5774 resultaten.
Kristallen tranen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
884 Hier verspilt het geen woorden
hij die op zich liet wachten
bracht glazen wijn aan haar lippen
verandert de maan in kauwgombal
laat passie in de duisternis glippen
simpel de lach gescheurd de vrije val
twijfellijn trekt zich wurgend vast
ongewild breken kristallen tranen
de kamer valt uiteen met leegte
splinters als gedachtesneden
weerkaatsten…
op zoek naar stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
875 lange zinnen slepen zich eentonig
langs een wollen woordenbrij
hypnotisch star zit ik de zinnen uit
en hoop op
stilte
na 't verbaal proces
een frisse
stilte
zachte bries die door mijn haren speelt
verkoelend overkomt mij dan een rust
die nooit verveelt
de lijst, het schilderij
de duisternis, het licht
verzengend heet, en koelte
de…
lege stoelen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
670 het licht heeft zich bevrijd
en heeft mij een volle schaduw nagelaten
ik zou je kunnen vragen
hoe het is
om op papier in duisternis
te verblijven
jouw tegenspraak is zwak
ook van het lot dat dwarrelt
rond woorden van eindeloze eenzaamheid
die dode vlinders begraven
achter het roestig hek dat niemand aanraken wil
behalve de nacht
immer…
Een hart dat teder leeft...
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.939 Een hart dat teder leeft
en zich laat raken,
hoe moeilijk dit bestaan ook is,
een stroom van licht en duisternis,
en zelf gekwetst zijn
en gebroken.
Een hart dat mensen ziet,
zich laat beroeren,
hoe zwak de krachten ook maar zijn
en zelf niet dapper in de pijn,
maar ontoereikend,
ja ellendig.…
werp me op
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.510 tast me af
stil mijn angst
les de dorst
van mijn huid
bet het vocht
van mijn tranen
lik mijn oren
met je muziek
streel de lippen
van mijn zwijgen
wis de duisternis
met jouw ogen
zoet de geur
van mijn lijf
slecht de ruimte
tussen ons
deel met mij
dat we zijn
verenig adem
met adem
werp me op
de lucht in
laat me vallen…
rustplek
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.431 Badend in het zachte nachtlicht
voel ik de avondbries langs stromen
ik zie alles met mijn ogen dicht
langzaam drijf ik door mijn dromen
Door de duisternis ben ik omgeven
ik lig hier machteloos en zonder wil
weg van de zorgen in het echte leven
hier vind ik rust hier is het stil
Niet gevangen in het besef van tijd
voel ik me alleen…
Allerzielen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.205 Als dan de avond valt
en duisternis de hemel vult
dan is dat niet het einde
want morgen komt een andere dag
vol nieuwe mogelijkheden.
Als leven wegglijdt uit een mens
en aards-zijn stopt
dan Geloof ik :
dat is niet het einde
maar een Nieuw Begin.…
voor herfstgeliefden
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
886 waar stilte leeft, zich voortbeweegt
naar duizend middenpassagiers
en naar alles wat verder gaat
zoals wind en water
wierook
het allerheiligst
in een ongekend later
laat mij liefhebben
zoals ik besta, ik weet waarheen
dit is herfst, een reden tot sterven
kijk dan, liefste
niets is geweest;
wij zullen in deze duisternis…
Onze profielen verschillen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
708 de stiltebloemen spreken zwijgend
in een taal die wij slechts verstaan
en in de luwte van jouw profiel
huis ik zonder besef van tijd
en teken ik muizenpootjes
die dribbelend jouw beekje
oversteken
doch legt deze ranke nacht
weer een strop om mijn
besef van tijd en dwaal ik
in de gitzwarte duisternis
in holen waar ik me stoot
aan…
l'annunciata
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.148 Geen Phoenix, geen Draken waren rond, - vuur spuwend
Of ‘t juist ontstegen-
In de groeiende duisternis van je wezen.
De vleugels die kriebelen tegen de wanden
Van je bolle buik
Zijn van vroege vlinders die de zomer brengen
In de lente van je leven.…
De nacht is onpartijdig
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 hoe kwaadaardig spreidt
de avond zijn zwarte lokken
en besmeurt de deurmat
met oud belegen woorden
de nacht onpartijdig van geest
toch aanwezig met voorbereide zetten
die mat maar wel opmerkend zijn
want geen duisternis kent zijn gelijke
onzedig en samenzwerend scharniert
de slaap op lustige momenten, het laken
herkent de melodie en figureert…
JIJ EN IK
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 Naakt in al je duisternis
sneed ik je open
met haaientanden van verdriet.
Wijdbeens in al je schoonheid
mocht ik je betreden
in de ochtend,
dronken van geilheid,
als een waaier passie
na een etmaal rust.
Ik heb je bemind,
bezongen en gehaat.
We hebben gezwegen,
gevrijd en gepraat.…
Radiostilten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Aan wat voor de deur staat,
in het volle licht van de duisternis.
Is het beter aan onwetendheid besteed?
Is het beter te weten wat de toekomst zal brengen?
Wakker worden, badend in ’t zweet.
