Alle inzendingen over landschap

2435 resultaten.

Sorteren op:

een weg terug

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
een weg terug ik wil van de snel weg af ik wil uit de rit geen draaiende assen om me heen op uitgeteerde grond gras vergeten vlakte water kan niet weg aqua plant de plassen spetters uit de sporen spatten heel hoog op ruiten van de naastrijder wissen geeft geen zicht ik wil van de snelweg af lopen in het vrolijk veld een uitgesleten…
willem jacobs20 augustus 2017Lees meer >

boomkunde

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
in het stramme van bomen schuilt een onverschrokken dichtheid van het bos, met adem die we alleen kennen van geoliede wolken, vanaf hun strooisellaag roepen zij mij rechtstandig aan, rijzen tot ver boven ooghoogte neem mij bij de hand dan vergroeien wij tot hout tot diepgaand blauw en vergeten we samen de weg balorig als in onze…
Iniduo22 augustus 2017Lees meer >

Bogen......

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
Ik tel de bogen tel er vijf het moeten er negen zijn... die de Maas overspannen in -licht gebogen- lijn de rivier de baas Ik ben aldoor opgetogen over deze brug die verbindt.... het warmbloedig rood van Brabant met het zomers groen van Gelderland.…

Am Südheide

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
een schot voor de boeg dan bulderen de kanonnen over de heide doffe ploffen symboliseren veiligheid oefening baart kunst zegt men dikwijls... laat de Russen maar komen…

Witte fietsen.....

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
Ze staan er in rij na rij zo voor het grijpen Geen groots idee vermetel plan hoeft nog te rijpen Je mag er spontaan gaan rijden over de uitgerolde paden van 't Natuurpark waarin de ark van Noë lijkt leeg gelopen Sfeer en weer hoeven ze er niet te verkopen: in park 'De Hoge Veluwe'…

analoog aan land

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
bocht in de rivier, slangenlijf, met ruwijzeren handen weerlegd geledigd lichaam, avondmaal, perkament uit water gedregd heuvelland, golfstroom, reikend naar kalkhoudend smaragd ode aan de stad, honing, avondgloed, aan een hemel gebracht luchtbelijdenis, verzaking, rede, kalme tred met vaste voet aanlandige droom, kortdurig, met…
Iniduo2 oktober 2017Lees meer >

Kronkelpaden

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3.509
Boerderijen in de plooien van het landschap weggezakt. Silo's. Het notarishuis. De pastorie. De oude en de nieuwe school. En daar: geboortehuis. Zo levensecht. Zo helemaal gebouwd voor een geborene. Er hangt geen bord. Er staat geen borstbeeld voor. Toch: er werd met ongekende kracht geworpen.…

Gekrompen laagland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
Dromend neem ik afstand en stijg op. Een naamloze waarnemer ben ik. Een getuige zonder naam. Wat groot leek wordt weer klein. Details kan ik niet meer zien. Fakkels zie ik laaien en weer doven, alsof het sterfelijke schepsels zijn. Rivieren zie ik door oneindig laagland gaan. Gedachten zie ik reddeloos verdampen en uit wolken weer ontstaan…

Dijken...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
Land van water rijk aan dijken waarvoor rivier en stroom zelden zullen wijken De hand-en mankracht nu duw-en trekkracht van bulldozer en tientonner 'n zandbult zover.... het oog wil reiken met vereende krachten werken we door strijden tegen hoog water.…

ongekend

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
de vuurtoren seiner van stavast stuurt in nachtelijke uren haar lichtende codetaal over ondoorgrondelijk water dat golven als rollende stenen naar de voet van de duinen stuwt in dit zeelandschap waar lichttoren en duinenrij van geen wijken weten stroomt ondergronds een ongekend verlangen…
J.Bakx15 september 2020Lees meer >

duinwandeling

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
we liepen ons tegemoet passeerden elkaar deelden een moment, een groet een kort gebaar we overschreden 'n ogenblik om afstanden te gaan getallen, geheugen, een gezicht 'n naald in een ruigte, een bliep in de ruimte van bestaan eenmalig, zonder tegenbericht…
Iniduo23 oktober 2017Lees meer >

