3020 resultaten.
De onverzettelijke
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
678 Je takken staan zwaar in de lucht, oud en wijs
Je bast geeft een zucht, gebarsten en grijs
De wind waait door je laatste herfstbladeren
Je leven stroomt door je aderen
Je leeftijd loopt in ontelbare jaren
Overleefde zoveel gevaren
Veel heb je gezien in lange, langzame tijd
Je wantrouwde de mensheid
Natuur moest wijken rondom jouw voet…
Herfstwinden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
25 Jaarringen van bomen,
nerven als aderen
wervelen zich,
geselen de takken
bij stormwind.
De laatste rozenblaadjes zijn niet meer
In de lagere diepte van de herfst
ontvouwt het licht zich alsmaar dunner .
De dood,die hem riep,
hij wist het.
De hemelse spiegel
opende de gesluierde ogen
en zuchtte zo diep...…
De herfst part zoveel.
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.002 Je zult maar zo bloot zijn als de bomen van nu
de takken kaal wijzen heel, heel erg hoog
alsof hij zich schaamt voor zijn blote uiterlijk
Zelfs de grassprietjes doen er aan mee, want bij een
beetje zon, lijkt het warempel wel alsof ze proberen
de nok van de boom te willen keren.…
Wintermorgen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
475 Tussen al dat moois heb ik ook een luisterend
oor voor de diepgaande teksten, harmonieuze stemmen en
sfeervolle melodieën op menig tak op hetzelfde moment wordt hij gevuld
met allerlei knoppen van waaruit groene bladeren en jonge stengels zullen ontspruiten.…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Hier ben ik slechts een schaduw van ruisende
takken, een ademtocht in de symfonie van het bos, licht als de wind, ongrijpbaar en vrij.
De zilveren stem van een mees roept
mij terug, de veranderlijke wereld beweegt en ik beweeg
mee, nog even traag.…
achterwaarts tumult
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
257 De gouden stilte
trekt zich terug
op uitgestrekte vlakten, nederig
afgeronde taken, waarachter goden zich verschuilen
verhit; - de menigte
dicht opeengepakt en gespannen, bolle tongen
hamerend op feiten alsof deze wel slagen
verlichtende, verdienstelijke takken zijn
- boven het tumult uit de mensenheup
schiet de dode, achterwaarts.…
Volle maan in oktober
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
746 De maan tipt hoge lichten op de pannen van de schuur,
in bad van licht beeft natte rododendron,
door kale takken van de klimroos aan de muur
zoekt nevelsluier weg naar verre lichtbron.…
een straaltje rood
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.263 Wordt niettemin onderbroken
wanneer mijn tong de taak van
spelbreker op zich neemt. Ik
krabbel nog eens, benieuwd of vers
bloed de traditie van het spel
waardeert. (Mijn thee wordt koud.)…
Levende beelden
netgedicht
2.5 met 16 stemmen
2.112 dat blijf ik jaarlijks stug vertikken
al wat ik daar vind zijn haar laatste snikken
ik denk niet dat dit mij plezieren zou
ik ga niet naar de zerk van mijn lief
zij is daar toch niet meer te vinden
al vragen de blikken van onze beminden
ik dompel mijn herstel niet weer in het grief
ik wil haar daar niet aanwezig waren
in wind door takken…
Pril geluk
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
903 Er hangt een wiegje in de struiken
fijn gevlochten en stevig gebouwd
van allerlei kleine stukjes hout
de vorm geheel naar oergebruiken
Diep verscholen voor vijand en vrind
door takken in tederheid omvat
gehuld in een hemeltje van blad
gesust door het zuchten van de wind
Twee lijsters zingen er met hun beidjes
een jubelend lied op hun allerbest…
volmaakt gelukkig
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
3.927 op de grond ligt een gedicht
een naakte scherf die de wind
uit de spiegel van mijn leven nam
mijn trouwe stoel houdt me
krachtig vast en hoest het stof
vanonder mijn onrustige kont
vantussen de takken ijlt
een lichtstraal door het glas
en legt de titel bloot
'volmaakt gelukkig', hij glanst
ik trek gehaast aan de pen
poog…
Herfstige ogen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.023 De zon probeert nog de
aarde te verwarmen
met haar dalende kracht
De herfst breekt elk blad
aan rusteloze takken,
ontveld door een koortsig snakken.
