3546 resultaten.
KETTINKJE VAN GEVOELENS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
718 Vogels spelen met geluiden
op dit bijna elfde uur.
Ga je weer met me genieten
van de dingen op een dag
met een frisse schaterlach?
Laat met rust wat we verlieten,
heb geen zorgen om de tijd
die in vredig zijn verglijdt.…
Haar geest beweegt
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.115 Dikke tranendruppels geven
een dof onwerkelijk geluid
doen haar lichaam beven
haar verzwakte oude rug
vormt een gebogen brug
die oevers met elkaar verbindt
zij hoopt dat zij vrede vindt.…
hemelse klanken
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.399 Als op vleugels gedragen
laat ik me meevoeren
op de hemelse klanken
van solisten en
prachtig zingende koren
Hun hartverwarmende stemmen
het lieflijk geluid van violen
strelen m'n oren
Mijn hart bonst in m'n keel
emoties komen naar buiten
Even wordt het me te veel
En komen er tranen
die niet meer zijn
te stuiten
Dan sluit ik m'n ogen
en…
De laatste dag
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
1.903 Steeds voel ik de laatste traan
toen jij lachte vol licht geluid,
kriebels speelden op mijn huid.
Steeds nestelt mijn ziel zich dieper
door duizend dingen,
aarzelend liefkoos ik ,
‘k wil het niet verdringen.
Ik bloos bij het ontwaken
en hoop dat deze
laatste dag zich nog eens
mag herhalen.…
de muur leunt tegen het behang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 in geluiden
hoor ik stilte
een kamer vol
met beelden die
het niet meer doen
de stoelen staan
gaan aan tafel
om te eten en ik kijk
nergens zie ik
mijn gelijk
de spiegel
hangt zijn beeld
op aan een spijker
de muur leunt
tegen het behang
een gang belegd
met bloemetjes
de deur laat
open binnen als ik
weer naar buiten wil…
jou mijn stiltewonden wijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 het is jouw stilte
die de chaos
in mij schreeuwen laat
oorverdovend malen
mijn gedachten
kakofonisch door elkaar
ik zie geluiden
vallen met een
gierend hels kabaal
ze versplinteren
mijn beelden ik beleef
het laatste avondmaal
ik geef me over aan
mijn lijden ze
kruisigen mij allemaal
kom maar in mijn
wonden…
wuiven het niet weten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
771 een zee van handen deint
geluid golft aan in vlagen
vingers reiken ogen vragen
armen zijn tekort wuiven
het niet weten wat er schort
de blikken zijn nog open
er staat geen leider op
die aan de mensen zegt
hoe alles zal gaan lopen
woede uit zich in geweld
de eerste mannen zijn geveld
brandhaarden gaan open
ze willen bloed en het…
Intimiteit
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.974 Lichte geluiden verraden hartgeklop
waarvan het ritme wordt opgevoerd
opeens wordt alles losgelaten
en blijft een roze blos achter op je wangen.…
Herfst ruist
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.650 Herfst ruist met wind
rond 't ouderlijk huis
Voorgoed ga ik
't huis verlaten
Zal geen enk'le muis
meer betrappen
Van geen geluid
-als 'r voetstap vertrouwd-
meer weten
En grappen...
ze zullen geen echo
meer vinden
Verstomd de meezang
met 'r draagbare radio
Rond 't ouderlijk huis
loopt wat verweesd
'n oud kind.…
Berouw
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.248 Ver weg het bedwelmend bruisen
Van de zee: haar vage geluiden
Eentonig, versmelt met het ruisen
Van het bloed, zo warm en duister.
In het duisteren en het ruisen
Een buigend mens, arm en donker...
Op een heuvel stonden drie kruisen.
Gij leed daar, ik weende er onder.…
mega retorisch
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
925 riep ze uit
met een gezicht
zo blinkend naief
alsof het ochtendsnot
van haar gezicht afliep
'Nonsens' repliceerde
ik schijnbaar onverstoord
'Het geluid van een ovulerende man
die kotsende zijn darminhoud
door zijn neusgaten perst
lijkt me in het geheel veel echter aandoen'
voegde ik er nog aan toe
'Super! Cool!'…
Bloedbaan
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
503 Aanschouw het geluid van stilte
en de geur van zwaartekracht, als
druppel leven uiteenspat op een
espenblad als ragfijne nerven mist,
de scherven worden opgedragen
als bloedbaan in een bladerdak,
waarlangs geen water is vermorst,
in toegewezen grond, waar de
moederkorst hem wacht, brak in
tot de natuurlijke schoot, de
toegang tot de…
Pratende golfjes
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
551 Terwijl ik wandelde
in het maanlicht
maakte donkere silhouetten
nog puffende geluiden.
Plotseling sloot
de maan zijn ogen.
Maar even laten scheen
de maan weer prachtig
over de duizenden goudkleurige
zachtjes pratende golfjes.
