Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

Slechts één afdruk

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 350
Als zij maar één voetafdruk achterlaat dan is dit geen spoor maar de aarzeling in de aarde één afdruk alsof de grond haar even droeg en daarna vergat alsof ze kwam zonder arriveren de tweede stap bleef uit, bleef hangen ergens tussen willen en verdwijnen wie kijkt ziet geen richting alleen een plaats waar iemand heel even…

de vorst die jij voorspelde

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.693
ik wilde sneeuw maar er viel regen in de vorst die jij voorspelde we zouden spelen in de witte wereld van mijn helden daar gaan waar niemand is geweest, terugkijken op je sporen is een feest de eerste zijn in niemandsland het ijs waar water strandt het vlaagt vandaag weer troosteloosheid ik had me zo verheugd op kou in winters landschap…
wil melker27 januari 2005Lees meer >

Vrijheid

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.903
verdragen stapje terug neem ik wat afstand om die vrede te bezien vanuit een andere hoek kop in de wind die als een bries als storm misschien mij brengt waar ‘t vrije zijn begint aan de grens van elk ander leven bulderend boven de wind heb ik mijn stem gegeven aan de zee zij slaat haar golven op het strand en wist de sporen…

Net gedacht, nachtgedicht

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.701
Misschien was het sommigen van u Goed uitgekomen, ik werd afgelopen avond Tot twee keer toe bijna dood gereden Eerst met zo'n 100 kilometer per uur Van links, op de terugweg zag ik nog de sporen Even later moest ik weer in de remmen Van rechts nu, voorrangsbord voor z'n kop Helaas voor u lette ik op Ik ging een potje biljarten Twee auto'…
Fred2 mei 2005Lees meer >

bloemen in prikkeldraadgroen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 928
ik heb ze gezien schoenen en wat laarzen de voeten miste ik ze zijn toch ooit gedragen zocht sporen in barakken en kampen voelde de kilte ondanks talloze lampen las op de muren de wanhoop van toen ze doodden hun uren met bloemen in prikkeldraadgroen vloeren zijn versleten en deuren kraken hun het eindeloos vergeten als de wind ze…

Courtoisie vitrage

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.188
Het Winterland leek schilderij zelfs het gras deed geen concessie brak frêle af van de impressie de sporen van het ijs in mij Het lentekind kwam aangefloten vrolijk smolt ze bij `t ontdooien m`n gelaat in zachte plooien tot mijn zaadje was ontsproten Sprietje groeide uit tot halm waar ik eind`lijk in kon klimmen om mijn kleur te laten…
oepsie6 oktober 2003Lees meer >

verloopt in ongeschoren licht

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.156
horizonnen afgezet en ogen op het steen en blik gelegd onder het blauw van de lantarens de dag verloopt in ongeschoren licht de avond gaapt verveling uit een nietszeggend gezicht het licht is kouder dan voorheen, de mussen dood en muggen dansen rood boven een stille sloot alleen wuift nog een laastste groet het asfalt schijnt de sporen…

Een clown

netgedicht
2.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.362
het publiek En dingen oplicht uit het ongerijmde Ze lachen dan Een clown is niet zo’n lachebek Hij is een serieuze ziel Die uit zijn innerlijk de draak steekt Met zichzelf en met het leven Die voelt wat aanslaat bij ’t publiek Hij leeft er van Zij klappen dan En als de clown verdwijnt En terugkeert in zijn eenzaamheid Dan zijn de sporen…

de zee geeft, de zee neemt

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 858
ik struikel over dichters op het strand ze zijn in drommen naar de zee gekomen hun adoratie doet het water stomen de blik naar boven, pen reeds in de hand ze schrijven over sporen in het zand die weer verdwijnen bij het overstromen ik hoor ze over wolkenluchten bomen hun Lourdes is de zilte waterkant dan wordt het Nereus eindelijk te veel…

godverlaten staart de lucht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.049
wolken die de zon slechts grijs doen schijnen de streep van horizon laat diepe troosteloosheid in een verre bui verdwijnen want ik heb jou gevonden in de korrels van het zand jaren sloegen stuk aan strand jij geeft mij ogen uit de scherven van mijn dromen ik wist dat je zou komen jij was in gisteren gehuld op een vlakte zonder sporen…
wil melker13 december 2002Lees meer >

