2435 resultaten.
een weg terug
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 een weg terug
ik wil van de snel weg af
ik wil uit de rit
geen draaiende assen
om me heen op
uitgeteerde grond
gras vergeten vlakte
water kan niet weg
aqua plant de plassen
spetters uit de sporen
spatten heel hoog op
ruiten van de naastrijder
wissen geeft geen zicht
ik wil van de snelweg af
lopen in het vrolijk veld
een uitgesleten…
boomkunde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 in het stramme van bomen
schuilt een onverschrokken
dichtheid van het bos, met
adem die we alleen kennen
van geoliede wolken, vanaf
hun strooisellaag roepen zij
mij rechtstandig aan, rijzen
tot ver boven ooghoogte
neem mij bij de hand dan
vergroeien wij tot hout
tot diepgaand blauw en
vergeten we samen de weg
balorig als in onze…
Bogen......
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 Ik tel de bogen
tel er vijf
het moeten er
negen zijn...
die de Maas
overspannen
in -licht gebogen- lijn
de rivier de baas
Ik ben aldoor
opgetogen
over deze brug
die verbindt....
het warmbloedig rood
van Brabant
met het zomers groen
van Gelderland.…
Am Südheide
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
739 een schot
voor de boeg
dan bulderen
de kanonnen over
de heide
doffe ploffen
symboliseren veiligheid
oefening baart kunst
zegt men dikwijls...
laat de Russen
maar komen…
Witte fietsen.....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Ze staan er
in rij na rij
zo voor het grijpen
Geen groots idee
vermetel plan
hoeft nog te rijpen
Je mag er spontaan
gaan rijden
over de uitgerolde paden
van 't Natuurpark
waarin de ark
van Noë lijkt leeg gelopen
Sfeer en weer
hoeven ze er
niet te verkopen:
in park 'De Hoge Veluwe'…
analoog aan land
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 bocht in de rivier,
slangenlijf, met ruwijzeren handen weerlegd
geledigd lichaam,
avondmaal, perkament uit water gedregd
heuvelland,
golfstroom, reikend naar kalkhoudend smaragd
ode aan de stad,
honing, avondgloed, aan een hemel gebracht
luchtbelijdenis,
verzaking, rede, kalme tred met vaste voet
aanlandige droom,
kortdurig, met…
Kronkelpaden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.509 Boerderijen in de plooien van het landschap
weggezakt. Silo's. Het notarishuis.
De pastorie. De oude en de nieuwe school.
En daar: geboortehuis. Zo levensecht.
Zo helemaal gebouwd voor een geborene.
Er hangt geen bord. Er staat geen borstbeeld voor.
Toch: er werd met ongekende kracht geworpen.…
Gekrompen laagland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 Dromend neem ik afstand en stijg op.
Een naamloze waarnemer ben ik.
Een getuige zonder naam.
Wat groot leek wordt weer klein.
Details kan ik niet meer zien.
Fakkels zie ik laaien en weer doven,
alsof het sterfelijke schepsels zijn.
Rivieren zie ik door oneindig laagland gaan.
Gedachten zie ik reddeloos verdampen
en uit wolken weer ontstaan…
Dijken...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Land van water
rijk aan dijken
waarvoor rivier en stroom
zelden zullen wijken
De hand-en mankracht
nu duw-en trekkracht
van bulldozer en tientonner
'n zandbult zover....
het oog wil reiken
met vereende krachten
werken we door
strijden tegen hoog water.…
ongekend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 de vuurtoren
seiner van stavast
stuurt in nachtelijke
uren haar lichtende
codetaal over
ondoorgrondelijk water
dat golven als rollende
stenen naar de voet van
de duinen stuwt
in dit zeelandschap waar
lichttoren en duinenrij
van geen wijken weten
stroomt ondergronds
een ongekend verlangen…
duinwandeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 we liepen ons tegemoet
passeerden elkaar
deelden een moment, een groet
een kort gebaar
we overschreden 'n ogenblik
om afstanden te gaan
getallen, geheugen,
een gezicht
'n naald in een ruigte,
een bliep in de ruimte van bestaan
eenmalig,
zonder tegenbericht…
Een gewone dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 Kleine witte wolkjes,
gelijk schaapjes vanmorgen
aan de blauwe lucht,
‘t zonnetje erbij,
nee echt geen klucht!
