2969 resultaten.
De milde vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Is er een vrijheid zonder vloed
die dunne lijnen op het strand
overspoelt en kastelen van zand
vormeloos verliezen doet.
Als een vrijheid
zonder scherpe randen,
zonder exodus,
zonder muren,
zonder ijle lucht,
of zwaar gemoed.…
Kerkklokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 Zoals ik mijn zonde zag terwijl het eb werd op het strand.…
Helmkruid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
942 In 't gloeiend zand
Der hoge duinen
Geplant,
Kwijnt ge... verdorrend op haar kruinen,
Aan 't eenzaam strand.
Schoon 't koele nat
Uw dorre sprieten
Omspat;
Moogt gij geen laafnis toch genieten,
Verschrompeld blad!
Vaak sterven wij
In hooploos smachten,
Als Gij: -
En 't doel van hopen en van trachten
Lag zo nabij!…
en eeuwig ruisen de golven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
499 gebeiteld
in een geut van zonnelicht
een naakte vrouw, blanke vlek
op het vlekkeloze witte strand
schrijdt langs
de waterkant,
in de speelse branding
die haar voeten
streeft te strelen.…
kwets-baar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Onder een badlaken een meisjesbeen
zandkorrels verraden een zomerse dag
gestrand in eeuwigheid
De dood die IS zaait angst
Vliegtuigen keren terug zonder dromen
De zon achtergelaten op een kwetsbaar strand
Tegelijk een stille straat in een rustig dorp
Een egel roerloos langs de kant van de weg
Geveld door snelle onachtzaamheid
We zijn…
opa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
782 wanneer en op welk moment
een paar woorden en zinnen
poezie worden zo opeens
een blik uit het raam
er is niet eens veel
te zien een paar moeders
met wat kinderen die
alleen maar voor die moeders
bestaan, maar dan zie jij ze
onder een donkere hemel en
alle zorgen van de opa
die weet wat er fout kan gaan
sta je aan het strand…
In warme lagen wol
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
772 speel maar met
je korte haartjes
draag het lachen
met je mee
jij was strand
in zomers warmte
golfde bruinend in de
branding van mijn zee
morgens was nog zonnig
blauw van korte duur
met een ruimende noordooster
kwam de winter snel en guur
we hebben ons begraven
in warme lagen wol
proefden licht van korte dagen
maar vrijden nachten…
Als jonge god
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
883 in kleine mijmering
oranje op het strand
de huid lichtjes verbrand
een zee die koelde
voelde hoe de zon
je hart verwarmde
rust gaf en omarmde
met een paradijselijk gevoel
voor even was
de slang er niet
ik gaf de appel waar
je zichtbaar van geniet
jij klokhuist alle tijden
mag ik met jou godin
als jonge god de golven
van de liefdeszee…
Bodemde met ragfijn zand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
661 jij bent mijn zon
ik naast koelte uit
de bron die we samen dolven
jij lierde stenen
die diepte schampten
verwondde zo mijn schenen
ik groef uit vergaarde
buit van wateraders
die lang waren verdwenen
bodemde met
ragfijn zand gefilterd
op een naamloos strand
we putten zee en zon
draaien zo met hemels water
het woestijnen nogmaals…
Overweldigt me met zee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
678 ik kijk je weg
in golven donder je
zout water krachteloos
tot slierten wit
je trekt het zand
onder me uit
ziedend wenk je
fluistert overgave
ik groet de wind
het kale zand
een vage duinenrij
met meeuwen op het strand
was een voetstap
die door vloed
werd afgeschuimd
mijn sporen ben ik kwijt
je overweldigt me met zee
verwatert…
Oogst mijn zomerdroom
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
740 waai maar wind
wolk buien
speel met regen
als een kind
storm en herfst
de bladeren
veeg stoepen schoon
oogst mijn zomerdroom
speel maar
met haar rode haren
draag haar lachen
met je mee
zij was strand
in zomers warmte
golfde bruinend in de
branding van mijn zee
morgen is nog zomer
helaas van korte duur
dan komt de noordooster…
Zand....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
697 Hoe ver
het oog reikt:
een bak met zand
niet ommuurd, geen strand
Wel een zee
van zand...
