6715 resultaten.
Leven in de kern
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 Het zware gordijn dat hangt
voor het weetgrage vooruitzicht
tracht ik niet op te slaan
en leg ik mij neer bij het heden
plaats mijzelf terug naar toen
mijn leven aanving
er is voldoende terug te zien
uit het verleden
maar nieuwsgierigheid lokt,
wat moet ik met: stel je voor
als ik verder kijken kon
erachter kom dat….…
WENNEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 delen
met je directe liefsten om je heen
merk hoe 't jou en hen zal helen
je staat niet op jezelf, 't is niet je lot
vele zielen strijden hun hele leven
passen, meten, vallen en staan op
soms voor langer, soms voor even
't voorjaar nodigt tot mogelijkheden
de zomer bloeit er zonniger op los
'n droeve herfst behoort tot 't verleden…
de sluis van Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
783 glans
wegdrijven op het
zanderig water, ook je
trots want je hemelde
het blauw naar grijs
aan jouw voeten
schuifelt nog wat hoop
in de gedaante van
rot hout, maar je poort
blijft voor eeuwig gesloten
onklaar gemaakt en
ingehaald door de tijd
jouw kleur zonder vernis
maakt je elk seizoen doffer
het lijkt of onze sporen uit
het verleden…
Alles is nieuw
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.927 Wat zou gebeuren was er altijd al, volmaakt
gespeld door een beker die stuk viel
scherven waarin afdrukken van duimen
het rilschrift van naalddunne takjes staan.
Het is geen verhaal dat wij maakten maar iets
wat er was en er is in de sporen van greppels
en staanders en lang gedoofd houtvuur.
Het hoefde alleen maar gevonden te worden.…
Mijn jeugd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.410 Iedere jeugd is anders
Elk mens is verschillend
de één is moedig
de ander heel welwillend
generaties en culturen
verschillen van elkaar
de één z'n jeugd is leuk
die van de ander juist heel naar.
Vanuit het dieptepunt omhoog
en daarna weer omlaag
iedere jeugd is anders
maar die van mij is gewoon vaag
Ik lach en ik huil
en voel me soms…
Gedachtenvruchten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 Ze volgen kronkelige takken
vanuit de hersenstam
die zijn voedsel haalt
via schimmige wortels
uit verstilde wateren
in de diepe ondergrond
van het zoetzure verleden
Ik vlinder achter liefde aan
op zoek naar een nectarbron
bemest het eeuwig zuur
met schone zoete zaken
overstem het zwarte suizen
met een vrolijker lied
blus aldus de meeste…
Voorheen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 voorheen keek ik niet achterom
steeds vaker nu
wandel ik langs oude wegen
het verleden binnen
waar de nestgeuren binding geven
aan alle losse delen
van het boek dat toekomst heet
ik blijf het lezen
opdat ik niet vergeet…
Breekbaar
netgedicht
4.5 met 22 stemmen
588 Verbolgen stapte ik uit mijn weerbaarheid,
zette ongenadig strepen door een asgrauw verleden
liet het verdwijnen in vergetelheid
werd broos en breekbaar als porselein
...en brak!…
Gevallen spiegelglas 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 vervormen van goede wil
door fouten stuk gevallen
spiegelende scherpe splinters
van verraderlijke eigenwaan
dat glas de glans ontneemt
gebroken glas is niet te lijmen
herinnering bewaard spiegeling
nooit zal het ooit weer worden,
en beter ook dat men niet ziet,
dat het eens fictieve dromen
van het nooit verworven geluk
de spiegel van ’t verleden…
Met verlegen ogen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
494 ik weet niet
wanneer het ijs gebroken is
maar je verwarmt mijn hart
na een kille start
je woorden strelen
met mijn vleugen mee
de lichte kanten
komen langzaam boven
met verlegen ogen
kijk ik naar jouw gezicht
je betreedt het ongebaande pad
omdat je weet hoe ik vroeger was
samen zijn we opgestaan
de rekening voldaan
het verleden…
onvoltooid geleden tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
639 zakt weg alweer ouder
de werkelijkheid ontsnapt
aan een vergeefse grip
struikelend over losse rafeleindjes
van wat een tapijt had moeten worden
stenen die een huis zouden bouwen
woorden die zinnen moesten vormen
doden die zouden moeten leven
liefde die een leven had kunnen vullen
resteren slechts de flarden van illusie
het voorbije verleden…
Foto van vroeger
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.344 Je raapte het leven
als dwarrelende bloesems
van bomen in de lente,
gevangen door de zachte bries
van Astarte.
