177056 resultaten.
Poëzie is een daad
gedicht
4.0 met 47 stemmen
20.460 Poëzie is een daad
van bevestiging. Ik bevestig
dat ik leef, dat ik niet alleen leef.
Poëzie is een toekomst, denken
aan de volgende week, aan een ander land,
aan jou als je oud bent.
Poëzie is mijn adem, beweegt
mijn voeten, aarzelend soms,
over de aarde die daarom vraagt.
Voltair...
De tafel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
629 Waarrond we praatten, speelden.
Het decor van ons theater.
Zwarte brandmerken kwamen,
schilferend vernis
en was van kaarsen.
Je kijkt naar dezelfde donkere hemel.
En sterren.
Ik zit aan dezelfde tafel,
eet mijn bord.
Wrijf mijn palmen over haar nerven.
Het voelt aan als vertrouwd.
...
Alleen met Lavoisier
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
505 Ik zit stilletjes solo in mijn lui zeteltje
mijmer slim over koetjes en kalfjes,
over niets en ook over wissewasjes.
Plots grolt mijn gespierde bierbuik,
transitie van Duvel tot een drollig geluid.
Van schuimend gas naar duurzame energie?
Door bain-marie of zwarte voodoo alchemie?
Geëscort...
[ Zoals hij nu doet ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
368 Zoals hij nu doet,
mij nadoet, dat kan toch niet --
dat ik zo zou doen!
DE DAGERAAD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.269 nog voor de dag geboren wordt in de nacht
ontwaakt helder de Dageraad
sijpelt uit de rotssteen, een bron van Levend Water
die als een warme bruisende stroom
de wintergrond open woelt
en uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut
dit wordt de nieuwe aarde
waar duisternis, pijn en lijde...
dichter op de huid
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
580 hoe rakelings kunnen we gaan
zolang sprake is van deze verte
dit is een baan om het lichaam
op ramkoers met aarde en ziel
noorderlicht is een wervelwind
van bijna zichtbare tastzin
en als de storm niet gaat liggen
sluit dan je ogen en voel het denkbare
langs de ruggengraat van adem
...
Teder wezen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 blote vrouwen met suikerspinnen
op hun borsten krioelen haaienvinnen
tussen hun benen wolfspinnen
er valt heel wat te overwinnen
de bloemen zijn nu bazinnen
ik droom van zeemeerminnen
en opgesloten leeuwinnen
zonder arrogante opgeheven kinnen
jij wil zo graag iemand beminnen
maar iedere...
Lenteprikkels
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
597 De eerste vlinder
fladdert en zweeft langzaam langs
het ontsproten groen
Hoe vroeg in de morgen mijn aandacht
wordt gevestigd op de wolkenslierten in allerlei tinten
en in verscheidenheid verenigd een opklarende hemel voorstellen
en vormgeven op hetzelfde moment laat een zon zich van haar ...
Lichtgevende symbiose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 ik sprokkelde in
een narrige wind
streepjes licht
tussen herfstig
natte takken
met zwammen
en paddenstoelen
als kameraad
met goede neus
wat wij zochten
was eetbaar en
vochtig met een
schimmelkleur
in de rood met
witte stippengeur
van uiterst gevaarlijk
toch leefde ik nog
samen me...
Waar zijn ze
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 de geluksmomenten
waar zijn ze
de momenten waar
je blij van wordt
waar zijn ze
ze zitten verborgen
te wachten tot ze
gevonden worden
ze zijn te vinden
in het licht- en schaduwspel
van de bomen
en in het zonlicht
dat schittert op het water
ze zitten in het schilderij
van een ...
Natuurlijke selectie
snelsonnet
3.9 met 13 stemmen
780 Twee dartsters hebben het bericht gedeeld
Dat ze het Nederlandse team verlaten
Ze schamen zich: het valt niet goed te praten
Dat in het vrouwenteam een trans vrouw speelt
Hebben de dames die hun hielen lichten
Niets anders om hun pijlen op te richten?
Copla
gedicht
4.1 met 13 stemmen
18.635 De dokter, bij mijn geboorte,
Voelde mijn pols en besloot:
'Zolang dit kind maar blijft leven,
Gaat het in geen geval dood.'
----------------------------------
uit: Coplas, Amsterdam z.j.
WOORD VAN DANK AAN RUTTE, EEN WERKWOORD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Rutte vertrekt
een woord van dank is dan op z'n plaats
een werkwoord
RUTTEREN:
'Er een echt gaaf land van maken'
Als liefde van een aard'ling aan dorst randen
poëzie
3.3 met 19 stemmen
1.932 Als liefde van een aard'ling aan dorst randen
De lichtgestalte van een hemeling,
Je weet, dat zij tot nevelbeeld verging,
Tot hoon rondom heet hunkerende handen:
Zo dacht je dat, toen - lucht'ge zweveling -
Je om mij de rust verliet van effen landen,
Ik jou applaudisserend op liet branden,...
