men gastarbeiders tot helden slaat
Met de Golfstaten doen we zaken
Onze werelden zijn uitwisselbaar
Samen schouderen…
Duizendvoudige dag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Duizenden slaven van De Redder rennen
gebukt naar een zitplaats, buik tegen bil
neus in de rug, vakken vol lichtroze
schouders onder de paarse
kaalgeschoren kruinen
om de hersenen onder zon
en maan te openen
naar de Grote Ziel
en zelfkennis op te doen
uit de spiegels om je heen
de inwisselbare lichamen die
onder de tucht van eenzaamheid…
zonder herfst geen bloesem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 kent ook een lichte rand
soms onzichtbaar of afwezig in je kloppend hart
laat mij toch, denk ik dan,
mijn eigen weg vervolgen
uw pad is niet de mijne
die ligt aan een andere kant
zoek daar naar de sterren
die verborgen zijn
in het nog ongekende
ze zijn er, echt,
en strek je armen gedachteloos uit
pak degene die op een van je schouders…
Een stukje hemel
netgedicht
4.9 met 37 stemmen
455 jij was
gewoon
komen
aanwaaien
een lichtend
straaltje vlakbij
hoofd en schouder
als je goed keek
zag je er niets van
maar de vorm werd
wel steeds duidelijker
evenals het geluid
van zijn aanwezige
vluchtigheid
was ontroerend
in een samen
met zijn geluid
ging aan en uit
in een prettig
en vertrouwd
aanvoelen
hij was verdwenen…
waarom zou ik spreken over iets anders
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 waarom zou ik spreken over iets anders
dan de lotsbestemming van mensen
’t lied dat honderdduizenden jaren gezongen is
door de longen en de stemmen van de tijd
op de onuitputtelijke schouders van de taal
opgehaalde buidels vol ongevraagd lijden?…
De Molenaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
302 Een prachtige vader
die door een vuurzee voor zijn kinderen gaat
Een man met een verleden,
dat nog altijd in het heden op je schouders draagt.
De wieken van de molen waaiden je mijn kant op,
om van je te leren zonder mezelf te bezeren.…
Zoekend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
292 Een hand zomaar op mijn schouder, zo breekbaar en zo zacht,
net als dat lieve woord, dat mijn dromen leven geeft en kracht…
Voor de liefste onbekende
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
164 En als de avond zich sluit
rond mijn schouders, blijft je contour
in de lucht achter: een lijn van verwachting en
rust die mij uitnodigt je te herkennen wanneer je komt.…
waar jij bent
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
40 Jij legt je arm zo zacht om mijn schouders
alsof je mij voor even thuis verklaart.
We hoeven nergens eerder aan te komen,
de weg mag langer duren dan gedacht.
Er is nog zoveel waar ik van kan dromen,
maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht.
Mijn hand vindt jou, gewoon, ter hoogte van je middel.
Jij past je passen aan de mijne aan.…
Oude vriend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Of die knokpartij waar we schouder aan schouder stonden,
en pas later bemerkte,
vol met blauwe plekken en een blauw oog,
maar uiteindelijk met een big smile!
Hoe graag zouden we het over willen doen,
die wilde jonge jaren van toen.
Oude vriend, ik mis jou en die dagen.
Hoe zwaar valt het om afscheid te nemen.…
Sociaal werk werkt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
292 Jullie lopen niet in stoet, maar in stilte,
door straten waar de zorgen langzaam groeien,
leggen een hand op schouders vol papierwerk
heel gewoon: iemand tot zijn recht laten komen.…
Verloren ooit
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.849 Op jouw schouder
rust zwaar mijn hoofd.
Jouw warmte koestert mij,
door en door.
Onderdrukte kreetjes
hoor ik slaken.
Een halfslapende kus
bereikt mijn mond.
Weer dringt passie zich
onweerstaanbaar op.
De vroege nacht
wordt opnieuw beleefd,
als een durend geluk,
vanuit verloren verte
teruggevonden.
Dan schrik ik wakker.…
Nieuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
995 onzichtbaar kloppend leven in een mens
een vervulling van een wens
iets, wat de grootste denker nooit had gedacht
nieuw is: toch aan het onbegonnen werk beginnen
na doodse stilte weer een koe die loeit
een liefde die door de distels groeit
de aanhouder, die ondanks alles blijkt te winnen
nieuw: de eerste vlinder op de schouder van…
Magnolia
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.655 Nu bries ik terwijl bij een verzinsel
hoe een vreemdeling haar schouders ontbloot.
Zij, magnolia die een schaduw over me werpt
en de distels aan haar grillige wortels sterven.
