1787 resultaten.
Zwarte lelie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.415 Schimmen verdwijnen in het schemeruur van
de dood, ze staren ons aan, veel eerder en
verder dan we begrijpen, als het boek
wordt gesloten over de klopjacht naar het
ware bestaan, ontsproten in onze geest, te
berusten in haar reis dicht bij mij vandaan.…
PS: Het wonder
gedicht
4.0 met 5 stemmen
4.156 kleinste kurketrekkert
een rankje omhoog, bloesemt een groen hoedje
ernaast, piepklein de druif, wordt dat een toetje
of zelfs wijn, trosjes overal rondom, merk
wit, onbekend, blad wijduit, een groots vlechtwerk
naar de zon, bol bladerdak dat zo zoetjes,
vol kietelende tentakeltjes, moet je
zien, wat een wingerd, weelderig, verlekkerd
staren…
Opgesloten wens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Van het ene op het andere moment
staren vier muren hem vernietigend aan
de wegen die hij laatst heeft verkend
bleken niet de goede kant op te gaan
een gevoel van spijt?…
Roze muren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.053 eindeloze politieke verhalen tijdens
het diner…ieder heeft een mening
zwijgend staar ik naar roze muren
zie hoe de kelner schotel na schotel
brengt… ik ?…
is wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 het oog
ik leef in een wereld van taal waarin de ene zin de volgende breekt
het beeld wordt gevormd door de loze elementen tatata en tititi
de context is wit, is achtergrond, is mijn blik, ben ik zelf
waar ik een document open word ik van belang voor het bestaan
ik bewoon een wereld van gewoontes waarin relaties verworden
de omgeving heeft staar…
4 mei 2015 8 uur in de avond!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
498 in Apeldoorn
wel 2 minuten stilstaan
om de gevallen oorlogsdoden
uit de 20ste en huidige 21ste eeuw
Aan het treintafeltje met koffie en koek
werk ik aan de wereldpremiere
van de muzikale vertolking BOMBARDE
over het Bombardement op Rotterdam
zie www.nederlands.nl
Om klokslag acht uur
laat ik mijn pen vallen
in de stilstaande trein
staar…
Toewijding. aan ***
poëzie
4.0 met 1 stemmen
923 . -
Wist zo mijn luit, in 't lied U opgedragen,
De Erinn'ring aan 't verleden op te dagen,
Van 't schoon Verleden, dat ik nooit vergat,
Licht zoudt ge, als vroeger in Minerve's stad,
Met blanke hand een traan uit de ogen vagen,
Om met een lach te staren op dit blad.…
Hartzeer
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.011 In de donkere kamers
staar ik naar de wanden,
die vol met wonden zijn.
Soms staat het op instorten,
rommelen de fundamenten,
kraken de zolderbalken.
Mijn hart heeft vele stormen
doorstaan en het verdraagt
zelfs marteling en onrecht.
Er gingen diverse gifpijlen
dwars door mijn rikketik
en nog pompt hij door.…
aan alles komt een eind
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.464 alleen met mezelf
mijn pc en de tv
god kijkt op me neer
terwijl ik lig te kijken
eenzaam en alleen
vanavond,niemand om te praten
te dansen of te zingen
of iets wat mij gelukkig maakt
geen programma' s meer
de tv die zet ik uit
met mijn pc in slaapstand
ga ik naar de keuken
ik rook een laatste sigaret
terwijl ik naar het vuurwerk staar…
Liefdesleven
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
685 wat kan het leven je allemaal geven
om je eigen leven te doorleven
ergens is een leven in jouw leven
lukt het niet wendt dan de steven
is het accoord, dan zeg je een woord
daarna: het samenleven gaat voort
een situatie van nemen en geven
veel geluk, soms op tijd reven
ons levensschip besturen en laten varen
samen naar de einder staren…
In memoriam matris.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
977 En 'k weet: zolang die leid-star van mijn leven,
Waar ooit mijn voet mij draagt, mij niet begeve,
Blijft gij mijn ziel tot heil, Herinnering!…
voor echte liefde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 eindelijk daar was jij dan mijn lieveling,
nu mag ik laten merken wat ik voel,
complimenteuze opmerkingen over je prachtige ring,
veranderde al een heleboel,
rustig gingen we praten over de jaren,
een rugzak hebben we allebei,
we bleven elkaar in de ogen staren,
daarmee voelden wij ons even vrij,
vrij van de wereld en de zorgen,
vrij van…
Mei-vallei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 Nog even en er staan tien reebokken
te staren naar ons paradijsje!