[ Ze lachen me uit ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Ze lachen me uit,
het gebeurt gewoon, het kan --
echt, echt niet waar zijn.
duurt soms jaren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
488 resultaat krijg je
niet meteen soms vraagt dat jaren
volharding en moed.
Idéfixus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
501 Hoe lang reeds waart uw geest
fragiel in uw cocon, fysiek
beknot in amors zinverlangen,
schijn van eros' avontuur
kristallen water van azuur
aquamarijn licht transparant
Wie gij zocht, zocht niet u
die ideale op het witte
paard gezeten ridder
die ware chevalier
een dwaallicht in t...
herinneringen van mijn grootvader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 mijn grootvader lacht:
ik leef, vooral nu,
van mijn herinneringen.
uitgerekend vandaag
leef ik dus tweemaal,
noem dat echter geen dubbel leven,
dat is helemaal andere koek en taal.
elke herinnering is een ontmoeting
met ensor, permeke,
of
vivaldi of bach
dat hangt vooral af
van mij...
Sprekende stilte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
644 Ze zei: ”Sorry, het is nu zo stil in huis”.
En de klok tikt in instemmend geruis.
Kalm rusten haar bevende handen
op de zachte leuning van de lege stoel
en tikken vingers trillend zonder doel.
Naast het grauwe doorgezeten zitbankje
zijn geknutseld pijnappel bijzettafeltje,
met daaro...
mijn grootmoeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 mijn grootmoeder zei:
jaren weten meer dan
boeken.
zij was een wijze vrouw,
zonder pretentie.
zij bespeelde in de vorige eeuw al
de lichaamstaal
op een wonderlijke manier:
zij zag alles,
maar ook veel door de vingers,
zij hoorde de roddels
maar die waren aan haar niet besteed,
voor haar ...
Als het bloesemt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
525 Wit tint de sierpeer
met weelderige bloesems
in voorjaarsmode
De kersenbloesems
fleuren grauwe straatbeeld op
dwarrelen als sneeuw
Er staat geschreven
geen voorjaarbloesems plukken
wind kan niet lezen
Onder de bloesem
met voorzichtige voeten
over bloesem gaan
Lied van goud
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.624 Laat de maan en sterren uw zonlicht zijn
Laat mij u begroeten licht uit de duisternis zijn
Laat mij u verzoeken u die redactie zijt
woorden van leven verzoeken
bepaald wat geschreven blijft
Over deze songtekst:
Het is een vertaling van het bekende lied Yerushalayim Shel Zahav.
De vertali...
Oog om oog
netgedicht
1.0 met 209 stemmen
438 ik wist
tijdslagen te maken
emoties te raken
die zweefden
in vergeten tijd
waarvan het
kruit niet
verschoten was
de damp nog hing
in het gevang
bloed geen
dna kende en
een dader die
niemand ooit
zou herkennen
in een
maatschappij die
wist hoe dader
met tegenstander
quitte ...
Vervlogen tijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 aan de stille gracht
het statige herenhuis
dromend over toen
bloedschande
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 jij bent
nu Zijn
engel en
hoort in
Zijn licht
nu vertel
jij welke
wonderen Hij
heeft verricht
wens jou
zegen vanuit
de hemel
blijf sterk
in dit
heilig geloof
lieve schat
jouw zeer
verdrietig verleden
heb jij
in Jezus naam
gehad
Naar de Chinees
snelsonnet
4.8 met 8 stemmen
649 ‘Die buitenlanders jatten onze banen.’
U vreest voor onze werkgelegenheid?
En bent u tot actieve steun bereid?
Of hoort u bij de club van kleptomanen?
Want wie besluit in China slechts te shoppen
helpt hier in Holland arbeid naar de knoppen.
zijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 de herkenning is waar je naar zoekt is vanuit waar je kijkt
om de zwaartekracht van de ego te overwinnen heb je genade nodig
liefde komt uit het niets en is vrij om niets te zijn
Telefunken
gedicht
3.7 met 50 stemmen
14.809 Na jaren zwoegen werd ik kleurenblind,
sloeg vonken uit, kreeg klappen, gaf de geest.
Nu sta ik vaal en uitgepraat op straat
en moet steeds denken aan dat lege masker
dat mij zo schaamteloos heeft aangestaard.
Nagepraat. Aanbeden. Stukgemaakt.
De zak. Dat hij niet zag hoe levensecht
ik ...
Het gebrek in Chloris
poëzie
3.1 met 29 stemmen
8.249 Natuur gaf aan mijn Chloris
Haar allerschoonste gaven.
Zij gaf haar schone leden,
Zij gaf haar tintelende oogjes,
En blosjes op de wangen,
Zij gaf haar, trots der mannen,
Een vlug vernuft, en oordeel.
In ’t kort, zij gaf haar alles,
Wat maagden kan versieren.
Maar jammer is ‘t – zij w...
[ Er is een naam voor ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Er is een naam voor
oudemensengebouwen --
ze heten: Verlies.