3457 resultaten.
De vlucht
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.909 Gij weet hem wel te vinden
In arbeids schuur,
Waar hij zich als een linde-
Blad drukt aan de muur.
En mocht hij zich verschuilen
In liefde en plicht,
Een kever in rozentuilen
Tussen schaduw en licht,
Gij schudt hem uit de bloemen
Met tedere spot,
Tot hij U zal noemen:
Mijn Heer en mijn God!…
Pearl
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
718 zichzelf
en wiegt haar lijf in lege uren
drijvend op golven van verstand
tussen gestoorde binnenmuren
soms grijpt ze radeloos naar penselen
gedwongen door de schimmen die haar kwellen
schildert zij de helse pijnen in grove lijnen
mondloos, dan hebben zij even niets te vertellen
haar signatuur tekent ze kolossaal
met enorme halen over de muur…
Handwerkman 2
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 Zo onbehept draag ik mij op,
en werkt de handwerkman zich hoger
meet verfijnd de breekbaarheid
van harten, weeft dunnere muren en
spant opnieuw snaren.
Kan hartslag zien hurken in
verwaaiende jurken.…
achter ramen en wind
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
722 het podium
werd mijn redding
het wachtte
zoals de zee op leven of dood
op een eiland
dat geen weet heeft van wind
of muren waaruit stemmen schuurden
steeds dieper in
mijn hoofd, in het waterglas waarin
ik meeuwen wilde zijn
luider dan
novemberstilte
zonder achtergronden
van angst en dun geklede woorden
die het sterven…
Naak ik iedere morgen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
868 ze braken in
hoorde de sloten kraken
van mijn afgeschermde dagen
in het leven hier
had de muren
zelf gesteend
gehouwen uit gevoel dat
daglicht niet kon dragen
want spoken uit de nacht
wisten het stollen
van de specie jarenlang
nog te vertragen
ik fundeerde
met mijn twijfels en
een veel te grote mond die
constructie bleek ook…
Grauwe wereld
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.362 grauw betonnen muren
nauwelijks waarneembaar
ergens schemerlicht
tranende ogen turen.
De wereld zo klein geworden
te klein voor het gezicht
ik wil de sluier doorbreken
en kijken naar nieuw licht.…
voor jou
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.051 het geloof
onvoorwaardelijk
in mensen,
eerlijkheid
de weigering
muren te bouwen
jezelf ontrouw te zijn
doet vaak pijn
huil
maar verander niet
wees trots
naïef is alleen jouw schaamte
mijn verwijtende verklaring
dat van hen
niet anders te verwachten valt
maakt me bang
ook ik ben zo
dus kom bij me
sla je armen om me heen…
drup
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
740 voel me vallen vanaf die wolk
vallen als een druppel
die in één keer
zich op de grond begaf
vloeibaar vloeit hij door
door muren uren van tijd
altijd nergens op voorbereid
drup drup drup
op weg naar de tunnels en dalen
ja ja
ook regendruppels vedwalen
om weer te verdampen in het niets
alles opnieuw
o regen
er is nog niets
opgebiecht…
Thermosflessen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
842 Een hijskraan
hijst
stalen buizen
naar vijfhoog
De metselaar
dwingt
losse stenen
tot een muur
Een bulldozer
ronkt
monotoon en
laat een dode
zwerfhond in
zand bijten
De uitvoerder
roept:
'Ja, koffietijd!…
Verloren lucht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
840 en weer klad ik
hoop tegen de muur
als ontelbare, grijze wolken
rond gefluisterd
in blinde stormen
en al wat ik ben
blijft bestaan
in immer onbestemde regen
wanneer dag na dag
de stenen verpulveren
tot stuifzand in de wind
een stem in dag
tot nacht gezwart
breekt de laatste gebeden
als ver weg het kind schreit
door de schaduwen…
Schoenen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
506 Ineens merkte hij dat zijn gehoor
doordrong door de dikste muur,
werd het verheven tot tweede natuur.
Plotseling stond hij op een berg,
werd daarvoor rijkelijk beloond;
door de critici weer weggehoond.
Ineens werd hij wakker naast zijn bed;
zijn schoenen zag hij keurig staan,
hij pakte ze en trok ze aan.…
Ad fundum
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
581 buiten de vier muren
verkwijnt in ’t morgenlicht de donkere nacht
tijdloze woorden die spreken en vermenigvuldigen zich
naar de moedertaal getolkt
Ad fundum
zingt je hart als Pachelbel's muziek
op eigen vleugels van de geest
van zee tot zee
reinigt wat er zweeft voor het wijde zicht
boven de grond van "Friesland"…
nationale gedachtendag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
548 de sfeer die edelmoedig
ritmisch, misschien ook apathisch
over de muren strijkt welke
als verloren in mijn stadsdeel huist
dacht in het dichten van verzen
en het smijten met volle glazen
poëzie dat de sneeuw zich baadt
in een lente die nooit zal komen
ergens staat een grote winnaar op
het vers ornamenteert zoals
de zoekenden blijven…
Poffen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
679 ja Meneer
volgende keer
dank U
Meneer
iedereen
wist het
dat kon je
zien
nog mazzel
het was
in een andere
buurt
er is niet
veel lucht
boven een
smalle steeg
dicht langs
oude huizen
scheve muren
over stoepies
Pap?
ja jongen
ach laat maar.…
Punt
gedicht
2.5 met 49 stemmen
20.086 De muren komen op mij toe;
de zolder en de vloer:
plat parallelopipedum,
vertrapt lucifersdoosje en
de put van Edgar Allan Poe.
Gij nam dimensie met u mee
uit mijn bestaan. Ik ben alleen
het onveranderlijke punt,
waarop gij u verlaten kunt.
