3341 resultaten.
de muur leunt tegen het behang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 een kamer vol
met beelden die
het niet meer doen
de stoelen staan
gaan aan tafel
om te eten en ik kijk
nergens zie ik
mijn gelijk
de spiegel
hangt zijn beeld
op aan een spijker
de muur leunt
tegen het behang
een gang belegd
met bloemetjes
de deur laat
open binnen als ik
weer naar buiten wil
ik verdwaal nu in
een vreemde…
wees zuinig op het heden
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
849 wees zuinig op het heden
het is je enige houvast
de toekomst nog in een wazige stilte
gevangen in de muzen
het verleden het draait
sierlijk naar het heden
soms in vreemde dagen
je ogen moeten nog wennen
langzaam uitgelicht
om ook weer tot een
diepe herinnering terug te keren
nieuwe stenen door mijn
blote voeten gekoesterd
het verleden…
Liefdesgedicht
gedicht
3.4 met 61 stemmen
43.532 Ik zal rondlopen
met vreemde gedachten
en het hoofd
nog dieper tussen de schouders.
Dan komt er een troostend woord
van iemand van wie
je het nooit had verwacht.
En verder zal alles blijven
bij het oude.
----------------------------------------------
uit: 'De droom van een robot', 1976.…
Mijnen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.256 Hard als steen en sterk
Uit diepe gewelven
Stof en gruis van het zware werk
Eeuwig rots delven
Donker en koud is zijn bestaan
Van aarde is hij een slaaf
Met pikhouweel gehard van het slaan
Een zware opgaaf
Altijd op zoek naar glans
Gesleten steen
Een ritmische dans
Al slaand om zich heen
Wilskracht is hem niet vreemd
Waar is de zon…
Verkenbaar
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
658 Het lijkt allemaal vreemd,
ideeën en wetten gespeend
van naam,onverstaanbaar,wie
zal weten hoe het er voorstaat,
vervreemd van sterren,een daglicht
dat in het avondrood opengaat,
in gezicht van goden die verdwijnen,
een overdaad van gestolen stilte, wat
zal er in een andere vorm verschijnen?…
Gong,
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
918 In alles te willen sterven, dicht bij me
als vluchtige gedachte, in een zucht ontvloot, te
willen schrijven, wat klonk wat al geschreven was,
verval in dat laatste woord wat in me overschoot,
die toon bleef zwerven in een vreemde tongval
van de wind en wat je zong.…
Dood gewoon
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.420 een knuffel voor jullie
vreemde wezens op dit planeetje
waar gaat u heen
hoe heet je
en heet je zo wel echt
lief
wat je zegt ben jezelf
gegroet
elf…
tijdloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
605 ik was aangekomen
aan de rand des tijds
zwarte maan
ik zag oneindig
alles was klaar
had geen naam meer
ik kwam aan en wist niets
in een troebel dralerig licht
van een vreemde grijze zon
aan de oever der gedachten
alles ging over
zwart naar kleur
ogen zien niets
de kaars is gedoofd
de ochtend is aangebroken
open je hart
zie…
eeuwige rijen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 stenen in strakke rijen
verbeelden verspilling
van ontluikende levens
stenen in strakke rijen
het verloren perspectief
vermalen en uitgevaagd
stenen in strakke rijen
verre gebroken moeders
zonen in vreemde grond
stenen in strakke rijen
kort beheerst verdriet in
honderdtwintig seconden
luister naar de vogels
tijdens de twee minuten…
Zelfs de tijd heeft haast.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
868 Zelfs de tijd heeft haast
niemand neemt nog moeite
gepraat wordt er niet meer
gaat nu alleen via mobiel of pc
vrienden zijn vreemden geworden
wie niet mee kan komen met
de stroom word afgereserveerd
ik mis de tijd waar vrienden,
vrienden waren soms dreig
ik het gevecht tegen de tijd
te verliezen maar dan
kijk ik naar jou…
Nooit heb ik je lippen gekust
poëzie
2.8 met 10 stemmen
1.373 Nooit riep ik door lach of door taal,
zo eindeloos lang was mijn zwerven,
nooit riep ik door lach of door taal,
of vreemd verhaal….