Je had er een in je haar gestoken,
als symbool van vruchtbaarheid
en eeuwige vreugde.
Het was een leven dat je zelf niet mocht tekenen:
je verwachtte zoveel,
en zou zo weinig krijgen
En terwijl je een stil gevecht leverde,…
Vlucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
621 Oude tijden herleven
In beginsel beschreven
Onontkoombaar heden
Geraakt en geleden
Gegaan en gezondigd
Wist niet wat we konden
Wat wij doorgaans deden
Wilde het niet weten
Het afscheid genomen
Gezien en ook geroemd
Grinnikend genoten
Gewend door pijn groter
Gelaten en bedroefd
Maakt heden gesloten…
afscheid zonder grenzen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.964 Ze fluit een eigen lied,
niet meer de versjes van ‘t verleden
Echt trots tsjilpen wil nog niet;
‘t gezang zoals zij vroeger deden…
Ze denkt dapper aan de deuntjes
maar een enkele aanhef laat haar breken,
Wie zal haar in haar poging steunen;
zo lang eenzaam opzij gekeken…
Achterlaten ís het leven,
sla stoutmoedig je vleugeltjes uit
Je kunt…
Schimmenspel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 draak mee steekt
als in verharde kramp
de droom slaapt zich aan diggelen
waarin het wonder zoekt
naar ‘t antwoord die de vraag niet weet
omdat het boze vloekt
Met handen uit de was gekneed
wordt hij nu met de dood bekleed
door honger naar de hemel
die constant aan ’t geweten knaagt
omdat hij niet op liefde waagt
maar op een dor verleden…
De herder kerft zijn staf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.142 het zacht geklingel
van de schapenbellen
luidt de avond in
warm vindt
wol elkaar en
blaat een welterusten
de herder
kerft zijn staf voordat
hij ook gaat slapen
hij weet zich deel
van het kerstavondritueel
een mooie nacht vol sterren wacht
tot een helder licht verschijnt
ruimteschroot dat nu
in vuur en vlam verdwijnt…
Het museum
gedicht
3.6 met 11 stemmen
9.245 In het museum der Huiselijke Gezelligheid
zag ik de beroemde scherven.
Maar toen ik naar de Moeder vroeg
keek de suppoost mij ernstig aan.
Die is tijdelijk uitgeleend, zei hij.
Ik kwam in de zaal
van Steeds Dezelfde Dromen.
Ik rook daar de geur van een vergeten soep
in een vitrine voor het raam,
en op een rotan bank zat het bezoek
dat even…
Voor Altijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.050 Ik haat dat ik je ken.
Ik haat je ogen, je haar, je stem.
Ik haat het woord ‘misschien’.
Ik haat je in mijn dromen.
Ik haat je ten alle tijden.
Ik haat om te vermijden.
Ik haat, ik haat, ik haat.
Ik haat je te ontdekken.
Je mag meteen vertrekken!
Ik haat het zo, je maakt me kwaad.
Ik haat de minuten en de uren.
Hoe lang gaat dit nog…
Schaduw
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
827 Het is geen ramp
dat ik mij aan het verleden vastklamp
ik omarm de gedachten van toen
ik verwarm me aan de schaduw van jouw zoen
het is geen ramp
dat ik onvoorstelbaar veel aan je denk
ik ben nooit meer eenzaam
door de schaduw van je lichaam
jouw schaduw volgt mij in het vage licht van mijn lamp
maar ook in het volle licht van de zon…
Zie niet om
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.285 Door geen enkle grens gestuit
Moet gij immer verder streven,
Vóór u in het blauw verschiet
Liggen vrijheid, heil en leven,
Maar in 't grauw verleden niet.
Zie vooruit, en zie niet om!