------------------------
uit: Energie (1946)…
Queesteskind II
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
763 Een boek,
een blad,
Een gezicht dat lacht
In een ander land
Een hand die slaat
Een schreeuw
De traan die valt
op de troon van je nageslacht
Een linde, een vallend blad
en bloesem om je mond
Je voeten vriezen vast
aan de grond
in een harde stad
De muur van beton
krakeleert en breekt
Je ziet ze zo verschijnen:
Het boek,…
de eindeloze blik
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.080 tussen de heuvels nabij
het land zo vlak als een gulden
een middenweg die wij samen delen
tussen muren van steen
en paden van asfalt
is het brein inmiddels in beton gegoten
omdat het ze niet lukt
deze observeerders te slopen
langs tuinen van goud
door velden van zout
gegoten in spijt
vergeven is tijd
laat alles nog eens los
wij vloeien…
Museum
gedicht
3.0 met 15 stemmen
8.943 Iets van grote zeggingskracht
was op de muur geklonken. Een metalen
stem, verfrommeld van ontroering,
legde uit.
De gouden kamer uit vervlogen tijden
lag één verdieping hoger. Banen glanzend
in het stof getrokken wezen
eerder nagebootste ontucht aan.…
Hartendiefjes
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.566 trouw kijkend over, zelfs, de hoogste muur.
Zoete woordjes, zo lief en oprecht.
"Hartendiefjes"...zegt zij liefjes...
"hier is mijn hart"..
waarop..zij het dankbaar..in hun handen legt.…
Toen, het dal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 Toen het dal
Ik verloor mijn weg
en hervond hem
tussen de wateren
en bossen
tussen de velen paden
strek ik me uit
en kijk omlaag
over het dal
Het uitzicht
ligt smetteloos voor me
onwetend wat er verder
voor me ligt
ben ik nu
zoals ik geloof
dat ik nou eenmaal ben
Toen het dal
De muren
waarin ik vastgeketend zat
liggen ergens…
Hermitage
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Huis van de versteende bewoner
en muren van vlees en bloed.…
irritant geluid
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
611 Het zoemen van een mug
gauw onder de dekens en wel vlug
het is een irritant geluid
maar je wilt je bed niet uit
dan maar een lichtje laten schijnen
in de hoop dat de mug zal verdwijnen
ik denk dat ik lang kan wachten
hij bundelt al zijn krachten
en zoemt lekker voort
beest je maakt mij gestoord
dan maar uit bed
raak, de mug zit op de muur…
Vervlakking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 Nergens klinkt geluid zo iel
als waar geen bomen
bergen of muren zijn
in eindeloze ruimte van een ziel
waaraan elke hoop is ontnomen
enkel ontluisterd in pijn.
Nergens klinkt geluid zo iel
als over verre vlakte
waar geen weerstand
of strijd overwinning ten offer viel
het leven tot de horizon vervlakte
elke roep om hulp verzand.…
aanzoek
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
885 laat het regenen
laat het plenzen
verzuip me
windkracht twaalf
stormt door mijn tuin
laat het donderen
laat het bliksemen
elektrocuteer me
leef me
striemende pijpenstelen
zielschurende wind
leef me
ik trouw je
leef met mij
doorbloed dit hart
breek beide ogen open
sla de muur uit mijn oorschelpen
licht het schedeldak
gooi weg…
foto van een lege plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
981 foto van een lege plek in de directiekamer
daar waar wij samen zaten
hangt nog een vleugje van wat was
met soms de stoelen naast elkaar
gebogen over taal en wat ideeën
en wat er verder was
maar ook gegrepen door de dag
met aan de muur
wat nu niet zichtbaar is
maar ook geschreven was
in de taal van je vader
van wat wij samen…
Stijl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Hoewel de duivel zijn dagen
afsluit, hevig vuur
De wind, aangewakkerd, de loef
van liefde afsnijdt
Boort de machine
voort, als verblijd
mensen geen gat zien
in die muur zonder licht
Die oneindige, behalve
de spurt van liefde
Zeer gehaast, versneld bedreven
die glijdende schaal
van het apparaat
gewoon kinky
gezien haar stoer zijn
werkelijk…
orgeltrappen op zondag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
546 niet uit verveling maar een onheus
verlangen om de muziek te splijten
die me heeft verwond, de hoogte
van het celibaat ketst tegen trage muren
zonder vrees, want hij die vreest
is niet almachtig
zwart wit, de ivoren toetsen met bloed ingelegd
hadden de eerste dood met stokken
en pijlen diep gekwetst, geen soldij maar
gratis navelstaren achter…
Een vlaag herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 de zomerklanken
zijn verstomd
soms geurt
een open deur
een vlaag herinnering
aan hoe het leven ging
een lach die
alles overstijgt
nooit wijkt voor
wolken en wat regen
de hele lange dag
een zegen blijft
de losheid
van het buiten
schemeringen
zonder muren
die in schoonheid
vele uren duren
nu pakt
sneeuw en kou
de mensen…
Mijn bestaan
gedicht
3.0 met 5 stemmen
8.250 Angstig tast ik de muren af,
het bed, mijn nek
en zoek mijn gezicht,
maar ik kan het niet vinden.
Trillend sta ik op.
Ik doe het licht aan,
trek mijn onrust aan
en loop alleen
op de sneeuw die mijn hart bedekt.
Alles buiten
is nog steeds zoals het ooit gestapeld is.…
de taal
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.588 De taal behoort aan de vogels
ik ben te mens om te vliegen
ik sta als een huis op de wereld
gebouwd en dik uit aarde
ik ben ongeveer degene
die schuilgaat binnen de muren
en uitvloeit achter de ramen
van de blauwe achterkamer
het geurt er naar mest en naar liefde
er staat een plant in een kooi
de taal behoort aan de vogels
de mens schuilt…