2935 resultaten.
Hoe het leven tegemoet te treden nu je ouder wordt
gedicht
3.6 met 19 stemmen
7.615 In de herfst vang je minder licht
dan 's zomers, en 's winters nog minder.
Waarom tekeer gaan?
Nee, met bescheiden animo en,
is die niet meer beschikbaar,
versleten bewegingen.
Besta ik straks niet meer,
kan ik alsnog gaan huilen
---------------------------------
uit: 'Voortgangsverslag', 2005.…
Elfjes suite 2008.06
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
1.274 In
de herfst
van ons leven
vallen onze haren en
wijzelf!
Ze
is een
dame die uren
op het toilet doorbrengt
kakmadam!
Haar
vriend vermaakt
zich ook vele
uren op het toilet
pleeboy!
De
mens verdwaald
in de woestijn
moet leven van cactussen
AU!!…
Bevroren rood
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
678 neem mijn winterrozen
bevroren rood met
druppels koude dauw
ik heb ze voor jou
uitgekozen omdat de
herfst niet rijpen wou
haalde me open
aan de dorens in het
plukken van jouw bloem
mijn bloed vloeide
in het warm herkennen
van de kleur van toen
ik hoop dat zij
zal bloeien in het
ontdooien van haar pracht
de vorst zal overgroeien…
de nacht ervoor
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
784 een beetje vreemd
wanneer ik bladeren knip
uit de herfst, zwart
rondom kastanjebomen.
niemand vraagt naar lege armen
of waarom ik ver van licht
versteen, traag in donkere bolsters.
de hond sterft met een vloek
nu ook de zomer is verdwenen;
jij schoof de ogen dicht
en sloeg de mijne blind.
hij was onschuldig in zijn spreken.…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.922 Ik ben de zon,
Die met warmte naar jou kijkt,
De maan en sterren,
Aan de hemel
Ik ben de wind,
Die zachtjes jouw naam fluistert,
De roos,
Een bekende geur
Ik ben de regen,
Die jouw tranen weg wast,
De herfst, winter, lente en zomer,
Allen in èèn
Ik ben degene,
Die altijd achter jou staat
Jij bent,
Nooit alleen…
wordt nooit een zomerkind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 weer sterft een ochtendblad
in kou van winterwind
het voorjaar al besproken
wordt nooit een zomerkind
in pril ontluiken
groende het door ochtendzon
maar'savond vroor het
juist streng buiten
we nevelden en
koesterden haar blad dat ook
een gouden herfst voor zich had
maar niets mocht baten
zij heeft alleen
haar knop…
Elkaar geoogst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 ik geef je een bloem
nog altijd in de knop
het groen tiert welig
mag die nog even
in je handen bloeien
of geven we het op
jij kent de kleur
en ik de geur
in samen bloeien
ik opende de zon in de
eerste lente die jij won
we hebben eindeloos gezomerd
elkaar geoogst
maar nu het herfst wordt
blijkt winterslaap een schrale troost…
Vlaams sprookje
gedicht
3.0 met 9 stemmen
6.006 in de chocolade dorpen
kleven de vogels aan de daken
de dichters plukken het fruit
uit de verliefde bomen
en geloven hun eigen ogen niet
zelfs de herfst praalt er
in een rotte overdaad van uniformen
het is hier altijd stil
door het trage maandagblauw
loopt een glazen echtpaar naar de kerk
zopas is hun kind door de zon
overreden
--…
TORENSPITS van elisabethkerk in grave(NB)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 Steekt haar spits
al in herfst
kastanjes half ontkleed
zelfs in de kruin al kaal
Steekt haar spits
in het koele blauw
dat onverwacht vergrijst
en regen brengt
Bui en windvlaag
niet voorzien
de plu thuis gelaten
regenjas nog in de zolderkast
Wij versnellen onze pas
zijn pijnlijk verrast
vinden een schuilplaats
in het kerkportaal…
Het eindcouplet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
590 als de herfst vaal
over de velden hangt
mistroostig en kaal
vol van schaduwvlagen
zal ik je dragen
over het verwelkte
treurende bloemenpalet
naar het zoete wit
van rijpe muskaatdruiven
als de dagen korten
de avond vroegtijdig