Ik spreid mijn handen uit
naar roodbruine tinten,
dansend door wolkwitte labyrinten .…
VOLWASSEN APPEL EN RIJPE PEER, ZIJGT LICHT TER NEER
poëzie
3.8 met 31 stemmen
8.425 Een rijper dient u best, daar vrij je veel geruster,
Doch meest indien u lief nu krijgt een vlugge zuster:
Groen fruit is wonder taai, ’t en wil niet van de tak;
Tast naar een rijpe peer, zo pluk je met gemak.
---------------------------------------------
uit: Sinne- en minnebeelden (1627)…
Terugblik
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.214 Zo veel als de bomen en hun begroeide takken
mij wisten te vertellen van deze waarheid;
zoals de parelmoer blaadjes in de groeiende
april donkerte lichtroze kleurden, zo spraken
zwijgende tekens van de eerlijke seizoenen
die hun enthousiaste lach even lieten zien
in de middens van hun bloei, toch
vers blijvend in de warmte der herinnering…
'K ZAL MIJ VAN TE DICHTEN ZWICHTEN
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.109 ‘k Zal mij van te dichten zwichten,
zo ‘t mijn hert niet wel en gaat:
wie kan rijpe bezen lezen
van een tak die droge staat?
Laat de lieve wonnenbronne,
laat het leutig zonnenvier,
laat de verse blommen kommen,
laat weerom de lente, alhier!…
Kampvuurrood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 zacht
verdwaalde
het laatste
kampvuurrood
nog klonk
de droge tik
van een tak
wolkte
vettig geel licht
opkleurend
naar de wind
het had gesmaakt
was eerst verdiend
in een honger krijgend
gevoel door de
exotische specerijen
in het natuurlijk garen
nam ieder zijn deel
elkaar bedankend
voor net iets teveel
het oogstfeest…
Hellegrond
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.846 jaren kropen vreemd
langs naakte takken
over diep zwart
stukgewoeld land
een maskerade van
donkere bladeren
bedekte mijn snikken
met honend gelach
te zwaar voor ogen
droeg een schuldeloze
de nacht op grauwe
gekromde schouders
grijpend grillig
striemde de gesel
ontloken vruchtig
in verduisterde oorden
eeuwig en eeuwig
veroordeel…
geloofsworsteling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.911 bomen verdwijnen
in decemberglorie
waar liefde niet groot
of groter gedijt
in moeders schoot
de hemel onthecht zich
uit een knellende voet
wanneer wortels hol reiken
naar uitziende ogen
takken treuren,
zorgvuldig gekozen;
de wind waait immers
uit een verkeerde hoek
steeds minder
in het veld van vreugde
deelt het leven
de oude…
Ik houd van je
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
2.562 Ik wil in je klimmen,
in je sterke takken
naar boven via stammen die steeds hoger reiken.
Met blote voeten wil ik je beklimmen
en in die reis kom ik van alles tegen.
Af en toe eet ik wat van je blaadjes
en knabbel ik op je takjes.
Heel liefdesvol en dat stilt mijn honger,
alleen mijn verlangen blijft en lijkt te groeien met de dag.…
Lahlahs ogen
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
515 .
__________________________________
Kalm aan Esther en ook gij,
Laurens Dassen
Ik ben wel cool en toon niet gauw emotie
Maar word niet warm of koud van jullie motie
Het is mijn taak op Geerts winkel
te passen
Partijloos kijk ik graag in Lahlahs ogen
Want wat Fleur deed op X had nooit gemogen!…
Gouden kleuren...