En daarom kan ik sterven….
----------------
uit: Regenboog…
Twee vrouwen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
748 Wat een vreemd gevoel!
Wachten op het "Nee"
Maar in mijn hart bleef het "Ja"
gewoon bestaan.
Dus moest ik nu maar gaan...
Als ik thuis
in haar blauwe ogen keek
da wist ik het zeker.
Ik ben niet monogaam.…
De rauwe werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.465 Een groot contrast creëerde een vreemde werkelijkheid,
die ik soms leek te dromen.
Nog steeds lijkt het niet altijd echt.
Maar soms regent het waarheden.
Het doorweekt je, koelt je tot op het bot.
De zon verwarmt de oppervlakte.
Steeds meer.
Maar van binnen blijft het koud.
Een jaar is voorbij gevlogen,
het gemis niet.…
Jij zoekt
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
789 bij elke zonsopgang
zoek jij eigen sokken
zoek jij een kam
zoek jij mijn warme lippen
Stilletjes stilletjes
wordt jouw ego steeds kleiner
en kleiner en kleiner
vanavond maak ik
bakbananen met rijst
voor jou klaar
het is niks vreemd
bij elke zonsopgang
zoeken van eigen sokken
zoeken van een kam
zoeken van mijn warme lippen…
Zwerver onder zwervers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Gelukkig voel ik mij vandaag
Nu ik zwerver onder zwervers ben
Mijn vrienden zonder dak, zonder thuis,
En ik die een vreemde in mijn gedachten ben:
Dolend heb ik mijzelf in mijn spinsels verloren
Wetend dat ik net als zij door Hem ben uitverkoren,
Klamp me vast aan die arm over mijn schouder
Van hem die letterlijk niets meer heeft,
Behalve…
Buitenaards leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
625 Kus me als de wind
maak me nat met je regen
voer me,
voer me weg
weg als, als met regen
stromend ’t putje in
en laat me vreemd, achter
ontmoet me achter
op een onbekende kruising
bekoor me daar als vriend
al is dat misschien niet
misschien wel, verdiend
leid me naar avontuur
waar ’t uur geen toezeggingen doet
en waar de stand van…
Franciscus Van Assisi
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 De dierenwereld was hem niet
vreemd; maakte deel uit van
zijn bedeldom.
Met rijkdom kun je niet
betalen een wereld van
verhalen van een spreker
vervuld met heiligheid
die spreekt met de vogels
en de wolven van hun nijd
bevrijd.…
De dorpsvete
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
465 ik ken de smartlap
maar hij trekt
geen tranen meer
het klein vermaak
is al lang verdwenen sinds
de attracties zijn verschenen
sneller harder hoger
is praktijk en leus
ontsnappen is geen keus
drank en vechten
in de dorpsvete is altijd
het hoogtepunt gebleven
maar vreemden steken
waar vroeger vuisten
vrienden bleven na de strijd…
Dorpswijsje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 vogel
in een dorp op een wintervacht
waar we Brahms hoorden aan de gracht
en ons bogen over een kogel
we liepen samen over het veld
in een jas en een mand vol waar
de componist zagen zonder haar
als de koude oorlog zonder held
we waren anders dan de leraar
met zijn jas en versleten sjaal
die ons interesseerde voor elkaar
alles was vreemd…
Heimwee
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
904 Het voelt zo vreemd,
alsof ik ergens anders leven zou.
Een verlatenheid,
iets van heimwee,
heimwee, naar een thuis.
Zelfs dat nam je mee.
Er is de werkelijkheid,
daar leef ik in.
Als vreemdeling, een eenling,
in een leegte zonder zin.
Ik kan je niet bereiken,
een onmogelijkheid.