door aanhouden van wind
tot golfjes en golven gebracht
Samengedromde dennen
verdedigen zich
uit alle macht
tegen het stormlopen
Zwarte vogels
zetten zich schrap
op oude takken
ze lijken me bezopen
Wennen...…
Wie zaait
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Strooi woorden in het rond
kijk ze meegaan met de wind
tot ze ergens ver weg landen
als zaailingen voor een gedicht
spuug zinnen in het water
zie hoe ze meedrijven naar zee
tot ze ergens ver weg stranden
als oogst voor een jutter
al die letters
duizenden letters
laat ze maar komen
laat ze maar gaan
wat blijft hangen
is soms de moeite…
Straks misschien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Het is een mooi gezicht, die twee
die daar maar staan
midden op het strand
in elkaars omhelzing
zoals jij steeds
contact komt maken
onder mijn kleren
jouw verlangen
dat niet oud wordt
dat altijd weer aan komt
golven na de eb
om verlost te worden
in bruisende branding
En ik wil dat ook
maar het gaat niet meer
zo gemakkelijk, wacht…
Stilte wandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Ik wandel
Bijna
Dagelijks
In het bos
In de duinen
Of aan het strand
Langs de zee
Tijdens zo een wandeling
Word ik vaak stil
Van al het moois
Dat ik zie
De natuur
Brengt me tot rust
Stelt me gerust
Ik voel me daar thuis
Deel van
En dus nooit alleen
Een rijk mens
De natuur
Die nergens om vraagt
Zoveel moois geeft
En ik…
jij bent de Eva
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
962 zon speelt door
je haar en licht het
op in warme tinten
het lang gevlochten
in een staart opgebonden
met zeeblauwe linten
ogen raken aan
mijn strand je hand vrijt
branding langs het zand
lippen nodigen me uit
je mond is lente en je stem
zingt het hoogzomerse geluid
ik duik in oceanendiep
laat me in jou verdrinken
jij bent…
je rankt nog slanker
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.707 het franse strand
de zon een hand
ik droom me naast je
vraag of je verbrandt
je glimlacht, met
vakantieogen vraag je
of ik hier wil blijven
mijn wit bij bruine lijven
we spelen in het zand
rotsen worden duinen
we struinen door de taal en
liefde wordt toujour amour
je rankt nog slanker in de
branding van de oceaan
je beelden golven…
met eb de vloed kwam sussen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.489 we koesterden een
handvol duinen in een
wandeling van lijf tot lijf
ik zag de zee als
branding in je ogen
je golfde en sloeg over mij
we zijn naar strand
gegaan en doken in de liefde
het zand plakte ons aan
we vrijden tot de maan
met eb de vloed kwam sussen
kusten tot zijn ondergaan
we zijn naar huis gelopen
bepareld met wat dauw…
De zee
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
430 De zee is mijn beste vriend
Zijn deur staat altijd open
Ik mag op zijn strand lopen
Voetje baden in de golven
Zwemmen bij mooi weer
Hij is er voor me, keer op keer
Luistert naar mijn verhalen
Vertelt verhalen terug
Hij antwoordt raak en vlug
Geen flauwe grapjes
Geen omhaal
Hij weet waarom ik kom
Hij laadt mij op
Met…
Voorbij de vloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 ontwaken
uit het slapen
hoorde je lach
zag de rode
hartjes die je
in de branding
had gestrooid
om ons pad
aan te geven
we sprongen
over kleine
krullende golfjes
probeerden het wit
van de authentieke
kuifjes niet te raken
we zijn als goden
herrezen uit
het schepping bad
voorbij de vloed lag
het warme zand als
handdoek van het strand…
Een sprankje ondeugd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik zag
je ogen zingen
met het licht
van de zon
van binnen
een sprankje
ondeugd lag
als verrassing over
je bruingebrande jeugd
op het warme strand
