3479 resultaten.
Verloren lucht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
840 en weer klad ik
hoop tegen de muur
als ontelbare, grijze wolken
rond gefluisterd
in blinde stormen
en al wat ik ben
blijft bestaan
in immer onbestemde regen
wanneer dag na dag
de stenen verpulveren
tot stuifzand in de wind
een stem in dag
tot nacht gezwart
breekt de laatste gebeden
als ver weg het kind schreit
door de schaduwen…
Schoenen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
506 Ineens merkte hij dat zijn gehoor
doordrong door de dikste muur,
werd het verheven tot tweede natuur.
Plotseling stond hij op een berg,
werd daarvoor rijkelijk beloond;
door de critici weer weggehoond.
Ineens werd hij wakker naast zijn bed;
zijn schoenen zag hij keurig staan,
hij pakte ze en trok ze aan.…
Ad fundum
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
581 buiten de vier muren
verkwijnt in ’t morgenlicht de donkere nacht
tijdloze woorden die spreken en vermenigvuldigen zich
naar de moedertaal getolkt
Ad fundum
zingt je hart als Pachelbel's muziek
op eigen vleugels van de geest
van zee tot zee
reinigt wat er zweeft voor het wijde zicht
boven de grond van "Friesland"…
nationale gedachtendag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
548 de sfeer die edelmoedig
ritmisch, misschien ook apathisch
over de muren strijkt welke
als verloren in mijn stadsdeel huist
dacht in het dichten van verzen
en het smijten met volle glazen
poëzie dat de sneeuw zich baadt
in een lente die nooit zal komen
ergens staat een grote winnaar op
het vers ornamenteert zoals
de zoekenden blijven…
Poffen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
679 ja Meneer
volgende keer
dank U
Meneer
iedereen
wist het
dat kon je
zien
nog mazzel
het was
in een andere
buurt
er is niet
veel lucht
boven een
smalle steeg
dicht langs
oude huizen
scheve muren
over stoepies
Pap?
ja jongen
ach laat maar.…
Punt
gedicht
2.5 met 49 stemmen
20.086 De muren komen op mij toe;
de zolder en de vloer:
plat parallelopipedum,
vertrapt lucifersdoosje en
de put van Edgar Allan Poe.
Gij nam dimensie met u mee
uit mijn bestaan. Ik ben alleen
het onveranderlijke punt,
waarop gij u verlaten kunt.
------------------------
uit: Energie (1946)…
Queesteskind II
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
763 Een boek,
een blad,
Een gezicht dat lacht
In een ander land
Een hand die slaat
Een schreeuw
De traan die valt
op de troon van je nageslacht
Een linde, een vallend blad
en bloesem om je mond
Je voeten vriezen vast
aan de grond
in een harde stad
De muur van beton
krakeleert en breekt
Je ziet ze zo verschijnen:
Het boek,…
de eindeloze blik
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.080 tussen de heuvels nabij
het land zo vlak als een gulden
een middenweg die wij samen delen
tussen muren van steen
en paden van asfalt
is het brein inmiddels in beton gegoten
omdat het ze niet lukt
deze observeerders te slopen
langs tuinen van goud
door velden van zout
gegoten in spijt
vergeven is tijd
laat alles nog eens los
wij vloeien…
Museum
gedicht
3.0 met 15 stemmen
8.943 Iets van grote zeggingskracht
was op de muur geklonken. Een metalen
stem, verfrommeld van ontroering,
legde uit.
De gouden kamer uit vervlogen tijden
lag één verdieping hoger. Banen glanzend
in het stof getrokken wezen
eerder nagebootste ontucht aan.…
Hartendiefjes
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.566 trouw kijkend over, zelfs, de hoogste muur.
Zoete woordjes, zo lief en oprecht.
"Hartendiefjes"...zegt zij liefjes...
