1883 resultaten.
Hout alleen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
556 Een boom ben ik
in hout alleen
te ver van het bos
de witte port en jonge kaas
en elf rode rozen in een zwarte vaas
het stille uitzicht over de rivier
we zijn nooit uit elkaar geweest
jouw grappen leven verder, veel verder
dan in het duisteren van mijn sombere geest
de muze gloort innovatief door een lichttunnel
een oude messias heeft…
nýja lagið (nieuw liedje)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 de fatale Bliksemschichten
als Speren wachtend op ’n Rij
de slapende Engelen van Týr
als zij ontsnapten aan hun Dromen
was ’t ‘endalok guðs’ Nabij
als zij de schromelijke Liefde verlieten
’t Bloed voelden stromen en waadden
in de Rivieren als Aderen
door Moeder Aarde haar Huid
uit de Bergen als haar Borsten
de Daden van ’n luid Verlangen…
Zomerkomst
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
303 Rivieren vullen zich met gesmolten ijs,
Plannen worden gesmeed
Voor vervolgonderwijs of vakantiereis,
Winterkleren gaan in de kast,
Zomerkleren in de bontste kleuren
Sieren straat en klaslokaal,
Kalverliefdes met steelse zoentjes
En streeltjes over en weer.…
Jouw zwijgende stem
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
356 De dood heeft onze liefde
onafscheidelijk gemaakt
omdat je in mijn hart woont
is er geen afscheid of vaarwel
het blijft in de herkenning
je leeft gewoon in mijn herinnering
jouw andere stem tekent mijn rivieren
blijft bestaan in mijn levensmaanden
verwelkomt mijn nachten
ademt in serene sfeer
en laat jouw doodse zwijgen
niet ongehoord…
Tranen van het oude dier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 Het landschap schildert vurig littekens
oude scheuren in ruwe vergankelijkheid van tijd
industriële pijnscheuten van het modernisme
ik voel de nabijheid van het eeuwenoude leed
dieren die om hartstocht smeken, zich voortplanten
in de droge uren van voorbijgaande spijtbetuigingen
mensen die toekijken, niet kunnen ingrijpen
hoe rivieren worden…
de zwarte tovenaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 de tovenaar speelt een zwijgende melodie die alleen zij verstaan
zo lang de rivier breed van zilver rimpelt het woud van de magiër
een donkere wachter is dat elk akkoord spelt in de eigen taal.
slaap weegt op elke toonaard pas op dat je niet verstart
de maan is een spons van citroen waakzaam met haar blind gelaat.…
luister
poëzie
3.3 met 177 stemmen
75.406 toen ik de middagen in zijn kamer
doorbracht en in zijn lichaam
rondliep of neerzat, een boek las
of sliep, toen ik de weg van zijn oor
kende en de rivier van zijn ogen
binnenvoer toen ik met zijn handen
speelde en over zijn lippen liep
toen ben ik mijzelf vaak tegengekomen
lachend en huilend en dingen zeggend.…
een boomgaard in oliver bc.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.275 witte dagdromen scheren over de heuvels
ik sta versteld en staar
in mijn hoofd kabbelt onzinnig gekeuvel
rond in de hitte van de zon
een mindier drie dagen drie zinnen
terwijl de bergen wegroesten in de rivier
geritsel door het hoge gras van de boomgaard
er is geen ratelslang te zien
een vogel schiet angstig uit de halmen voort
hoor de…
Gekoesterd landschap
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
699 Een landschap gekoesterd door felle kleuren
Ontvouwt zich als een gezicht
De aarde draagt heel het gebeuren
In tijdperken van vuur en van licht
Wolken van verbeelding
drijven mee met de rivier
kreten van verrukte verwondering
beantwoorden blikken verzadigd plezier
Onvermoeibaar stroomt hij verder
Glinsterend als een melkweg
Met de hemel…
Waar is de lente
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.221 Dan kronkelt de herfst
als een diepe rivier
door de schemersluier
van oude regens
en stort zich neer
in de contrasten
van mijn schreiende levens.
