nader

hoor hoe de kamer ademt
alsof zij iets wil zeggen
dat zij al jaren spaart
achter de dunne stof van avond
ik leun dichter bij je schouder
en zeg het bijna zonder stem

nader

het raam houdt de regen zacht
als een hand die niets neemt
alleen de druppels telt
die niemand anders hoort
jouw adem raakt de mijne
kort en warm en bijna stil

nader

blijf

zo
alleen dit woord
dat ik drie keer leg
op de rand van je slaap
en nergens luid maak

blijf
zolang de lamp nog laag is
zolang de nacht ons dekt
met dezelfde stille deken
ik herhaal het zonder haast
omdat haast hier niet hoort
en omdat jij het al wist

blijf

blijf

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1