Wat parelt het water weer prachtig...
Mijn eega bedelt om een kusje.
Ik zink zowat in het klavergroen.
Boven klaroent de blauwe klaarte.
Zo smelten wij in een droomvallei
tussen kevers, waterkers en
al wat de blije wijsheid van mei
diep in ons doet reflecteren.…
Nog voor het slapen gaan (op naar Zwolle)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 morgen verplaats ik mij per ijzer
naar de stad aan het Zwarte Water
en een star IJsselkanaal
ik vertrek van 't Brabants platteland
vroeg in de morgen, en ben aldaar
gevuld met geduld en letters, veel later
aldus reis ik door mijn eigen verhaal
met een stop net over de Maas
vanuit daar word ik vergezeld
door een geringde vriend met sik…
Spreektaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Met mijn voeten op het pad
begin ik klanken te horen,
blijk ik te spreken vanuit
een andere herinnering,
word ik wakker met woorden
die zich vormen naar wat ik zie
nu
aan mijn voeten zucht Cù,
zijn herderskop rust op mijn onderbeen,
terwijl ik op mijn rug
staar naar de nieuwe komeet,
gelukkig was het maar een nachtmerrie.…
drijvende heuvels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
399 mijn handen als woorden in stilte gedompeld
spreken reikend naar verten in je ogen
onbereikbaar: groene heuvels
zich koesterend in wit licht
zwervend tussen de heuvels zie ik hen
rood – bloedloze geboorte breekt aan
explosief in eigen vuur verteerd en geworden;
zij, eens star geworteld, worden nu tot golven
drijvend op vlammende grondzeeën…
Zandvoorthagedis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
536 Milieudefensie tekent al bezwaar
Contra zijn habitatveroveraar
De blanke top der duinen wagenaar
Die snelheidsduivelpitstopsjacheraar
Die duinpanzand- en wolkenzamelaar
Die zuurstofarme rookontwikkelaar
Die doodsverachtings-
bochtenwringelaar
De waan der regenbandenwisselaar
En straks krijgt Jantje Lammers ook nog staar…
Eenzame man.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 In afgetrapte all-stars en steeds in korte broek,
Liep je vrij van haag en heg,
onveranderd, je eigenzinnige weg,
je wou rustig leven zonder zorgen
maar de liefde onder de roos
bleef veel te lang verborgen
Als een bang gestraft jongetje kroop je langzaam in je hoek.
Wat rest er nog mijn dierbare vriend ?…
Ze speelde piano
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
784 Ik hield mijn tranen
Samen op je kamer
Terwijl het razen
Van de wereld
Altijd verder gaat
Elke noot
Die door je kamer zweeft
Is als een traan
Die rolt over mijn wang
Ik sta op de trappers
Vlieg over de laatste helling
Ik rij mijn ziel eruit
Op mijn gezicht
Die woeste blik
Niemand verdient dit meer
Dan ik
Voor de start
Staar…
Identiteit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
754 Terwijl ik roerloos naar het toestel staar
En onbewogen blijf bij elke klik,
Voelt alles aan alsof ik wroet en wrik.
‘Kan het niet nog ‘s? Maak er nog een paar.’
Ik wacht geduldig tot hij zegt: ‘’t Is klaar!’
Hij laat me drie gezichten zien. Ik schrik.
Ben ik dat werkelijk, die ouwe sik?
