Alle inzendingen over de dood is geen persoon

37665 resultaten.

Sorteren op:

De dood rijdt mee

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.016
De dood rijdt mee in deze waanzin rijt mijn hart open in weerzin. Geen mens hoort te oordelen Geen mens hoort te veroordelen Geen mens hoort te moorden Geen mens hoort te schieten Geen mens hoort zomaar bloed te vergieten…

naamloos

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
jouw kleine leven was te vroeg uit mijn lichaam weggegaan, ik droeg niet meer maar wel droeg ik jouw namen overal waar dichte ogen tegen lege woorden leefden sprak ik ze niet uit, ze kwamen en ze vielen weg maar toen sprak ik een engel, aan een naamloos graf zij gaf je de kleur van zachte hemels en aan mij het kerven, in een oude bedelstaf…
switi lobi4 oktober 2011Lees meer >

Dierendag

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 573
opeens ontmoet ik de dood in eigen tuin uit het vlieggat van een vogelhuis tuurt een lijkje poes vrat moeder op voorzichtig begraaf ik haar jong…

Axel Geza

netgedicht
4.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 894
hoog op de poten elegant in zijn draf wat hebben wij van hem genoten hij is niet meer Axel Geza ging en wel terug naar af in zijn jeugdige jonkheid zo soepel en ongedwongen haast springerig van aard lief, de onhandige staanders van deze edele Vizsla waarvan de schoonheid telkens werd bezongen na zoveel jaren is hij gegaan…

Patricia.

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.202
zwevend, dromend denken aan jouw huis daar aan de plas ik zou je al mijn liefde schenken als jij daar nog maar even was lachend, kussend spelen in die boot tussen het riet ik kan dit verlies niet velen de smaak van louter verdriet de wind waait over de plassen verstrooit het stof van jouw bestaan de urn waar ik op mocht passen verliest…
J.J.v.Verre13 januari 2012Lees meer >

De dood en het leven

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
Ik wilde vroeger, toen ik "jong" was, altijd schuilen voor de dood, maar ik kan nu zeggen, 'k heb er goed mee leren leven dat alles eindig is. Het werd plots een gegeven, waardoor het leven mij oneindig veel meer bood. Het kunnen denken, kunnen zeggen dat je klaar bent, dat je de dingen hebt gedaan zoals je 't wilde.…
Zeni26 januari 2012Lees meer >

Denkend aan haar

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 701
Hier sta ik dan, hier sta ik aan je graf, Denkend aan vroeger, aan wat ooit was, Denkend aan om al wie ik vroeger gaf. Ik mijmer over lang vervlogen dagen, En over jou, hier begraven in het gras. Ik mijmer over nooit gestelde vragen. Hier sta ik dan, en voel een koude wind, En weet dat ik nooit een antwoord vind. De jaren, ze trekken veel…
Jos Witteman10 februari 2012Lees meer >

Etage Bellevue

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
Meisje met blote armen ademt niet We maken salto onderwater en Doen wie het langst kan. Later moet dat ook zo zijn. Als Jarigen van etage Bellevue Opblijven en zuchten dat zij moe zijn.…
Silvia22 februari 2012Lees meer >

Op leven en dood

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Ik kom weer voorbij die beuk een lange sleuf een slanke holte in zijn stam in zijn kruin azen kraaien doodstil een handvol eekhoorntjes nesten hier rennen gehaast een koers op leven en dood…

Geloven

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.303
nu jij het leven hebt gelaten gaat er een moment van stilte voorbij maar in die stilte zal ik met je praten altijd blijf je dicht bij mij…

Vergankelijkheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
De sporen die we trokken in het zand Waren steevast voorbestemd om weg te spoelen Op de vloedlijn staan weer jongelui te joelen Ze claimen onze plek daar op het strand Ons zandkasteel met zijn robuuste toren werd weggeblazen door een drieste golf Zoals het schaap wordt gegeten door de wolf Geen mens leeft eeuwenlang, is uitverkoren Burchten…

Nazaten

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
Het is het licht van het leven, in het volle aangezicht, voorbij de alledaagse pijn. De fakkel door willen geven, ook al dooft het licht, om geen doodlopende weg te zijn.…
Iniduo17 juni 2012Lees meer >

Ze wisten het en toch:

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.323
Ze wisten, dit wordt ons laatste jaar, ze wisten, dit wordt ons laatste samenzijn, ze wisten, dit wordt onze laatste maand, ze wisten, dit wordt onze laatste week, ze wisten, dit wordt onze laatste dag. En zo, nam iedereen afscheid van hem, zo, nam jij afscheid van iedereen, op een waardige wijze, niet mensonterend, aan allerlei…

Waar blijven ze -

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 962
de zielen, de geesten; overleven ze? Of verdwijnen ze in de eeuwige nacht, zonder besef daarvan? En is dat mooi, of verschrikkelijk? Of is het wat het is – sporen die vervagen in de kantlijn van Geschiedenis?…

Overleden vriend

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.054
Je heengaan is een feit, je gemis desastreus je verscheiden is een zekerheid en echt geen eigen keus, je had zoveel te geven, zoveel nog te doen, zoveel nog te leren, een echte regel kampioen. Je ligt daar zoals je was en toch ook een beetje niet, want je ademt niet meer, om je heen is nu verdriet, je heengaan is een vaststaand…

