4494 resultaten.
Moeder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 De bloemen zijn verslenst,
de tranen reeds gedroogd.
Nu komt de droeve tijd
dat plots de lege plek
het hart beklemt.
Of het verlangen naar de woorden
die ik niet heb uitgesproken,
de niet geschonken tederheid,
een pijn verwekt
die me merken zal
mijn leven lang.
Of soms verwacht ik in de zon
het vertrouwde beeld
van moeder op bezoek
en…
Vrijheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
518 In dit soort tijden
kom je er langzaam achter
wat belangrijk is…
Niets missen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Het is genoeg
om genoeg te hebben
aan een glas dat valt
aan scherven.
Het is genoeg
om voldaan te zijn
over een bewogen leven
dat gebroken is.
Het is genoeg
om te voelen
wat je voelt.
Het is goed genoeg
om te zijn wat is.
Het is veel te veel
om stil te blijven staan
bij wat ik mis.
Missen doen we gisteren.
Morgen komt vanzelf…
vloeibaar baren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 schoonheid is niet aan te raken
ik ervaar dat met mijn ziel,
een kwetsbaar baken,
die roert, beroert en ontroert
maar altijd is, ook tijdens gemis
immers dan is het vaak zoeken
naar troost of zalven van een wond
dan schenkt een kleur of roept een beeld
dat neigt naar liefde, naar het gebroken nabij
waar de nacht de dag besteelt
het lijkt…
Gemis als manjaboom in januari
netgedicht
4.9 met 14 stemmen
425 De wind je weet de regen komt
je kaal versleten spijkerbroek
je glimlach als de kleine slaapt
Het duurde lang de droge tijd
Iedereen zegt iedereen wist het
dat jij en ik dat wij
dat alleen wij het nog niet wisten
dat ik van jou en jij van mij
Je kont ik kan je dromen
ik droom je elke dag
Jij kent na zoveel jaren
nu de weg wel
in…
Afscheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 Zij werkt onzichtbaar
aan de wegen door het huis,
holt dag aan dag de dingen uit
die zij moest achterlaten
in haar oude wereld.
Haar kleur verdwijnt,
de geuren van haar huid
raken vergeten.
Waar zij gemist wordt
vult zij nieuwe sporen
met groeiende afwezigheid.…
Zonder jou
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
869 Het leven is een stuk saaier zonder jou
Grijzer en kaler en zo stil zonder jou
Je loopt nog rond maar ik zie je niet
Ik voel wel je vrolijke aanwezigheid
Je springt en speelt als een jonge pup
De ouderdomskwaaltjes ben je kwijt
Kon ik je nog maar een keer horen blaffen
Aan die andere kant van het bestaan
Waar alle engelenhondjes…
De Mijne
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
660 diep vervlochten
zit jij in mij
nooit zal iemand
dat plekje innemen
daar woon jij
lief, mijn grote lief
verloofd, om onze
liefde te bevestigen
voor de hele wereld
al wisten wij, dat wij
voorbestemd waren
tot plots het licht doofde
ons moment gestolen werd
moest ik je loslaten
veel te jong
mijn hart versplintert
mijn rots
lief mijn…
Mijn vriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Mijn vriend ik verloor je
Ze zijn bedolven de straten waar wij elkaar kenden
Verbladerd de bomen waaronder wij spraken
Vergeten de woorden waarin wij ons vonden maar eens
Komt het verslagene samen
Ik zag je vandaag in de ganzen
Ik hoorde je stem in de bomen
Ergens tussen de lelies
Bloeide het licht van je ogen
Zag ik jou echt of enkel…
Nog één keer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
608 Nog één keer bellen
Nog één keer welteruste
Nog één keer goedemorgen
Nog één keer
Om al die andere keren
Die ik zo mis
Ik bel nog één keer
Welteruste
Rust zacht…
[ Ik doe maar alsof ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Ik doe maar alsof,
wanneer ik weer ga slapen --
alsof jij er bent.…
zoals hij me raakt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
568 nu kan ik jou reliëf
even niet zijn, de
laatste dagen waren
als scherven die nog
moesten bekomen
van de harde realiteit
dat we maar éénmaal
in hetzelfde water kunnen
zwemmen - blijkbaar is
mijn perceptie gedrogeerd
met hypochondrie, hetgeen ik
altijd met humor wist te omzeilen
maar klaarblijkelijk is het gebeurde
zo intens dat mijn…
[ Lange vlagrafels ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Lange vlagrafels,
zoals haar haren bij haar
vertrek in de wind.…
[ Ik hoor jou niet meer ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Ik hoor jou niet meer,
alleen de golven, wind soms --
maar nergens jouw stem.…
Weet dat..
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.856 Er gaat gevoel verloren
te snel...te vroeg
beroofd in de wetenschap
van drenkeling voorbij de boeg
Dragen het einde
langzaam dichterbij
ik dichter bij jou
jij fluistert mij
Krijg ook ik de tijd te zeggen…
Nachtegaal
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.268 Klein teer vogeltje ,
met je indrukwekkende zang,
al vroeg bouwde je een kooitje
om te kunnen blijven bestaan.
Klein teer vogeltje,
je verbleef in het dichte struikgewas,
de doorns staken je steeds weer
maar je had geen keus.
Klein teer vogeltje,
met je verlangen naar warmte,
het kooitje wou niet open
je bleef wanhopig achter.