"hier is mijn hart"..
waarop..zij het dankbaar..in hun handen legt.…
Toen, het dal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 Toen het dal
Ik verloor mijn weg
en hervond hem
tussen de wateren
en bossen
tussen de velen paden
strek ik me uit
en kijk omlaag
over het dal
Het uitzicht
ligt smetteloos voor me
onwetend wat er verder
voor me ligt
ben ik nu
zoals ik geloof
dat ik nou eenmaal ben
Toen het dal
De muren
waarin ik vastgeketend zat
liggen ergens…
Hermitage
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Huis van de versteende bewoner
en muren van vlees en bloed.…
irritant geluid
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
611 Het zoemen van een mug
gauw onder de dekens en wel vlug
het is een irritant geluid
maar je wilt je bed niet uit
dan maar een lichtje laten schijnen
in de hoop dat de mug zal verdwijnen
ik denk dat ik lang kan wachten
hij bundelt al zijn krachten
en zoemt lekker voort
beest je maakt mij gestoord
dan maar uit bed
raak, de mug zit op de muur…
Vervlakking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 Nergens klinkt geluid zo iel
als waar geen bomen
bergen of muren zijn
in eindeloze ruimte van een ziel
waaraan elke hoop is ontnomen
enkel ontluisterd in pijn.
Nergens klinkt geluid zo iel
als over verre vlakte
waar geen weerstand
of strijd overwinning ten offer viel
het leven tot de horizon vervlakte
elke roep om hulp verzand.…
aanzoek
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
885 laat het regenen
laat het plenzen
verzuip me
windkracht twaalf
stormt door mijn tuin
laat het donderen
laat het bliksemen
elektrocuteer me
leef me
striemende pijpenstelen
zielschurende wind
leef me
ik trouw je
leef met mij
doorbloed dit hart
breek beide ogen open
sla de muur uit mijn oorschelpen
licht het schedeldak
gooi weg…
foto van een lege plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
981 foto van een lege plek in de directiekamer
daar waar wij samen zaten
hangt nog een vleugje van wat was
met soms de stoelen naast elkaar
gebogen over taal en wat ideeën
en wat er verder was
maar ook gegrepen door de dag
met aan de muur
wat nu niet zichtbaar is
maar ook geschreven was
in de taal van je vader
van wat wij samen…
Stijl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Hoewel de duivel zijn dagen
afsluit, hevig vuur
De wind, aangewakkerd, de loef
van liefde afsnijdt
Boort de machine
voort, als verblijd
mensen geen gat zien
in die muur zonder licht
Die oneindige, behalve
de spurt van liefde
Zeer gehaast, versneld bedreven
die glijdende schaal
van het apparaat
gewoon kinky
gezien haar stoer zijn
werkelijk…
orgeltrappen op zondag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
546 niet uit verveling maar een onheus
verlangen om de muziek te splijten
die me heeft verwond, de hoogte
van het celibaat ketst tegen trage muren
zonder vrees, want hij die vreest
is niet almachtig
zwart wit, de ivoren toetsen met bloed ingelegd
hadden de eerste dood met stokken
en pijlen diep gekwetst, geen soldij maar
gratis navelstaren achter…
Een vlaag herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 de zomerklanken
zijn verstomd
soms geurt
een open deur
een vlaag herinnering
aan hoe het leven ging
een lach die
alles overstijgt
nooit wijkt voor
wolken en wat regen
de hele lange dag
een zegen blijft
de losheid
van het buiten
schemeringen
zonder muren
die in schoonheid
vele uren duren
nu pakt
sneeuw en kou
de mensen…
Mijn bestaan
gedicht
3.0 met 5 stemmen
8.250 Angstig tast ik de muren af,
het bed, mijn nek
en zoek mijn gezicht,
maar ik kan het niet vinden.
Trillend sta ik op.
Ik doe het licht aan,
trek mijn onrust aan
en loop alleen
op de sneeuw die mijn hart bedekt.
