3967 resultaten.
Jouw lange gras.
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
685 Scheerde ik vandaag
jouw lange gras,
het bleef toch jouw tuin.
Smeedde ik nu
alvast een nieuwe toekomst,
dan was hij van ons.
Vreeën wij morgen
een hele nieuwe wereld,
dan was hij van iedereen.…
Herfst (H)
snelsonnet
4.8 met 16 stemmen
2.690 Jawel, de herfst heeft de natuur gevangen -
En toch staar ik afgunstig naar mijn tuin.
De herfst komt immers alle jaren weer,
Maar in ons leven komt hij maar één keer.…
Aardse schoonheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
710 Een tuin,
met bijzondere planten
omgeven
door kleurrijke
en geurige bloemen,
de narcis,
het lelietje van dalen,
de roos en de tulp,
het klavertje vier
als gelukssymbool.
Een prachtig schouwspel
van dansende vlinders
en bijen die zoemen.
Vrolijkheid en vrijheid
in Gods
wonderlijke natuur.…
Oogappeltjes tussen het groen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
673 hier weet ik me gedragen
in deze paradijselijke tuin
stilzwijgend
vervuld van euforie
vergeet ik al mijn vragen
hier in dit lommerrijk waakt de zon
als een gevierde vorstin
hemelvogels schakeren, flatteren
als oogappeltjes tussen het groen
hier is waar ik bemin
me met het leven verzoen
*Beeldentuin Dehullu*…
bakerpraatje
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
701 altijd al een hekel gehad
aan die grafstruiken
met wortel en tak
heb ik er één verwijderd
uit mijn tuin
en goed gekeken
of er geen botten naar boven kwamen
mijn blauwe regen daarentegen
is exorbitant gracieus
en staat op springen nu…
Uit zicht
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.409 er rent een man in de tuin
hij vangt kinderen
maar haar niet
er rent een man
op haar feest
een man die wel vaker rent
dit maal vlucht niet zij
vluchten speelkameraadjes
door het dolle heen
het is feest
dit maal vlucht zij
niet weg van het feest
-----------------------------------------
uit: 'niet beginnen bij het hoofd', 2006…
Gebroken sperziebonen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
576 De glimlach die je
Door het leven heeft
Gedragen, ogen vol liefde
Voor hen die jullie samen kregen,
Is opgegaan in de eeuwigheid -
Sperziebonen uit eigen tuin,
In liefde verbouwd,
In dankbaarheid geplukt,
Liggen door jou gebroken
Op schoot, je ogen gebroken
Zonder dat je er erg in had…
Allemaal Beestjes
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
683 Nee, ik blijf lekker thuis en word tòch bruin,
Door Pokémons te vangen in m’n tuin.…
Steentijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Ik loop naar buiten, de nacht
is maanziek, er groeit wit grint
in het gras, de planten in de
tuin dragen grijsgroen livrei
Ik waan me in de steentijd,
hak woorden uit, bik zinnen
los, letter voor letter bevrijd
ik gedichten, neem de tijd…
Fotosessie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 De koning ging met zijn gezin
Ook dit jaar de tuin weer in
Waar ze zich vol overgave
Toonden aan de fotografen
De koning lijkt steeds meer te krimpen
En denkt eraan zich op te pimpen
Hij komt volgend jaar op hoge hakken...
Als koning kan je toch niet dieper zakken…
TOEVAL
snelsonnet
4.9 met 10 stemmen
637 Ineens ontving ik een berichtengolf
Er lag een roofdier in een tuin te pitten
En kort daarvoor, gaat u er maar voor zitten:
Trof Silvia De Wolf-De Wolff de wolf
Zo'n naam maakt uiteraard de tongen los
Die komt van 'silva': dat betekent 'bos'!…
Ontdooiing
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
244 Ik sta in de tuin
zonder conclusie.
De grond is zacht.