Een gewone dag

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
Kleine witte wolkjes, gelijk schaapjes vanmorgen aan de blauwe lucht, ‘t zonnetje erbij, nee echt geen klucht! ‘t Was heerlijk, misschien wat fris maar een beetje kou, daarmee is niks mis! Als ik dan een voetganger passeer in mijn open cabrio roept die heel kwaad: of ‘t allemaal wel gaat! Ik kijk naar boven, roep terug: dank u wel,…
An Terlouw9 november 2017Lees meer >

uitzicht op de Ooy

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
De ochtendnevels verdampen terwijl ik er naar kijk; hoe vaak fietsten wij daar op die kronkeldijk? De zon verlicht de polder, het water en het grasland; ik herinner mij een vrijpartij op een zomers waalstrand waarbij wij samen kwamen in een lijfelijk liefdeslied, achter de kromme wilgen en het wuivend riet. Ik zie onze picknickplekjes…
Jack Stoop25 februari 2020Lees meer >

Luna

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Vredige nacht, stil gezongen lied in zwarte leegte, kleurloze pracht, script vol verdriet met nietszijnde geschreven. Oh licht van luwe leegte, zing uw zang tot aan de ziel. Ontvlucht het oneindig zwart, tot aan het rood van het hart. Bleke tragedie, bloeiend in de lucht, bemin al wat u omvat. Oh instrument vol gouden klanken, speel…
Dani Vlijm17 december 2017Lees meer >

Utrecht zien, dan sterven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 650
Koningslaan, het park in, een knik naar bronzen majesteit, oversteken, Reigerstraat. Tering tyfus, wat vliegt de tijd. Slenteren over Maliebaan, rechtsaf Lepelenburg op, kruipen over Nieuwegracht, het leven blijft een grote fop. Tijdloos zoenen in Groenestraat, voelen op kerkhof van Nicolaas, doorzakken op Ledig Erf, blijf ik nog net…

Een Utrechts sprookje

netgedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 609
Er was eens een jongen die liep langs de gracht het water bepaalde zijn stappen. Hij gaf er niet om waar de stroming hem bracht. Hij was acht, maar hij kon al wel snappen dat je nooit komt waar je verwacht. Op de achtergrond klonken de klappen van klokken ver boven zijn macht in de Dom. Rom bom, rom bom. In de stad werd het jochie een vent…

Aan de Dom

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Utrecht, stenen kraamwieg van herinnering, vergeeld dagboek bezaaid met zand, bed van klei met vergane minnaressen en uw grachten vol stromend stof. Uw stegen met onafgemaakte vrijpartijen en riolen overlopend van BH's, necropolis van verteerde vrienden met nagalmende dranklokalen. Uw stadswerven vol onverzonden brieven, half afgeschreven…

Moet je doen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
'Moet-je-doen' Door tunnels van groen lopen door manshoog gras door zomers geel koren Onder.... de Eiffeltoren de Utrechtse Dom mag ook in elk seizoen Blijf wel naar voren kijken..... niet opzij Blijf ook adem halen diep ademhalen bij elke pas of stap Door tunnels van groen lopen...... moet-je-doen.…

1800

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.951
De honderd steden met poorten 's nachts op slot. In de grachten, tollend van vuil, roeit de bacil van cholera asiatica aan. Venen tussen de steden dof overstromend. Droge gronden hoeden jager en herder. Aan de oostgrens rondom de dorpen weiden; akkers met meekrap, vlas, hop, hennep. Laagveen daalde in 't water af. Soms, in de mistflarden,…

Oeverloos

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 497
Samen met de bladeren op Allerheiligen uit de lucht gevallen, kuier ik langs de Leie. De koeien verdrinken in de nevel en loeien hun eenzaamheid uit. De trein rijt in een flits mijn gedachten aan stukken: oeverloos…