Alles buiten
is nog steeds zoals het ooit gestapeld is.…
de taal
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.588 De taal behoort aan de vogels
ik ben te mens om te vliegen
ik sta als een huis op de wereld
gebouwd en dik uit aarde
ik ben ongeveer degene
die schuilgaat binnen de muren
en uitvloeit achter de ramen
van de blauwe achterkamer
het geurt er naar mest en naar liefde
er staat een plant in een kooi
de taal behoort aan de vogels
de mens schuilt…
Kamer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 nog niet klaar)
verdomd dat u helderziendheid bezit
ik herinner me nu het metselwerk weer
ongeborduurd als ons rauwe vlees
in het raam gaan de wolken tekeer
waar ik in dit verband al naar verwees
niemand kan ons zeggen wat het is
zodat wij verre uren moeten verduren
buiten is de eindbestemming ongewis
ons grafschrift blijft binnen deze muren…
Klank
gedicht
3.2 met 6 stemmen
9.749 Dankzij de muren
en het dak werd dat geluid.
Zoals bij ons de huid verdriet
omspant, zei ik, en een voor een
wees ik de instrumenten aan
op het schavot. Zij is er niet.
Als ik mijn ogen sluit ga ik haar
zien. Tussen hoorn, cello en fagot
beweegt zij wiegend voor mij uit.
-------------------------------
uit: 'De tussentijd', 2004.…
Grasduinen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 we moeten niets
we hoeven slechts te zijn
te beschouwen, ons onthouden
ons te dompelen in de schittering
op het het grensvlak van water en lucht
we hoeven slechts de tuin te laten drijven
een tong te laten gaan langs beide lijven
in het gras van onze honingduinen
te zwerven langs blinde muren
op geduld van lentebladeren
tijd…
Waggelen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
961 Waggelend door verlaten straten
Wiebelend door holle duisternis
Stom dronken onderweg naar nergens
Dansend uit mijn evenwicht
De muren die de leegte vertellen
Zwak lantarenlicht op mijn gelaat
Schoonheid en stilte met eenzaamheid
Geen levende ziel te bekennen
Steeds verder waggelend wandelend
Verdwijnt gevoel voor ruimte en tijd
Met hoofdpijn…
Ontluikend verleden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
460 waren we hier al geweest
waren we eerder onszelf
in afstand, nabijheid
in gezamenlijk verliezen
hebben we nooit bestaan
na afscheid, herinnering
vergeeld vervagen, vergeten
in dozen op verlaten zolders
in avondlicht langs kale muren
als huisraad zonder handen
zullen we elkaar ooit weerzien
ergens aan zwaarte voorbij
zomaar,…
onomkeerbaar
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
698 meer
worden boterhammen belegd
met achterdocht
beschuldigingen vinden het heden
branden handen langs borden
waarin grote barsten blijven
't dagelijks opruimen
worden knelpunten, het bekladden
van verdwenen mes-steken
geen enkel beeld
kan nog rusten; achteraf uitgetekend
in een te kleine kamer
waar voeten gekluisterd zijn
aan muren…
Ideaalbeeld
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
708 Ook toen was dat er
En dat
En dat
Gevoelens in lagen
Dichtbij de oorsprong van de natuur
Ook toen was dat er
En dat
En dat
Een schat
Een kennis
Een weten
Een bouwsel
Dat vernietigd wordt iedere keer
Draden in het vragen
Naar de diepere lagen
Het verleden blijft een ondoordringbare muur
Wie wil weten
Ontdekt dat de wereld schoon was…
eb & vloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
717 Dat vloed
ertoe doet
juist: springvloed
die zee springen doet
Het land
dat
zich niet kan verweren
verzwolgen, open gescheurd
door wind
als handlanger
kennen niet
het mijn en dijn
Het is menigmaal
zo pijnlijk gebeurd:
'Watersnoodramp'
in ons collectief geheugen
Vloed springt
beukt op vensters, deuren en muren
tergt familie…
Een optimist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 Ook al is het leed van de wereld om
hem heen als een mokerslag op
een muur van steen.
Voortlevend zoekt die inspiratie.
Put die moed zonder de schijn van
sensatie.
Buigzaam is vaak de weg
van de lange termijn.
Een weerbarstige rietstengel
voortgestuwd door de slagregens
van de schaduwpijn.…