2969 resultaten.
Aandacht voor de aarde...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
658 En dan de stranden wit, zeeen helder en schoon.
Seizoenen sneuvelen als het leven.
Eenvoud in al haar pracht, vogelgezang en
sterren in de nacht die betekenis geven aan
een bestaan waar langs men beter kan gaan...
Rivieren die blijven stromen naar zee en oceaan.
De duinen en stranden of een laan met aan weerszij
populieren.…
Tekens ( haibun )
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 Op het strand zie ik een jong paar een frisse duik nemen. Aanstekelijk,
maar ik hou mijn kleren aan en kijk naar de golven, naar een groter
geheel, een ander systeem.
die golven
ze slaan ook vandaag
onbekommerd om…
GEVANGENIS AAN ZEE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.049 'k Hoor in de nacht de branding op het strand,
hier in dit huis, waar wij de dagen tellen.
Het eeuwige ruist troostend tot de cellen,
zacht sussend ongeduld en onverstand.
En overdag hoor ik de meeuwen schreeuwen -
soms zwiert een vleugel langs de vensterspleet.…
Strandbeleving
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
633 Strand 2
De golven wit,
de wolken grijs waartussen blauw,
het zand een crème
'k merk ik hou zoveel van hem,
hoor zelfs zijn stem,
tussen 't gekrijs van meeuwen,
tussen het gebeuk van golven
tussen 't gekraak van schelpen.…
Van Petten naar Groet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Ik wilde er uit, ‘t strand zien!…
Echo van eb
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
477 De stilte spreidt zich vlak, zonder zucht op het strand.
De grijze leegte drukt op mijn adem, en toch
een kleurenpalet, als een Léon Spilliaert zijn hand.
De stilte spreidt zich vlak, zonder zucht op het strand.
Maar het tij keert, de nacht wordt straks verscheurd.
De volle maan zal waken, haar licht mij verwarmen.…
Makena beach
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
371 Over de uitgestrektheid van de Stille Zuidzee
Voeren noordoostelijke winden ze mee
Tuimelend op eindelose waterwoestijnen
Golven die huizenhoog deinen
Almaar opstuwende wanden
Onaflatend spuwend tegen de stranden
Maken luid brullend hun landing
Waarna ze stukbreken in de branding
Het lijken wel kokhalzende kaken
Die monsterlijke kruinen…
Optisch inferno
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 het was een
bonte carrousel
maar de wereld
ging veel te snel
kleuren flitsten
voorbij als een
braderie vol
speelse vrolijkheid
vormen versmolten
van groot naar klein
zonder te benoemen
wat zij dan wilden zijn
toch was er ook rust
in dit optisch inferno
waar een zondvloed ideeën
strand gaf aan verre zeeën
jouw lach was de
schepper…
Vakantie
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.925 De biologische klok geeft het aan
tijd voor een welverdiende rust
de koffers die gereed staan
de familie reeds gedag gekust
Mijn dromen nu realiseren
visioenen van zon, zee en strand
en gewoon heerlijk epibreren
in luilekkerland
Alle gedichten nog eenmaal bekeken
voor u beste lezer wellicht ietsje sneu
dus tot over een drietal weken…
ALS ER NOOIT GEEN WOLK ZOU WEZEN
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
957 Als de wind nooit meer zou waaien
en 't altijd windstil zou zijn
dan zal ik dat briesje missen
aan het strand dan minder fijn...
