1857 resultaten.
Ween aan mijn borst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
912 Ween aan mijn borst den schat der tranen
die rijk me maken van uw leed,
ik die van wankelende wanen
als gij het talmend smeken weet;
ik die, mijn kind, op andre schouder
om eendre vreze heb geschreid,
maar van elke onmacht oud en ouder,
weer om een nieuwe hope lijd;
ik die het goud van alle transen
voor de as van oude zonnen ken…
Tederheid
hartenkreet
5.0 met 29 stemmen
1.851 Weken samen naar toegeleefd en veel aan gedacht
Jij vlijt jouw hoofd op mijn schouder en ik zie dit wordt een lange nacht.…
Caravan dichtbij Saint-Tropez
gedicht
4.9 met 10 stemmen
3.399 En we zullen elkaar beminnen bij nachtelijke hemel
maan en sterren, nooit te lang, omdat wij ook hier
de warmte van het bed behouden tussen matras en laken
met een massage over schouders, rug naar voeten.…
Sanctiepakketje voor vrienden?
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
636 van kwaadaardige satrapen
Waar democratie van oudsher bestaat
en mensen vrijheid smaken
Waar vrouw en man gelijken zijn
voor een liberale wet
Waar regenboogvlaggen wapperen
op elke minaret
Waar corruptie niet bestaat en
Waar men gastarbeiders tot helden slaat
Met de Golfstaten doen we zaken
Onze werelden zijn uitwisselbaar
Samen schouderen…
Duizendvoudige dag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
444 Duizenden slaven van De Redder rennen
gebukt naar een zitplaats, buik tegen bil
neus in de rug, vakken vol lichtroze
schouders onder de paarse
kaalgeschoren kruinen
om de hersenen onder zon
en maan te openen
naar de Grote Ziel
en zelfkennis op te doen
uit de spiegels om je heen
de inwisselbare lichamen die
onder de tucht van eenzaamheid…
zonder herfst geen bloesem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 kent ook een lichte rand
soms onzichtbaar of afwezig in je kloppend hart
laat mij toch, denk ik dan,
mijn eigen weg vervolgen
uw pad is niet de mijne
die ligt aan een andere kant
zoek daar naar de sterren
die verborgen zijn
in het nog ongekende
ze zijn er, echt,
en strek je armen gedachteloos uit
pak degene die op een van je schouders…
Een stukje hemel
netgedicht
4.9 met 37 stemmen
455 jij was
gewoon
komen
aanwaaien
een lichtend
straaltje vlakbij
hoofd en schouder
als je goed keek
zag je er niets van
maar de vorm werd
wel steeds duidelijker
evenals het geluid
van zijn aanwezige
vluchtigheid
was ontroerend
in een samen
met zijn geluid
ging aan en uit
in een prettig
en vertrouwd
aanvoelen
hij was verdwenen…
waarom zou ik spreken over iets anders
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 waarom zou ik spreken over iets anders
dan de lotsbestemming van mensen
’t lied dat honderdduizenden jaren gezongen is
door de longen en de stemmen van de tijd
op de onuitputtelijke schouders van de taal
opgehaalde buidels vol ongevraagd lijden?…
De Molenaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
302 Een prachtige vader
die door een vuurzee voor zijn kinderen gaat
Een man met een verleden,
dat nog altijd in het heden op je schouders draagt.
De wieken van de molen waaiden je mijn kant op,
om van je te leren zonder mezelf te bezeren.…
Zoekend
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
292 Een hand zomaar op mijn schouder, zo breekbaar en zo zacht,
net als dat lieve woord, dat mijn dromen leven geeft en kracht…
waar jij bent
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
40 Jij legt je arm zo zacht om mijn schouders
alsof je mij voor even thuis verklaart.
We hoeven nergens eerder aan te komen,
de weg mag langer duren dan gedacht.
Er is nog zoveel waar ik van kan dromen,
maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht.
Mijn hand vindt jou, gewoon, ter hoogte van je middel.
Jij past je passen aan de mijne aan.…
Oude vriend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Of die knokpartij waar we schouder aan schouder stonden,
en pas later bemerkte,
vol met blauwe plekken en een blauw oog,
maar uiteindelijk met een big smile!
Hoe graag zouden we het over willen doen,
die wilde jonge jaren van toen.
Oude vriend, ik mis jou en die dagen.
Hoe zwaar valt het om afscheid te nemen.…
Sociaal werk werkt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
292 Jullie lopen niet in stoet, maar in stilte,
door straten waar de zorgen langzaam groeien,
leggen een hand op schouders vol papierwerk
heel gewoon: iemand tot zijn recht laten komen.…
Magnolia
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.655 Nu bries ik terwijl bij een verzinsel
hoe een vreemdeling haar schouders ontbloot.
Zij, magnolia die een schaduw over me werpt
en de distels aan haar grillige wortels sterven.
Terwijl de kraaien landen
op de stangen van het sterfbed
lik ik haar suikerlippen
luister naar het gegons van genot
zie de klamme blozende bloem.…
Vrouw van stand
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
899 Hij zit in bed weer honderd uit te praten
en eensklaps gaat ze op z'n schouders zitten.
Geschokt verzoekt-ie haar om dit te laten.
'Waarom bespring je mij? Ik schrik me gek!'
zo roept d'r man. 'Ik wilde net gaan pitten!'