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.083 De bomen fluisteren naar elkaar
En geven door dat herfst zal komen
Hun prachtige groene kleuren
Zullen langzaam worden ontnomen
Onrustig beroeren de bomen hun takken
Wetend dat de storm weldra zal beginnen
Sommige blaadjes laten zich al goudkleuren
En zullen in hun vrije val rond gaan spinnen
De bomen fluisteren naar elkaar
En kussen de…
Gras
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
990 er ligt een fietsje en een jas
hangt slordig aan een tak geplooid
ook liggen schriftjes rondgestrooid
die vielen uit een kindertas
verborgen onder struikgewas
ligt zij in bladeren getooid
gebruikt en daarna weggegooid
haar handjes zijn gevuld met gras
in alle onrust thuis ontstaan
ontsnapte er een kleine hond
hij volgt de weg door haar…
Houterig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
824 Dode takken die verdringen
jaren leesbaar in de ringen
versplinterd door het vele knagen.
Herfst vergeten ritselt aderen.
Mos was zwammen weken voor.
Vliegjes dansen vroeger door
hangen spinsels te vergaderen.
De stam is gebarsten, de bast gaan rotten
het leven kwam er weer in ravotten
omdat het bij zagen is gebleven.…
Zomermaan
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.077 Je probeert het verdriet te relativeren
maar in gedachten is er een verlaten land
waar burgers uit gevlucht zijn door oorlogen
mensenkennis in armoede moest leven
een zuchtend zomers landschap
strekt zich uit in groen zwijgen
het liefdeshart wordt onrustig
onder helder licht van de zomermaan
de geur van takken witte rozen
afscheid van een…
Anders
gedicht
3.4 met 57 stemmen
17.587 Er hangt de laatste tijd
langer een waas over de landen
steeds vroeger
worden bossen blauw
de laatste takken breek je
minder graag
en minder gauw
dat wat de handen doen
smaakt bitterzoet
in de verleden tijd
vervoegen zich de dromen
de laatste bloesem
heeft de kleur van tederheid
en in je lijf stolt het verlangen
tot vruchtbegin…
Opa's boom
hartenkreet
2.3 met 20 stemmen
14.017 De boom werd sierlijk en groot,
Het had mooie ranke takken.
Helaas was mijn opa al dood,
Hij wilde er brandhout van hakken.
Ik mis hem heel erg,
Als ik kijk naar die berg,
Houtjes van opa's boom.
Ik mijmer uur na uur,
Als ik staar in het vuur,
En telkens weer van hem droom.…
zwart vlees
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 man gaat niet werken
die laat je met rust op zijn kamer
met zijn zwijgen en verleden
zijn potje pruttel op een
petroleum pitje
praatje pot bij van Vleutels
Petroleum Handel voorbij
Smit Paardenslager met een tasje
zwartvlees
en weer naar boven via het
stoffige trappenhuis
zo’n oude baas zal dan ook
sterven, ongeschoren als
koud de takken…
opgejaagd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 In alles zit de stelligheid maar
zelden laat de gestalte zich ontwaren
Zo ook de wind die jaagt
tot het waait en de dood
met takken uit de kruinen slaat
Zo ook zou het afdichten van holte moeten zijn
tot het beurse uit de lippen valt
ietwat van vergankelijkheid verketterd is
wankel terend op slechts een paar schimmige woorden
met enig voortbrengsel…
Eeuwigheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
697 we hangen aan dezelfde boom
jouw blaadjes fris en appelgroen
beschut door grote sterke takken
blaken nog van levenslust, terwijl
mijn bladeren geel met rood omrand
zich eerdaags zullen voegen bij het bladerdek,
dat als een warme zachte deken nestelt
rondom de witgevlekte stam van mijn ziel
graag zou ik jou beschermen, beschutten
en behoeden…
Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
760 we hangen aan dezelfde boom
jouw blaadjes fris en appelgroen
beschut door grote sterke takken
blaken nog van levenslust, terwijl
mijn bladeren geel met rood omrand
zich eerdaags zullen voegen bij het bladerdek,
dat als een warme zachte deken nestelt
rondom de witgevlekte stam van mijn ziel
graag zou ik jou beschermen, beschutten
en behoeden…