Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Eenzaamheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
Maar diep in haar was er strijd om de schaduw te overwinnen weer gaan voelen genegenheid. Volheid van het leven ervaren te gaan zien de blauwe luchten het zonlicht weer aanschouwen.…

Belofte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 754
Gezichten die spreken zoals een kind dat woorden verzamelt als druppels van de zon en die met zijn gulheid elke dorst teder beantwoordt als een een verlangen dat niets steelt, haat of dwingt een schaduw te zijn.…

Het zwaard van Damocles

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 607
Het wiebelt, zwaait heen en weer, ‘Damocles’ zwaard hangt aan een zijden draad, maar ze stapt door, het beweegt, ze wandelt onverstoorbaar, in haar gang het zwaard als een schaduw achter zich aan wetend, slechts een verkeerde beweging en het dendert naar beneden. Maar vooralsnog, hangt het er het zal haar worst zijn.…

Grensoverschrijdend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
De wereld lijkt verkleind tot jij en ik, jouw en mijn waar in de koele schaduw van een volle geurenstruik ik warm je rozenmond weer kus Met slechts als getuigen een vlinder en een bij verklaren wij de liefdesgrenzen definitief voor geopend het liefst voor eeuwig maar in elk geval voor nu…

Gieterij

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
Tegen de hemel in mijn kamer hangen de schaduwen van morgen ik pluk de grijstinten breek ze in staafjes rol ze in de tijd om te rijpen Verdwaald in eigen woning op zoek naar verloren dorpsgeluiden bots ik op transparante wanden Ik giet er leugens in valse vormen van genot.…

Borgtocht

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
De schaduw biedt de luwte van beslotenheid, gelijk een vlucht naar veilig gebied. Echter behoed u; er ligt slechts een gang naar Canossa in het verschiet.…
Iniduo4 oktober 2011Lees meer >

huiver

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 650
tot twee keer toe floot hij, de vogel die het voorjaar riep en ook de zomer terwijl de tuinman naderde waar ik hem zag viel er een schaduw over het lokkend groen en jij en ik, opnieuw, wij huiverden in de omhelzing duidelijk voelbaar de rilling van de tijd…

Als schellen vallen

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.157
in gebroken licht sieren lijnen mijn avondbloem die haar tinten tonen, verbeelding beschijnen en zwoele zuchten nog verder bevruchten schaduw verschonen van een belegen dag zo’n fluistermoment maakt van tederheid gewag schept vertraging die tot verwenning leidt…

schaamte

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
zijn uitgeputte lichaam in de hoek van de kamer een lege fles gesnurk gebroken glas achteloos op de grond dansende schaduwen op het erf een meisje in tranen niet begrijpend wat haar was overkomen waarom niet gegild? tot de dageraad kwam .. laat ieder met zijn eigen schaamte…
fairouz22 april 2013Lees meer >

Wachtmens 9 [Fnuikman]

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.235
Haal hem uit zijn schaduw voor Hij herkent zich in deze vorm: Een vleermuis, of een vis die in een fuik Begint te deken. Laat hem door Zijn polsslag leven, geef hem storm En van elk woord het vruchtgebruik, Maar wek hem niet, verstoor De klaarte van zijn versvorm Niet.…

Jong gras in de volle zon

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Voor mij in hartje Stad ligt jong gras In de volle zon Grasmat die de laatste Dagen garen spon Bij vocht en warmte En zomerzon - koele schaduw Slechts in een klein hoekje Waarin het aangeschoten wild Van de stad naamloos rusten kon…

Ooit spreidde wit

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 616
de kerkklok luidde zijn enkele slag ik wist dat zwart gewonnen had ooit spreidde wit zijn vleugels voor een nieuw begin vulde leven haar warme kleuren teder in tot de schaduw langer werd het licht vertraagde de kerkklok in eentonigheid aanwezigzijn vervaagde…
wil melker20 januari 2011Lees meer >

Jouw leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 609
Vlucht niet voor je verleden Wees niet bang voor je schaduw Ze horen bij jouw leven Je hebt jezelf gestalte gegeven Hoe ook iemand over je denkt Het leven is jouw geschenk En doe ermee hoe jij er over denkt Al is het niet naar ieders wil Dit is jouw leven en doe er mee wat jij wil…

Buitenissig

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
gebukt onder gewichtig blazoen, kortgewiekt laagdrempelig, hoogdravend zijn schaduw verdampt tot rookslierten en grauwig, vermetel schuilen diens stappen volgen conventie, vallen in geblakerde avondstilte danwel ranke schoven ontstoppeld, geschoren als dunne maaivelden…
Iniduo29 juli 2014Lees meer >

Twist en tweedracht zaaiend

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 552
kousenvoetend kom je uit de stilte als de mens zijn schaduw nog niet heeft gekleed twist en tweedracht zaaiend uit de halfnacht donker paaiend terwijl de dag zich met zijn kwetsbaarheid omgeeft nog is jouw zwaard tweesnijdend in het eerste ochtendlicht maar de doodslag heeft vandaag het leven weer gemist…
wil melker13 januari 2010Lees meer >

oprechte uitnodiging (1)

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 570
ik raap het herfstlicht op dat als een verre droom rondom het raam ligt 't is een vriend, denk ik dan getooid met ongekamde schaduwen 't is een vogel die het eenzame zwijgen cirkelt op verstijfde muren ik nodig hem uit en leg mijn stem op tafel naast zijn handen…

Dit schitterend exposé

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 745
je sluiert zeer gewaagd in salsa tango en merengue ik meng me ongevraagd als schaduw in jouw dans en breng de glans weer terug in ogen het trotse hoofd gebogen na dit schitterend exposé neem ik je hand en ook de laatste sluier mee…
wil melker12 oktober 2009Lees meer >

En dan ...