Er is je graf, een harde koude steen.…
Idioot
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
688 leven
en kan met plant of dier soms uren praten
dat zesde zintuig is mij ooit gegeven
alleen kan ik de mens niet goed verstaan
zie in hun ogen grote zwarte gaten
waarin het aardse leven wordt gezogen
met volle vaart zal het ten onder gaan
ik weet dat ik hun scepsis moet gedogen
tot aan het einde waar zij zo voor vrezen
blijf ik de vreemde…
Sterrenpracht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
545 Als ik omhoog kijk in de nacht
Naar de sterren en planeten
Raak ik betoverd van de pracht
Is het wat ik zo graag wil weten
Is er ook leven buiten ons bestaan
Is er nog een Aarde in een baan
Om een vreemde zon
In het verre helal waar alles ooit begon
Een hemels lichaam
Waar net als hier
Wordt bemint en veracht
Zullen wij het ooit wel weten…
dementie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
741 Mama leefde in haar eigen wereld,
een vreemd landschap, waar lucht verwisseld is met grond.
Woorden worden afgekapte letters,
letters ineengekronkeld tot verwarring.
Ze keek niet, maar staarde
naar de diepte die haar opzoog.
Ze vertikte het haar hand uit te steken,
zodat ik haar kon helpen.…
Stilstand....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
717 Tot stilstand
is ie gekomen
na begaanbare wegen
bijna onbegaanbare weggetjes
Na gebaande paden
bijna ongebaande paadjes
in de groene wildernis
......de droge steppen
Doorkruisten
waterlopen en woestijn
het mijn en dijn
van vreemde volken
Ze werden maatjes
waarover stil te zwijgen
niet te reppen
de chauffeur & het automobiel…
Pontificaal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 ik verschoot
in het bos
waar bomen
hun stammen
ineens anders
kleurden en
perspectief in
een vreemd
licht overging
toch was ik
niet ontheemd
voelde me snel
thuis in het
tussenwortels leven
waar tot verbazing
nemen en geven
met heel ander
ogen werd bekeken
omhoogkijkend
verdwijnt de
vervreemding alsof
daar alle werelden
samen…
dichterschap vergt jaren groei
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
642 natuurlijk hield ik altijd
al van de taal doch poëzie
was mij destijds nog vreemd
hoewel mijn gedachten dikwijls
met mij op de loop gingen
bleek tussen zeggen en schrijven
nog een behoorlijke leemte te zitten
als gretige laatbloeier die na z'n dertigste
het schrijven heeft ontdekt en het
geluk gevonden heeft in kleine woorden
gedichten…
het permanente verblijf van angst
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
699 muren spuwen 't vocht uit
dat zich schuilhield achter schilderijen
en honderdjarige spiegels
zij is zich bewust van het vreemde geluid
het kan niet voorkomen worden
dat weet ze, ze woont hier al zo lang
in deze kamer waar alles sterft
woorden die op haar gekromde rug
wachtlopen
verdrinken in schimmel en schilfers
met nagels bekrast…
Niet bedoeld als godslasterlijk
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
491 Een opperwezen is aan mij verschenen
In een gedaante die ik niet verwachtte
Een hagedis en ik ben nu bij machte
Het beeld van Gerard Reve bij te benen
Mijn vreemde heiland is nogal angstwekkend
Mijn godsbeeld is totaal door hem geschonden
Wat wil hij, mij genezen of verwonden?
En de gevolgen, zijn die niet verstrekkend?…
Vergeten landschap
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
569 Het was een vreemde gedachte
die in ons was gekropen
een dief in een rijk huis
er was niemand thuis in het landschap
alle dromen in donker verdwenen
nu er onmacht was verschenen
in gevoelens duister en droef
kwam de rivier met woeste golven
de boze oceaan en dwaze wind
het landschap onbemind
in getuigen van vergeten
alsof we het allemaal…
Wie ben ik geweest
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
439 Wie ben ik geweest
toen natuur werd vernietigd
bossen gekapt voor productie
dieren door honger verdreven
de hele wereld in onrust
gevangen in vreemd verlangen
wie was ik in werkelijkheid
toen mensen elkaar te lijf gingen
niet uit liefde of vrede
wie was ik in hemelsnaam
toen jij de hand sloeg aan jezelf
niet langer door kom met…