4052 resultaten.
Paarde(n)bloem
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
803 ik ben een paardebloem
en verguld met mijn familie
het weidegras
ik worstel tussen stenen
of kom boven in uw gazon
in mij vloeit melk en honing
geel gekroond zetel ik
wereldwijd als kruidenkoning
ik ben een aandachtstrekker
voor de wetenschapper
mijn grijze haar verwaait
zwevende zaden
worden alom verspreid
men zal weten van het teken…
boo boo bee doo
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
681 er was eens een moedervlek
ze brandde op het witte doek
met twee knapzakjes vol talenten
schijnwerpers streelden slaafs haar huid
zo kleverig als vliegenstrip
zelfs de presidentiële vlag ging uit
maar ze kreeg de wind van onderen
want achter de glamour in pilvorm
zwierf een kind alleen door lege straten
geen steen die daar je vriend is…
Het zal geen klap geven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
552 Die steen is een verzoeking.
Ik hang mijn zonden aan de wieken
en wil eerzaam sterven,
verlost van het spleen.
De molenaar schudt zijn kop
-Wat moet ik met een martelaar,
wat is dit voor land
waar iedereen mag malen,
bestaat er nog zoiets als boerenverstand? -
en steekt een natte vinger op.…
Hoeveel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
512 Hoeveel schepen
zal ik tellen
Hoeveel dagen
zal ik slijten
Hoeveel strepen
zal ik zetten
Hoeveel stenen
zal ik voelen
Hoeveel bergen
zal ik zien
Hoeveel nachten
zal ik slapen
Hoeveel maskers
zal ik dragen
Hoeveel landkaarten
zal ik lezen
Hoeveel woorden
zal ik vinden
Hoeveel witregels
zal ik zwijgen
om te vinden?…
Meandert door het land
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
629 het rad schept
zwart door oplichtend
water van de beek
die na de sluis
met veel geruis
meandert door het land
woordloos is de kracht
van het donkere schoepenwiel
grote stenen malen graan
geheimzinnige verhalen gaan
over bewoners van het huis
zij persen ook de boeren uit
het landelijk tafereel
heeft iets mystieks maar
de eeuwenoude…
Met grote ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
608 je hebt je
kleden afgelegd
en alles op een rij gezet
met grote ogen
in een smal gelaat
kijk je de wereld aan
of wij passanten zijn
die af en toe nog
even naast je staan
jij kon niet duiken
voor die steen of schuilen
voor de bui die je zag hangen
nog is er het verlangen
dat ongemerkt het leven
de dood geen kans zal geven…
Wat is het verschil?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Mannen spelen met tanks,
Kalasjnikovs, stens
Of uzi's - zij zorgen er
Zeker voor dat een groot
Aantal onschuldige mensenlevens
Onnodig op het spel wordt gezet -
Maar geweld met woorden,
Waarmee mensen elke dag
Een beetje meer dood
Worden gemaakt - het resultaat
Van vilein taalgebruik
Is hetzelfde: dood is dood,
Wat is het verschil…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
616 natuurlijk weten we nu wel
het verschil tussen ons
en een steen of een gletsjer
maar hak een worm in tweeen
en ze leven verder als twee
vraag me niet: wat is dat dan ?…
In vergeten puin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
680 wist de
rots gespleten
raapte stenen
in vergeten puin
hakte scherpte
van de kanten
rondde zacht
jouw ideale lijn
polijstte grijs
vond het wit met
kleur dooraderd
waarnaar ik had gegist
in bloed van leven
dat je steeds hebt
gegeven is het vurig
rood nog altijd niet gewist…
oude Friese Schouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
699 aquarel Friese Schouw ; van Jan van der Steen…
Existenz
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 de stenen van de straat liggen
er deze nacht onbeduidend bij
waarom loopt nu juist deze kat
hier en niet die van de buurvrouw
lantaarns schijnen vannacht fletser
dan de schaduw van hun palen
enkele parkeervakken bieden
nog ruimte aan thuiskomen
als het zou regenen zagen we
een glinstering in spiegellak
maar deze nacht lijkt besluiteloos…
De dame met de mandala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Ze kwam en gaf een steen.