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 679
is er het ochtendrood ik pluk en pluk tot het klimmen van de zon mijn hoogtevrees beloont die klautert nu een slingerroos ik bloos de bloem een tintje lichter tot ze knakt verder dan mijn zien reikt haar hart zon legt schaduw bloot gebroken…
Inte feelders18 augustus 2015Lees meer >

Lucht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
Nu zij weggaat neemt zij de dingen met zich mee Een steun voor het lijf een kruk die in de oksel geschoven ontlast en het lichaam zo rechtop houdt Hij zucht en begint met hamer en beitel in de hand het scheppen van een beeld dat overeenkomt met vuur dat schaduwen werpt van een onduldbare werkelijkheid…

overlevend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
toch blijft die donker winterse waanzin me vreemd door grijze schaduwen die ’t bestaan trachten open te breken met eigenwijze levensdrift raadsels en geheimen als zelfzekere waarheid oplichten lentelicht met zweempjes zomerzicht midden de contouren die ikzelf aangeef…
verhavert25 januari 2016Lees meer >

Lichtte leven warm op

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 724
ik dropte schaduwen je fladderde er dwars doorheen boomde wortels groende bladeren en vond je toch weer heel alleen jij sprankelde in kleine zonnestralen lichtte leven warm op ik was wit in zwart aan het vertalen tot jij kleurde toen ben ik gestopt…

een kreupel paard

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
ik brink en voer mijn krelis een kreupel paard een pen wat touw en schaduw van de bomen meer lijkt hij niet waard door schofthoogte is hij zijn hele leven en voor de handel niet gezien na zijn zuidlarens drama weer hier beland eet uit mijn hand we blijven een ongezworen team…
wil melker21 september 2006Lees meer >

de horizon voorbij

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
maagdelijke vroege ochtend voeten in het mulle zand waar meeuwen op 't nog lege strand In verwachting samenscholen loop ik op mijn schaduw mee tot in de kabbelende zee Stilletjes glijden witte zeilen onder blauw met schapenwolkjes aan de horizon voorbij ...…

de etser

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
de lange schaduw van een monnik de schone was die buiten hangt het dak vol gaten na de wervelstorm verweerde muurtjes naast een verlaten boerderij in de zon sporen slechts van menselijke aanwezigheid kijk traag aandachtig naar die verstilde langzame leegte…
J.Bakx3 februari 2020Lees meer >

we zagen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
we zagen hoe het licht op de gevels viel hoe de schaduw in een zachte dans de zon verdrong hoe vogels in stilte afdaalden we zagen hoe de zinkende stad in het water wegkwijnde laat me jullie meenemen mompelde het water met de hand voor de mond…
J.Bakx18 januari 2019Lees meer >

Onvoltooid gemis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Duistere gloed gesloten geest gapende wond die niet geneest De dagen gaan traag en lijken op elkaar ik kijk in een leeg glas dat eens gevuld was Schaduw van dagen waar blijft de tijd? het mes van verdriet snijdt onmenselijk diep.…
joepondro11 oktober 2019Lees meer >

voorbij (2)

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 580
de schaduw van de rand van de hoed viel op zijn gezicht voorbij gelijk en ongelijk droeg hij zijn gekneusde ziel op vleugels naar het open veld voorbij papier en lawaai wist hij dat de gewatteerde handschoenen zijn val niet konden breken hij keek in de verte alles werd hem duidelijk…
J.Bakx8 november 2021Lees meer >

Hemels

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 491
ik schepte wat schaduw weg maar de plek werd niet lichter wel kreeg het reliëf langzaam stem door hardere materialen meer volume in weerkaatsing toen hun contrastwerking op het beoogde bereik was gekomen de scene had de beste referentie met het publiek door magie en mystiek van hemelse klasse…
wil melker25 augustus 2024Lees meer >

Hersenschim

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
Tot het heden zal gaan scheren over de schaduwen van toen. Tot het verdriet verstomt in de luwte van herrezen dromen. Tot de bulderende wind is gaan liggen, en ik mijn hervonden stem zal horen.…
Leo V.16 november 2024Lees meer >

rozengeur & maneschijn

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 386
geen smeulende vulkaan geen aanzuigend moeras geen langgerekte schaduw geen avonden op straat geen nachten in de kou geen dagenlange vrees geen opgelegd excuus geen straf voor niks geen tanden te verliezen geen handen boven het hoofd geen mondje dicht te houden geen vertrouwen te veinzen…