3941 resultaten.
Wintert vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 nog donkert
herfst in de
humus van nat blad
wintert vorst
sporadisch onder
dit afdekkend pak
het rustige is schijn
onstuimig bruist en
heelt de evolutiepijn
daar ontkiemt
wat ooit is geweest
maakt lente al tot feest
voor hen die in de
aarde onrust voelen waar
voorjaar is gaan woelen
wil melker
03/01/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Zie...
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
4.569 In 't kale hout
de tekening van twijgen
vermoeden van een knop
die straks de lente baart
geel sikkellicht zoekt aarde
zie de maan schijnt
zie de maan...
maar mis het ochtendgloren niet
er wordt een dag geboren
ongekleed en ijzig koud
en zie...
de zon schijnt…
Prille eeuw
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.021 't Wordt schoorvoetend licht,
een dun laagje sneeuw:
ijl tintelgedicht
in een prille eeuw.
Een prille eeuw,
met hoop - die doet leven-
op een gouden tijd,
ook al duurt het maar even.
Schemer zuiver en broos,
is dat niet genoeg?
Maar de dag is nog jong,
dus juich niet te vroeg!
Aan de doorgangsweg staan
als geraamten de bomen-
geen…
De zomer sterft
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.473 Want telkens komt ze weer terug
maar doet nu eerst een stap opzij
maakt plaats voor herfst en winter
en komt met de lente dichterbij.…
De vale bron
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 je kristallen
lichten warm op in
hun gebroken stralen
uit de vale bron
van de winterzon
ontluiken alle kleuren
in een transparant
ontmoeten met
steenkoude sneeuw
uitgesponnen
hebben zij elkaar
aan het licht geregen
de plak is kakelvers
voor speelse vormen
een ware zegen
nog dekken zij lief
de wereld af maar in
de krakende…
Wie is er nog van levend hout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
744 IJl klinkt je afscheidsgezang nog in de verte
nauwelijks hoorbaar tussen flarden tegenwind
nu je me weer verlaat tot het volgend voorjaar
verschuil ik me tussen de overgebleven bladeren
aan de steeds kaler wordende bomen in de stad
Voel me weer de huismus
onder de winterkoninkjes
kou en regen trotserend
tot de zon weer komt
Wie is er nog…
Ken je dat…
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.973 haar bronzen huid
en zalig rollebollen
op het platgewalste groenegrasmatras
diepe zuchten
langs het lichte korenbloemenblauw
zalig zachte warme lippen
lieflijk overvloedig kussend
op die lustige van jou
onder oranjerode luchten
vochtig vrijen in de herfst
op veel te hete wollendeken
sterren stukslaan aan de hemel
die je bovendoor de winter…
Geen woord beweegt
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.182 ja
duizendmaal
ja
laat je
dromen achter
meer dan alleen maar
het sneeuwen
morgen
zal nooit
verder komen
wanneer
ik verwonderd
naar je adem
staar
en druppels
lik van
het schreeuwen
wat jij stamelt
jarenlang
kan ik
niet dragen
want
duizend maal
laat je me achter
vandaag
ja
het wintert in mij…
De Kerstgedachte
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
3.747 De maan strijkt met haar slanke vingers
Zachtjes over de met sneeuw bedekte grond
Wind fluistert door de kale bomen
Danst met de sneeuw, rond en rond
Vanuit de verte zingt de midwinterhoorn
Haar mysterieuze lied wordt door de wind gedragen
Sterren knipogen vanuit de heldere hemel
Een schreeuwende uil lijkt om antwoord te vragen
Het knerpende…
In stil bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 toch zo herkenbaar was
rode wangen en een
fris gezicht dat guurte kent
uit noordooster tegenwind
diep weggedoken
vogelen ze in stil bewegen
als door de eerste vorst gebeten
maar eenmaal binnen
is er ontdooien van de huid
komt het hoogste woord eruit
tintelen vingers en doen
handen pijn maar is er ook trots
om deel van de winter…
De laatste sporen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 ik zag
de duinpan
in zijn herfstkleuren
wiegend onder
straffe wind
alsof gods hand
ons de natuur
liet keuren
vers en fruitig
direct van het land
nog zijn er de
laatste sporen van
het zomerse seizoen
dat iedere dag begon
met een stralende zon
ontelbaar waren
onze stappen in het zand
die overvloedig
werden weggepoetst
voor…
Het filigrein van lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 zag mijn eerste ijsbloem groeien
de onderkant hard transparant
bloeiend in een teer kristallen bovenkant
de ochtendzon gaf kleurig licht
dat speelde door het filigrein van lijnen
in het langzaamaan verdwijnen van het glas
waar buiten nog berijpte webben
witte druppels toonden in de kou
smolt mijn ijsbloem tegen het opkomend blauw…
Hallo herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Samen weer de winter in
Ik verdraag hem al heel lang.
En hopelijk, ja wie weet
Als de lente aanspraak op de wereld maakt
Zal ook ik ontwaken.
Laten we het hopen.
Samen, jij en ik.…
De sneeuw dekt alle woorden toe
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
659 De sneeuw dekt alle woorden toe
en laat hun ijdel pogen zien
om weer te geven wat het is
in stilte te vertoeven.
De sneeuw hervindt de luchtigheid
om toe te dekken wat ons deert
terwijl de eeuwigheid niet rent
maar smelten durft in ieder vlokje.
De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen
want durft te vallen zonder vrees
terwijl de bange mensen…
Waarschuwing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Weer waren de verkeers- en sneeuwwaarschuwingen niet van de lucht, maar ook deze keer is het erg meegevallen.
