4425 resultaten.
Grijpt gij 't wel, zo is 't maar spel
poëzie
3.5 met 2 stemmen
5.216 Het brandhout en de min
zijn twee verscheiden taken;
Maar op gelijke voet
door ieder aan te raken.
Want, of men naar het vuur
of naar de minne spoedt,
Er is een zekere kunst
hoe dat men grijpen moet.
Tast waar het ligt en gloeit
gij zult het laten vallen,
Tast waar het niet en brandt
zo is het om te mallen.
De liefde, zoete jeugd!…
verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 de rusteloze reizen waarin
hoogte en diepte grillig
van gedaante verwisselen
vermenigvuldigen de onthechting
voor de wees op drift
ongekende niet gestilde
verlangens naar verre
veelbelovende verten waar
hoog en diep hun eeuwige
slaap slapen
de hitte brandt
onder zijn voeten
de bestemming ontreddert
ontneemt ieder zicht
het hazenpad…
Maar herken ze niet
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 het is een warboel buiten
mensen auto’s fietsen
vogels fluiten maar ik zie ze niet
vreemden die me dwingen
in een dagelijks bestaan
dingen die zo langs me gaan
hoor ze lopen
zie hun ogen ruik de kleding
maar herken ze niet
de wereld draait
en ik sta stil
op mijn gebied
een witte duif daalt
bij mijn voet en koert
een eerste ochtendgroet…
Boombaard
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
649 hier ben ik tijdeloos
een koning van het bos
waker van het groene oord
waar bomen mogen groeien
dieren schuilen onder struiken
slapen daar beschut
op de open plekken sieren
varen, bes en mos mijn voet
mens, dwaal tussen mijn lover
geniet van rust en stilte
dan kom je weer op adem
als het leven je benauwt…
Grijpt gij 't wel, zo is 't maar spel
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.266 Het brandhout en de min
zijn twee verscheiden taken;
Maar op gelijke voet
door ieder aan te raken.
Want, of men naar het vuur
of naar de minne spoedt,
Er is een zekere kunst
hoe dat men grijpen moet.
Tast waar het ligt en gloeit
gij zult het laten vallen,
Tast waar het niet en brandt
zo is het om te mallen.
De liefde, zoete jeugd!…
De andere wereld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Krachten die sterren doen bewegen,
bewegen ook in handen en in voeten.
Stof waaruit het heelal is opgebouwd,
is wat het lab in al mijn cellen vindt.
Lucht die door onze longen stroomt,
is adem die ons met de ziel verbindt.
Menselijke kennis is beperkt en klein.…
Gevallen blad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 net als de blaadjes
laat ik los
wat er niet meer toe doet
wat niet meer hoeft gevoed
de takken zijn zwaar
van hoeveelheden uitgebloeid
ze buigen
en gaan de winter in
laten achter wat niet meer groeit
de natte grond onder mijn voeten
vertrapt wat net gevallen is
ik raap nog wat schoonheid
en versier mijn huis
met herfst en warmte…
Zout en zalig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 het kan nooit goed
maar die hitte
het niet kunnen pitten
in de zon kunnen zitten
alles verschroeiend
ontzettend vermoeiend
het is altijd wat
we zijn het weer gauw zat
alleen het zilte nat
houdt ons hoofd koel
het scheelt een hele boel
zo is een avond zwoel
met zand aan je voeten
zout op je huid
zo kun je weer vooruit
en mag de…
Toegankelijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
811 op een eiland van duisternis
met mensen die hun eigen muze
zijn geworden
en ver over de oceaan
praten zwanen
over weemoed
toen alles nog verdrietig was
en stoelen in de keuken kraakten
jij bent toegankelijk voor mij
je droomt, je wordt wakker
je hebt een mening
maar je blijft toegankelijk
voor mij
de wereld ligt aan jouw voeten…
Het was nacht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
613 Je kroop wat dichter tegen mij op
plooide je naar mijn houding
Ik wist niet of je wakker was
maar je zuchtte diep langdurig
alsof je wakker geworden was
alle triestigheid liet ontsnappen
Misschien kwam het door je voeten
op zoek naar warmte en gezelligheid
Morgen is veraf in de koude nacht
in de slaapkamer onder een dekbed
met ogen open…
verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
401 waar zijn de dagen
dat ik als vrije vogel
op de rug van de wind
gedoopt in regen
sneeuw of zonnestralen
met de stroom mee
of soms er tegenin
overal vliegen kon
met vastgebonden voeten
de vleugels geknipt
achter tralies van glas
zing ik nu gekooid
het lied van verlangen
dat snel een einde komt
aan de horror van angst
die ons het leven…
Overduidelijk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
566 Ik wil het nog niet missen
Het goudvonk op het water
De vissers op de steiger
Die hopelijk niets vangen
De honden die hun takken
Tot aan mijn voeten brengen
De wind die door mijn haren
De wind die langs mijn wangen
De prille, roze bloesem
De vrolijke narcissen
Het slaperige dorpje
Het woonhuis aan de Ring
Ik wil het nog niet missen…
Wel en wee
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
588 te voet dwalen
stormen soms rondom
ogen open
het leven opnieuw vinden
de verleiding aangaan
uit de schuilplaats geraken
sussend het ritme vinden
bemoedigd door het hemellicht
niet verslappen
immers een bloem leeft op
wanneer de neerslag haar
wortel hoopvol voedt
een zucht
niets over het hoofd zien
toch misschien
net als…
menslief
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
634 profileer je niet
wees slechts het begin
en eind van eigen kunnen
als je geaard bent
door jouw vaste voeten
zijn de roots van lang geleden
als de rafels van vandaag
er hangen druppels aan
gevormd door vreugdekreten
twinkelend gerangschikt
tussen tranen, vol van pijn
elke laag van dit bestaan
draagt reeds de kracht van
verdergaan…
Rust Haiku
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
505 Geen journaal kijken
Geen actualiteiten
Wat geeft dat een rust
Even geen Op1
Geen Jinek of Eenvandaag
Nieuwsuur overslaan
De nieuwskijker staakt
Neemt vakantie van het nieuws
Geen discussies meer
Ik wil geen debat
Ben polarisatie zat
Tijd voor groot verlof
De deur trek ik dicht
Blote voeten in het zand
Wind, zon, zee…
Dag van de elementen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 Ik groet de hemel
mijn voet voelt aarde
een schip deint op de golven
de jager in het bos opent het vuur.
Waterengelen
bouwen luchtkastelen
van zand en steken die in brand.
Wie vuur oogst zal
water vinden en wie de
aarde bewerkt kijkt naar de lucht.…
altijd naar het licht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 ik sta nog steeds op de rand
maar mijn voeten kennen de grond
de lucht vraagt niets meer
ik adem haar gewoon in
in mijn zak
geen stenen meer
maar zaden
de schaduw fluistert nog
maar zachter nu
alsof ze weet
dat ik haar niet volg
want achter het gordijn
van niet weten
zoek ik geen einde
ik keer mij om
naar het geluid van adem…
tot in het dal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
283 de zon staat steeds vaker op
verblindende hoogte als zij
haar zachtgouden haren duwt
over onze afdraaiende zijde
de lichte nazomerwind
is hard geworden voor handen
in jouw bleek gezicht
begint de kou te snijden
en laatbloeiende bermbloemen
schenken een felrode glans
als bloed het land overstroomt
tot pal voor onze voeten…
Koffie
gedicht
4.0 met 5 stemmen
275 Straffe koffie, even koud als de tegels onder je
voeten. Troost wordt dikwijls in de grond
geboord, ellebogen breed en steunen op de knieën
om het hoofd niet te verliezen in het zwellen
van de wallen. Haast macaber hoe schimmen
bovendrijven in scherven op de keukenvloer.…
cent in de sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
9 zwart staat de stam
in wit dat valt en valt
ik leg de cent neer
naast de wortel stil
zwart staat de stam
in wit dat blijft en blijft
ik tel de cent nog eens
maar laat hem liggen
ik sleep de voet door sneeuw
die kraakt als ijs
ik wil vallen hier
toch zet ik door
de cent is koud
de stam is koud
ik ga…
Morgenwandeling
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.046 Sla om het vale afgedragen kleed,
bedek het bloot slechts van de voeten;
wij gaan en komen zonder groeten,
wij gaan naar ‘t bos, dat van geen wanhoop weet.