Klein…
portret
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.285 zichtbaar ongelukkig
begraaft hij zijn gezicht
in bleekgekleurde handen
in fel wit neonlicht
zichtbaar aangeschoten
verwoordt hij zijn verdriet
in onbegrepen zinnen
als onverstaanbaar lied
zichtbaar aangeslagen
verwenst hij zijn bestaan
om alles wat hij lief had
maar toch heeft laten gaan . . .…
Jouw verdriet
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.367 Er glijdt een traan over je wang
Ik lees het verdriet in je ogen
Je voelt de leegte, het gemis
Het leven heeft je bedrogen
Je weet dat het zo beter is
Het einde is gekomen
Maar met haar lichaam en haar ziel
Is haar liefde je ontnomen
Er glijdt een traan over je wang
Ik blijf nog even wachten
En sla mijn armen om je heen
Maar kan je pijn…
Eindig en voor eeuwig
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
2.344 'K weet het nog goed die dag in september
Plotsklaps is het gebeurd, als een donderslag
Dat je ineens niet meer leven mag
Die dag blijft helaas voor ons, one to remember
Altijd gingen jullie daar je rust vinden
In een dorpje in zeeland, alleen aan een duinrand
Daar werd je gevonden met je hoofd in het zand
Zonder waarschuwing voor jou of beminden…
Eén uit duizend
hartenkreet
4.7 met 41 stemmen
2.526 Jij zo welbespraakt, zo geliefd
Jij zo blij met de kleine dingen in het leven
Jij die alles aan anderen zou geven
Jij die in onze harten staat gegrift
Wij die zoveel van je houden
Wij die eigenlijk niet kunnen zonder
Wij die nog hopen op een wonder
Wij die je nooit vergeten zouden
Ons, wordt nooit meer zoals toen
Ik moest je achterlaten…
Vaarwel aan 't woud
poëzie
2.8 met 22 stemmen
3.141 Mijn lievlings-plekje in 't woud, waar 't groene dak
Een blauwer schoort, en schemer-schijn doet dalen
Op levend loof en vol-getroste tak,
En zonnegoud langs blader-goud laat dwalen -
Vaarwel, vertrouwde stilte! waar ik sprak
Wat nooit mijn hart tot mensen kan herhalen....
Gedachten-stroom, die uit mijn ziele brak,
Vloei eeuwig-onbegrepen…
Oorlogswerk
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.440 Buiten woedt de laatste
Beaamt haar heerschappij
door snauwend onderschreeuwen
brult om dit land bevelen
Binnen past een ander pak
om zwart zien te verbloemen
Achter gebroken enkelglas
blijft het louter lyrisch
kristallen bolle beelden kiezen
ze omlijnen steeds verliezen
Zolang een ijzig vooruit blikken
evenwicht voorspellen…
Zo hard
hartenkreet
2.3 met 29 stemmen
2.272 Was het de liefde die ons samenbracht?
Was het 't toeval?
Was het 't lot?
Waardoor wij elkaar vonden
En toen weer verloren
Zo snel
Zo pijnlijk
Zo hard…
afspraak met de dood....
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.198 verdoken in haar wereld
laat zij amper dromen toe
hoor je enkel nog de stilte
in het kloppen van haar hart
zoekt een traan naar wegen
in de weerspiegeling van hoop
dat wat haar ooit ontnomen
laat verlangen naar de dood
waar het leven is doorbroken
tijdloos vergaan
die nacht haar kind verloren
verwoestte haar bestaan…
verlaten
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.567 Het zijn niet de woorden die de pijn brengen
Maar de angst voor het gevolg
De angst voor het alleen zijn is de grootste
De eenzaamheid en stilte is wat ons zal krengen
De herinneringen blijven komen
Beelden op ons netvlies gegrift
Hoe verder de stilte om ons heen dringt
Hoe heter de gedachten stomen
Steeds meer neemt de angst toe
Het niet…
Je verdween
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.399 Nee ik zal je nooit laten gaan
Diep in mij zal je voort bestaan
Ik zag je natte traan, ik voelde je om mij heen
Zachtjes wou ik je hand pakken en kussen
Maar je verdween..
Je zult nooit meer zijn dan een droom
Ik zal misschien zonder je leven
Maar nooit zo veel om een ander geven
Je gezicht zal nooit voor me vervagen
ik zal verder…
versterven
netgedicht
3.7 met 48 stemmen
1.891 wat is het toch
dat in mij zo
dreigt weg te vloeien
ligt er misschien
een voortschrijdende
onthechting te broeien
of verlies ik de wereld uit het oog
alwaar in de gejaagde mallemolen
het steigerend paard mij afwerpt
om mij, in wat nog rest aan adem,
even rond te laten dolen
schuurt de tijd soms aan het stof
dat over mijn beleving…
Er is
gedicht
3.5 met 50 stemmen
19.305 Er is
een seconde
zoek.
De tijd
is op
de pijnbank gelegd.
De tong
van de tijd
is losgemaakt.
De tijd
heeft geschreeuwd.
De tijd
is geslagen
getrapt
en vernederd.
Ze hebben
de tijd
voor het voetlicht
gebracht
en het geweten
stond in brand.
Maar
er is
en er blijft
een seconde
zoek.
--------------------------…
Woekerplant
gedicht
2.8 met 45 stemmen
14.260 Hoe winnen wij de ruimte in
die elke nacht verloren ging?
Het bed dat ons verrukt
lijkt zo versmald
dat wij verwant zijn aan
de plant, die met
een overvloed aan wortels
op de eigen potrand drukt.
---------------------------
uit: 'Overval', 1997.…
er ontbreekt iets
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.442 mijn winterjas doet sluiten
en word daarvan gewaar als ik kijk
in spiegelende etalage ruiten
voel me ongemakkelijk,
heb geen vervanger
of naaigerei bij de hand,
vermijd namelijk graag zo'n
ongepast nakend gebaar,
ik ben toch geen
pedofiele handlanger
of walletjes klant
en plaats daarom de hand
voor het onbedekte gat
mijn gemis…