Terwijl de kraaien landen
op de stangen van het sterfbed
lik ik haar suikerlippen
luister naar het gegons van genot
zie de klamme blozende bloem.…
Herfstnacht
poëzie
3.0 met 21 stemmen
3.785 Hoe nachten nog om onze schouders hangen,
Om zwakke lichtgestalten, zwaar beladen:
Wij schudden 't mensenlot, door vreugd bevangen -
En slechts een dorre vloed van vale bladen
Ruist in het meer van mateloos verlangen!…
Minnelied
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Nee, niet tevergeefs:
haar schouders in een nauw contact
met wat omringt, haar haar een vlies
zoals de schemering een vlies is,
zoals staar.
Duizelend, zoals dat ook gebeurt
wanneer ik dronken ben, of staande
op hoge gebouwen de stad bezie
die zich tot een woestijn ontwikkelt,
zwelg ik in vergezichten.…
Meisje
poëzie
3.5 met 34 stemmen
6.050 En wanneer zullen beter sterkre handen
m'n schouders omvatten en mijn lijf strelen,
als ik, 's avonds, van verlangen moe,
alvorens slapen gaan, wel doe.…
De Drager...
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
789 Vroeger waren het altijd "oude" mannen
Zwarte jas en hoge hoed
Doorgroefde gezichten
Ze liepen vooraan in de stoet
De kist, te dragen op de schouder
Een beetje eng, dat vond ik wel
Onder die kist werden ze steeds ouder
Geen stoere jongens, dat zag je wel
Nu zijn ze verwisselt door studenten
nog zonder Bullen weliswaar
Onze toekomstige…
toch beweegt zij
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.397 bureau
een lamp van art deco
het schilderij aan de muur
wie is die vrouw
die haar oogleden openmaakt
de dingen aanraakt met haar blik
zich uitrekt, mij in haar glimlach betrekt
haar hand geruststellend op mij legt
opstaat, de gordijnen openschuift
naar buiten kijkt en wacht tot ik
mijn plaats naast haar herneem
haar hoofd op mijn schouder…
Lichaamstaal
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.654 De rimpels op je voorhoofd verraden jou gepeins
In je ogen kan ik lezen of het waarheid is of veins
Door je wangen kan ik meten of je lief bent of een kreng
Aan je neus kan ik aanschouwen of je gul bent of een krent
Je mondhoeken vertellen hoe je echt van binnen bent
Door je vingers kan ik weten of jij het harde werk kent
Als je schouders hangen…
Wat van mij ben ik?
gedicht
3.6 met 122 stemmen
44.484 In mijn ouders' ouders
Zie ik mezelf terug
Ik heb mijn opa's schouders
En mijn oma's kromme rug
Maar wat van mij ben ik?
Wat van mij ben ik?
Wat van mij is van een ander
En wat van mij ben ik?
------------------------------------------
uit: 'Wat zijn de vrouwen groot', 1999.…
Martelen de dood tot leven
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
898 ze hebben me gemold
handen die met vingers
water van de muren haalden
hebben ze gepolst
armen die mij troostten
verhangen in een loos gebaar
ze hebben in mijn schouders
de wereld overhoop gehaald
ik schuur mijn borst en rug
tegen de muur om mijn
verloren greep te laten dagen
uren weer te delen met mijn cel
ze gaan me monddood maken…
OP WEG
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
887 pijn
de angst
de nachten zonder slaap
de teleurstelling
de onzekerheid
waar je zolang mee worstelde
in gevangen zat
en verlaten hebt
nu
sluit je je ogen
voor even
om niet te zien
niet te voelen
dat er geen armen zijn
die jou beschermen
er geen hart is
dat voor jou klopt
alleen maar jij
je rilt
en trekt je schouders…
sinterklaas
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
3.793 handgebaar en een vriendelijke knik
en het geloof dat u rijdt over daken
goh, wat zou ik graag zoveel knechten willen hebben
pietermannen, allemaal zo lenig als een artiest
die de cadeaus voor die kleintjes overal brengen
en niet een die op het dak zijn evenwicht verliest
goh, wat zou ik graag eens op uw paard willen rijden
en over mijn schouders…
catwalk op een wei
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.325 zwart nylon
dat rond jouw knieën rekt
katoen fladdert om dijen
een pittig model met een ruitmotief
in vlakken en plooien verknipt
met een zigzaglijn van knopen
het witte shirt was met vet besmeurd
ik heb er geen ogen naar
het had een wijde hals uitgespaard
hield op boven de leest en liet de navel vrij
ik zie het bandje over jouw schouder…
Het is gedaan
hartenkreet
1.8 met 27 stemmen
3.162 Mocht je ooit een keer een schouder nodig hebben...
Je hebt mijn nummer ;)…
Bemoediging
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.902 haar krijgt
grauwen naar alles
wat haar bedreigt
ik weet
hoe moeilijk en onzeker
het voor je kan zijn
slapeloze nachten
krampjes en huilen van pijn
krijgt ze wel genoeg
doe ik het
allemaal wel goed
lieve schat
het is fantastisch
zoals jij het doet
ik zeg
zodra het je eventjes
niet meer lukt
de verantwoording
te zwaar
op je schouders…