Genoeg reden om het zwijgen te verlengen.…
Herboren.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
859 Weg is de eenzaamheid
nu ik in jouw leven leef
er is geen schaduw de
duisternis is verdwenen
het ongelukkig zijn is
uit mijn lichaam verdwenen
ik volg de weg die voor
ons bestemd is om tot
een hogere niveau te komen
het verleden vaart weg
zoals de dood in de nacht
leven is elke dag
een nieuwe start
de lucht is weer schitterend…
Lef en moed
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
664 Dwars door duisternis brak het verlangen
naar lichtwording.…
kleurrijke tulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
700 De Nederlandse aarde
gevuld met kleurrijke tulpen
er fluistert zachtjes een wind
tussen de molens z'n wieken
vlinders genieten van de zoete nectar
gele tulpen zijn net zonneschijn
vel rode tulpen wekken vurigheid
maar witte tulpen schijnen
als een licht vanuit duisternis
de Nederlandse aarde
gevuld met kleurrijke tulpen…
De man
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
855 De liefde die zij heeft verdiend
kan hij haar niet geven in dit leven
ergens in de nieuwe wildernis
heeft zij het tedere libidogeheim
aan de dieren terug gegeven
de duisternis heeft zijn ogen
weemoedig gemaakt met een glimlach
tussen de wellustige spelonken
van zijn innerlijk schrijven
leest hij haar universele spiritualiteit
de man…
Aardedonker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 dimmen in
een zee van bloemenregen
zonder gevaar, zonder gewaar
tegenlicht te overwegen
- sentimenteel pandoer
volgt organiek mijn wielspin -
dodenvleugels kort te wieken
sterstof te doen opwaaien
in catacomben van het heelal
Zolang uniformerende schemer
sluipt over schaduwvelden
is er nog tijd
om ogentijds aan de invallende
duisternis…
Tussen hemel en aarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 Het duurde lang voordat ze grondde
Omdat ze in de hemel aardde
Ze niet de duisternis aanvaardde
Die in de Lichtrivier uitmondde
Ze wist niet van ‘de zwarte zonde’
En hoe of die zich openbaarde
Toen ze die eindelijk ontwaarde
Was dat juist voor haar laatste ronde
Daar ze alsnog haar taak aanvaardde
Gelukte het haar zich te hechten
Aan water…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
640 Bij duisternis verlangen naar het licht,
bij ziekte naar gezondheid,
bij treurnis naar gelach.
Maar nooit vervult het helemaal
wat wij zo hoopten en verlangden
want mens-zijn is onaf, is open.
We blijven zoeken en verhopen,
we blijven ziende blind
omdat er meer is dan ons hart kan dragen.…
Blijvende warmte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
589 De kern die recht op mijn hart leek gericht,
daar binnenging, daar in de duisternis
vertroosting bood voor een komend gemis,
mij vleugels gaf, verhief met levenskracht,
ik voel hoe die tijdloos hier werkzaam is
en zijn warmte blijvend heeft aangebracht.…
Kriebelingen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Spinnende poezen
Op zonovergoten muren
De eerste mieren onder mijn deur
Ik weet ik ben wellicht te oud
Maar in een zotte bui
Koop ik een jeans met designerscheur
Flanneer door stadsparken
Met intense geuren
Vind mezelf weer uit
Op een laat terras
Veracht de nacht
Die straks
Alles weer verdrijft
In aanzwellende duisternis
En ik, ik proef…
rafels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 verborgen in cellen
diep in ons brein
wachten oude ontembare
herinneringen op nieuwe kansen
de heimelijk stekende bij
ratelende cicades een fladderende
nachtvlinder die het licht zoekt
maar naar duisternis verlangt
gezeefd en opgeslagen
in diepe kasten op zolders
in kelders de onuitwisbare
bron van wie we zijn
levendig verwarmd…
Herinnering
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
269 Duisternis omkleedde het ongeziene,
ik slechts in dromen mocht aanschouwen.
De vrucht, ik zo graag proefde,
die ik tot mij nam, mij nooit mishaagde.
Deze zoete vrucht met een smaak om
altijd te proeven en te herkauwen.
Maar die smaak is verloren, verleden tijd,
is nu, onvindbaar, voor altijd kwijt.…
Moord en doodslag
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
3.057 Zo maakte ik een tijd geleden
een simpel werkje over stille tochten
bracht toen te berde dat we langzaamaan
de stille tochten wel konden vergeten
Zo maakte ik een tijd geleden
een werkje omdat opnieuw iemand
door een ander van het leven werd beroofd
dat heet in deze tijd zinloos geweld.…
Maannacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.111 En zie, mijn ziel, zij spande
haar vleugels machtig uit,
vloog door de stille landen,
als ijlde zij naar huis.
J.Paul Jordaans (1963 - ....)
2014
****************************************
Mondnacht
Es war, als hätt’ der Himmel
Die Erde still geküsst,
Dass sie im Blütenschimmer
Von ihm nun träumen müsst.…
WEZENLOOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 Ze staarde stille naar het pikkedonker, buiten
deze nacht duurde voort, al meer dan een jaar
Dat ze zich enkel met haar bloeden kon uiten
dat was toch wel de enige oplossing, schijnbaar
Deze stilte, dacht zij was thans om te snijden
waarom huilde haar hart anders van de smart
‘t Stille liet haar meer dan ooit tevoren lijden
in haar borst beukte…
KERSTMIS
hartenkreet
2.8 met 25 stemmen
3.408 Geen Stille of Heilige Nacht,
dus Soldaat houdt de wacht.
ER IS GEEN VREDE DEZE NACHT!…
Op de heuvels.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 Ja, daar op de heuvels,
tussen de klaprozen,
bij het even stille staan,
vond ik mijn rust...!…
Eeuwig staan zondags de wagens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 eeuwig staan zondags de wagens
uit de voorbij nacht gestold en stil
staan ze in de stille knoop van stille straten
en zwijgend gaan de straten
daar, waar evenmin nog woorden wordt gewisseld
en gaan langs de vele wagens heen
en kijk
in de spiegelgladde portieren
liggen oude gevels gekerkerd
maar niemand vraagt waarom
niemand waagt het dat te…