Verwachting van ellende op de wegen
Jaagt menigeen de stuipen op het lijf.
Zodat ook ik van schrik al half verstijf,
Met veel succes houdt zo ’n bericht mij tegen.
Het toppunt van de veiligheid bereikt,
Geen Overweg te zien, waar je…
Sneeuw
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.432 Vlokken, vlokken, vlokken,
gesteven schuim,
met scheuten en schokken
door 't ruim!
Ze zakken
bij pakken,
en, als er wind in zit,
waaien ze, waaien ze,
draaien ze, draaien ze, -
de lucht is donker van wit.
Eenbarelijk buien!
De grond wordt zat;
en dikker kleven de kuien
wat.
Ze leven,
die losse wittigheên!
Ze wervelweven,
ondereen,…
overstappen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.525 geen trein op het spoor
wachten geblazen - ijsberen
op een gepekeld perron
aan de horizon die zachte
oranje baan waarvoor twijgen
zwarte franje vormen
de morgenster staat erboven
wachten loont vanmorgen
de zon komt op, de metro aan…
Winterblues
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
655 In mijn huis is geen diepte
het is dronken van het zomerlicht
de zuidkant roept ik neem aan
deze winter valt het buiten mij
geen schuilen bij jou no way
zuig niet meer mijn ochtend bloed
verdwijn in de oktoberzon
Ik ben geen prooi ik ben de jacht…
Winterster
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
805 in de snerpende, snijdende winterkou,
die over de vlakke weilanden schuurt
en egels verkleumd naar hun legers stuurt,
knettert stil mijn hartvuur voor jou
onverstoord vervolg ik mijn mars,
hoewel de vorst mijn adem snijdt
en de vallende nacht mijn zicht misleidt,
gegidst door jouw onfeilbaar kompas
sinds ik je geest en ziel heb verkend…
broos als toast
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
829 een wintermorgen
fragiel als een dun
laagje ijs
zo ken ik het
met kleine oogjes
over een drempel die
met de jaren hoger schijnt
hartverwarmend de mens
broos als toast plukt
hij de dag met lange tanden…
Winterkoningin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 Haar wollige muts
vol krakende hersenen
ijs scherpe schaatsen.…
tegenstrijdig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 de zomer is te vol
het gele oog van rottend vlees
midden in de dunne tovenaarscape
blauw van vervliedende dagen
de warme mond vol rood
bedropen de baard van het vuur
van aanstaande dood
en in het laffe avonduur
roept het om winter
het loeien van de haard
waar net het smoren vraagt
de waard is een valsaard
bedienend op de wenken…
Geen luid geluid
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.773 Geen luid geluid, geen luid geluid
De winter vriest de vreugden uit.
Maakt grond en sneeuw en harten hard
En al de bomen zwart.
De hutten staan zo kil en stil
Alsof haar elk gesloten wil
Daarbinnen dringt de koude maar,
Daar uit de dodenbaar.…
haiku
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
754 decemberduister
knoppen aan kale takken
voorspellen lente
© Jan Bontje 2005…
Het donkerzwart bevriezen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
538 zuiver en grillig
schraalde een melodie
veeltonig de
strakblauwe lucht
ontdaan van
warme tierelantijnen
klonk in het hoog ijle
de noordooster kou
herauten speelden
de macht van de vorst
in een uitstralend
winterse nacht
waar helder kraakte
in het donkerzwart
bevriezen van spiegels
op sloten en vaarten
pas toen zon
de rijp…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 ik voel de aarde aan mij zuigen
als mijn armen zich willen verheffen
het zou de hoop zijn die wil juichen
om niet de stilte van de winter te beseffen
maar seizoenen zijn niet te verplaatsen
net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet…
Slapen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.188 tijdens een hete zomerdag
Valt de koude winterlucht om mij heen
Als om mij af te koelen na een verhitte dag op school
Spoelt de frisheid mijn zorgen weg
De rijp op de bladeren van het gras
Doet mij denken aan een nieuwe morgen, terwijl het alweer avond was
Door die frisse avondlucht
Loop ik nu alleen naar huis
In de hoop dat het morgen winter…
IJstijd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.214 warmte van jouw hand
vloeit samen met de kou
die mij omringt als een te grote jas
ik voel de levenstromen opbloeien
door je vingertoppen vloeien
nadat je in mijn ogen nadenkend las
dat ik de gloeiende hitte
van je hartstocht miste
toen jij heel langzaam van me dreef
vandaar mijn roep in de kou
mijn radeloze schreeuw naar jou
verdrijf de winter…
Stilt de hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 als licht
kraakhelder blijft
verstijft de zon
is de matrijs kapot
waarin warmte en
wondertjes wonen
het soepele dat
danst en zingt
verstart in gaan
stilt de hemel
in een koud en
kil onaangedaan
kom maar wind
vlaag een lieve
eerste lentebries
nog is het wat vroeg
maar kraakhelder
wordt geen troef…
De laatste wanhoop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
780 verwekt 'n plaats waar twijfel
een nutteloze waakvlam is
Hoop ontspringt en ontwaakt
focust op de meelijwekkende horizon
wakkert zijn zelfdbeeld aan
beslecht simpel een gespeelde strijd
Overreden door 't leven
blijft z'n tegenspeelster in herinnering zweven
blijft ze afwezig ons 'n toekomst geven
blijft hun mislukte bruiloft in de winter…