2616 resultaten.
Slechts één afdruk
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
350 Als zij maar één voetafdruk
achterlaat
dan is dit geen spoor
maar de aarzeling
in de aarde
één afdruk alsof de grond
haar even droeg
en daarna vergat
alsof ze kwam zonder
arriveren
de tweede stap bleef uit,
bleef hangen ergens
tussen willen
en verdwijnen
wie kijkt ziet geen
richting
alleen een plaats
waar iemand heel even…
de vorst die jij voorspelde
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.693 ik wilde sneeuw
maar er viel regen
in de vorst die jij voorspelde
we zouden spelen in de
witte wereld van mijn helden
daar gaan waar niemand
is geweest, terugkijken
op je sporen is een feest
de eerste zijn in niemandsland
het ijs waar water strandt
het vlaagt vandaag
weer troosteloosheid
ik had me zo verheugd
op kou in winters landschap…
Vrijheid
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.903 verdragen
stapje terug
neem ik wat afstand
om die vrede te bezien
vanuit een andere hoek
kop in de wind
die als een bries
als storm misschien
mij brengt
waar ‘t vrije zijn begint
aan de grens van elk ander leven
bulderend boven de wind
heb ik mijn stem gegeven
aan de zee
zij slaat haar golven op het strand
en wist de sporen…
Net gedacht, nachtgedicht
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.701 Misschien was het sommigen van u
Goed uitgekomen, ik werd afgelopen avond
Tot twee keer toe bijna dood gereden
Eerst met zo'n 100 kilometer per uur
Van links, op de terugweg zag ik nog de sporen
Even later moest ik weer in de remmen
Van rechts nu, voorrangsbord voor z'n kop
Helaas voor u lette ik op
Ik ging een potje biljarten
Twee auto'…
bloemen in prikkeldraadgroen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
928 ik heb ze gezien
schoenen en wat laarzen
de voeten miste ik
ze zijn toch ooit gedragen
zocht sporen
in barakken en kampen
voelde de kilte
ondanks talloze lampen
las op de muren
de wanhoop van toen
ze doodden hun uren met
bloemen in prikkeldraadgroen
vloeren zijn versleten
en deuren kraken hun
het eindeloos vergeten
als de wind ze…
Courtoisie vitrage
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.188 Het Winterland leek schilderij
zelfs het gras deed geen concessie
brak frêle af van de impressie
de sporen van het ijs in mij
Het lentekind kwam aangefloten
vrolijk smolt ze bij `t ontdooien
m`n gelaat in zachte plooien
tot mijn zaadje was ontsproten
Sprietje groeide uit tot halm
waar ik eind`lijk in kon klimmen
om mijn kleur te laten…
verloopt in ongeschoren licht
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.156 horizonnen
afgezet en ogen op het
steen en blik gelegd onder
het blauw van de lantarens
de dag verloopt in
ongeschoren licht
de avond gaapt verveling
uit een nietszeggend gezicht
het licht is kouder dan
voorheen, de mussen dood
en muggen dansen rood
boven een stille sloot
alleen wuift
nog een laastste groet
het asfalt schijnt de sporen…
Een clown
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.362 het publiek
En dingen oplicht uit het ongerijmde
Ze lachen dan
Een clown is niet zo’n lachebek
Hij is een serieuze ziel
Die uit zijn innerlijk de draak steekt
Met zichzelf en met het leven
Die voelt wat aanslaat bij ’t publiek
Hij leeft er van
Zij klappen dan
En als de clown verdwijnt
En terugkeert in zijn eenzaamheid
Dan zijn de sporen…
de zee geeft, de zee neemt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 ik struikel over dichters op het strand
ze zijn in drommen naar de zee gekomen
hun adoratie doet het water stomen
de blik naar boven, pen reeds in de hand
ze schrijven over sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk te veel…
godverlaten staart de lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.049 wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij ogen uit de
scherven van mijn dromen
ik wist dat je zou komen
jij was in gisteren gehuld
op een vlakte zonder sporen…
De ring
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
29.196 Ik kende hem van je verhalen
Een man van wanten en stavast
Die nooit een rekening
Gepresenteerd in ’t leven
Heeft vergeten te betalen
Een voorbeeld dat ons allen past
Recht vooruit
Zoals het spoor
Met plichtsbesef nog
Degelijk en groot
te werk voor vrouw en kinderen
voor dagelijks brood
laat waardigheid en liefde
van herinnering…
slechts een schim
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
752 afgebrokkeld
vreet elke minuut
zich vast in de aarde
grijze sporen
stijgen weerloos tot
stuurloze, ontwortelde kreten
in een effen blik vol regenslag
uitgeteerde wangen
kronkelen in vergane dromen
schuren langs meedogenloze bomen
wanneer tussen morgen en avond
de dood waait in verzegelde ogen
en zich opsluit in een droge mond…
KOUD LANDSCHAP
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.505 Zo, wit en weg, zo, schuinsaf door de takken
weinige, ruige vlokken op de vlucht,
als vagebonden in een winters bos
't spoor bijster.
