Alle inzendingen over dieren

Een Spaans spits bruinig musje hing voor mijn Spaanse balcon fladderend in de Spaanse zon stil hangend vroeg het Spaanse musje mag ik van jou een Spaans broodkusje 'n stukje brood op m´n Hollandse mond en het Spaanse musje pikte terstond Spaans zacht, lief en oh zo teder vloog het voldaan weg en tevreden keek helaas geen keertje meer om of…

Helemaal pluis, was het thuis. Bij de muis, met zijn eigen fornuis. In zijn o-zo-luxe hol, at hij zichzelf helemaal vol. Er was eens een bij, zoem zoem zoem. Helemaal vrij, van bloem tot bloem. De een is zoet, de ander minder. Niks wat hij moet, geen enkel hinder. Poef bij de muis, die was niet meer thuis. Poef bij de bij, die werd…

Werd ooit nagezeten door onze Cyp, die zich machtiger voelde op onze stoep. Bolletje, een kater, die zich altijd opgejaagd voelde, met niemand echt vriendschap sloot. Wel lekker warm wilde slapen op het bed van zijn vrouwtje, hij is niet meer en heeft een tuin op z'n buik. Als z'n vrouwtje er een rozenstruik laat groeien, is Roos (ons vriendinnetje…

Soms jaagt ze me de gordijnen in, ik fulmineer me lekker rot Ze vreet aan me, zuigt me langzaam uit , doorgaans tot op het bot Toch komt zij meestal fier en als triomfator uit de strijd Terwijl ze onbeschoft en zelfvoldaan haar kopje neder vlijt Ik streel haar zachte pels maar denk : Ach poesje rot toch op Ze spint en lonkt…

Een hond met ijzeren ogen had mijn hand in zijn mond genomen. Ik wilde niet dat dit gebeurde maar was bang te scheuren als ik mij verzette. Luister hond, zei ik, laat me los en ik geef je wat je verlangt. Maar wat hij wilde was alleen dat ik niet verder ging en met mijn andere hand hem streelde. Zo. Dagen en nachten in zijn ogen zag…

Jonge konijntjes verlaten voor 't eerst hun geboortehol zien verbaasd die nieuwe verblijven: wentelkamers onder lage takken hier heerlijk ruim verderop gedrongen overal open _ elkaar verbindend luchtig ruisend nodend tot vrolijk voortspringen zoeken naar 't oneindige een gedaanteloze wijdte verjaagt de vertrouwde wereld maakt rappe poten…

In de schemering De wilde varkens grommen bij hun voerplek krijgshaftig hurken jagers in de struiken mist druipt langs sparretakken in mijn nek en doet mij dieper in het hakhout duiken Zijn halsband schuurt mijn vingers open en Zwarte stort zich in het avontuur 't geknor bepaalt de richting van zijn lopen gespannen wacht ik op het eerste…

Arme Paul Iedereen was in de ban van Paul de octopus iedereen dacht dat het goed zou komen, niet dus, ’t arme beest dusdanig geschrokken van tien- nul, hij ’t heel slim bekeek, legde ’t loodje vanwaar ie nou naar beneden keek, kan verlies er niet zoveel meer toe doen, want boven zijn we allemaal kampioen!…

De mensen ja de mensen zijn beesten de beesten zijn dieren en de dieren zijn menselijk haast. Zo zijn de mensen op een paar haren na menselijk…

Die de regels aan zijn laars lapt, Die alleen oog voor eten had Die stinkt omdat ie piest waar je bij bent Die je de hele dag achterna rent Die eet met opengesperde mond Die smakt dat het een lieve lust is Een zooitje maakt van de omgeving Neen het is niet mis! Die tandenpoetsen helemaal niks vond Wat bijzonder goed te zien is Bij elke keer…

Gip Gap Gozem Gilla Zeven Beren en een Gorilla Gip Gap Gozem Gaap Zeven Beren en een Aap Ober zeven Berenbroodjes En een Broodje voor de Aap Berenbroodjes Gip Gap Gop Graag met Pindakaas erop Apebroodje Gip Gap Goppa Met Bananenjam er oppa Grip Grap graag Voor de Gorilla Tien gegrilde Kikkerbilla Hip Hap Hip Hap Hip Hap Hop…

Vroeg zie 'k mij gaan, in blijde jongenshaast De vonken ketsend uit halfdonk're straten, Dank warm fabrieksgedoe nooit dóóds verlaten, Daar dampgedaante uit spleet en tooggat waast; En lekker koud voelt Wijnmaands laatste morgen, Holler weergalmt mijn draafstap door de poort, En witberijpt glimlacht het blozend oord - Waar 't jachtveld toch…

het roofdier werd een trillende neuroot een prooi voor rusteloze vrouwenhanden soms gromt hij wat, ontbloot verward zijn tanden maar meestal vindt hij vrede op haar schoot ze maakt hem van geheimen deelgenoot van smeulend vuur dat nimmer fel zou branden de dromen die als wrakhout telkens strandden al strelend wordt de trage tijd gedood…

jij bent mijn kleine zusje. soms geven wij elkaar een kusje. maar voor jou is dat een lik. want jij bent een hond ,maar niet zo maar een. jij bent de mijne, dat ben jij. en jij maakt mij altijd blij. ik zie je aan voor mijn kleine zusje, en niet voor een hond. je ligt niet zomaar in een mand ,dat wil jij niet. je hebt zelfs een eigen stoel.…

hij loopt onhandig mechanisch over straat zijn kop driftig naar voren duwend en pikt links en rechts van korreltjes brood op, maakt een nerveuze indruk is voor mensen haast niet bang. hij vliegt soepel en snel, kent als geen an- der de weg. met z'n cape omhelst hij ruimhartig de wereld om hem heen-…