‘t Was heerlijk, misschien wat fris
maar een beetje kou,
daarmee is niks mis!
Als ik dan een voetganger passeer
in mijn open cabrio
roept die heel kwaad:
of ‘t allemaal wel gaat!
Ik kijk naar boven, roep terug:
dank u wel,…
uitzicht op de Ooy
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
508 De ochtendnevels verdampen
terwijl ik er naar kijk;
hoe vaak fietsten wij daar
op die kronkeldijk?
De zon verlicht de polder,
het water en het grasland;
ik herinner mij een vrijpartij
op een zomers waalstrand
waarbij wij samen kwamen
in een lijfelijk liefdeslied,
achter de kromme wilgen
en het wuivend riet.
Ik zie onze picknickplekjes…
Luna
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.907 Vredige nacht,
stil gezongen lied
in zwarte leegte,
kleurloze pracht,
script vol verdriet
met nietszijnde geschreven.
Oh licht van luwe leegte,
zing uw zang tot aan de ziel.
Ontvlucht het oneindig zwart,
tot aan het rood van het hart.
Bleke tragedie, bloeiend in de lucht,
bemin al wat u omvat.
Oh instrument vol gouden klanken,
speel…
Utrecht zien, dan sterven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Koningslaan, het park in,
een knik naar bronzen majesteit,
oversteken, Reigerstraat.
Tering tyfus, wat vliegt de tijd.
Slenteren over Maliebaan,
rechtsaf Lepelenburg op,
kruipen over Nieuwegracht,
het leven blijft een grote fop.
Tijdloos zoenen in Groenestraat,
voelen op kerkhof van Nicolaas,
doorzakken op Ledig Erf,
blijf ik nog net…
Een Utrechts sprookje
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
609 Er was eens een jongen die liep langs de gracht
het water bepaalde zijn stappen.
Hij gaf er niet om waar de stroming hem bracht.
Hij was acht, maar hij kon al wel snappen
dat je nooit komt waar je verwacht.
Op de achtergrond klonken de klappen
van klokken ver boven zijn macht in de Dom.
Rom bom, rom bom.
In de stad werd het jochie een vent…
Aan de Dom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
600 Utrecht, stenen kraamwieg van herinnering,
vergeeld dagboek bezaaid met zand,
bed van klei met vergane minnaressen
en uw grachten vol stromend stof.
Uw stegen met onafgemaakte vrijpartijen
en riolen overlopend van BH's,
necropolis van verteerde vrienden met
nagalmende dranklokalen.
Uw stadswerven vol onverzonden brieven,
half afgeschreven…
Moet je doen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
562 'Moet-je-doen'
Door tunnels van groen
lopen
door manshoog gras
door zomers geel koren
Onder....
de Eiffeltoren
de Utrechtse Dom
mag ook in elk seizoen
Blijf wel
naar voren
kijken.....
niet opzij
Blijf ook
adem halen
diep ademhalen
bij elke pas of stap
Door tunnels van groen
lopen......
moet-je-doen.…
1800
gedicht
3.0 met 4 stemmen
2.951 De honderd steden met poorten 's nachts op slot.
In de grachten, tollend van vuil, roeit de bacil
van cholera asiatica aan. Venen tussen de steden
dof overstromend. Droge gronden hoeden jager en
herder. Aan de oostgrens rondom de dorpen weiden;
akkers met meekrap, vlas, hop, hennep. Laagveen
daalde in 't water af. Soms, in de mistflarden,…
Oeverloos
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
497 Samen met de bladeren
op Allerheiligen
uit de lucht
gevallen,
kuier ik langs de Leie.
De koeien verdrinken in de nevel
en loeien hun eenzaamheid uit.
