2616 resultaten.
Anders niet
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.429 Weg woei de wind in het zand de sporen,
ritselend vielen de regens neer
maar ach ! een enkele klank, verloren
in ruisende blaren,
wie kent hem weer?…
Ongeschonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
463 op de snede
van het ongeschreven boek
waar bladzijden wit
en ongelezen zijn
rode wijn zijn best gedaan
slipte spontaan in foute hoek
sporen van proberen aan te gaan
onevenwichtig uit cadans
poëtisch ritmische beweging
krijgt amper kans
spatten op de schoon gesneden rand
brengen alles uit balans
zuiver wit niet onbevlekt gebleven
want…
Frank en vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 zijde
In stralende zon
Ter viering van
De eerste prijs
Van de Poëziewedstrijd
Van de provincie Groningen
Die ik gisteravond won
Inspiratie: Eerste prijs Provincie Groningen categorie
Poezie 18 jaar en ouder, uitgereikt door
burgemeester Kor Dijkstra, Groninger Archieven,
voor het gedicht Sporen…
Levensreis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Het onbekende land ligt voor mijn voeten
Mijn reis leidt verder voorbij de horizon
Alles wat ik op mijn pad mag ontmoeten
Vertolkt het avontuur waar ik aan begon
Het spoor naar voor mij bekende wegen
Draag ik steeds al op mijn weg terug
Het is mij nu als waar voedsel tot zegen
Vormt voor mij als het ware een goede brug
Dat gene wat in mij…
Voltooid maar niet gevonden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
786 Een schaduw van stof en nietigheid
in gedachten
zonder een verlossende ontmoeting
of een gebaar dat de trieste sporen uitwist
van het wachten
dat ze niet meer vroeg
of wilde dragen
met haar lichaam dat alleen nog sprak
in een taal van een onzichtbare koude pijn
en een stille wanhoop van
omkerende momenten
en een wakend…
Bomen in skelet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
531 het leven stilt
waar bomen in skelet
nog rillen onder de noordooster
vlokt zacht de eerste sneeuw
zij dartelt
in het luchtig vallen
op de koude schrale wind
bewonderd door een spelend kind
haar lach brengt
weer de vrolijkheid
in een witte wereld terug
waar stilte van de schepping heerst
in het wissen van de sporen
zal de winter…
Gelegen aan de keukentafel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 de keukentafel zet het spoor uit
ik luister naar de aangezetenen
het schuifelen van voeten
contracteert deze bedoening
in een mysterieus orakel
hun handen spreken met vork en luifel
terwijl hun ogen zwijgen over
de lekkernijen die zijn gebiologeerd
in het groen van een waarlijk bestaan
wie kent wie aan deze tafel, al
is het wit van uniform…
Alziend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 vertrokken
ergens waaien als duistere banieren
ruwe manen in de poolwind
vlokkerig buitelt de nacht over de vlakte
alles valt stil in onontgonnen werelden
dan raken de muren behaard
traag bewegen ze zonder te scheuren
naar de geheimen van het ondermaanse
als de morgen wordt opgedregd
zijn de drenkelingen met het donker begraven
de sporen…
De vijver bewaart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
535 De vijver sluit zich af
in een week een laag van
twintig centimeter ijs
Het water wiegt stil
het ingeslapen leven
dekt zorgzaam wat kikkers toe
diep in de modder weggekropen
Tussen jouw borsten en billen
ontdek ik sporen van nieuw leven
geknakt, geplet door luchtigheid
scheppen dat is ernstig leven
vlees en wil in evenwicht
even zwak,…
Aangelijnd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 Als een vlieger laat ik het eiland op
ik draaf de grote leegte binnen
een zilveren draad verbindt mij
met opstijgend strand
de dorpen zijn in zee gegleden
het vee is door de horizon verzwolgen
alleen galopperende paardenhoeven
achtervolgen mij
het wad toont de sporen van dode golven