--------------------------------
uit: Gedichten (1918)…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
10.638 Schudt losse haren uit je vacht
het is weer tijd om te verharen
herfst meldt telkens weer de jaren
waar je zelf niet eens aan dacht
de vier seizoenen zijn vergaan
zij zullen in ‘t verleden dringen
als jij je wolvenlied laat zingen
in ‘t schijnsel van je nieuwe maan
en langs de jouw gelopen sporen
op het gladde levenspad
- gelaten... of…
Leg verleden bloot
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
699 voet mijn
stappen terug
zoek sporen die
ik ben vergeten
rest nog een vaagjes
weten van hoe het was
ben op pad
stap de treden
die ik ben gegaan
tot heden en leg
verleden bloot tot
in de moederschoot
voel weer de buien
en donkere luchten
zie bliksem waar we
vaak voor vluchten
de kou en warme dagen
kwam jou om liefde vragen…
City-Pier-City
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.277 geweldig deze loop, wat een decor
dus waarom zou ik al mijn krachten slopen
door als een haas zo haastig te gaan lopen
ik heb de tijd, gaat u maar rustig voor
verwacht van mij geen spetterend record
ik ben geen zwarte parel uit de tropen
maar tegenvoeter van de antilopen
mijn loopbaan zit volhardend op dood spoor
mijn Adidassen kleven aan…
Teveel voor mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
648 Te groot zijn
de indrukken van beelden
als ik stilsta bij mijn bewogenheid
groot is de schok
te treurig zijn
de wilgen waaraan ik hang
mijn hoop op mededogen en begrip
treurig is de onmacht
te diep zijn
sporen die de droom nalaat
die naast de werkelijkheid bestaat
diep is de afgrond
te waar is
een beloofd land voorgelogen
door profeten…
Mijn verliefde land
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.455 werd geroken
door het zinderende zand
Waar de witte lammerluchten
zich verdronken in het gras
stonden nu verbroosde bomen
over zoute zee te dromen
van een land dat nooit zou komen
en een volk dat nooit was
Maar van al die boze dagen
en een tuimelende traan
zal ik nu door zomerkoren
weer een klokkentoren horen
en langs vers geslagen sporen…
Spiegelhuis
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.425 dolle stier
waar zij in de spiegelhuizen
zich verdrinken in vertier
om een laatste dorst te lessen
in parfum en tierelier
Zie ze hier de leegte geeuwen
door het witgesuikerd glas
dat versplinterd door hun schreeuwen
zich een weg zocht naar hun jas
die geruild werd voor een spiegel
en een beeld dat zelden was
Zie ze dwalen langs de sporen…
de tijd glijdt, en snel
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
687 waar is nu dat ventje
met zijne leeren laarzen
dat kwam vissen en zingen
in de vijver van onze hof
het groen wordt stilaan bruin
geen gras dat nog wil groeien
en het mos dat welig tiert
van eigen belang en meer
de herfst was onmiskenbaar
daar, de kat heeft het verteld
in grommig gespin, de sporen
in diverse huid gegrift
staat de winter…
hij bediende
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
654 stalen ros op twee sporen
toetert en klingelt voorbij
de voetganger achteruit
zet zijn beste vinger voor
geïrriteerd om zoveel onbegrip
wie is nou weer de zwakste
stormt het volgepropt vehikel
doorheen het ontwaken van de dag
over rotondes naar de eindhalte
de mensen onderweg
slikkend en brakend
vomerende kotsstudenten
komt de stad…
in blauw dat alles zag
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
979 ik bouw muren
