5388 resultaten.
Eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
662 Maar diep in haar was er strijd
om de schaduw te overwinnen
weer gaan voelen genegenheid.
Volheid van het leven ervaren
te gaan zien de blauwe luchten
het zonlicht weer aanschouwen.…
Belofte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
754 Gezichten die spreken zoals een kind dat woorden verzamelt als druppels van de zon
en die met zijn gulheid elke dorst
teder beantwoordt als een
een verlangen dat niets steelt,
haat of dwingt
een schaduw
te zijn.…
Het zwaard van Damocles
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Het wiebelt,
zwaait heen en weer,
‘Damocles’ zwaard
hangt aan een zijden draad,
maar ze stapt door,
het beweegt,
ze wandelt onverstoorbaar,
in haar gang het zwaard
als een schaduw
achter zich aan wetend,
slechts een verkeerde beweging
en het dendert naar beneden.
Maar vooralsnog,
hangt het er
het zal haar worst zijn.…
Grensoverschrijdend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
442 De wereld lijkt verkleind
tot jij en ik, jouw en mijn
waar in de koele schaduw
van een volle geurenstruik
ik warm je rozenmond weer kus
Met slechts als getuigen
een vlinder en een bij
verklaren wij de liefdesgrenzen
definitief voor geopend
het liefst voor eeuwig
maar in elk geval voor nu…
Gieterij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
535 Tegen de hemel in mijn kamer
hangen de schaduwen van morgen
ik pluk de grijstinten
breek ze in staafjes
rol ze in de tijd
om te rijpen
Verdwaald in eigen woning
op zoek naar
verloren dorpsgeluiden
bots ik op
transparante wanden
Ik giet er leugens
in valse vormen
van genot.…
Borgtocht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
448 De schaduw biedt de luwte van beslotenheid,
gelijk een vlucht naar veilig gebied.
Echter behoed u; er ligt slechts een gang naar Canossa
in het verschiet.…
huiver
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
650 tot twee keer toe
floot hij, de vogel die
het voorjaar riep
en ook de zomer
terwijl de tuinman naderde
waar ik hem zag
viel er een schaduw
over het lokkend groen en
jij en ik, opnieuw,
wij huiverden
in de omhelzing
duidelijk voelbaar
de rilling
van de tijd…
Als schellen vallen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.157 in gebroken licht
sieren lijnen
mijn avondbloem
die haar tinten tonen,
verbeelding beschijnen
en zwoele zuchten
nog verder bevruchten
schaduw verschonen
van een belegen dag
zo’n fluistermoment
maakt van tederheid gewag
schept vertraging
die tot verwenning leidt…
schaamte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 zijn uitgeputte lichaam
in de hoek van de kamer
een lege fles
gesnurk
gebroken glas
achteloos op de grond
dansende schaduwen
op het erf
een meisje in tranen
niet begrijpend
wat haar was overkomen
waarom niet gegild?
tot de dageraad kwam ..
laat ieder met zijn eigen
schaamte…
Wachtmens 9 [Fnuikman]
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.235 Haal hem uit zijn schaduw voor
Hij herkent zich in deze vorm:
Een vleermuis, of een vis die in een fuik
Begint te deken. Laat hem door
Zijn polsslag leven, geef hem storm
En van elk woord het vruchtgebruik,
Maar wek hem niet, verstoor
De klaarte van zijn versvorm
Niet.…
Jong gras in de volle zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Voor mij in hartje
Stad ligt jong gras
In de volle zon
Grasmat die de laatste
Dagen garen spon
Bij vocht en warmte
En zomerzon - koele schaduw
Slechts in een klein hoekje
Waarin het aangeschoten wild
Van de stad naamloos rusten kon…
Ooit spreidde wit
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
616 de kerkklok
luidde zijn
enkele slag
ik wist
dat zwart
gewonnen had
ooit spreidde wit
zijn vleugels
voor een nieuw begin
vulde leven
haar warme
kleuren teder in
tot de schaduw
langer werd
het licht vertraagde
de kerkklok
in eentonigheid
aanwezigzijn vervaagde…
Jouw leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Vlucht niet voor je verleden
Wees niet bang voor je schaduw
Ze horen bij jouw leven
Je hebt jezelf gestalte gegeven
Hoe ook iemand over je denkt
Het leven is jouw geschenk
En doe ermee hoe jij er over denkt
Al is het niet naar ieders wil
Dit is jouw leven en doe er mee wat jij wil…
Buitenissig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 gebukt onder gewichtig
blazoen, kortgewiekt
laagdrempelig, hoogdravend
zijn schaduw verdampt
tot rookslierten en
grauwig, vermetel schuilen
diens stappen volgen
conventie, vallen in
geblakerde avondstilte
danwel ranke schoven
ontstoppeld, geschoren
als dunne maaivelden…
Twist en tweedracht zaaiend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
552 kousenvoetend
kom je
uit de stilte
als de mens
zijn schaduw
nog niet heeft gekleed
twist en tweedracht
zaaiend uit de
halfnacht donker paaiend
terwijl de dag
zich met zijn
kwetsbaarheid omgeeft
nog is jouw
zwaard tweesnijdend
in het eerste ochtendlicht
maar de doodslag
heeft vandaag
het leven weer gemist…
oprechte uitnodiging (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
570 ik raap het herfstlicht op
dat als een verre droom
rondom het raam ligt
't is een vriend, denk ik dan
getooid met ongekamde
schaduwen
't is een vogel
die het eenzame zwijgen cirkelt
op verstijfde muren
ik nodig hem uit
en leg mijn stem op tafel
naast zijn handen…
Dit schitterend exposé
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
745 je sluiert
zeer gewaagd
in salsa tango en merengue
ik meng me
ongevraagd als
schaduw in jouw dans
en breng de glans
weer terug in ogen
het trotse hoofd gebogen
na dit schitterend exposé
neem ik je hand en
ook de laatste sluier mee…
En dan ...
