inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

vloeibaar baren

schoonheid is niet aan te raken
ik ervaar dat met mijn ziel,
een kwetsbaar baken,
die roert, beroert en ontroert
maar altijd is, ook tijdens gemis

immers dan is het vaak zoeken
naar troost of zalven van een wond
dan schenkt een kleur of roept een beeld
dat neigt naar liefde, naar het gebroken nabij
waar de nacht de dag besteelt

het lijkt een tere brug
naar verstild verlangen
't vult de verwachting
iets waar het hart naar vraagt

en wanneer ook het denken
blijkt ingekapseld of bevangen,
blijft er soms hoop, die mij draagt
door kloosterzwarte lange gangen


Zie ook: https://www.youtube.com/user/dreyfsandtzuschlamm1

Schrijver: julius dreyfsandt zu schlamm, 25 okt. 2020


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

5,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 88

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
31 okt. 2020
Wat een mooi gedicht.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)