Ze zegt: 'Je lult zo lekker uit je nek.'…
Herfstnacht
poëzie
3.0 met 21 stemmen
3.785 Hoe nachten nog om onze schouders hangen,
Om zwakke lichtgestalten, zwaar beladen:
Wij schudden 't mensenlot, door vreugd bevangen -
En slechts een dorre vloed van vale bladen
Ruist in het meer van mateloos verlangen!…
WAT IS KRACHT
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.141 gevoelloze aarde
Kracht is mooi, een onbetaalbare schat
het sterkste wat je kan vinden op je levenspad
Kracht is pijnlijk, gaat samen met veel verdriet
waarom het er is, weet men vaak niet
Kracht is woede,soms met hard geweld
maar vragen wordt bijna nooit gesteld
Kracht is warmte, en veelal een plek om te schuilen
want ieder mens zoekt een schouder…
Je laten gaan
hartenkreet
4.7 met 64 stemmen
2.777 Een sluitende deur
Het is gebeurd………
Een siddering gaat door m`n lijf
Schouders naar achter
Hoofd omhoog, ogen glanzend nat
Mijn masker op zijn plaats
Draai ik me om... en zie de morgen
Zonder jou………………
Minnelied
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
911 Nee, niet tevergeefs:
haar schouders in een nauw contact
met wat omringt, haar haar een vlies
zoals de schemering een vlies is,
zoals staar.
Duizelend, zoals dat ook gebeurt
wanneer ik dronken ben, of staande
op hoge gebouwen de stad bezie
die zich tot een woestijn ontwikkelt,
zwelg ik in vergezichten.…
Meisje
poëzie
3.5 met 34 stemmen
6.050 En wanneer zullen beter sterkre handen
m'n schouders omvatten en mijn lijf strelen,
als ik, 's avonds, van verlangen moe,
alvorens slapen gaan, wel doe.…
De Drager...
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
789 Vroeger waren het altijd "oude" mannen
Zwarte jas en hoge hoed
Doorgroefde gezichten
Ze liepen vooraan in de stoet
De kist, te dragen op de schouder
Een beetje eng, dat vond ik wel
Onder die kist werden ze steeds ouder
Geen stoere jongens, dat zag je wel
Nu zijn ze verwisselt door studenten
nog zonder Bullen weliswaar
Onze toekomstige…
sinterklaas
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
3.793 handgebaar en een vriendelijke knik
en het geloof dat u rijdt over daken
goh, wat zou ik graag zoveel knechten willen hebben
pietermannen, allemaal zo lenig als een artiest
die de cadeaus voor die kleintjes overal brengen
en niet een die op het dak zijn evenwicht verliest
goh, wat zou ik graag eens op uw paard willen rijden
en over mijn schouders…
catwalk op een wei
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.325 zwart nylon
dat rond jouw knieën rekt
katoen fladdert om dijen
een pittig model met een ruitmotief
in vlakken en plooien verknipt
met een zigzaglijn van knopen
het witte shirt was met vet besmeurd
ik heb er geen ogen naar
het had een wijde hals uitgespaard
hield op boven de leest en liet de navel vrij
ik zie het bandje over jouw schouder…
Verloren ooit
hartenkreet
4.8 met 16 stemmen
1.849 Op jouw schouder
rust zwaar mijn hoofd.
Jouw warmte koestert mij,
door en door.
Onderdrukte kreetjes
hoor ik slaken.
Een halfslapende kus
bereikt mijn mond.
Weer dringt passie zich
onweerstaanbaar op.
De vroege nacht
wordt opnieuw beleefd,
als een durend geluk,
vanuit verloren verte
teruggevonden.
Dan schrik ik wakker.…
toch beweegt zij
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.397 bureau
een lamp van art deco
het schilderij aan de muur
wie is die vrouw
die haar oogleden openmaakt
de dingen aanraakt met haar blik
zich uitrekt, mij in haar glimlach betrekt
haar hand geruststellend op mij legt
opstaat, de gordijnen openschuift
naar buiten kijkt en wacht tot ik
mijn plaats naast haar herneem
haar hoofd op mijn schouder…
OP WEG
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
887 pijn
de angst
de nachten zonder slaap
de teleurstelling
de onzekerheid
waar je zolang mee worstelde
in gevangen zat
en verlaten hebt
nu
sluit je je ogen
voor even
om niet te zien
niet te voelen
dat er geen armen zijn
die jou beschermen
er geen hart is
dat voor jou klopt
alleen maar jij
je rilt
en trekt je schouders…
Nieuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
995 onzichtbaar kloppend leven in een mens
een vervulling van een wens
iets, wat de grootste denker nooit had gedacht
nieuw is: toch aan het onbegonnen werk beginnen
na doodse stilte weer een koe die loeit
een liefde die door de distels groeit
de aanhouder, die ondanks alles blijkt te winnen
nieuw: de eerste vlinder op de schouder van…
Een avond met een sterretje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.959 Gewoon die arm om mijn schouder,
geeft me een blij gevoel.
Dat we hier zo samen zijn,
maakt dat ik me beter voel.
En als het dan weer morgen is,
en al het mooie is weggegaan.
Kijk ik eventjes omhoog,
en zie daar die ster weer staan.…
nader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
27 hoor hoe de kamer ademt
alsof zij iets wil zeggen
dat zij al jaren spaart
achter de dunne stof van avond
ik leun dichter bij je schouder
en zeg het bijna zonder stem
nader
het raam houdt de regen zacht
als een hand die niets neemt
alleen de druppels telt
die niemand anders hoort
jouw adem raakt de mijne
kort en warm en bijna stil…
magerzucht
netgedicht
3.0 met 67 stemmen
28.103 koude slapen lekt
haar hals knikt in de rolkraag
als een dorre bleke halm
de kuiten rillen onder een sponzig kleed
maar zij beveelt haar spieren
de naald van de weegschaal toont het zwart op wit
bekroont het zweet maar de spiegel liegt
en toont kwabben waar ik ribben en wervels tel
een droge vale haarpluk dwarrelt op haar stramme schouder…