Vele mensen, dwaas en dom,
Ontevreden met het heden,
't Heden vol van last en druk,
Zoeken in het verst verleden
De eeuw van vrijheid en geluk.…
Haar donker verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
590 de wind van vroeger
blies met bolle wangen
uit een rond gezicht
nu waait ze
lieflijk langs jouw handen
dwarrelt speels en ongericht
net als het licht
dat sterretjes vonkte
uit ondeugende ogen
jeugdig ongeremd
nu laat je schalks en
ongetemd je lichten schijnen
jij kon kraaien van plezier
een octaafje hoger
dan de kinderen van…
Afscheid
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.906 'k Heb afscheid van het leven nu genomen.
Ik wist het ogenblik dat zon en maan
Tezamen langs de hemel zouden gaan
En alles ging als ik m' had voorgenomen.
Nooit bloosde 't licht zo ernstig achter bomen,
Zo helder gaf nooit alles te verstaan
Hoe het voor andren ging weer open gaan —
En verre zag 'k de Rijn lichtspieglend stromen.
Uw oude…
heden verleden toekomst
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
784 liefde doet pijn
als ik niet bij je kan zijn
liefde is een raar iets
maar het is toch beter dan niets
jij brak keer op keer mijn hart
terwijl ik jaren wacht met smart
tot jij zou zeggen
ik wil het uitleggen
uitleggen waarom ik ging
en jouw liefde niet meer ontving
jij nam alles mee
mee naar het schip op de grote zee
ik wou dat onze…
Ds.dr. ANNA ZERNIKE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 (1887-1972)
Eén moet de allereerste wezen
Heb ik ooit bij mezelf gedacht
Ik ben door ouders grootgebracht
Die groei, geloof en kennis prezen
De kinderkerk eenmaal ontrezen
Sleepte ik bevoegdheid in de wacht
Waarna ik vurig heb getracht
Het evangelie voor te lezen
Uit wat Het Boek der Boeken heet
Ik was een bezienswaardigheid
Kreeg dikwijls…
Ik
gedicht
3.7 met 13 stemmen
9.275 Ik
schrijf gedichten
als dunne bomen.
Wie
kan zo mager
praten
met de taal
als ik?
Misschien
is mijn vader
gierig geweest
met het zaad.
Ik heb
hem nooit
gekend
die man.
Ik heb
nooit
een echt woord gehoord
of het deed pijn.
Om pijn
te schrijven
heb je
weinig woorden
nodig.
-----------------------------------
uit…
Over reïficatie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
591 Men kan het met het heden,
De toekomst en het verleden.…
Zullen we dat doen?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 Zullen we samen naar boven klimmen
hand in hand zoals we vroeger bedachten?
Zullen we dat doen?
En als we dan daar boven zijn
zullen wij dan drinken tot het laatste glas wijn?
Zullen we dat doen?
Kom klim mee.
Het is mooi, de weiden zijn uitgestrekt en groen.
Zullen we dat doen?…
Hun erfenis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
520 de tijd
is in ontstaan
heel diep gegaan
van golfje naar deeltje
molecuul tot cel en winnaar in
de eindigheid van het menselijk spel
zij geeft de wereldwonderen
van ouders als nalatenschap
presenteert de schat van heden
wij hebben
die tijden stil gezet
hun erfenis gered uit het verleden
opdat zij zullen stralen
en leidraad mogen…
Weer thuis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
881 Ik weet nog wel hoe het vroeger was
onschuld huisde in de muren
in de geur van de bloemen
kon ik onopgemerkt schuilen
klein en overzichtelijk
onbedreigd door haar sterke hand
onverschrokken daagde zij de buitenwereld uit
ik zweeg en keek in haar dappere ogen
nu kijk ik in angstige ogen
die wereld heeft haar bedrogen
ik pak haar hand en…
LEVENSPAND VAN MORGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Op de scherven van m'n leven
bouw ik een nieuw fundament
voor m'n levenshuis van morgen
ook al is die toekomst onbekend
neen
ik wil geen nieuwe palen, vers cement of zand
juist dat ouwe, dat eigen, vaak kapotte
zal ik koesterend liefdevol lijmen
tot 'n trots en stralend vernieuw levenspand
Deze hartenkreet draag ik op aan Michel…