om me heen, nee,
niet meer van steen
maar van herinnering
van toen het beter
met ons ging
jij vloog,
ik aardde in de rots
waar jij op neerstreek
en langdurig naar me keek
samen braken we
de spanning in een lach
de tijd stond stil
in blauw dat alles zag
wind waait geuren
naar de overkant
kleuren worden fletser
sporen…
kuste je rode lippen fel
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.374 mijn stappen waren licht
heel doelgericht
ik danste tussen lach en ogen
kuste je rode lippen fel
we gingen door de hel van
ons erotische vermogens
je putte me niet uit
bracht steeds vers fruit
in eindeloze stromen
bleven we godzalig komen
jij was het sprookje uit
mijn meest intieme dromen
nog zijn mijn sporen
niet te vinden tussen…
gaan krijgt geen verleden
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.384 de wereld wordt weer zacht
met witte vlokjes ingepakt het zwart
dat onbedekt zijn kaalheid toonde
het land was afgeroomd
door zomerslange dagen die in
de herfst hun vruchten mochten dragen
in sneeuw verdwijnt het onderscheid
de stappen op het nieuw tapijt
verdragen kort hun werkelijkheid
de sporen zijn gewist, nee
witvernist in lagen…
Hij, van wie wij niets wisten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
770 Hij leerde nooit hoe kwijt te raken wat mensen
aan hem hingen, hij sleepte ballast van velen mee
en het diepe spoor dat hij zo uitsleet werd de
bedding van gieren en hyena's
De namen die hij droeg hadden zijn witte lijf
uitgeklaard, de klagende cadans had gat
gemaakt en in het bekken van zijn verre
draagzaamheid echoode de gal
van kwalijke…
kuste me in winters licht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 ik heb genoten
van je liefde
en je lijf
met als bewijs
de stappen
in het zand
de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen en ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding je kuste
me in winters licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van…
jij was in gisteren gehuld
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
798 wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij ogen uit de
scherven van mijn dromen
ik wist dat je zou komen
jij was in gisteren gehuld
op een vlakte zonder sporen…
Solidifier of Impressionism
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
810 Groen als de druk op de onhaalbare
onaantastbare bodem van willekeurig
welke oceaan
Rood als een draad door de passie
en de haat op de spotters, spuiers
en ander kruipend addergebroed
Bruin als een streep door het golvende
leven van vervallen boerderijen en
verdroogde oogsten onder een genadeloze
zon blazend de volle kracht zonder een
spoor…
ja ik wil
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.074 dat je zorgvuldig een homp van mij
in het midden van het hakblok legt
tot ik mals en platgeslagen vraag
om ontleding met het scherpste mes
dat je olie op het vuur verwarmt
en sissend in het rauwe vlees
tergend traag zout in wonden strooit
of een slavenbrandmerk schroeit
dat je tandenbeet tot bloedens toe
sporen laat in mijn gemarineerde…
Metafysica ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
642 geen
weg schept ons wegen naar
een overleden zon, wat
scheen in wolken wat
eerst scherven zijn, het
mozaïek betreden van
bergkristal, een steile trap
voert naar het groene dal,
bedekt mystiek waar het
om vraagt, springt naar
sterren in het heelal, met
duizenden zichtbaar maar
in verval, vertoont zich in
ragfijn zaad, in het spoor…