5636 resultaten.
Geduld
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
838 Wat is er nodig om
een vallende ster te ontdekken
en een wens te mogen doen
Wat is er nodig om zelfs de openingen
in de wolken te zien
De zee je de tij laat volgen
Je soms verder moet lopen
Geduld is er nodig
Om eruit te komen
zul je er altijd doorheen moeten…
Een helderblauwe stem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
545 stralend was je lach
toen ik nog even
de wolken donkerde
die ik bij me had
gooi maar open
zei je zachtjes met
een helderblauwe stem
waarin de zon al scheen
in onze ogen blonk
het snel oplossende vermogen
dat alleen de lente kent
ongeremd in bloei…
Mysterie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
609 Regenboog tussen de wolken
zie je in intense kleuren
samenspel van regen en zon.
Onbekende boog verbonden
met het andere bestaan
een land hier ver vandaan.
Door jou raak ik in vervoering
als ik naar je warme kleuren kijk
het mysterie van ons bestaan.…
Voor gods aanschijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 wij dansten
licht als veertjes
in de lentewind
schreven
met rozenblaadjes
liefde op de grond
speelden met
verdwaalde wolken
ons mirakelspel
zonden voor
gods aanschijn
in het aardse paradijs
warme honing om te eten
mensen zijn de engelenstatus
al eonenlang vergeten…
Feilloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 ik vang de wind in jouw zeilen
en klim naar boven om
van daar af de wolken te bespelen
van mijlen ver en dan weer dichter
zie ik jou vieren, en overstag
de natuur naar jouw hand zetten
trots kleurt de avond geel…
Zwerftocht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 In wind en wolken
door azuren blauw
over zeeën en bergen
ongeduldig, willoos.
Ligt ginds geluk
wat ik vinden zal
waarheen ik word gedreven
tot einde van mijn leven?…
Zintuiglijk beleven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
664 mijn ogen tranen
en de lucht is vervuld
van zoveel bloesem
de wind jubelt om mijn oren
brengt het zaad
bevruchting en leven
ik nies in een wolk
van kleuren
die de velden verspreiden
ik vervloek de maaier
en prijs de wilde bloemen
die mijn ziel ontroeren…
Van binnenuit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 je schijnt wel
maar je warmte
voel ik niet
wolken verdelen
je licht in het wit
van hun vormen
ik mis in
de kleuren hun ziel
altijd jouw sprekend bewijs
kom breek
maar door in
een lach en wat ogen
straal jouw zon
niet op mijn huid
maar diep van binnenuit…
Een golvende intimiteit
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
601 je bent gekust
door strand en land
met een golvende intimiteit
als rotsen jou
blokkeren ondergraaf je
hun granieten superioriteit
vloeit in eb en
vloedbeweging meegaand
naar een eindeloze openheid
waar water
mist en wolken elkaar
bevolken zonder onderscheid…
Oceaan
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
724 Je raakt mijn ziel
zó diep,
dat ik van mijn hoge wolk,
als door een pijl
getroffen,
neerstort
in een oeverloze
oceaan,
waar ik mij,
volledig
aan stukken
gevallen,
gezonken
naar een veel te diepe
bodem,
bijeen probeer te rapen.
Het ziet er naar uit dat ik
vooralsnog
volkomen
gevloerd ben.…
Witte Stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Dikbuikige wolken,
al dagen uitgerekend
van talloze vruchten.
Hoogzwangere luchten,
niet meer bij machte
de last te dragen.
Bij vlagen
waaien hun pasgeborenen
dwarrelend naar benee.
Een witte mêlee
ontgroent het landschap tot een besmettelijke pers,
muilkorft ieder vers.…
heimwee vreemd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
502 als er niks meer zal zijn dan
een lucht waarin
wolken grijs zuchten
bomen met naar beneden
ruisende twijgen
hun laatste streven tonen
stil uitgestrekte schraalheid
waarin de ziel
nog nauwelijks praat
omstrengel mij
heimwee vreemd
en sterker dan de dood…
een ochtend in maart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Een ochtend in maart
Het zonnetje wat door de wolken schijnt
Het begin van een nieuwe dag
kleine zorgen, grote gedachten
Dan boem bam, knal
een korte klap
Een ochtend in maart
Het zonnestraaltje wat door de knal verdwijnt
grote zorgen, wereldwijd!…
Onduidig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 hoe verschuivende dromen
-vluchtig als zij zijn-
neigen naar wankelmoed
zonder ooit naam te dragen
een levenstocht om te bewonen
alles vraagt zonder moeten
welke aanvaardt, drijft
in armen van water, op
wolken van wellicht, druppels
in het gezicht, onstervend
in het voorbijgaan
en daarmee intens geweest…
Afscheid van een zomerdag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Gouden zon
schildert wolken en horizon
in parelmoeren kleur
dan gaat ze langzaam onder
en sluit haar hemeldeur
wind laat het lover zwijgen
alle geluid verstomd
en in stille omarming
verglijdt de nacht
tot de morgenstond
weer op ons wacht…
de zon schijnt altijd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
516 de verblindende schijn
van het aardse genot
weeft een donker gordijn
om het wezen van God
want ook al is Hij de bron
van het eeuwige licht
zoals een wolk voor de zon
bedekt waanzin ons zicht
wie de lust kan bedwingen
en de hebzucht kan temmen
zal Zijn glorie bezingen
in ontelbaar veel stemmen…
schichtte langs de hemel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
786 je speelde
met lucht
in kleuren
van de regenboog
verschoot in vale zon
danste
op wolken
lichtvoetig ongebogen
weersprak de donder
als een echoloze
schichtte
langs de hemel
weerlichtte in de nacht
ontlaadde in één ogenblik
een fractie goddelijke macht…
Op weg naar Jan Mayen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 Wel wolken, die verdampen in de zon.
