inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 70560):

het permanente verblijf van angst

muren spuwen 't vocht uit
dat zich schuilhield achter schilderijen
en honderdjarige spiegels

zij is zich bewust van het vreemde geluid
het kan niet voorkomen worden
dat weet ze, ze woont hier al zo lang

in deze kamer waar alles sterft
woorden die op haar gekromde rug
wachtlopen

verdrinken in schimmel en schilfers
met nagels bekrast

zij ziet nog veel meer
de ramen die door de koude samentrekken
vlekken de vloer

waarover zij telkens
met een vochtig lijf struikelt

Schrijver: kerima ellouise, 2 nov. 2019
2 nov. 2019


Geplaatst in de categorie: psychologie

4,8 met 6 stemmen 138



Er zijn 7 reacties op deze inzending:

Naam:Ralameimaar
Datum: 5 nov. 2019
Bericht:Wat angst en verdriet doen !

Naam:Jonhy Donovan
Datum: 5 nov. 2019
Bericht:prachtige woorden in een beresterk gedicht, ik werd er zo stil van....

Naam:geeraardt
Datum: 4 nov. 2019
Bericht:Struikelend over de rillingen,
verdrinkend in al het vocht.

Naam:Guy Aarts
Datum: 3 nov. 2019
Bericht:Een in deze Halloween-tijd passend gedicht. Laat het voor niemand permanent zijn. Mag ik hopen...

Naam:Hilly Nicolay
Datum: 3 nov. 2019
Bericht:Het raakt me Kerima. Bijzonder goed geschreven!

Naam:Guido De Pelsmaeker
Datum: 3 nov. 2019
Emailadres:godassergmail.com
Bericht:Beste Kerima

Luisterrijke dichtkunst!

klevende mopjes
scheur ik elke dag hoopvol af -
ze zijn doorweekt

Naam:corrie van engelen-kock
Datum: 2 nov. 2019
Bericht:erg verdrietig, het raakt!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)