de wind baart stuifzand en fluisterzang
slechts één…
dromen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
757 ook dromen
die vleugels in zich dragen
laten sporen na
ze ravotten als kinderen
in ongeremd lawaai
hinkelen roze op wimpers
en rennen roekeloos door huizen
ze worden stil
als nerven in een boom en bovenop
baden ze zich in regen
en eenmaal vastgeworteld
draaien ze het hoofd naar alle richtingen
laten vogels uit ogen los
wie zal…
De golfslag sterft
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 elkaar raken =
en de golfslag rond mijn voeten sterft
dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta
de grond die mij eerst stevig droeg
lijkt verdronken te verspoelen en
aan draagkracht te verliezen
onder mijn aarzelende stap
maar dan zie ik de lijnen
voor me…leidend naar de einder
verder dan mijn zichtbereik
wadend volg ik het sterke spoor…
Avond mijmeringen.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.112 avond valt, de hemel kleurt
sporen van wit in 't blauw
oranje en rood gekleurde wolken
een Engelse roos in mijn tuin geurt
genieten vanavond in de warme avondlucht
damp stijgt op vanuit de aarde
in de verte klink het geluid van een tractor
kraaien vliegen over in snelle vlucht
nog even dan is het met de zomer gedaan
zullen vogels zich…
Een magisch perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Een stalen spiraal
Bewoog als een wonder
Omhoog
Zijn ogen glinsteren
Van plezier
Ik verklaar wat ik waarneem
Maar zie direct
De magie vernietigd
Moe, met ogen bijna dicht
De bocht om gereden
In diepe sneeuw
Zonder problemen
Wie anders dan het Licht
Kon zulke hulp hebben gegeven
Mijn heldere tekst
Maakt diepe sporen
Van verdriet…
Natuur, zo zacht
poëzie
5.0 met 2 stemmen
965 Natuur, zo zacht, zo wars van schijn,
laat in uw spoor mijn voetstap zijn,
gelei mij door 't oneffen land
gelijk een kind aan 's moeders hand.
Als ik vermoeid van struiklen keer,
dan zink ik aan uw boezen weer;
dan lest aan uwe moederborst
uw hemelnekter mijne dorst.
Hoe rust ik dan in uwe arm!
gij dekt mij in de koude warm.
O!…
Vergeef mij Heer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Heer, U kent mij door en door
U kent van verre mijn gedachten
Wil geduld met mij betrachten
En houd mij op het rechte spoor.
Heer, ik weet dat U van mij houdt
Vergeef mij dat ik dat soms vergeet
En weinig aandacht aan U besteedt
Terwijl U mij steeds aanschouwt.…
Halmen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Halmen
zijn wij
waaien mee
met elke bries, wind
M'n kind,
we zijn halmen
op de scheiding
van water en land
Waar onze voeten
sporen achterlaten
soms alleen
van het (te)lang staan
Stilstaan
aan de oever
aan de waterkant
zonder te bewegen
Niet te weten
wat te doen
de daadkracht
uit ons lijf gestroomd
We hebben
ons leven…
Bloemenregen boven Brussel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 op de steile weg omhoog
is alles te vinden wat
vastgelegd moet worden:
bloemen tussen grijze
rotsen van graniet
hoge kliffen diepe kloven
in de sporen van de tijd jouw
berichten van liefde en rouw
uit Brussel verlaten stad waar
alles te vinden is wat jij
zwijgend schrijft waar je alles
ziet in de breking van het licht op
de steile…
ijzeren lijnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 gras groen gewas
staalblauwe lucht
ijzeren lijnen
kreunende kracht
dreigende wielen
stuurloos hart
onbemand figuur
furieuze fantasie
landbouw leeft
vader is dood
driftige doener
vloekte vaak
op z’n Farmall-M
twee wagens
vol met bieten
in kleverige klei
leerde hij mij
te vechten
in het spoor
door te gaan
steigerend toegeven…
Witruimte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
554 Laat mij ook toe tot jouw stilten,
lief,
laat mij daar
scheppend in de sneeuw
jouw diepere sporen ontdekken,
onttrekken aan bevroren grond.
