Alle inzendingen over tuin,schemer

3967 resultaten.

Sorteren op:

Jouw lange gras.

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 685
Scheerde ik vandaag jouw lange gras, het bleef toch jouw tuin. Smeedde ik nu alvast een nieuwe toekomst, dan was hij van ons. Vreeën wij morgen een hele nieuwe wereld, dan was hij van iedereen.…

Herfst (H)

snelsonnet
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.690
Jawel, de herfst heeft de natuur gevangen - En toch staar ik afgunstig naar mijn tuin. De herfst komt immers alle jaren weer, Maar in ons leven komt hij maar één keer.…

Aardse schoonheid

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 710
Een tuin, met bijzondere planten omgeven door kleurrijke en geurige bloemen, de narcis, het lelietje van dalen, de roos en de tulp, het klavertje vier als gelukssymbool. Een prachtig schouwspel van dansende vlinders en bijen die zoemen. Vrolijkheid en vrijheid in Gods wonderlijke natuur.…

Oogappeltjes tussen het groen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 673
hier weet ik me gedragen in deze paradijselijke tuin stilzwijgend vervuld van euforie vergeet ik al mijn vragen hier in dit lommerrijk waakt de zon als een gevierde vorstin hemelvogels schakeren, flatteren als oogappeltjes tussen het groen hier is waar ik bemin me met het leven verzoen *Beeldentuin Dehullu*…

bakerpraatje

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 701
altijd al een hekel gehad aan die grafstruiken met wortel en tak heb ik er één verwijderd uit mijn tuin en goed gekeken of er geen botten naar boven kwamen mijn blauwe regen daarentegen is exorbitant gracieus en staat op springen nu…
enrico15 april 2012Lees meer >

Uit zicht

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.409
er rent een man in de tuin hij vangt kinderen maar haar niet er rent een man op haar feest een man die wel vaker rent dit maal vlucht niet zij vluchten speelkameraadjes door het dolle heen het is feest dit maal vlucht zij niet weg van het feest ----------------------------------------- uit: 'niet beginnen bij het hoofd', 2006…

Gebroken sperziebonen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 576
De glimlach die je Door het leven heeft Gedragen, ogen vol liefde Voor hen die jullie samen kregen, Is opgegaan in de eeuwigheid - Sperziebonen uit eigen tuin, In liefde verbouwd, In dankbaarheid geplukt, Liggen door jou gebroken Op schoot, je ogen gebroken Zonder dat je er erg in had…

Steentijd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Ik loop naar buiten, de nacht is maanziek, er groeit wit grint in het gras, de planten in de tuin dragen grijsgroen livrei Ik waan me in de steentijd, hak woorden uit, bik zinnen los, letter voor letter bevrijd ik gedichten, neem de tijd…

Fotosessie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
De koning ging met zijn gezin Ook dit jaar de tuin weer in Waar ze zich vol overgave Toonden aan de fotografen De koning lijkt steeds meer te krimpen En denkt eraan zich op te pimpen Hij komt volgend jaar op hoge hakken... Als koning kan je toch niet dieper zakken…
H.M.S.20 juli 2019Lees meer >

TOEVAL

snelsonnet
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 637
Ineens ontving ik een berichtengolf Er lag een roofdier in een tuin te pitten En kort daarvoor, gaat u er maar voor zitten: Trof Silvia De Wolf-De Wolff de wolf Zo'n naam maakt uiteraard de tongen los Die komt van 'silva': dat betekent 'bos'!…

Ontdooiing

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 244
Ik sta in de tuin zonder conclusie. De grond is zacht. Dat is genoeg.…

Metafysische fonteinen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 412
Erasmencyclopediae weet niet hoe teen zowel als tander zich corporaal alsmee mentaal psychosomatisch etaleert Doch voelt des al en niet te min aan thee en water tot zijn kin dat hormonale sluizen door aorta en verborgen kamers in hemels vredige paleizen zich openen in ruime baan Gutsend aardstralen neerdalend in geurrijk afrodisiacale tuin…

Vleugel

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.016
En witter dan die stille en rijpe schemering in hem aldoor, in haar en half april zo kon het nieuwe moe- geworden prille licht niet zijn. Zij dacht: ik moet niet spelen want de woorden van zijn motor lopen dof. Sylvia Schrijen, 14/04/'03…

Nachtwacht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.612
De maan waast schemer politoer in nevelsluiers over het meer haar stralen dalen parelend neer en hechten zich flonk’rend tot ‘n snoer dat zich wiegend voort laat zweven op de ziel van ontslapen akkoorden die hun daag’lijkse hymne verwoordden tot zij klankloos in duisternis dreven De wachter bleekt in stil bekoren door het fragiele van de…
Biba9 mei 2004Lees meer >

Ze hebben

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 941
Het raam gebroken en mijn naam gestolen Naamloos en onbekend trek ik doelloos de heuvels in waar de uren dagen duren en de schemering even hardnekkig is als poolijs de zomerwarmte slechts mijn droge huid maar niet mijn verlaten hart verwarmt De lege nachten vul ik met poëzie over gebroken Delfts blauw en over de zeven zwanen die…