Meestal
ben ik
zo onzinnig klein in iedereen.…
Huivering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.129 In een rivier van dromen
doop ik mijn open ogen.
Mijn hart smelt het ijs
van zwartgevroren bloed.
Over ons huivert een gloed,
wij hebben elkaar gewonnen.…
een winterdag bij cafe Oortjeshekken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
763 trekken
toen wij lopen wilden. ik weet niet meer wie van ons zich bukte en haar droeg
wij zijn geen zondagswandelaars die zonodig de benen moeten strekken
maar we wilden wel het weiland in naar een van winters mooiste plekken
weet je nog Dolly bij cafe Oortjeshekken
de weg naar de voordeur was haar lang genoeg
we zagen de rietganzen aan de rivier…
Waterwildernis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
700 .
----------------------------------------
*De Rio Ter is een 300 kilometer lange en
waterrijke rivier in Catalonië. Hij stroomt
van de Pyreneeën naar de Middellandse Zee…
Varen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
777 Soms willen wij
als pluralis majestatis
onze dichterlijke zinnen verzetten,
niet zozeer als bakens
aan de oevers
van een meanderende rivier
als wel om de leden te strekken
en premature seniliteit
door verkalking van dichtslibbende
aders te voorkomen...
____________________________________
Ze zat mij aan te staren
Zwartogig lange…
Stille waters
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.128 daar waar jouw traan mijn land bespoelt
over de akkers van mijn karakter,
waar de stilte nooit
uit ogen verdwijnt
daar vind ik jou
in de onderstroom van mijn verleden…
in brede rivieren meet ik het zwijgen,
peil de diepte van jouw woorden,
laat jij onze herinneringen achter
in het wegglijden van de spijt ?…
Achtergrondruis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
69 Dan is het altijd weer zo’n apparaat
dat de stilte van de nacht kapotslaat,
als het niet de achtergrondruis was
van het autoviaduct over de rivier;
sporadisch verkeer hindert minder
dan die enkele gil ergens ver weg
van een meisje in het dorp verstopt.
Gelukkig is de zucht van de hond er.…
MEDITATIE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
826 gehuld in paradijs'lijke gewaden
beginnen we ons duister ritueel
stoutmoedig stappen we uit het gareel
verkennen aarde die we nooit betraden
de weg voert over slingerende paden
ik vang je blik, omsingel je kasteel
en neem je in, we worden één geheel
wanneer we samen de rivier doorwaden
we stoten klanken uit en zaaien zaden
zij zoeken grond…
Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)
poëzie
3.3 met 26 stemmen
11.150 zijn hand, schitterend omhoog uit de zee
Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee
Hij nare angst, en slaap, en onware dromen
Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen
En steden vol mensen, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, op hun plaats terug brengt
Verheugt hij, met de dag, de Aarde en de rivieren…
In een nacht toen het volle maan was
gedicht
2.6 met 36 stemmen
38.955 iemand opent het venster
iemand houdt de nacht over ons heen als een nieuw tentdoek
iemand kent de weg
iemand legt mij zijn oude tweedjasje over de schouders
iemand zegt honing, iemand zingt honing, iemand proeft
iemand gaat met mij de rivier in
iemand zoekt tussen de schelpen
naar de allerkleinste
geopende schelp
iemand zoekt naar een…
Daens
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
3.388 Aalst Anno 1893
klompen en klossen kletterden
in de filatures langs de rivier
waar werkopzieners jakkerden
op kind’ren en verkafferden
bij 't bonkende weefklavier
politiekers, textielbaronnen,
zonder kennis van Vlaamse taal,
verlieten zich op bronnen,
op pastoors en volksspionnen,
schatplichtig aan 't kapitaal
hardvochtige conservatieven…
Furore
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 zijn slaap de droom hervat
neemt het landschap de vrije hand