Bandenspanning

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 506
In Wedderveer een melding: controleer uw bandenspanning wat is dat nou weer? Uitgestapt, gekeken banden zijn goed wat ik ermee moet? boordcomputer doet Raar, of zou het zijn de fee uit de Hoorndermeeden ze zag dat ik te hard heb gereden Ze tovert, doet er iets met de boordcomputer fee is alweer weggevlucht ik geef de banden extra…

Waddenzee

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 673
Water, dat zand grijpt, en weer los moet laten. Wind, die wolken drijft, tot voorbij de horizon. Wad, dat eeuwig verandert, en toch hetzelfde blijft. Wadden leven zoals mensen leven. Wadden veranderen, tussen eb en vloed. Mensen balanceren, angstig of moedig, tussen kwaad en goed.…

De wilg geeft letters

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Op pad maak ik een gruttoimpressie van het landschap, ga langs de dijk die verderop iets begint te klimmen, er huppelen hazen over de akkers. Hoe mooi oogt ook nu dit gebied het het hoger klimmende licht, klinkt in de verte ook het tuffen van brommers en schepen op pad. Fuikstokken toornen links boven het spiegelgladde water uit.…

Penang

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Exotische flora in zachte pasteltint strand in diepgroene kapen omzomend dichtbij, landinwaarts, de toppen van Kedah, rijzend uit bosrijke mantels als tempels van Boeddha op stijgende trappen, pagoden op Britse enclave met in de verte de wazige kustlijn van Atjeh, als fata morgana. Dat bacpackersstrand aan de Straat…

Mei-vallei

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
Dit landschap moeten we respecteren. M'n liefje zindert met me mee. Een bij landt op haar ranke neusje. Nog even en er staan tien reebokken te staren naar ons paradijsje! Wat parelt het water weer prachtig... Mijn eega bedelt om een kusje. Ik zink zowat in het klavergroen. Boven klaroent de blauwe klaarte.…

In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 654
Terwijl ik tussen 't groen vogels zie kijken ik niet laat merken dat ik ze hoor al tonen ze zich als een volledig koor alsof zij onsterfelijk willen lijken vraag ik mij in gedachten af wie zij bereiken. Of ik in mijmeringen deze ochtend iets verloor en belopen ook zij in leven meer dan een spoor, zijn ook zij niet tijdelijk hier dat wat eens…

Straatlichten

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
Straatlichten en hun weerspiegelingen versmelten en verdwijnen in 1 punt in de verte: het punt van gekende terugkeer. Door dat punt, voorbij dat punt wil ik heen. Lichtbakens op de warrelende weg tijdens de verre zoektocht naar het dichte ik.…

treinrit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Ik rijd door de brede vleugelslag van de akkers die versnellen als licht geveerde velden in de lijn met de trein de voren op het land zijn lange slagpennen rulle veren het zand bomen verglijden als hoog geplante twijgen om licht aan te rijgen mijn hoofd rust op een kussen van glas ik ben me van geen kwaad bewust zowel achter als voor…

Rooilaan langs de Maas

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
Eerst dient de horizon zich weidser aan, zo zonder bomen die het uitzicht zeven. Dit werd pas 's winters even vrij gegeven, om er dan snel een loofdoek voor te slaan. Een kleine bal, een zwarte volle maan, lijkt al wat in de verte is gebleven. De bomen zijn steeds ijler weggedreven. Van dichterbij zie ik een pony staan. Daar ging ik met…

De Schelde bij hoogwater

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
Hoogwater. Vruchtwater De Schelde ontplooit zich Zijn naakte spiegel bedekt nu De matte en laffe rand Bloemen reiken de hand: Een erehaag, gadegeslagen Neergepend in vogelperspectief De tijd aan de dijk gezet Vergrijst in spaakwielen…