Als er nooit geen wolk zou wezen
die geen regen meer bevat
ja, dan zou ik biddend vrezen
want al het groene ligt dan plat...…
Rozige sluimer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
454 we deinen
op de warme golven
van de zomerzon
dromen
koelte en geruis van
zee en strand rondom
het volmaakt
vakantie vieren
klotst tegen pieren
haast en stress
hebben geen vat op het
genieten van ons zonnebad
de idylle is
compleet als stilte
rozige sluimer geeft
totdat een strandbal
uit het niets keihard
knalt op ons glasservies…
Beeld, recreatie, pensioen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 Beeld
Steen is ouderwetse plastic
harder en ook zwaarder
nu lopen lichtvoetig
haastig de mensen
geen indruk is bestendig
Recreatie
Fijne dag slampampen
eten op het strand
in de bossen kuieren
’s avonds futloos
humeur en afval blijven liggen
Pensioen
Vier decennia
succes of catastrofe
verplichting of plezier
hoe dan ook…
flitsrits de banaan!
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
971 let wel
het is teenkrommend
de Halve Egmond
over duin en strand
als voorlaatste
met grote haast aankomen
groots in cadans
op kilometerpunt 17
bij bananenstal
ONZE HAP TEGEN HONGERKLAP
met een in alle rust
je banaan pellende mevrouw
die lacht
zet door
blijf er voor gaan
bent er bijna
dat is pas echt krom
om niet te zeggen
bij…
Als paradijselijke gift
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 weer vlaagt
wind ontrafelde
gedachten op
een ribbelig strand
de patronen
golven tot
vloeiende lijnen in
het waterige zand
het is de afdruk
van onze unieke
menselijke breinen
in verbondenheid
het geestelijk
communiceren zijn
we kwijt valt buiten de
persoonlijke mogelijkheid
maar de database
staat in silicium gegrift
wind…
Iets van vrede...
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
724 Hoe vaak zal ons hart nog stranden?
De eb en de vloed zijn het ritme
van 't leven dat wentelt en keert,
dat zo moeilijk de lessen hier leert...
Er komt iets van vrede aangewaaid,
al weet ik dat dit niet zal duren...
Mijn hart toch, beleef deze uren
vol vreugde en dank en geniet!…
de wind 09
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
835 Dwaal niet door
op dat pad
geef gewoon gehoor
vraag alles wat je maar wil
hier is mijn schreeuw
niet die van haat
niet die van pijn
ergens was het toch ook fijn
weet je nog op dat strand
helemaal aan de andere kant
ogen als koraal
een lichaam waar de zee omheen sloeg
nooit heb ik genoeg
en jij ook niet
zoals de wind altijd waait
zoals…
het kleuren van de lucht 2
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
881 stil zal het worden
heel zachtjes stil
en onhoorbaar worden
rimpels in de tijd
geuren van seizoenen
en de voorbije uren
sterren en strepen in de lucht
in en uit
dag en nacht
jouw warme hand
je zachte stem
lorelei van leven
de schelpen op het strand
sieraden van eb en vloed
ritme van leven
het zal onhoorbaar stil worden
de lucht…
op de droomlijn
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
893 wil ik je zoenen
de kamer horen zingen
zuchten
tussen twee zinnen
steeds weer
je vol verwachting aankijken
overgevoelig worden, overwonnen
zoals het licht zoekt
en vindt
verovert
over tepels en teder, rozen
zich dan laaft aan ruimte
verbeelding
de zee en het seizoen
waar ik van houd, wil ik je plagen
op het strand
met…
Herfst
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
916 De wind gooit de golven
met kracht op het strand.
De mens biedt gebogen
enige tegenstand.
De bomen, ze schudden
en zwieren heen en weer.
De wind laat zich kennen
en blaast nog een keer.
De wind met zijn geluiden
gefluister of gedonder.