De berken in het bleke nevellicht
gelijken ranke, onbesmette maagden,
die nooit het treden uit de droom nog waagden -
o, vrouw, waarom de voet hierheen gericht?…
Dag van den Arbeid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
922 Waar ooit arbeiders streden
zij aan zij
voor rechten van de
hardwerkende mens
wordt nu
alles wat zij ooit bereikten
met de voeten getreden
Elk behaalde resultaat
elke overwinning
elke sociale voorziening
alles wordt neergesabeld
zelfs de eerste mei
wordt niet meer gevierd
de maatschappij
kotst de arbeider uit
hun werkplek wordt verkwanseld…
Laat me nooit meer vallen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.613 Ik maak een rit
met mijn beste kameraad
Ik hoop dat hij
me nooit meer vallen laat
Hij weet waar hij me mee naartoe neemt
Daarheen waar ik zijn wil
Ik maak een rit met m'n beste vriend
Wij vliegen hoog
We kijken naar de wereld
die ons passeert met een boog
Wil er nooit meer komen daar beneden
Wil met m'n voeten nooit meer die grond betreden…
Pijn in hoofd en billen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 En uiteindelijk liepen alleen nog maar zijn voeten onder de ton.
Die alleen de voorbijgangers groeten.…
DE RODE STEP
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 Schrijf mij een boek
vol jeugdige herinneringen
de rode step vooraan
noem geen namen of
plaatsen
ik zal ze niet herkennen
leg linoleum vast in mooie
marmerwoorden
rieten tegels
in huiskamergesprekken
de suitedeuren glas-in-lood
geef pagina’s de ruimte
voor af te zetten voeten
in putdeksel slalom
laat knerpend grind, de
sloppen…
Maz(z)elen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
514 >>>
Wat is dan de reden van
het niet laten vaccineren
van jonge kinderen tegen ziektes
die zelfs fataal kunnen zijn
terwijl een vaccinatie
met juist-gedoseerde entstof
alleen maar verdriet voorkomt
't Is geenszins Abba zijn wil
dat kin'dren en mensen ziek zijn
als 'zijn handen en voeten'
hebben wij nog veel te doen
>>>…
de val
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
505 Een scheut van pijn door haar lichaam,
Het is niet haar been, niet haar arm,
Het is niet haar hand, niet haar voet,
Wat o wat is hetgeen dat haar zo pijn doet,
Een pijn die zij niet eerder voelde,
Een pijn die zij besluit nooit meer te voelen.
Nooit meer zou ze springen,
Nooit meer zou ze vallen.…
Danspartner
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.830 Of,
wie weet, was de eerste dans
een vorm van gebed, om aandacht
van een hogere macht, nog voor
de mens de spraak had bedacht
en volgde muziek uit het stampen
met de gezonde voet.
Zeker is dat jij in mijn armen
een Argentijnse tango danst
de boze geesten in ons bloed
het vacuüm in jaagt.…
Genieten
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.099 Met mijn bloten voeten,
en tussen mijn tenen voelde ik het zand.
Ik keek naar de ondergaande zon,
en bedacht me hoe mooi ik hier eigenlijk zat.
Hier aan het strand met de mooie zon,
ver vandaan de drukke stad.
En op dat moment wist ik het,
ik moest van meer momenten gaan genieten.…
stapel koppen voor de weg omhoog
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
2.899 stapel koppen
voor de weg omhoog
zet voeten in
oogkassen zonder zicht
kaken grijnzen
onder het gewicht
schreeuw en vloek
hoek genadeloos
graai botten bij elkaar
beklim het paradijs
versterf de dood
met oud en grijs
schop en trap
om uit de rotzooi in
de hemel aan te komen
dromend daar alleen
te zijn, de beste op het
hoogste stapeltje…