3936 resultaten.
Een vage herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.142 Het zielt me dat haar geest zo snijdt
besmeurt ze het mes met open wond
die in kalme uren van eeuwigheid
nimmer de kern van daglicht vond
alsof ze het zwijgen lijdzaam hoort
volgt ze zorgvuldig gekozen wegen
innerlijke beproeving stuwt haar voort
zelfs blijk van liefde houdt niet tegen
blind voor wat haar wezen vreest
zoekt ze naar eigen…
de akker
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.192 Ik liep langs akkers van verlatenheid
Door dorre droogten vol met onbegrip
Gegroeid in jaren tijd
Ik zag geen kleur meer
Die mijn onrust kon verstoren
Slechts het grauw
Moest mij bekoren
En de strijd
De eigen innerlijke kracht
En soms façade
Waren broeders
Teer, hard en dan weer uiterst zacht
Die hielpen bij de ommekeer
Waar plotseling…
Spiegelgeest
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
953 Ik glij in iemands spiegelbeeld, schenk
hem innerlijke kracht, maar soms een
dodelijke grijns als een crimineel z’n
straf ontloopt; tot ziens bij U thuis.…
Onder de oppervlakte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
750 en een fonkelende helderheid
niet alleen onder de oppervlakte
maar bij elke voorzichtige benadering
een vage schijn in rimpelloze breekbaarheid
In haar glanzend web
onthaalt zij ieder nieuwsgierig oog
een spiraal waarin
ik vaag herken
de lijn van schepping
Een tedere aanraking maakt mij bewust
van grote kracht, een stroom
die innerlijke…
toekomst
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.672 verbeelding van loze woorden
waar zonlicht mijn bleke
aangezicht niet meer beschijnt
waarin souffleurs mijn beeld bepalen
in vertoning van wanscherts
mijn mond in zwarte verbloeding
in angst van bittere gal
ik huil in aanwezige stilte
waarin bloemen niet meer vertroosten
mijn schreeuw van onmacht
galmde tussen de bomen
mijn verharde innerlijk…
JOUW LIEFDE
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.477 Jouw lippen vervoeren mij
daar waar niemand is geweest
wat jij alleen bereiken kan
en daar mijn innerlijk leest
Ik voel het als een fluistering
en koester je warmte zacht
je zorgzaamheid omhult me
en je glimlach maakt dat ik lach
Jouw handen lieve man
zijn een goddelijk gegeven
een enkele gebaar van jou
doen mijn zinnen al…
bestemming
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
697 nergens in de wijde omtrek
kwam ik stilte tegen
toen zag ik jou
en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis
of de wereld waaruit je werd geboren
ik kende zelfs je naam niet
zag enkel buien en het draaien van de duinen
innerlijk ontwricht, met bleek gelaat
een tiental vogels vloog op uit de wind
tot dicht bij het water, hees…
Zeldzaam ?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
623 Alleen uit onvruchtbare aarde,
kiemt een donker zaad en baart
een bitter kwaad, een verraad aan
onszelf, en schaadt de afkomst van
z’n schepper, onkruid verteld in woord
en overdaad van een duister hart en
maskeert het verval, om het hoofd te
bieden aan al het geweld van orkanen,
klemt zich vast aan het wezen van de
innerlijke smart, dan herleeft…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
611 Ik ben op zoek naar 't innerlijk zwijgen
de stilte, die geen woord meer vraagt
het strelend zoenen dat mijn mond behaagt
het in zonneschemer eindeloos verdwijnen.
Verdieping in de geur van leed en lijf
dobberend op oceanische rust
reuzehand die warm mijn huid weer kust
verstrengelde éénwording is buiten kijf.…
Allemaal steden
poëzie
3.6 met 8 stemmen
8.905 .
----------------------------------------
uit: 'Het innerlijk behang', 1950.…
De kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
580 De wind en golven brengen
herinnering terug van toen
hier aan de kust vind ik dan
mijn innerlijke rust weer terug.…
Met huilende mond
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
879 uitgegaan
Inwendig dood, zo het scheen
Lege blikken zagen door mij,
als van een onbestaand mens
In hemdje met jeans, als kledij
uitte zij haar zwijgende wens
Stille woorden, zonder klank
zweefden uit haar droge keel
Dan week ze van de mistbank
haar blikken nog even irreëel
Ze keek mij zonder ogen aan,
of geen van ons twee bestond
Innerlijk…
AFASIE
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.730 woorden zijn moeizaam te verstaan
voor je vrouw en kind komt dat hard aan
je hebt moeite om iets duidelijk te maken
je kan je niet meer uiten zoals het is geweest
toch kan je het accepteren
want je hebt een zonnige geest
je vrouw weet jou er goed in te steunen
zij is degene op wie je kunt leunen
dat is voor jou heel fijn
het helpt je bij je innerlijke…
Mijn Troon....
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
965 Innerlijk vuur laait op. De sluier van rokerige gedachte en hersenspinsels verbranden en staan stop. Ik zie de andere kant tot de kern en kan ze doordringen. Voel de polsslag van het leven en hoor mijn hart zingen. Mijn ogen lichten op als ik de echte werkelijkheid aanschouw.…
Als de avond nadert
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
906 fijnbesnaarde klanken
vertellen over mijn innerlijke waarden
zij omsluiten heden mijn trage denken
woorden blijven liggen op de aarde
alleen mijn vingers bewegen
door wat mij wordt opgedragen
ik volg slechts de toonaangevende zegen
die opborrelt uit onaantastbare lagen
afscheid hangt boven het meer
in een dromerig hemels groen
stilte geeft…
Mijn vleugels der wind...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.109 Hoop in innerlijk verlangen,
op mijn vleugels der wind,
fluisterde hij mijn naam,
in zijn stille lofzangen.