Het jaargetij der herfst
blijft voor mij bijzonder!…
Je blik breekt woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 kijkt me aan
maar je blik breekt
woorden die je zeggen wilt
je handen trachten
scherven te vangen
van wat kapot is gegaan
ik kan je niet troosten
jouw ogen zien een verte
die onbereikbaar is
we zijn gaan lopen
steeds kruisen
onze sporen in het zand
later werd het hand in hand
verdween langzaam de verte
kwam jij weer terug op strand…
Vertel.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
678 Laat nu de duinen
maar eens spreken
van die zomer
van onze onstuimige liefde
Laat nu het zand
maar verhalen
van ons heerlijke samen,
van ons hand in hand
Van jouw gulle lach,
onze vingers ineen,
van ons liefdesgekletter,
iedere zomerdag
Vertel maar gerust
van die altijd maar
zonnige stranden,
van je heerlijk ontblote tanden…
Botsing
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
413 de emoties botsen met elkaar
als de golven onder het staketsel
in mijn hart baart een woeste binnenzee
van bittere ongezouten woorden
de vuurtoren knippert zijn licht
over het strand
aan uit
aan uit
mijn omega
maar ook mijn alfa
mijn voeten zijn verankerd
in deze wereld
met een zekerheid
die onnatuurlijk lijkt
maar het wel is
de…
Jouw donker wuiven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 in een laatste glimp
van de ondergaande zon
zag ik het strand weer stuiven
tegen de achtergrond
van dieprood licht
jouw donker wuiven
wind brak
ons spel vandaag
zat stormachtig tegen
we ploegden
door het zand dat
nog nat was van de regen
de hemel klaarde
bij de laatste paal
decoreerde deze avond
ik zag je
voor de laatste…
Als de zee zilver kleurt
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.099 Als de zon bijna ondergaat
en de zee zilver kleurt
in het late avondlicht
het strand langzaam leegstroomt
de maan al in het zicht
en de vloedlijn een glanzend lint
van schelpen en wier achterlaat
wordt het stil en sereen
Met alleen het ruisen van de golven
om me heen
Dan dooft langzaam het licht van de dag
en omarm ik de nacht
waar de sterren…
storm
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
662 STORM
De golven over spoelen het strand,
Elke keer verdwijnt er een laagje zand.
Het water komt dichter bij de duin,
Gaat net nog niet over de kruin.
Het is een dreiging voor het land,
Het verdwijnen van al dat zand.
Als de duinen worden doorzeefd,
Dan heeft het land voor het laatst geleefd.…
Aan een kust
gedicht
2.3 met 155 stemmen
18.828 Op het strand getrokken.
Netten liggen opgerold op zand.
De boot is leeg. Het water is weg.
Wolken drijven naar een andere kant.
Zo liggen wij naast elkaar. Jij en ik.
Je liep langs de tafel naar het raam.
Je kwam terug. Je legde papier weg.…
IK HOU VAN HOLLAND
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
810 IK HOU VAN HOLLAND EN VAN JOU
Met mijn partner naar de stranden
handen, voeten lekker in het zand
met mijn partner naar de bossen
lekker kletsen, lopen hand in hand
met mijn partner naar de meren
onze hond steeds aan de waterrand
met mijn partner naar de steden
voelen, ruiken, zien van alle kant
met mijn partner naar de toekomst
innig geluksgevoel…
Charlie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
479 De mussen vielen gisteren van het dak
Maar ' Snelweg Charlie' denkt al aan de winter
Bezorgd dat zowel Hondekop als Sprinter
Weer roemloos zullen stranden in een wak
Voorspellen van toekomstige misere
Dan ga je als een trein in je carriere.…
Leegte - ruimte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 Weidse leegte boven me
voor – achter – links - rechts
vreet me op
zuigt me leeg
angst overheerst
een boom zonder wortels
de stam zweeft als de meeuw op het strand
voor hij landt
zich nestelt
een bolletje veren op het zand
kop in de wind
staat hij stil
roerloos verankerd
zo licht
zonder wortels
ik schrijd de ruimte in
wandelende…
Met venijnige vlagen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 de duinen zijn geschoond
vruchtbare aarde vervangen
door zand van het strand
de wind heeft vrij spel
met venijnige vlagen
stuift alles dwars door de straten
het helmgras
krijgt geen greep
op de voet van de heuvels
het is traag in de strijd om bestaan
wat vroeger in eeuwen gevormd is
moet nu in één generatie gaan
de mens is geen…