in vreemdsoortig droef verlangen
beginnen landerijen met ochtend boerderijen
kraaiende hanen en geiten tussen hondenpoep
wuivende bomen, karakteristieke wind
lente lendenen krullen nieuwe dromen
stilte roept om energie
adem snakt naar ruimte
zijn hand beweegt langs rivieren…
Veldoven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
748 Waar eens de oven stenen bakte
van kleirijk land naast de rivier
trompettert nu een wilde zwaan
en pikken houtduiven voldaan
de zwarte bessen van een vlier
gegraven gaten werden meren
waarin de vissen lustig paaien
en aan de oever wilgen pronken
die in spiegelbeeld verzonken
statig naar het water zwaaien
hoe schoon is deze weidevlakte…
liefde verscheept men niet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.095 nog voor ze gereed was
met haar bedenkingen
jij bent niet getrouwd
er is geen jonge minnaar
je bent wel jarig vandaag
dat vrije huwelijk
komt uit je duim
elke dag in alle standen
ik vergeet het maar
ze schreide gister
blinkende traantjes
van kleine leugentjes
die druppelen ook nu nog
binnen hier
ergens van ver
bij de oude rivier…
Geest van God
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
832 zijn
vereer ik je met de mirre van mijn diepste binnenkant
-nog luiert het licht op struikenbladeren
terwijl het beeld van de avondlucht
bibberend blijft hangen-
vereer ik je met de hitte van mijn zwijgen
gevat in gebaren van aanbiddende handen
hoor ik je wieken waaien
voel je mond fluisteren
je woorden stromen als een rivier…
Ondertussen
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
612 Mijn dromen koester ik in duisternis
wanneer de zon schijnt ga ik op in realiteit
zodra ik onze verstandelijke afstand
met eigen stilte kan overbruggen
mijn zwijgen lijkt tijdloos
niet aan ergernis gebonden
het blauwe van je ogen
spiegelt wilde rivieren
laat me toe in jouw gedachtewereld
neem me mee in jouw stoute dromen
elkaar vanavond…
Aardekind
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
553 Tranen gebundelt tot rivieren,wassen verdriet niet weg
lijken barrières zich te scharen tot hoge bergen
waarachter men moeilijk de vrede kan bewaren.
Zeker lijkt niet zeker meer en blijft hangen
in de lege ruimten van onmacht en venijn
gevoed door een rusteloos verlangen.…
In het donker
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
1.525 Alsof een kakelvers begin mogelijk is
een haan kraait bij het begin van de dag
de brandnieuwe mensen wakker, nog
met geen herinnering belast
offers aan een vertrokken god
op zoek naar het eigen lot
Het helpt soms door in een rivier
te gaan zitten bij volle maan
en per minuut een wit rozenblad
naar binnen gewerkt, opdat zich
in water het…
Het licht
gedicht
3.1 met 34 stemmen
20.694 bleek, er is geen licht in deze stad,
ik steek mijn haar op met een ivoren kam,
ivoor is het ooglid van mijn kind en het halsje,
ivoor is de sneeuw in de parken
ze worden gemeden
behalve door dichters,
mijn gezicht is bleek van heimwee, er is geen licht in deze stad
geen ster te zien, verguld of bestreken met ivoor,
geen vis zwemt in de rivier…
Terekruiter
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
953 huizen eentje
die ernaast bleek later een drieteentje
ook geen stelt maar strandloper
roepen die tsjwik tsjwik tsjwik
dududu dududu kenmerkt terekruiters
meer half tureluurs half bosruiters
hun borst laten ze voorover hellen
om achter insecten aan te snellen
ranke ridders over kaspisch slik
Toelichting:
De Terek: rivier…
als zou ik het niet weten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.185 was
ik als verzamelaar van al jouw stappen
elk afzonderlijk uit afgevallen lover oprapend
en jaloers de vogels wegjagend
die in jouw schreden pikten
niet altijd was het herfst
maar altijd wel een stroom
waarlangs wij met of tegen ’t water spraken
en als wij zaten en ik mijn blik geketend
had aan hemel in woord en nevel
over de rivier…