Wel golven, die wild te pletter slaan.
Zover als mijn oren kunnen luisteren,
heb ik nog geen misverstand gehoord.
Wel stemmen van golvend water,
dat zich als stilte door mijn wezen boort.…
Ziel overhoop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
697 zwarte wolken boven hoofden
die buigen en barsten
water geselt ziel overhoop…
Van dag tot dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
456 Levend in het grijze vlak
Is noch links noch rechts
Toekomst te bespeuren
Een gang, een sleur,
En buiten dat
Zal niets gebeuren
Geen wit, geen zwart,
Geen zon of regenboog
Geen nuances in kleuren
Slechts regen
uit grauwe wolk
enkel treuren.…
Balans
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 als ik het even niet meer zie
klim ik op een laddertje
stof de zwarte wolken af
die rondgaan in mijn hoofd
ik ontdek nieuwe zachtheid
vind bloemen onder 't stof
veertjes van troost stuur ik
naar wat oud verdriet
al heb ik hoogtevrees
ik klim die ladder op
.…
Het schaakbord
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 Wolken en golven zijn hier één
en dirigeren het ritme weer en heen,
dobberend over het sop in het rond
onder de schijnwerper van de zon.
Schaakmat sta ik
van ontzette bewondering.…
Parels van dauw
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
442 milde winterwind
schoonheid van de rode bloemen
en zilveren sterren
rondgestrooid
de blauwe hemel
voor 't zonnegloren
haar parels van dauw heeft
uitgespreid
als een vochtige wolk
over dorre aarde
waarin ik verschijn in
een nevelgordijn
wacht op
de gouden zonneschijn…
Opgeluchte angst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
580 Openheid is een blauw gewelf,
waarin gedachten,
als witte wolken,
drijven.
Hemels zijn het die helder worden,
wanneer we gedachten gadeslaan,
en weer aandachtig laten gaan.
Ook angstwekkende gedachten,
die op onweerswolken lijken,
drijven opgelucht voorbij.…
Voorbijgaan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Voorbij donkere wolken gaan.
Gedachten zien verdampen,
tot zuivere levensenergie.
Tot ware liefde.
Voorbij zorgen, haat en pijn.
Naar waar aards bewustzijn,
ons aardse lichaam overleeft.…
ingesloten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
399 van ruimte berooid
onder een donkere stolp
het loden landschap
hoe beschrijf je licht
tinten van de dageraad
wolken wind water
ondoordringbaar dof
de tonen van de regen
het gemis van lucht
en toch was het hier
dat we konden ademhalen
toen jij een lied zong…
Bezinning
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
509 Hoe je toe ziet
dat de wereld
van een landschap
in een woordenzeef
verandert
en bezinning
aangetast
door ouderdom
maakt van de rivier
een metafoor
voor onvoorspelbare
liefde
hoe je ondergaat
dat de zon zinkt
in de zee
wolken vreemde
verhalen vertellen
en de maanlach
om de ochtend bedelt.…
Het offer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
505 Het ritueel na het werk
in het donker op het eind
van de avondschemering
Het flauwe licht van de lage wolken
in 1883, toen de nachten op het land
nog zwart waren
De boer bukt, hij port
uit het wiedsel van de dag
een droge geur
die blijft hangen
in een rookpluim
boven de vonken…
Ultiem dirigent
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik heb lang
met huid en
ogen de
melodie van
het zonlicht
genoten
met wind
als ultiem
dirigent die
de diverse
smaken
van natuur
mens en
universum
uitstekend
kan traceren
en weet
welke wolken
de bak schaduw
moeten bevolken
voor een net
andere melodie…
Ultiem dirigent
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik heb lang
met huid en
ogen de
melodie van
het zonlicht
genoten
met wind
als ultiem
dirigent die
de diverse
smaken
van natuur
mens en
universum
uitstekend
kan traceren
en weet
welke wolken
de bak schaduw
moeten bevolken
voor een net
andere melodie…