Dat is genoeg.…
Metafysische fonteinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
412 Erasmencyclopediae
weet niet hoe teen zowel als tander
zich corporaal alsmee mentaal psychosomatisch etaleert
Doch voelt des al en niet te min
aan thee en water tot zijn kin
dat hormonale sluizen door
aorta en verborgen kamers
in hemels vredige paleizen
zich openen in ruime baan
Gutsend aardstralen neerdalend
in geurrijk afrodisiacale
tuin…
Vleugel
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
1.016 En witter dan
die stille en rijpe schemering in hem aldoor,
in haar en half april zo kon het nieuwe moe-
geworden prille licht niet zijn. Zij dacht: ik
moet niet spelen want de woorden van zijn
motor lopen dof. Sylvia Schrijen, 14/04/'03…
Nachtwacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.612 De maan waast schemer politoer
in nevelsluiers over het meer
haar stralen dalen parelend neer
en hechten zich flonk’rend tot ‘n snoer
dat zich wiegend voort laat zweven
op de ziel van ontslapen akkoorden
die hun daag’lijkse hymne verwoordden
tot zij klankloos in duisternis dreven
De wachter bleekt in stil bekoren
door het fragiele van de…
Ze hebben
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
941 Het raam gebroken
en mijn naam gestolen
Naamloos en onbekend
trek ik doelloos de heuvels in
waar de uren dagen duren
en de schemering even
hardnekkig is als poolijs
de zomerwarmte slechts
mijn droge huid maar niet
mijn verlaten hart verwarmt
De lege nachten vul ik met
poëzie over gebroken
Delfts blauw
en over de zeven zwanen
die…
Eenvoud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
999 Ik heb de eenvoud van het leven lief
het wuivend riet langs de waterkant
slierten ochtendnevel over het land
een nieuwe dageraad breekt aan
's avonds als de zon ter kimme neigt
de schemering met zijn zachtheid
de scherpe kantjes verhuld
voelt het leven aan als bevrijd
de nacht is als een schilderij
gekleed in zwart fluweel
laat ik de…
Tussen avondrood en morgengroen
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
788 de nacht wacht niet
kust slechts de randen
van het avondrood
om blozend aan
te vangen
langs die randen loop ik
de dag nog wat te rekken
tot onverbiddelijk het licht
tot schemering zal doven
kleuren verzoenen zich
met elkaar, rode klaprozen
verkleden zich in het zwart
en nestelen zich in het
grijsblauwe decor
ik zie de vergrijzing…
Vrij-willig
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
3.359 Ontluikende stroompjes
opgestuwd met zachte hand
tasten lustig mijn lichaam af
Loom verlangen onderhuids
wordt voelbaar gewekt
door onverholen lichaamstaal
Als vaag gestreepte schemering
bekoorlijk binnenvalt
beroerd zinnenstrelend licht
jouw geurige huid
Vrijwillig ontvoerd door
opgezweept begeren
tikken onze harten
schaamteloos de tijd…
Ghazel I
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
641 De wereld draait door, de schemering in,
flitsend vangt een zilvermeeuw nog licht.
De dichter staat erbij en kijkt er naar,
verlangend naar meer oorspronkelijk licht.…
Laat me voelen
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.881 Laat mijn handen
je innerlijke voel
betasten en strelen
geef vanuit je hart
warmte en liefde mee
Uiterlijk is schijn
wanneer het innerlijk straalt
omarm me en voel
de fluistering van de wind
spelend met je haar
strelend over je natte wang
je ogen kussend
Vanuit donkerte en schemering
lacht mijn schaduw
je wolvend toe
krachtig…
Avondmeer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
748 Rust daalt nu zachtjes neer
in deze koele, natte schemering.
Hier hervind ik mij tenslotte weer
bij dit verlaten, stille avondmeer.…
Een eigen wereld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
602 waar vroeger
schemer licht was
in de duisternis
stilte het altijd
voor het zeggen had
als laatste woord
heerst nu kilte
in transparante drukte
zonder schaduw
sprookjes sagen
mythen en legenden zijn
bronnen vol gelukkige ellende
de levensrode draad
spint juist garen bij
dimensies vol met fantasie
laat woorden uit
hun werkelijkheid…
Het lange lage licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 mijn schaduw
wilde intenser leven
heb hem wat meer licht gegeven
trad in het donker
nauwelijks naar voren
wilde mij daar privé niet storen
nog loopt hij gebogen
danst en springt van lieve lust
maar kijkt mij nooit in de ogen
de schemering is favoriet
in het lange lage licht
krult hij melancholiek
voor het duister ons versmelt
helpt…
zilveren stilte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
619 in een onbewaakt
ogenblik, verdwijnt
de dag, in grijze
stille schemer
lost op in niets
moe van het wuiven
staat stakerig stil,
de kruin gekant,
als een schaduw
de berkenboom
de heimvolle roep van de uil
vervaagd in de vallende avond
donkerte zweemt
over schuivende wolken
van waar, in zilveren baan
koel en blank, de maan
haar licht…
Zoals licht leegte vult
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
747 Zo vertoeven ze op mijn erf
solitair in droog gevallen dalen
als geschonden schuiten op de werf
altijd zwijgend met duizenden verhalen
Ze leven in zanderig lichten
in eindeloos oplichtend zand
dwars door alle godsgerichten
nemen ze passanten aan de hand
Als het uitbundige en jubelend licht
loom en lui de schemer schept
wacht…
Alpen - Stenden
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
530 Het knarsetandend wit
Dat in mijn adem fluistert
Mijn trouwe metgezel
Als hartslag in de schemer
Tegen een oranje aura
Prik ik in het laken
Groots en nietig tegelijk
Weet ik mij verbonden
Het zuivere koude water
Valt hard naar beneden
Ik lest mijn dorst
Proef het zout van mijn huid
Hier op dit hoogste punt
Stroomt de aarde door mijn…
Polderbos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 Arm land in verval
woud op vreemde bodem
een surrogaat wildernis
op getemde baren
Wanhopig trachten stammen bos te zijn
een steriele rechtlijnigheid
verraadt de schijngestalte
gereed voor het wegkappen
Door de wonden toucheert
heilzaam licht de romp
wegkwijnend in eeuwige schemer
Pas na het vallen de warmte
over hun liggend lichaam…
afrodisiacum
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
598 kom, laat ons dansen
wees niet bang
dansen
dicht bij de rivier, de hemel
in ons hoofd
laat mij toe
de avondzon en daar waar
onze schouders de schemer raken
ik wil blijven
jou beschrijven
en ieder het weten mag
om een mens
om wat het leven doet en ik gaan mag
in
en uit
laat ons
want vannacht, van boom tot boom
zingt de maan…
van een moeder en haar kind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
720 je omhulsel is er wel…
nu huil ik
tranen van onmacht
hoe lang gaat deze schemer duren?…