De ring

netgedicht
3.4 met 39 stemmen aantal keer bekeken 29.196
Ik kende hem van je verhalen Een man van wanten en stavast Die nooit een rekening Gepresenteerd in ’t leven Heeft vergeten te betalen Een voorbeeld dat ons allen past Recht vooruit Zoals het spoor Met plichtsbesef nog Degelijk en groot te werk voor vrouw en kinderen voor dagelijks brood laat waardigheid en liefde van herinnering…

slechts een schim

netgedicht
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 752
afgebrokkeld vreet elke minuut zich vast in de aarde grijze sporen stijgen weerloos tot stuurloze, ontwortelde kreten in een effen blik vol regenslag uitgeteerde wangen kronkelen in vergane dromen schuren langs meedogenloze bomen wanneer tussen morgen en avond de dood waait in verzegelde ogen en zich opsluit in een droge mond…

KOUD LANDSCHAP

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.505
Zo, wit en weg, zo, schuinsaf door de takken weinige, ruige vlokken op de vlucht, als vagebonden in een winters bos 't spoor bijster. -------------------------------- uit: Gedichten (1918)…

Verjaren

netgedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 10.638
Schudt losse haren uit je vacht het is weer tijd om te verharen herfst meldt telkens weer de jaren waar je zelf niet eens aan dacht de vier seizoenen zijn vergaan zij zullen in ‘t verleden dringen als jij je wolvenlied laat zingen in ‘t schijnsel van je nieuwe maan en langs de jouw gelopen sporen op het gladde levenspad - gelaten... of…
sacrajewa23 november 2005Lees meer >

Leg verleden bloot

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 699
voet mijn stappen terug zoek sporen die ik ben vergeten rest nog een vaagjes weten van hoe het was ben op pad stap de treden die ik ben gegaan tot heden en leg verleden bloot tot in de moederschoot voel weer de buien en donkere luchten zie bliksem waar we vaak voor vluchten de kou en warme dagen kwam jou om liefde vragen…

City-Pier-City

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.277
geweldig deze loop, wat een decor dus waarom zou ik al mijn krachten slopen door als een haas zo haastig te gaan lopen ik heb de tijd, gaat u maar rustig voor verwacht van mij geen spetterend record ik ben geen zwarte parel uit de tropen maar tegenvoeter van de antilopen mijn loopbaan zit volhardend op dood spoor mijn Adidassen kleven aan…

Teveel voor mij

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
Te groot zijn de indrukken van beelden als ik stilsta bij mijn bewogenheid groot is de schok te treurig zijn de wilgen waaraan ik hang mijn hoop op mededogen en begrip treurig is de onmacht te diep zijn sporen die de droom nalaat die naast de werkelijkheid bestaat diep is de afgrond te waar is een beloofd land voorgelogen door profeten…

Mijn verliefde land

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.455
werd geroken door het zinderende zand Waar de witte lammerluchten zich verdronken in het gras stonden nu verbroosde bomen over zoute zee te dromen van een land dat nooit zou komen en een volk dat nooit was Maar van al die boze dagen en een tuimelende traan zal ik nu door zomerkoren weer een klokkentoren horen en langs vers geslagen sporen…

Spiegelhuis

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.425
dolle stier waar zij in de spiegelhuizen zich verdrinken in vertier om een laatste dorst te lessen in parfum en tierelier Zie ze hier de leegte geeuwen door het witgesuikerd glas dat versplinterd door hun schreeuwen zich een weg zocht naar hun jas die geruild werd voor een spiegel en een beeld dat zelden was Zie ze dwalen langs de sporen…

de tijd glijdt, en snel

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
waar is nu dat ventje met zijne leeren laarzen dat kwam vissen en zingen in de vijver van onze hof het groen wordt stilaan bruin geen gras dat nog wil groeien en het mos dat welig tiert van eigen belang en meer de herfst was onmiskenbaar daar, de kat heeft het verteld in grommig gespin, de sporen in diverse huid gegrift staat de winter…