Jouw nachten wil ik warmen
tussen verstarde regels door.…
achterwaarts begrepen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 met paard en wagen
doet hij zijn ronde
het is de laatste keer
de vuilnisman heeft
een vrachtwagen gekocht
een stukje zandweg
wordt verhard
achtergebleven sporen
vinden hun graf
er komt asfalt misschien
iemand krabt oude
verflagen van de muren
als plots een zware
beklemming over de
warme middag valt
zwartgrijze rookslierten…
Kleurden halveringstijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
445 jouw passen
waren zo licht
dat zelfs in sneeuw
geen enkel spoor
zichtbaar bleef steken
ongerept bloeide
je glimlach zon
op smetteloos wit dat
schoonheid weerkaatste
uit zover het kon
fonkelende kristallen
kleurden halveringstijd
door intense straling
in kraakhelder blauw
smolt warmte uit kou
toen de laatste
sneeuw verdwenen…
Ingesponnen wereld?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
468 Vandaag hoeven ze mij niet
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de wasem
van beeltenissen van weleer,
een goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof en
herinneringen en enig
spoor waarin schaduwen
gedwee verdween op hun
de tocht door open vensters
van de wereld, ging teloor
in de donkerste nacht, ontsnapt
op lemen…
Lichte vaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
383 In 't geruizeloze gonzen
Van 't doorzonde hemellicht
Lost een vlokje op in 't zweven
Van de wolken, uit het zicht
Lichte vaart in 't eindeloze
Tijdloos op het eerst gezicht
Van de kudde losgezongen
In z'n eigen spoor op drift
Solist met ingehouden stem
De ongehoorde, die ik ken
Van mijn zuivere geweten
Alsof mijn geest het…
K versus k. 2
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 moment
kan ik geen warmer woord bedenken
dan zijn naam
ik struikel
over verwondering
opnieuw
de authenticiteit van zijn hart
en handen trekt me
overeind
wrijft over mijn kale kop
wanneer hij de blauwe plekken
- van angst en 't lage zelfbeeld-
uit mijn hoofd trekt, voorzichtig
verhalend over het licht
in de spiegel, het spoor…
Zwaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 loopt die recht
aan het einde
naar men zegt
werd in 1827
een sloot gegraven
en ze zagen terstond
al die mensenbotten
in de grond
het kerkhof van Zwaag
onder de kleilaag
vanaf eiland Munnikeveen
is het niet ver daarheen
een paar kilometer
naar het noorden
ligt Zwaag dat verdween
de Dollard smoorde
het dorp in het slib
wiste alle sporen…
Alleen pluizen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
424 zon groende
het bos van
kruin tot
het mos in
een samen
ontwaken
jij zette
voorzichtig de
bezem opzij
knapte wat
takjes om meer
snelheid te maken
jouw blote
voetengaan
liet geen
sporen na in
het zachtste
tapijt ooit
alleen pluizen die
wilden verhuizen
haakten aan
omdat heksen
alleen voor
vruchtbaar gaan
jij hebt mij…
Vlekken verdriet
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
931 ik schrijf
zelden tranen
want zij
vlekken verdriet
dat te langzaam
droogt en dus
iedereen ziet
stukjes emotie
die loslaten
tussen wimpers
weg glijden om
langs de wang
te sporen waar zij
opgevangen worden
waar wij normaal
gevoelens verbinden
zit er een blokkade
diep van binnen
die er niet hoort
en het hele proces
dramatisch…
Heer N'kudu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
459 Bonjour monsieur N'Kudu,
Wees welkom alhier
Op Hoog Catharijne spoor zes perron vier
Wat u kwakt op het net doet er allerminst toe
Join the klup van geklets,
voeg uw netgedicht toe
Maar weenklaag niet aldoor
van steen noch van been
Het wordt al gedaan door
Zowie en Zeebee
Tante Sjans, Leedie Liefde en
Dé Colleté
Dat is afzien,…
Kostgangers
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Volle treinen in de nacht
staan stil tussen fijnstraal
De grasdijk schommelt wat
Het water zucht
golfjes over het spoor
Ganzen soppen rond
Vaarwel Atlantis
Vaarwel watertuinen
Dankjewel, het ga je goed
We vliegen uit
de aarde ligt open
Waarheen, waarheen?…