haar intrede doet
veel eerder dan verwacht
zing ik zacht
dicht ik jouw naam
in een lied, een gebed…
Seizoenen van belevenis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 In wit winterse dromen
zag ik jouw ziel vertrekken
naar een onmetelijk duister
met licht van lente in zicht
en in bladvallende herfst
verloor ik mijn dromen
die niet langer zomerden
in mijn somber gedicht
ik had niet gedacht
dat het mij zo zou treffen
jouw sterven in verloren liefde
een stille duisternis
in mijn vergeten verleden…
zij was haar naam
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.114 vragen rennen me
achterna
en terwijl de stilte tegen me leunt
of ben ik in de waan
luidt een vlinder
de metamorfose van de dood
kinderen wisselen land
en keren herfst om
verplaatsen aarde
naar hemel, weer naar aarde
en wanneer ik me aan hen bind
blijft de weerspiegeling
niet onberoerd
wij huilen
om het afscheid
en vinden…
Van god los
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Soms zijn er dagen dat ik vergeet
wanneer ik mijn ogen sluit ik mij
waan in het paradijs - de regen doet
mijn voorraam zweten de wind
dolt met ronddolende bladeren -
de zomer bracht mij liefde, bij jou
voel ik mij thuis maar soms
dringt het binnen zomaar onverwachts
de angst voor wat er zou kunnen komen
want vandaag gaat de herfst…
Kon ik het gevoel vangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
609 gekwinkeleer in het riet
van een karekiet
ons schommelbootje
jouw armen, de delende rust
hoe je mij kust
de saprijpe belofte
van opgezwollen bramen
langs een weiderand
de tekening van de regenboog
na het verkwikkende buitje
haar aanraking op het land
*
kon ik het gevoel vangen
voor het ons verlaat
vroegtijdig sterft in de herfst…
anna
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
620 alles is betaald
de bussen rijden
nog iedere avond
voorbij het raam
dat is het uitzicht
een herfst
van een Mensch
het zonnelicht
deuren en huizen
een raam
engelgezicht
zomaar
geen goud
geen platina
maar Angelina
de reis is geen prijs
maar mond vol honing
in een dorpje leeft
een koning
jalalalala
te grond is te laag
de…
Een zonovergoten palet
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 wij vlochten herfst
van alles wat
de zomer geschonken had
jouw slanke vingers
modelleerden vorm en kleur
tot een zondoorschoten boeket
ik schaalde fruit
etaleerde de fleurige rijping
tot een zonovergoten palet
storm en regen
waren welkome gasten
bij het feestelijk openingsritueel
de nachtvorstjes lachten
wisten dat in een koude…
Charmeuse
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
659 Ze vallen,
ze vallen allemaal
als blaadjes in de herfst
als bloempjes op het droge
als bomen voor de bijl.
Ik zie ze komen
volwassen groot en sterk
en smelten
bij haar eerste blik
haar eerste lach.
Echt mooi is ze niet
met veel te grote oren
en een scheef gebit.…
Niets is gewoon vandaag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
475 Dankbaar voel ik me,
omdat ik middenin de herfst,
met open ogen leven mag.…
Poort naar winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Er verschijnen
poorten
poorten
in het landschap
De bomen
op rij
aan zoom en kant
van landelijke wegen
De wachters
mogen het goud
van hun straatje vegen
wind snelle trawant
De kruinen
verliezen -spilziek- hun kleur
blijven ontsierd
achter op hun post
Sneeuw zal
hun kreunen smoren
ijzig roepen ze
wat herfst
hen heeft…
Sneeuwpop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
616 Ik zag de winter aankomen
met al haar koude en donkerte,
bang daarvoor keerde ik om;
het werd een reis terug
langs voorbije seizoenen,
herfst, zomer en lente
werden opnieuw beleefd.…
Globaal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Buiten ritselen blaren:
de herfst tikt bladen
vol met herinneringen
voor in het archief
van mijn geheugen.