kleine cirkelwinden
speelden met
achtergelaten dingen
waaiden op in
een minitornado
bestrooiden ons
met zand als
offerande van
de natuur op een
godvergeten uur
wij holden…
SAMOS
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.309 honderd kleuren blauw
strelen stil jouw stranden
onstuimig groen herrees
waar eens de bossen brandden
de pijn trok weg
het uitzicht bleef
een dal vol nachtegalen
in de hitte rond het plein
zwijgen de platanen
hun middagslaap verstoord
door het kraaien van de hanen
de tijd staat stil
het leven duurt
al honderd jaren eeuwig…
Jij bent mijn alles
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
3.225 De allereerste keer dat ik je zag
was voor mij een bijzondere dag
ik krijg je maar niet uit mijn hoofd
en ben haast helemaal verdoofd
je bent mijn prins op het witte paard
en jouw liefde is mij alles waard
in het water, bij de branding, op het strand
het maakt niet uit waar ik in jouw armen beland
mijn gevoel is met geen pen te beschrijven…
Aards laatste uur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik zag hoe jij
zeeën kuste
met de harde
hand van graniet
en basalten rots
hoe jij in
warm tropisch
blauw op witte
stranden rustte
in naakte trots
jij wond
winden om je
vinger in het oog van
de orkaan waar jij
je ongeremd liet gaan
toch heb ik ook je
tranen gezien over het
verlies van synchronie door
de natuur in de entropie…
Meesterhand
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.068 het wond’re kunstwerk der natuur
verraadt een ware meesterhand
een witte lelie, rein en puur
bloeit zomaar aan de waterkant
een merel in het schemeruur
die fluit als vrolijk afgezant
het wond’re kunstwerk der natuur
verraadt een ware meesterhand
de lucht van hemelsblauw azuur
de zon, de schelpen op het strand
een mensenkind in Nederland…
Schelpen 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.719 Zo gingen wij wel vaker:
een uur lopen naar Scheveningen
en dan schelpen zoeken langs
de vloedlijn dat verdomd lange
en zinloze front tegen de zee
Zo botsten dikwijls onze elementen:
mijn water kwelde steeds
zijn weifelende strand
maar dan was daar zijn vuist
een golfbreker waarop ik schuimend
zinloos aanviel
Zo altijd aan…
Zwarte letters
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
470 ik zag
de nieuwe
boeken in
een kleurige
vloed van
spraakmakende
titels aanspoelen
uit de wit
kuivende zee
van literatuur
met stevige
deining in de
heersende
westenwind
krulden zwarte
letters de
kletsnatte rug
het leven in
verhaal van de
schrijver terug
met boek
en broodje
in de hand lag
men op strand
te smullen van
kommer…
Ritmisch verwond
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
967 Breng me morgen naar het strand
De laatste avond vertelt
haar verhalen,
geen herinneringen meer
Er is hier niets anders dan de wind.
De tocht stelpt het bloed
in mijn hand,
het ademhalen doet zeer
Schelpen zoeken een lege plek.
Het graf richt zich op,
de stilte valt,
geen enkel verweer
Ritmisch trillend beweegt mijn blik.…
Repeterende breuk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.565 Ieder voor zich spoelen straks
op een ver van ’t strand gelegen
vloedlijn eenlingen aan
miljarden doden schrijft de krant
die onder water niet gedrukt wil
dus nu al is verschenen
men tart het noodlot schrijft de krant
start de motoren en verzuipt
sociaal pruttelend in de file
als een uitgestorven soort straks
teruggevonden als een…
Waar?
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.056 Leeg is het strand
de laatste golven opgerold
ingepakt door vroege schemer
stil is het land
waar het morgenlicht samensmolt
met jouw kleuren en ik neem er
iets van mee
waar is de zee?…