Van de Himalaya, zei ze.
Ze gaf me een mandala
met al de kleuren
van al de vlinders
in verwachting.
De trilling van de tinten
in de lente.
De zomersproetjes
op bladeren in Oktober.
en de verstilling
van de winter in het wit.…
sterenhemel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
411 in het berglandschap
uitgestrekt en kaal
brengt een onderaardse
stenen trap een
graf aan het licht
onder de geschilderde
sterrenhemel twee
lichamen bedekt met
een gaas van ragfijne
zilverdraden
majestueuze
maskers van goud
rusten op de
plaats waar ooit
hun gezicht was
uit het zand van
vergetelheid
gegraven
onherstelbaar…
aanvang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 voordat het regent
terwijl donkergrijs naar blauw neigt
zodra het later is dan daarnet
de kinderhand geen stenen meer raapt
het huis zich in eendere straten herhaalt
vogels al zwijgend hun koorzang weerleggen
een rivier verwatert tot woordenstroom
en dat onherroepelijk ook blijvend is
het moment waarop, de stip van het tijdstip
- inpakken…
GO, JOHNNY, GO
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Stenen kwamen op,
voeten voelden waar
het anders werd. Dan
tastte ik, schuifelde. En
raadpleegde de cellen
boven, de hersenzolder.
Komen was gaan, paden
bewandelen. Voor keuzen
stond ik bij kruispunten.
Waar ging ik toch heen?
Mijn voeten brachten mij.
Verrassingen volgden.
Ik leerde werelden kennen.…
betegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 van een fossiele, stenen vloer
is het lastig eten
zo keurig als het tuinpad van de buurman
ik heb begrepen dat van uitgestorven diersoorten
nog versteende keutels resten
er komt een dag dat niemand nog weet van ons bestaan,
ons bloemenperk, nauwelijks gedragen schoenen omdat
de maat toch te klein bleek
zodat voetstappen in beton zijn…
Vormen Leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 ook al veranderen ze
nooit van vorm
toch dragen ze leven in zich
een geest in en uit de fles
melk voor een kind
een gierkelder met voor
op het land indirect leven
al jaren een norm
gedachten verbeeld in
steen marmer of hout
dood omsluit leven
hoe kil ook en koud
iedere dooie vorm heeft
zoveel te bieden aan inhoud…
angstdroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 de trommelaars
kondigen een
opstand aan
de menigte vervaagt
bij het licht van
de toortsen
hoog in de inktzwarte
lucht suizen steen
en ijzer
het koor in het witgekalkte
kerkje zingt Houd Moed
wij zullen jullie niet verlaten
winterwolven blaffen
over de sneeuwvlakten
aan breekbare ijspegels
klemmen we ons vast…
magisch
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 purperblauwe
gedachten zwenkten
met hem mee toen
hij onverhoeds
in de Lethe
tuimelde
de bodem bezaaid
met glinsterende
blauwe stenen
zijn ogen
lichtten op
hij hapte
naar adem
boven de rivier
een vlucht van
duiven in de
koepelblauwe
lucht
iemand vroeg:
heb jij
onlangs de
man gezien
je weet wel
die met dat
witte…
Leven
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.402 Er zijn plaatsen op de wereld
waar de namen van de gestorvenen
zijn gegraveerd, in steen gehakt
om ze te kunnen behouden, hoe lang nog?