hij bediende

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 654
stalen ros op twee sporen toetert en klingelt voorbij de voetganger achteruit zet zijn beste vinger voor geïrriteerd om zoveel onbegrip wie is nou weer de zwakste stormt het volgepropt vehikel doorheen het ontwaken van de dag over rotondes naar de eindhalte de mensen onderweg slikkend en brakend vomerende kotsstudenten komt de stad…

in blauw dat alles zag

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 979
ik bouw muren om me heen, nee, niet meer van steen maar van herinnering van toen het beter met ons ging jij vloog, ik aardde in de rots waar jij op neerstreek en langdurig naar me keek samen braken we de spanning in een lach de tijd stond stil in blauw dat alles zag wind waait geuren naar de overkant kleuren worden fletser sporen…

kuste je rode lippen fel

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.374
mijn stappen waren licht heel doelgericht ik danste tussen lach en ogen kuste je rode lippen fel we gingen door de hel van ons erotische vermogens je putte me niet uit bracht steeds vers fruit in eindeloze stromen bleven we godzalig komen jij was het sprookje uit mijn meest intieme dromen nog zijn mijn sporen niet te vinden tussen…

gaan krijgt geen verleden

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.384
de wereld wordt weer zacht met witte vlokjes ingepakt het zwart dat onbedekt zijn kaalheid toonde het land was afgeroomd door zomerslange dagen die in de herfst hun vruchten mochten dragen in sneeuw verdwijnt het onderscheid de stappen op het nieuw tapijt verdragen kort hun werkelijkheid de sporen zijn gewist, nee witvernist in lagen…
wil melker3 januari 2004Lees meer >

Hij, van wie wij niets wisten

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 770
Hij leerde nooit hoe kwijt te raken wat mensen aan hem hingen, hij sleepte ballast van velen mee en het diepe spoor dat hij zo uitsleet werd de bedding van gieren en hyena's De namen die hij droeg hadden zijn witte lijf uitgeklaard, de klagende cadans had gat gemaakt en in het bekken van zijn verre draagzaamheid echoode de gal van kwalijke…
werelt8 februari 2006Lees meer >

kuste me in winters licht

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
ik heb genoten van je liefde en je lijf met als bewijs de stappen in het zand de sporen op het strand waar we op golven joegen en ze oversloegen in het wit van schuim ik zag luchten in je ogen zon op je gezicht we lachten samen branding je kuste me in winters licht ik spatte zee en likte zacht het zoute water van…
wil melker28 februari 2006Lees meer >

jij was in gisteren gehuld

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 798
wolken die de zon slechts grijs doen schijnen de streep van horizon laat diepe troosteloosheid in een verre bui verdwijnen want ik heb jou gevonden in de korrels van het zand jaren sloegen stuk aan strand jij geeft mij ogen uit de scherven van mijn dromen ik wist dat je zou komen jij was in gisteren gehuld op een vlakte zonder sporen…

Solidifier of Impressionism

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 810
Groen als de druk op de onhaalbare onaantastbare bodem van willekeurig welke oceaan Rood als een draad door de passie en de haat op de spotters, spuiers en ander kruipend addergebroed Bruin als een streep door het golvende leven van vervallen boerderijen en verdroogde oogsten onder een genadeloze zon blazend de volle kracht zonder een spoor…
Rudyard28 maart 2006Lees meer >

ja ik wil

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.074
dat je zorgvuldig een homp van mij in het midden van het hakblok legt tot ik mals en platgeslagen vraag om ontleding met het scherpste mes dat je olie op het vuur verwarmt en sissend in het rauwe vlees tergend traag zout in wonden strooit of een slavenbrandmerk schroeit dat je tandenbeet tot bloedens toe sporen laat in mijn gemarineerde…

Metafysica ?

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 642
geen weg schept ons wegen naar een overleden zon, wat scheen in wolken wat eerst scherven zijn, het mozaïek betreden van bergkristal, een steile trap voert naar het groene dal, bedekt mystiek waar het om vraagt, springt naar sterren in het heelal, met duizenden zichtbaar maar in verval, vertoont zich in ragfijn zaad, in het spoor…
pama15 december 2009Lees meer >