1642 resultaten.
No Way
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
167 Feitelijk hoeft dit persoon geen bla’ren te zien
als hij het voorbijgaan beschrijft van een seizoen
net zo min hij de pijnen werkelijk doorstaat
op die momenten dat hij daar woorden voor zoekt
Blijkbaar kon die schaduwnimf de weg kwijtraken
in buien die als gefabuleerde stormen raasden
ongunstige wind zelfs standbeelden wegblazen
die onomstotelijk…
rotatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
133 graden
van recht naar staand in ongelijke
hoeken wordt verdeeld, niet dat ik
de waterpas heb laten vallen, maar
het luchtbelletje weet zich van
geen “ middenstand “ meer
het zoekende in de wijsheid van wanhoop
legt varianten bloot die me sterken
door nieuwe latente vermogens die
krachtens alle lentes me de bloei
en groei het spel van elk seizoen…
doe eens normaal joh
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
143 applaudisseer
daar mijn Aow en Pensioen
bijna voor het grijpen liggen
achteraf gezien heb ik hoge
ogen gescoord door me af te
bakenen tegen al het “ normale “
waar het syndroom van “ doe eens
normaal joh en lach niet overal om “
nimmer me te eigenen
neen, mijn eiland kent geen klimaat
het zijn de winters die zomeren, herfsten
die lenteren, seizoenen…
hoog en laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
801 Ik heb je op een plaats gebracht waar zomers
oeverloos van groen en weelde bootjes varen
laten op geluk dat in de poldervaarten
drijft, een seizoen lang.…
Een bloeiend 2008!
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
995 ze zich slingerde om de gouden regen
terwijl ze vol vuur de liefde bedreven
hun bladeren nog steeds innig verstrengeld
door gedeelde hartstochtelijke momenten
hortensia’s tonen tedere tinten blauw
verzachten verdriet in lichte nuances
dartelen vriendschappelijk met lavendel
herkennen eenzelfde kleurschakering
samen dragen ze alle seizoenen…
Feyenoord 2008-2009
hartenkreet
3.9 met 37 stemmen
2.112 huig
Schrijven de kranten ons deze keer kapot
of legt de K.N.V.B. ons weer op het schavot
Pakt de belasting ons niet in de knip
dan staan onze transfers wel op de wip
Afgebroken tanden wisselen bij N.O.S. haaien
zonder respect blijven ze ons provocerend naaien
Het draait om 020 en Philips zijn poen
competitievervalsing opnieuw ieder seizoen…
Vluchtig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
735 Ik kijk naar de lucht
draag verloren woorden
langs diepgewortelde
honger naar klanken
zie achter die ene kale boom
jouw ingehouden grijns
waar tussen spiedend voorjaarsgroen
oude takken seizoenen trotseren
hooghartig
rust de vorst in de grond
bot groeien en bloeien
samen met oneindige rijkdom
maar bewaart even zovele tranen
schaatsen…
Wit geteerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 verscheen
in onze onverbiddelijke vragen
spreken we de verwachting uit om
de lente te vertragen, de winter
floot zich door het leven heen,
de hoop wordt in stilte gedragen
op de vleugels van voorjaarwinden
in het eeuwig spoor van versmaden en
onze teer beminden, de bekomst van
een gemist getij, en na elke verandering,
lijkt het seizoen…
Dromenvanger
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
601 geen mens weet wat er zich
in haar mooie hoofdje dan wel speelt
alleen de wind
in een zachte intieme fluister
draagt weerspiegelend
het sprookje van hem en haar
op een roze wolk ver over de horizon
daalt neer met een streling
op een door weer en wind
gelooide mannenwang
hij laveert op hoge golven
kapitein op eigen schip
al zoveel seizoenen…
een rode streep door alles
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
732 niet echt geloofwaardig nog
het eind van mijn straat
maar het is de grote daad
die nu echt roept
door de seizoenen heen twee maal
bomen in bloei
en dan kaal
daarna wordt alles beter
profeet en de eer van de veter
buig mischien heel diep door
mijn fouten
de profeet in licht
moet je die soms haten?…
Gewichtloos ?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
613 Herfstbladeren zo bros, er
waren tranen opgedroogd,
strijden stralen in zeeën licht,
gericht op komend seizoen,
de boezem van ander zicht,
gaat het gerucht dat de zomer
daar sterven wil, kiemt zaad
onzichtbaar uit de prille vrucht,
onomkoombaar voor elke vloek
of zucht in een bekend bestaan,
veegt de laatste zon de sproeten
van mijn…
Prinsjesdag 2010
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
496 Leden van de Staten-Generaal, IK ben zo moede
De Gouden Koets hangt MIJ minuten uit de keel
waarin ook brokken wonen die voor ’t merendeel
MIJN Koninklijke hart meedogenloos doen bloeden
U aanziend, constateren WIJ weer vreemde hoeden
nette pakken, heden zit u hier nog individueel
De rest van het seizoen bent u waarschijnlijk heel
onzichtbaar…
Resurrectie,
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
613 men ziet,
verlossend maaier in een wervelende
show van stralen, in een oceaan van
hoop, de ogen vlammend gericht op het
aards verdriet, deinende ritmen door
de weidse ruimten, vormt het zout uit
de kleur van stuwend bloed, gelijke
stolsels van de twee geslachten, uit
de schaduwen van het licht naar evenbeeld,
waaruit de Goden de seizoenen…
Als een litteken aan de wand
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
926 * * *
Hij stierf in de nachtvorst
van een te jong seizoen
Daar het ritme van de dag
geen pas meer gaf
vroeg hij de dood ten dans
in de salon van zijn onvermogen
Zijn talent
spon zich als een strop
om zijn nek
Dronken van verdriet
maakte hij de knieval
voor het kille doodsbed
toen zijn lichaam er ontheemd…
GELIJK HET GRAS
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 tussen twee stoeptegels
Dat zij de Elysische Tuinman dankzegt, omdat
Die exact wist wat zij nodig had, haar ego te
Laten gaan, bereid zijn te sterven
Dat zij vooral blote kindervoetjes zal missen
Het wiegen in de wind, ochtenddauw, jou
Dat zij verlangt naar eeuwige rust, een elders
Opkomen weer, liefst in tijdloze velden zonder
Seizoenen…
Ongestoord ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
659 Bloed klopt in het uurwerk van
een meetbaar wiel, het recht
bronwater te tappen uit een
naderend seizoen, te voegen aan
de ziel van mijn koninkrijk, nu nog
ontzegd, zodat ik ongestoord verder
droom, misschien wel levensecht.…
Zoom aan de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 ik dool om te willen zwerven
langs de seizoenen aan de wand
van de inmiddels gestorven tijd
met z'n steeds uitbottende hand.