De dood op de railing

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.030
De dood zat op de railing, daar stuurde ik hem af, ik had de dood niet gevraagd, of dat ie me al graag zag, de dood zat op de railing, een spoortje liet het na, een zuchtje een klein windje en ik, ik keek ernaar.…
Johanna8 augustus 2012Lees meer >

Duizend doden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
Zo word ik wakker op de kade van een diepe gracht met daarin in trage stroom het bloed van duizend doden.…
Maarten Tree22 november 2012Lees meer >

gebed met een end

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
iemand staat naast me en zegt het wordt tijd voor een plan niemand doet er iets aan en dat heb je er van hier reed men je dood er zijn bloemen gelegd en er hangt een gedicht dat het zinloos was ik weet alleen nog je been zo vreemd gevouwen onder je lijf maar dat was gisteren vandaag ben je stijf je stak over bij rood ik zei nu maar…
roop30 november 2012Lees meer >

elke dag ga ik dood

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 848
de avond valt en ik in slaap elke dag bijna dood doch, heel snood wakker ik mij de volgende dag aan om er toch maar voor te gaan elke dag ga ik dood afscheid in de dop eens sta ik niet meer op…
Fred7 januari 2013Lees meer >

Geborgen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.684
Ver van elkaar en toch zo heel dichtbij Ben jij mijn laatste dageraad in mij Bezweken voor de dag van morgen Moeizaam gericht dat schamel beetje licht Niet opgewassen en te zeer ontwricht Gevangen gevallen en in tijd geborgen…
Areth18 februari 2013Lees meer >

ONVERTEERBAAR

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 995
Hij geeft ontslag van leven en neemt je zijn en wezen. De sporen die je achterlaat de hechting aan de wereld zullen overspoeld worden en door tijd gewist. Niets, geen stofje zal zich herinneren aan jouw bestaan…
Imiza18 april 2013Lees meer >

BRIEF

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Hoe moet ik tot U spreken, Opperwezen Nu mijn vriendinnetje straks sterven zal Ze kwam, zoals U weet, lelijk ten val En niets of niemand kan haar nog genezen Ik heb haar wel op Uw Bestaan gewezen Maar zij zit woedend in haar diepe dal Charon de Veerman, zie ik, nadert al Zeg, kan Uw engel er niet eerder wezen? Ze is naast boos ook zo ontzettend…

Stroomgebied

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 801
voorbij de datumgrens in de lage tonen van de rivier worden dagen korter fladdert een verwaaide wens nog eenmaal buitendijks te gaan haar verkalkte aderen vertrekken geen spier verzanden in kribbige oevers waar dammen naderen en overlaten in lot berusten weeën van waterstand kabbelen tegen het plankier schuren in hun verval door tamelijk…
Iniduo28 juli 2013Lees meer >

Steeds verder weg

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.302
Je koos de dood boven het leven, Hopeloos op zoek naar evenwicht. En nu, nu ben ik je voorgoed kwijt. Niet dat ik je ooit nog zal vergeten, Of dat de herinnering slijt of zoiets, Of straks geen inhoud meer heeft. Want ik vind dat je dit moet weten: Ik denk aan je, dat zegt toch wel iets. Dit is voor jou, een broer die meer leeft.…
Jos Witteman16 augustus 2013Lees meer >

GRAFSCHRIFT 3

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 645
Ik wilde de tijd doden maar hij was me voor....…
J.de Groot17 september 2013Lees meer >

Gebed zonder eind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
het tuinpad zal nog bladeren verzamelen regen zal nog wegwassen wat niet tijdig kon verdwijnen ook al heeft september zijn schaduw geworpen ook al lijken wolken opgedroogd in rookgordijnen er zullen nog doden te betreuren zijn verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren een ogenblik lijkt…
Iniduo25 oktober 2013Lees meer >

Avondwake

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
heden schuiven nachten voor de zon verstijven gordijnen tot mummies bleekt euvel licht tot vale hapering verteren magen het dagelijks brood verwateren straatstenen tot knarsen onder haastige zolen van onbestemde spoed volgzaam zwijgen vogels, zaaien ochtenden in blijvende herinnering en wordt het stil rond de oren…
Iniduo5 november 2013Lees meer >

Die nu al niet meer leef

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 506
Te vaak al In het zwaard Gelopen van Wat zich leven Noemt, leven Dat stukje bij Beetje mij verlaten Heeft zodat ik Nu al niet Meer leef - Eerder leef ik Hierna weg bij Het oude leven Op reis naar Mijn nieuwe Horizon waar in Dit leven geen Sprake meer van is…

Uit de plooien van ons alledaags bewustzijn

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 451
Vaak weggestopt In verre hoekjes In de plooien Van ons alledaags Bewustzijn - Weten dat het Er is, maar toch vaak Verzwegen met Verholen blikken Omdat het domweg Niet past in het Succesverhaal dat Ons leven heet, Is het angst Of gewoonweg niet Willen weten hoe Het loopt - Misschien is het goed Ons einde te voorschijn…

Als de dood het hek uitrijdt

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
Als de dood Het hek uitrijdt En mij met zijn Wapperende linten Stervens alleen Achterlaat op deze Kale steppe Ben ik blij Dat het eindelijk Zo ver is - Dat hij nooit meer Naar mij hoeft Om te zien, Ik die van Mijn geboorte Af aan zijn Kind ben geweest…