Eenvoud

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 999
Ik heb de eenvoud van het leven lief het wuivend riet langs de waterkant slierten ochtendnevel over het land een nieuwe dageraad breekt aan 's avonds als de zon ter kimme neigt de schemering met zijn zachtheid de scherpe kantjes verhuld voelt het leven aan als bevrijd de nacht is als een schilderij gekleed in zwart fluweel laat ik de…

Tussen avondrood en morgengroen

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 788
de nacht wacht niet kust slechts de randen van het avondrood om blozend aan te vangen langs die randen loop ik de dag nog wat te rekken tot onverbiddelijk het licht tot schemering zal doven kleuren verzoenen zich met elkaar, rode klaprozen verkleden zich in het zwart en nestelen zich in het grijsblauwe decor ik zie de vergrijzing…

Vrij-willig

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.359
Ontluikende stroompjes opgestuwd met zachte hand tasten lustig mijn lichaam af Loom verlangen onderhuids wordt voelbaar gewekt door onverholen lichaamstaal Als vaag gestreepte schemering bekoorlijk binnenvalt beroerd zinnenstrelend licht jouw geurige huid Vrijwillig ontvoerd door opgezweept begeren tikken onze harten schaamteloos de tijd…
Hanny21 juli 2007Lees meer >

Ghazel I

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 641
De wereld draait door, de schemering in, flitsend vangt een zilvermeeuw nog licht. De dichter staat erbij en kijkt er naar, verlangend naar meer oorspronkelijk licht.…
Abel Staring12 december 2007Lees meer >

Laat me voelen

hartenkreet
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.881
Laat mijn handen je innerlijke voel betasten en strelen geef vanuit je hart warmte en liefde mee Uiterlijk is schijn wanneer het innerlijk straalt omarm me en voel de fluistering van de wind spelend met je haar strelend over je natte wang je ogen kussend Vanuit donkerte en schemering lacht mijn schaduw je wolvend toe krachtig…
Windwhisper17 december 2007Lees meer >

Avondmeer

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 748
Rust daalt nu zachtjes neer in deze koele, natte schemering. Hier hervind ik mij tenslotte weer bij dit verlaten, stille avondmeer.…

Een eigen wereld

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
waar vroeger schemer licht was in de duisternis stilte het altijd voor het zeggen had als laatste woord heerst nu kilte in transparante drukte zonder schaduw sprookjes sagen mythen en legenden zijn bronnen vol gelukkige ellende de levensrode draad spint juist garen bij dimensies vol met fantasie laat woorden uit hun werkelijkheid…
wil melker4 januari 2015Lees meer >

Het lange lage licht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
mijn schaduw wilde intenser leven heb hem wat meer licht gegeven trad in het donker nauwelijks naar voren wilde mij daar privé niet storen nog loopt hij gebogen danst en springt van lieve lust maar kijkt mij nooit in de ogen de schemering is favoriet in het lange lage licht krult hij melancholiek voor het duister ons versmelt helpt…
wil melker6 januari 2014Lees meer >

zilveren stilte

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 619
in een onbewaakt ogenblik, verdwijnt de dag, in grijze stille schemer lost op in niets moe van het wuiven staat stakerig stil, de kruin gekant, als een schaduw de berkenboom de heimvolle roep van de uil vervaagd in de vallende avond donkerte zweemt over schuivende wolken van waar, in zilveren baan koel en blank, de maan haar licht…
lijda22 augustus 2010Lees meer >

Zoals licht leegte vult

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
Zo vertoeven ze op mijn erf solitair in droog gevallen dalen als geschonden schuiten op de werf altijd zwijgend met duizenden verhalen Ze leven in zanderig lichten in eindeloos oplichtend zand dwars door alle godsgerichten nemen ze passanten aan de hand Als het uitbundige en jubelend licht loom en lui de schemer schept wacht…
Kees Keizer7 november 2010Lees meer >

Alpen - Stenden

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 530
Het knarsetandend wit Dat in mijn adem fluistert Mijn trouwe metgezel Als hartslag in de schemer Tegen een oranje aura Prik ik in het laken Groots en nietig tegelijk Weet ik mij verbonden Het zuivere koude water Valt hard naar beneden Ik lest mijn dorst Proef het zout van mijn huid Hier op dit hoogste punt Stroomt de aarde door mijn…
René Turk9 december 2010Lees meer >

Polderbos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
Arm land in verval woud op vreemde bodem een surrogaat wildernis op getemde baren Wanhopig trachten stammen bos te zijn een steriele rechtlijnigheid verraadt de schijngestalte gereed voor het wegkappen Door de wonden toucheert heilzaam licht de romp wegkwijnend in eeuwige schemer Pas na het vallen de warmte over hun liggend lichaam…

afrodisiacum

netgedicht
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 598
kom, laat ons dansen wees niet bang dansen dicht bij de rivier, de hemel in ons hoofd laat mij toe de avondzon en daar waar onze schouders de schemer raken ik wil blijven jou beschrijven en ieder het weten mag om een mens om wat het leven doet en ik gaan mag in en uit laat ons want vannacht, van boom tot boom zingt de maan…

van een moeder en haar kind

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
je omhulsel is er wel… nu huil ik tranen van onmacht hoe lang gaat deze schemer duren?…
enrico25 februari 2012Lees meer >