Plat en uitgerekt ingewanden uitwendig zo werd groen met rood vermengd arme kikker op de weg.…

Als natuurvriendin in hart en nieren, en dus liefhebber van planten en dieren, zijn gevederde vrienden uiteraard mijn volle aandacht meer dan waard En ze mogen mij ook, durf ik te beweren, hoewel ze mijn fiets toch iets meer waarderen Waar hij ook staat, tegen een boom of paal, bij de winkel, het werk, noem 't allemaal of gewoon buiten in de…

Zita is mijn naam Ik ben nog heel jong een puppy in de hondentaal. Ik begrijp nog niet veel van wat gebeurde in mijn korte bestaan. Ik kan het niet vatten dat baasjes slaan, hoewel ik niets had misdaan. Ik had honger, maar er werd naar mij niet omgekeken. Mijn ribben voelde ik, als ik mijn vacht probeerde proper te houden, want een…

De beek glijdt geruisloos door schemeroerwoud, rimpelt fris over de geelbruine voeten van een meisje, dat de rust wil begroeten, stilleven zien, waarin goed met kwaad trouwt. Tussen dicht loof dwalen snippers zonnegoud om vruchten vol voeding of gif te zoeten, blijven in bebloede veren wroeten, liefkozen dit offer voor dierlijk behoud. Aan…

Dat gelooft toch geen hond mijn hond geloofde het echter wel Wat geloofde hij dan wel zult u zich afvragen Hij geloofde er in Hij geloofde in iets, ik niet Hij weigerde oud als hij was te eten Hij werd zwakker, werd blind en stierf En gek hé Hij is er nog altijd Dat wel…

Minder leeuwen op de aardbol... laat de mensen hen genadig zijn! het machtige dier heeft allang zijn geweldigste ras verloren eens heersten die wilde vorsten over de Barbarijse bergen tussen milde zee en harde woestijn hun zware manen bolden luchtig dankzij frisse hooglandwind Atlasvelden bloeiden geurig onder de edele rovers met glanzende…

Zeevaarders wilden altijd vogels Sumeriërs brachten naar de kaden van Ur de pauwen van de Indus. Zeevaarders willen altijd vogels; dodo's groter dan pingewijnen, de bonte vogels, pootloos vliegend, die men nooit zien zal voor hun doodval, en papegaaien, papegaaien, het vlagvertoon van verre landen. Al stelden vogels soms teleur; de vogels…

uit het stille heldere water, rijst haar spiegelbeeld hoog statig komt zij langszij haar lange hals gestrekt, de blik op oneindig, zo glijdt zij minzaam voorbij majestueus, als een galjoen haar vleugels als zwaarden rond de boorden gevouwen, het boegbeeld, mooi van vorm lijkt witter dan wit als uit marmer gehouwen in alles rustig en…

Over heiden, over venen, drijvend in de hoge lucht, Door de avondgloed beschenen, trekt de wilde kranenvlucht. Uit het koude Noord verdreven, reppen ‘t machtig vleuglenpaar, Wenden zij naar ‘t Zuid de steven, Zweven over, schaar bij schaar. Boven sluimerstille heide waar geen voglenzang meer schalt; waar het leven langzaam scheidde en…

Mijn ochtendmeurend vissersdorp mijn armverekte stokkenworp mijn vlooienbaal mijn tekendoos mijn Renaissance-dog hersenloos Mijn vaatwastong mijn kuilgazon mijn wintervachtse pantalon Mijn snorrebaardse visgerei mijn loops geworden beddensprei Mijn achterstand mijn carnivoor mijn teckellokkend slettenspoor Mijn bankafdruk mijn stoelgekluif…

Kolderiek periodiek (nr.5 uit een reeks van 100) De Duitse staander bleek op commando ook nog te kunnen liggen...…

Het veulen had je op zien groeien de grote ogen aten uit jouw handen en blijdschap was vaak onverdroten galoppeerde zonnig naar jouw hart en ook de dagen van het draven dresseren vol met goede moed gaven geduld om niet te veel te vragen gedurfde tijd maakte de twijfel goed het veulen werd een grote jongen 't kleine paard een machtige…

Denver (15) staat wankel op zijn pootjes hij loopt dan ook de laatste loodjes. Toch blijft zijn humeur heel felien hij wil het leven tot op de bodem zien. Bovendien likt hij nog fervent z'n vacht alsof hem nog wat glanzende jaren wacht. Ach, ik gun hem er zeker wel zes want elke dag geeft hij me wijze les in de volharding van het bestaan…

Toen de nieuwe vriendin van Vader slechts twee rondjes had gezwommen Verschoof Mamom geërgerd de kom zodat deze viel in duizend stukjes glas En stierf zij naar adem snakkend in een opgedroogde plas…

Bijtje, bedankt. Bij een vooraanstaand apidoloog* Vloog laatst een bijtje in zijn oog. Dat heb ik verdiend Ik ben nu bij – ziend Dat behoeft verder geen betoog. bijendeskundige*…