Ontkennen heeft geen zin, want het is waar.…
Ode aan de ‘Eschaton-cyclus’ (pt.1)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
410 Preacher van diz darkness,
de scorpion zal connecten met de stars,
op de walls van sound
of eternity,
want love is a short en bloody game,
zelfs de soul een shadow
in onze hearts en mind
you:
issues demand verschillen,
du-huh;
wij willen die statues neer!…
Weerklank van de ademvleugels
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
198 Dat het van een dieper voelen is
dan de diepgang van geleerden
die ’s avonds naar hun navel staren,
hoor ik aan het woordenboek
dat met horten en stoten uit jouw hart
deze weidse wereld heimelijk betreedt.
Iedere zin laat mijn adem stokken.…
Samen op
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.137 “Wat zijn we samen machtig”
Gauw loopt hij het water in
Nooit meer kwam hij terug
Bruine haren langs zijn hoofd
Deinen mee met zijn ogen
Die stilletjes nu de lucht in staren
Van bruin naar blauw
Eenzaam jaagt de wind
Rusteloos zoekt hij
Besluiteloos volgt hij de wolken
En draait en draait
Eenzaam jaagt de wind
Af en toe gaat hij liggen…
Stenen vingers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
553 Want ik,
ogen staren wijd uit,
ik ben bang,
bang me te verwonden
aan het witte marmer
van het beeld
dat ik van je had gehouwen
uit de verdichtsels
van m’n verwondering.
Schuchter was ik,
jouw beeld te breken,
bloedend aan stenen vingers,
ijspegels die gaan smelten
in de zoutige midwinterzon.…
Poesjes
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.842 Ik had een doos met jonge poesjes
totaal zeven in getal
Daarmee zat ik aan het kanaal
en ook nog eens aan lagerwal
Dit was waarschijnlijk ook de reden
van mijn lage laffe daad
Want we lagen bijna in de goot
en stonden bijna al op straat
Stil zat ik aan de vaart te staren
naar een oude jutezak
En naar zeven forse stenen
ik voelde mij niet…
Hole (in) one
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.928 Vaag zichtbaar aan de hemel nog een volle maan
Sta wat voor me uit te staren, moet m´n eerste slag nog slaan
Genietend van het ochtendgloren en de warmte die al voelbaar is
Luisterend naar het klokgelui, oproepend voor de ochtendmis
Zacht piepend komt een oude man op z´n fiets voorbij
Langzaam tilt hij zijn hand op en zwaait naar mij
Ik roep…
Water
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
1.475 We staren
samen naar het reinste licht en dansen in de kalmte
van ons heimelijke vuur, het wrange aardse latend.
Broze vriend, nu kan ik amper nog dit lijdend
wachten dragen. Daarom dit lijkbleek teken:
mag ik me in u verweken? Me eeuwig maken
in uw tijd? Un baiser infini de Marie Cornélie.…
De polen van het fortuin
netgedicht
2.4 met 17 stemmen
1.822 Hopsa, tralala, faldera…
Laten we ons niet blind staren op valse maten
want halve feiten laten volle gaten
De graven verslepen hun spekvette penzen
en bedelaars horen hun magen vragen.…
Die avond laat
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
2.447 om zwijgend begrip
je hand raakt de mijne
bij elk klein verhaal
in je ogen tranen
zij spreken jouw taal
je praat
en praat
tegen mij
die avond laat
over jouw leven
over waar jullie
waren gebleven
over vervlogen tijden
van reizen en geluk
waar de woorden vallen
volg ik je lippen
soms kijk je me aan
strijk je door je haar
ik staar…
Door raam van dorpskerk
poëzie
3.9 met 21 stemmen
2.245 Naar dominee staren, handen gevouwen,
In de armenbank oude mannen en vrouwen:
Hij spreekt over 't geluk in bet're Landen.
Door 't beukenloof uit schel flikk'rende gaatjes
Strooit de eeuw'ge zon op zijn beurt gouden zaadjes
Over nu rustende, afgewerkte handen.…