Een herkenning welbehagen,
op mijn vleugels der wind,
neem mij eindeloos mee,
in liefde.. verslagen.
(laat je meestromen in eigen verlangen en je komt het uiteindelijk tegen..)…
Mystiek der zinnen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
588 Er leeft een onbewegelijke droom
in de omringende natuur
tijdens het beminnen
ratio fluistert gevoel
innerlijke stilte toe
vogels moe door tegenwind
dalen neer op het zandeiland
ik beslis vandaag
over een laatste brief
die zal verhalen
over jouw olifantenhuid
jouw antwoord is een gedicht
en dient terplekke
als eelt op mijn ziel…
Koffietijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
641 Een innerlijke behoefte is het.
Een oerverlangen naar de oase.
De sfeer van een Weens koffiehuis.
Om langdurig de krant te lezen.
Om aandachtig te kunnen genieten.
Om belangeloos te kunnen babbelen.
Koffie moet!…
Zuivering?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 Ik weet dat de winterkou
mijn keel beslopen heeft,
dat aan mijn lied een rafeltje
rouw kleeft, liep te vaak
de innerlijke stem voorbij, dan
werd het moeilijk ademhalen voor
het wezen dat samen met mij leeft,
in de rollende wind zonder einde,
in wat vervoering brengen zou
verzamel ik de ontroering, toch
spreekt het zich niet uit, zo…
Decennia
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
831 Jouw onschadelijke onschuld
straal je uit met innerlijke rust
geen verzoening kan verbinden
zoals ik in jouw wonder berust.
Met je tranen van honger
geboeid in een omarming
openbaar je sympathie
met je lach bij elke streling.…
Voorbeeldig leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.089 Sinds hem ervaar ik innerlijke vrede,
die onze kater nooit verlaten heeft.
Verdrietig ben ik omdat hij sterven moest.
Dankbaar ben ik dat hij heeft geleefd.…
Die ego ikken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
495 zacht schuur ik
de laatste restjes
innerlijke beschaving af
weg stropdas
ook normen en waarden
gaan als stof ter aarde
onwennig met
intolerante blik
kijk ik de wereld in
en schrik
er zijn er nu te veel
die over lijken gaan
het sociaal zijn
is gedaan waar ieder
voor zichzelf kiest
de rest zal stikken
door het grote graaien…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
473 Die het zelfbeeld
vormt van een extern groot naar
een innerlijk klein.
Een eenzaamheid die niet alleen
aan jezelf doet denken als een monnik
die staart naar de ego van een eeuwig tal.
Maar die even zijn passen wenst te tellen
over de waarde van het leven in één geval.…
Vanbinnen uit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 verhult
Van binnen uit komt mijn pijn
Het is niet mijn mond die spreekt ‘t gevoel
Wat uit mijn hart door d’ ad’ren stroomt
Slechts ogen stralen lijden uit
En hoop op begrip voor ’t werkelijke doel
Die hoop ligt steeds verborgen in mijn daden
Al beschouwt men deze goed zowel als slecht
Of dikwijls door emotie overladen
Wat uit mijn innerlijk…
ik toon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 ik toon mijn verslagen ziel
dewelke mij telkens schoffeert
wanneer mijn innerlijk zwijgen
zich opoffert aan de beweging
van de dag, die weer ontredderd
langs de oneindige horizon
telkens tracht om balans vinden
- ergens tussen hemel en aarde -
er hangen graven tussen de grauwe nevels
waar de dood zichtbaar in een snijdende taal
wordt onthaald…
Scherpe kantjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 hij was hoekig
maar zij wist
zijn scherpe kantjes
zacht af te vlakken
met tijd
politoerde zij de
mooiste vlammen die
zijn innerlijk verwarmden
in zijn vrijwel
ontoegankelijk doolhof
kende zij de wegen
uit zijn turbulente leven
de buitenkant
bolstert nog altijd ruw
maar zijn ogen zijn
rustig warm en zacht
in samen bloeit
genegenheid…
Het juiste woord
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 Het is doodstil
doch de kalme golfslag van het bloed
voel ik als mentale kracht
door mijn aderen stromen
de tijd gaf me de ruimte daar aan te bouwen
misschien bovenmenselijk om te dragen
maar toch
het kan je innerlijk sterk maken
hoewel de botten kraken
het juiste woord vond bij de bron
waaruit ik kracht ging putten
nu in mij latere…
Conversatie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
600 Er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen
in innerlijke angst gevangen
proberen met elkaar te praten
zelfde toekomst in het verschiet
niet projecteren, geen projectie
we blijven het proberen
jouw stem klinkt helder
ik luister en ik fluister
alle geluiden klinken vaag
ik probeer je te ontwijken
in dezelfde nuchtere boekdelen…
De remmen los
netgedicht
3.4 met 93 stemmen
389 haar ogen
dansten te snel
verloren hun
fixatie als op een
innerlijk bevel
ik zag dat
de rust nabij was
want haar kleine
overwinningslach
had iets opmerkelijks
dat haar rust had
gebracht wij hebben
later onze ontmoeting
tegen het licht gehouden
jouw rust tekent groen
de enige kans tot
verbinden met een
alles of niets protocol…
zo teder als jij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
125 mijn heimwee onthult de dagen
dat jij niet bent, gewoon even
afwezig uit mijn trein die
door de donkerte
van alle innerlijke
gevaarten raast
om in het gedwee te geraken
verpersoonlijk ik me in het nog
warme afdruk van je silhouet
op het nachtelijk gelegen laken
om mijn twijfel te laten zwijgen
die me laat berusten in het violette
weten…