De regen bestempelt ze
met "geklasseerd"
en slingert ze in de modder,
globaal.…
Wintert vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 nog donkert
herfst in de
humus van nat blad
wintert vorst
sporadisch onder
dit afdekkend pak
het rustige is schijn
onstuimig bruist en
heelt de evolutiepijn
daar ontkiemt
wat ooit is geweest
maakt lente al tot feest
voor hen die in de
aarde onrust voelen waar
voorjaar is gaan woelen
wil melker
03/01/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Gevallen blad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 net als de blaadjes
laat ik los
wat er niet meer toe doet
wat niet meer hoeft gevoed
de takken zijn zwaar
van hoeveelheden uitgebloeid
ze buigen
en gaan de winter in
laten achter wat niet meer groeit
de natte grond onder mijn voeten
vertrapt wat net gevallen is
ik raap nog wat schoonheid
en versier mijn huis
met herfst en warmte…
Elk jaargetij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
584 Ik mis jou en mij
met blozende wangen
het voorjaar verkennen
en de lente ontvangen
Ik mis jou en mij
met honingzoete dromen
de zomer in zweven
en van nectar bekomen
Ik mis jou en mij
met zonnige humeuren
de vruchten zien rijpen
en de herfst smaakvol kleuren
Ik mis jou en mij
met verstrengelde armen
de winter trotseren
en elkander…
Misschien
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
664 de ochtend ademt zacht
en ik kijk naar september
meimaand van de herfst
ik zie de lindebomen
met hun brede kronen
en de witte berken
als verfijnde dames
ze kennen de waarheid
van de jaargetijden
ik geniet van mijn land
waar de hemel
het halve landschap is
misschien droomt de zon
van een vijfde seizoen
het stemt me gelukkig
in deze…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Vergankelijkheid spelt weer de herfst
en langzaam leer ik lezen,
van zomerlicht genezen: de uren zijn geteld.
De zon viert nog, maar heel bedaard
verguldt ze de eikenbladeren.
Behoedzaam voel ik naderen
wat node wordt gemeld:
dat vuur gedoofd wordt, niets gehoord
meer waar de zangen klonken.…
septembermorgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
364 met het neergevallen blad
van de lijsterbes
een jong spinnetje
heeft in een plant een meer dan
ragfijn web gemaakt
daaronder op een takje
ligt een rups van de
psi-vlinder heel stil te rusten
met nu nog groen blad
heeft ie zich volgegeten
veel rode bessen
aan de cotoneaster
de tuin fluistert zacht:
“binnenkort is het weer herfst…
vergroeiden zo in namen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
966 reiken
maar de lente was te pril
we bloesemden wel samen
vergroeiden zo in namen
alleen de zomer bleef te kil
we hebben niet meer
kunnen oogsten
ons seizoen was al geweest
we winterden de jaren door
in stug volhardend hopen
tropenjaren zijn geen feest
nu bloeien weer je handen
voel ik ons voorjaar dichterbij
een zomer zonder herfst…
Sarabandes van Satie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.423 ze zijn zo mooi
als je oudste paar kristallen muiltjes
dat aan draadjes in de bomen hangt zodat de wind
mijn dromen vangt
die sarabandes van satie
houden ons gevangen in de sofa
verglijden met de tijd die kamers vult
met dansende gymnasten
die sarabandes van satie
ze zijn zo ijl als mijn verkouden hoofd
het is dronken in de herfst…
WEEMOED
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Van herfst
wil ik nog niet weten
Mijn hoofd
zot van zon en zee
Regen krijgt me
nog niet mee
Van wind...…