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
679 is er het ochtendrood
ik pluk en pluk
tot het klimmen van de zon
mijn hoogtevrees beloont
die klautert
nu een slingerroos
ik bloos de bloem
een tintje lichter
tot ze knakt
verder dan mijn zien
reikt haar hart
zon legt schaduw bloot
gebroken…
Lucht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 Nu zij weggaat neemt zij
de dingen met zich mee
Een steun voor het lijf een
kruk die in de oksel geschoven
ontlast en het lichaam
zo rechtop houdt
Hij zucht en begint met hamer
en beitel in de hand
het scheppen van een beeld
dat overeenkomt met vuur
dat schaduwen werpt van een
onduldbare werkelijkheid…
overlevend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 toch blijft die donker
winterse waanzin me vreemd
door grijze schaduwen die ’t bestaan
trachten open te breken met
eigenwijze levensdrift
raadsels en geheimen als
zelfzekere waarheid oplichten
lentelicht met zweempjes zomerzicht
midden de contouren
die ikzelf aangeef…
Lichtte leven warm op
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
724 ik dropte schaduwen
je fladderde er
dwars doorheen
boomde wortels
groende bladeren en vond
je toch weer heel alleen
jij sprankelde
in kleine zonnestralen
lichtte leven warm op
ik was wit in zwart
aan het vertalen tot jij
kleurde toen ben ik gestopt…
een kreupel paard
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
675 ik brink
en voer mijn krelis
een kreupel paard
een pen wat touw
en schaduw van de bomen
meer lijkt hij niet waard
door schofthoogte
is hij zijn hele leven en
voor de handel niet gezien
na zijn zuidlarens drama weer
hier beland eet uit mijn hand
we blijven een ongezworen team…
de horizon voorbij
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 maagdelijke vroege ochtend
voeten in het mulle zand
waar meeuwen op 't nog lege strand
In verwachting samenscholen
loop ik op mijn schaduw mee
tot in de kabbelende zee
Stilletjes glijden witte zeilen
onder blauw met schapenwolkjes
aan de horizon voorbij
...…
de etser
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 de lange schaduw van een monnik
de schone was die buiten hangt
het dak vol gaten na de wervelstorm
verweerde muurtjes naast een
verlaten boerderij in de zon
sporen slechts van
menselijke aanwezigheid
kijk traag aandachtig naar
die verstilde langzame leegte…
we zagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 we zagen hoe
het licht op
de gevels viel
hoe de schaduw
in een zachte
dans de zon
verdrong hoe
vogels in stilte
afdaalden
we zagen hoe
de zinkende
stad in het
water wegkwijnde
laat me jullie
meenemen
mompelde het
water met de
hand voor de mond…
Onvoltooid gemis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 Duistere gloed
gesloten geest
gapende wond
die niet geneest
De dagen gaan traag
en lijken op elkaar
ik kijk in een leeg glas
dat eens gevuld was
Schaduw van dagen
waar blijft de tijd?
het mes van verdriet
snijdt onmenselijk diep.…
voorbij (2)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
580 de schaduw van de rand
van de hoed viel op zijn
gezicht
voorbij gelijk en ongelijk
droeg hij zijn gekneusde
ziel op vleugels naar
het open veld
voorbij papier en lawaai
wist hij dat de gewatteerde
handschoenen zijn val niet
konden breken
hij keek in de verte alles
werd hem duidelijk…
Hemels
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
491 ik schepte
wat schaduw weg
maar de plek
werd niet lichter
wel kreeg het reliëf
langzaam stem door
hardere materialen
meer volume
in weerkaatsing
toen hun
contrastwerking
op het beoogde
bereik was gekomen
de scene had de
beste referentie
met het publiek door
magie en mystiek
van hemelse klasse…
Hersenschim
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 Tot het heden zal gaan scheren
over de schaduwen van toen.
Tot het verdriet verstomt
in de luwte van herrezen dromen.
Tot de bulderende wind is gaan liggen,
en ik mijn hervonden stem zal horen.…
rozengeur & maneschijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
386 geen smeulende vulkaan
geen aanzuigend moeras
geen langgerekte schaduw
geen avonden op straat
geen nachten in de kou
geen dagenlange vrees
geen opgelegd excuus
geen straf voor niks
geen tanden te verliezen
geen handen boven het hoofd
geen mondje dicht te houden
geen vertrouwen te veinzen…