bloeit een bloedende doorn als
tranen in het oog van het labyrint
waarin mijn tocht zich zal herhalen,
symbool van een gestreden strijd.…
Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 één van de vier
maar voor mij ben je de mooiste
een seizoen van gevoelens
pret en vertier
herfst?
een traan, een lach, een boze blik, een vloek
een gevoel van nee maar dan toch weer ja
jij bent voor mij
de wereld...
totaal geen bezwaar.…
Riviervogel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.533 rivier
maar ik denk aan de zee,
jij bent mijn zonsopkomst
mijn boek in de branding
het brein van mijn intieme gewoonte
boven diepe wateren met vrije vogels
vlieg jij hoger riviervogel
boven het stromend water
naar mijn dromen …
Ik kijk uit over de rivier
maar ik denk aan de zee,
ons liefhebben is nu samen geworteld
jouw seizoenen…
De Schepping 4
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
487 peer en laat een zon de boel beschijnen
En als de dagloop haar des avonds doet verdwijnen
Ontsteek dan sterren in het zwerk rondom een maan~
En zo heeft God het ook uiteindelijk gedaan
Er kwamen zon en maan en sterren aan de lucht
Hij gaf de aarde toen een rondedans als vlucht
Daardoor zijn dag en week en maand en jaar ontstaan
Ook de seizoenen…
Regenboog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 Rood, oranje, geel en groen
Een wonder van de natuur
Meestal van korte duur
Tijdens het zomer seizoen.
Blauw, indigo en violet
Alle kleuren van de regenboog
Het is een lust voor ’t oog
Als men er goed op let.…
Regenboog
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
466 Rood, oranje, geel en groen
Een wonder van de natuur
Meestal van korte duur
Tijdens het zomer seizoen.
Blauw, indigo en violet
Alle kleuren van de regenboog
Het is een lust voor ’t oog
Als men er goed op let.…
De brui
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 om
verder is het hakken met de bijl
zogenaamde natuurliefhebbers
hangen aan mijn takken en breken ze af
spitten mijn wortels uit heilige aarde
niet alleen honden pissen tegen mij aan
gek word ik van signalen om mij heen
welke mijn bewoners niet eens horen
zij vervuilen met moderne technieken
mijn polen smelten in overstromingen
seizoenen…
De zanglijster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Iedere ochtend in het zomer-
seizoen wil zij de eerste wezen.
In een nog deels verduisterd bos
roept zij met een gouden keel speels
haar omgeving aan; wekt zij een vogel-
paradijs op te staan vanuit haar schuil-
plaats tussen het mos.…
De boom voor haar raam
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
606 , een druk gezin
hij is vaak gewoon te moe
aan de tafel met het kleed
ziet ze de tijd verstrijken
elke dag zit ze in haar stoel
door witte vitrages te kijken
de hoge boom voor haar raam
stond eerst op het grote plein
jaren geleden is hij daar geplant
haar kinderen waren toen nog klein
door het kijken naar de boom
weet ze welk seizoen…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 Rood, oranje, geel en groen
Een wonder van de natuur
Meestal van korte duur
Tijdens het zomer seizoen.
Blauw, indigo en violet
Alle kleuren van de regenboog
Het is een lust voor ’t oog
Als men er goed op let.…
Daar in de verre
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 Het was al een week vol schokkende
dagen, de seizoenen zijn in de war
onbegrijpelijk overweldigt het getij me
dus mag het echt wel lang sneeuwen.
Al zie ik ook de groei, veel bloeien
hoeft niemand echt perfect te zijn,
alles mogen ze gebruiken uit leven,
geniet jij daar maar de geneugten.…
Voetlicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 geschoren riet, wat voor alle
buitenlieden als concertzaal dient,
op het gedimde voetlicht en met z’n
zwaarste bas recipieert het sluipend donker
wat wegsluipt tot op het diepste van de plas,
Maar na vandaag worden de octaven
in een hand samengebald, soufflages
uit het zicht door die te sluiten, hoorbaar
door de ouverture van een nieuw seizoen…
Aan mijn wandelvriendin 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Leve de stille dijk op de uiterwaard
met zicht op de IJssel die kringelt
de rust en overvliegende vogels,
een apje dat af en toe rinkelt
jouw stem met verhaal,
mijn stem en jouw luisterend oor
zonder jou zou ik het niet doen
maar met jou geniet ik in ieder seizoen…
Carrousel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
429 in je ogen lees ik wijzers van
glittergoud om mijn gemoed
in de gevoeligste periode te
bestuiven, nog één stap te gaan,
ik raak je aarzelend aan, een
trilling raast door het berkenhout,
de wolken wijken, het tovert
zilveren voetstappen in het naakte mos,
het laat ons los om vrij te gaan,
in weerwil de wortels te planten
in elk seizoen…