Als iemand belt en zegt dat ik moet
komen, hoe ver, het maakt niet uit.…
HET LICHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
536 vanaf den beginne
is men op zoek
naar de oorsprong
van het licht
en indirect naar God
wees gerust niemand
zal het ooit vinden
dat is des mensen lot
maar neem de tijd
en zoek het in jezelf
schuif die steen opzij
misschien ligt daar God
verscholen badend
in het licht en laat hem vrij…
WACHT tot het rode licht gedoofd is
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
431 dit is geen nagekomen bericht
maar hard beton
hard en ongebeiteld
streng maar rechtvaardig, ongeblust
toch ben je het toponiem van breekbaar
het verborgen kristal in steen
je lijkt op een toekomend hemelrijk
van potentieel nog te lezen woorden
vooralsnog onaangeroerd
maar vol belofte
er kan nog een tijd komen
eensluidend
ondeelbaar…
LAVA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 Er vallen harde woorden uit het niets
de bodem trilt
vervaarlijk
vuur likt de lucht
lava sijpelt langzaam
het landschap kreunt
stenen bulderen
as draagt zaad
op verschroeide grond kiemt
nieuw leven
de Feniksbloem ontluikt.
Uit brandende tranen gloeit nieuw geluk.…
misverstaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
279 een mens begrijpen
is lopen door mistig land
waar paden verdwijnen
vragen zonder eind
woorden die anders bedoelen
stilte ertussen
dus oordeelt men snel
een steen werpt minder moeite
dan een hand reiken
maar wie langer kijkt
ziet achter gesloten ogen
een wereld bewegen…
Nonstop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 Stenen raap ik telkens op.
Op zoek naar een finish
die rust belooft.
Mijn doel:
een nieuw hoofd
waar ik zacht kan zijn voor mezelf.
Onderweg verlies ik telkens een steen.
Een steen die me kostbaar is.
Een steen die me al zo vaak geholpen heeft
om de weg te vinden.
Het gevoel
dat ik er altijd bijna ben.…
Op een steen (Groningen ca 1470)
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
922 Gheryt Sangers - Pater Magister
die in het Convent der Jacobijnen
de Schrift leest - zaken doet -
zich tot Rome wendt -
tot mildheid wordt gemaand
in dit koud land waar hij -
de Stricte Observant -
God eert
leyt hier begraven
al wat hij heeft geleerd
leeft - zonder end.…
Een mens hult een steen in het zachte
gedicht
2.8 met 26 stemmen
8.322 Een mens hult een steen in het zachte
binnen van een brood en wacht op de meeuwen,
de mouwen, de huid en het hart van de haas
gestroopt. Er ligt verf op de vensterbank
waar mijn ellebogen rusten. Op de velden
staat een scary man. Roerloos maakt hij
dag na dag een bootleg van het ruisen
van een zonevreemde pijn.…
gaven in steen de tafelen gelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
820 de geest heeft
haar schepsels gebroken
in de bijbel van toen hebben
alleen vaderen gesproken
zij dachten gods schip
te bevaren op golven
die onrust bedaarden
vergaten de vrouw in het paren
offerden zonen
uit een aards paradijs
brandden de braamstruik
gaven in steen de tafelen gelijk
is er verschil tussen lichaam en ziel
de man…
als een taxi
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
896 iedereen op
taxerend taxiënd
de wereld op z'n kop
ze was als een taxi
iedereen reed mee
maar na vele ritjes
nog steeds niet tevree
ze was als een taxi
werd veel gevraagd
maar er was er geen
die haar heeft behaagd
ze was als een taxi
alles en alles kon
tot de motor haperde
en het sterven begon
ze was als een taxi
staat nu op haar steen…
alleen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
958 Ik heb van binnen vele lagen
Die je niet zomaar dichtvouwt
Ik stel geen pompeuze vragen
Jouw verhaal laat mij soms koud
Alleen
Ik heb geen hart van steen
Ik heb ook geen kop van hout
Ik kijk altijd om me heen
Aan eindes knoop ik een touw
Alleen
Alleen zijn in mijn diepste
In de grond van mijn hart
Daar wil ik zijn het…