De trein rijt in een flits
mijn gedachten aan stukken:
oeverloos…
Bandenspanning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 In Wedderveer
een melding: controleer
uw bandenspanning
wat is dat nou weer?
Uitgestapt, gekeken
banden zijn goed
wat ik ermee moet?
boordcomputer doet
Raar, of zou het zijn
de fee uit de Hoorndermeeden
ze zag dat ik
te hard heb gereden
Ze tovert, doet er
iets met de boordcomputer
fee is alweer weggevlucht
ik geef de banden extra…
Waddenzee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 Water, dat zand grijpt,
en weer los moet laten.
Wind, die wolken drijft,
tot voorbij de horizon.
Wad, dat eeuwig verandert,
en toch hetzelfde blijft.
Wadden leven zoals mensen leven.
Wadden veranderen,
tussen eb en vloed.
Mensen balanceren,
angstig of moedig,
tussen kwaad en goed.…
De wilg geeft letters
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Op pad maak ik een gruttoimpressie
van het landschap, ga langs de dijk
die verderop iets begint te klimmen,
er huppelen hazen over de akkers.
Hoe mooi oogt ook nu dit gebied
het het hoger klimmende licht,
klinkt in de verte ook het tuffen
van brommers en schepen op pad.
Fuikstokken toornen links boven
het spiegelgladde water uit.…
Penang
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 Exotische flora
in zachte pasteltint
strand in diepgroene kapen omzomend
dichtbij, landinwaarts,
de toppen van Kedah,
rijzend uit bosrijke mantels
als tempels van Boeddha
op stijgende trappen,
pagoden op Britse enclave
met in de verte
de wazige kustlijn
van Atjeh, als fata morgana.
Dat bacpackersstrand
aan de Straat…
Mei-vallei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 Dit landschap moeten we respecteren.
M'n liefje zindert met me mee.
Een bij landt op haar ranke neusje.
Nog even en er staan tien reebokken
te staren naar ons paradijsje!
Wat parelt het water weer prachtig...
Mijn eega bedelt om een kusje.
Ik zink zowat in het klavergroen.
Boven klaroent de blauwe klaarte.…
In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Terwijl ik tussen 't groen vogels zie kijken
ik niet laat merken dat ik ze hoor
al tonen ze zich als een volledig koor
alsof zij onsterfelijk willen lijken
vraag ik mij in gedachten af wie zij bereiken.
Of ik in mijmeringen deze ochtend iets verloor
en belopen ook zij in leven meer dan een spoor,
zijn ook zij niet tijdelijk hier dat wat eens…
Straatlichten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
447 Straatlichten en hun weerspiegelingen
versmelten en verdwijnen
in 1 punt in de verte:
het punt van gekende terugkeer.
Door dat punt,
voorbij dat punt
wil ik heen.
Lichtbakens op de warrelende weg
tijdens de verre zoektocht
naar het dichte ik.…
treinrit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Ik rijd door de brede vleugelslag
van de akkers die versnellen
als licht geveerde velden
in de lijn met de trein
de voren op het land zijn lange
slagpennen rulle veren het zand
bomen verglijden als hoog geplante
twijgen om licht aan te rijgen
mijn hoofd rust op een kussen van glas
ik ben me van geen kwaad bewust
zowel achter als voor…
Rooilaan langs de Maas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
721 Eerst dient de horizon zich weidser aan,
zo zonder bomen die het uitzicht zeven.
Dit werd pas 's winters even vrij gegeven,
om er dan snel een loofdoek voor te slaan.
Een kleine bal, een zwarte volle maan,
lijkt al wat in de verte is gebleven.
De bomen zijn steeds ijler weggedreven.
Van dichterbij zie ik een pony staan.
Daar ging ik met…
De Schelde bij hoogwater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Hoogwater. Vruchtwater
De Schelde ontplooit zich
Zijn naakte spiegel bedekt nu
De matte en laffe rand
Bloemen reiken de hand:
Een erehaag, gadegeslagen
Neergepend in vogelperspectief
De tijd aan de dijk gezet
Vergrijst in spaakwielen…