Met veel zoet
ging ik die avond slapen
op mijn zingend
goudkleurig slaapkussen.…
De wind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
750 alleen de wind luistert gedwee
naar wat ik zeg
hij neemt mijn woorden mee
ze zijn onderweg
jij kent de thuiswind
zijn zacht geluid
hij gaat als vriend
de goede richting uit
nog blaast hij woorden voort
opnieuw gezegd
de mare die niemand hoort
is bijna terecht
en jij zult luisteren
mijn woorden horen
als de wind zal fluisteren:
‘zonder…
Viool
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
839 Pure geluiden uit vurenhout,
nu eens fel, dan met zoetheid verrijkt,
vormen een ware klankenwoud
als de virtuoos haar snaren bestrijkt.
Gevoelens vloeien van blij tot verdriet,
dan weer van nietig tot krachtig
Gedachten van stoer tot durfniet
volgen verlangens van teder tot machtig.…
mystery is the life full of curious things
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
754 Wie is daar die mij roept
Mij smeekt om hulp
In de leegte van eenzaamheid
Het omvat een schulp
Met een schraal geluid
Hoor ik daar die ene stem
Nee, het is geen onbegrensde stilte
Van onbereikbaarheid wat het kloppend
hart laat bonzen In de schemeren
nacht van de sluier
het is allang geen gesloten kamer meer
waar tranen van melancholiek…
Taal
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
571 We praten amper
en als er geluid uitkomt,
is het barbaarse onhoorbare taal,
bijkans vloeken.
We communiceren niet meer,
de taal van de handen ogen,
lichaam en wapens
spreekt boekdelen.
En toch was ooit taal,
het hoofdvak op school,
maar we spreken elkaars taal niet meer,
luguber toch?…
Schrijfdans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 wanneer schemering begint
bij het geluid van vallend sneeuw
zijn onze armen als molenwieken
die smeltwater laten stromen
ondergedompeld en ontboezemend
wakkerend in tijdloze liefde
tussen donker en licht
de oude tijd voorbij
zal ik je zoeken
al zou het anders kunnen
ik zou niet weten hoe
ontembaar vuur
ten tijde van onze schrijfdans
kent…
Kneus
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
988 Kneus dat ik er ben
dat ik me zo laat gaan
Je zomaar weer opbel
wat doe ik mezelf aan
Loslaten is zo lastig
je zit nog in mijn hart
Hoe dom kan ik zijn
dat ik mezelf weer tart
Ik mis je geur je lichaam
het gevoel van samenzijn
Het geluid van je stem
jou missen doet zo,n pijn
Maar jouw liefde is te klein
want jij bent liever vrij…
Koude schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Een maagdelijk witte nacht
geschilderd door van Gogh
met duizenden stippen
in reflecterende verf
geluiden dempen hoorbaar zacht
en in de verte bast een hond
wind streelt het dorre hout
langs contouren van boerenerf
van zilver schijnt de grond
in licht van wassende maan
die glans gaat in verstijfde water door
alsof alle leven stil blijft…
Zintuigen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
663 Open je blik,
kijk mij niet aan,
je weet dat ik snik,
tranen in jou vergoten
Voel mijn huid,
klam en trillend,
van het geluid
aan jou ontsproten
Proef je de smaak
van hevig verlangen?
Je pijlen zijn raak
in mijn ziel geschoten
De geur van vandaag,
weemoedig van nu,
smelt laag na laag,
wordt morgen uitgegoten.…
Een zachte mist
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
517 Op een plein blijven stilstaan
als een standbeeld
met een vaag verleden
toekomst nog onbekend
maar in elk geval stabiel
Mist kent geen schaduw
alleen gedempt licht
met tot zachtheid
vervormde geluiden
en daglicht dat vervaagt
tot essentiële contouren
Gedachten worden half doorzichtig
je zou er in kunnen verdwalen
misschien zelfs…
Gebed voor een eenzame II
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
581 Als dansende schimmen
gaan wij
langs gekwelde herinneringen
nog
horen wij
dond'rende vleugels
stampende laarzen
schreeuwende zinnen
kon ik je keren
ons lot keerde niet weer
stormboot
keer je boeg
op
de slagen der zee
droeve geluiden
ontstijgen
schaduwloos de ruimte
de aarde
wordt
rood als
het bloed der doden
de golven
schuimen…
stil
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 stilte
onder hoge bomen
waakt eeuwigheid
zelfs het glooiende landschap
tot aan de einder
spreekt slechts stilte
bladeren knisperen
onder gelaarsde voeten
die naar water voeren
en dan het water
behalve hier en daar
een zachte rimpeling
windstil
zwijgend turen bomen
naar hun spiegelbeeld
en voor het overige
geen beweging
geen geluid…
Moonwalk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Langzaam sluit de dag z’n ogen
bij ontwaken van de nacht
verstommen stil geluiden
schaduwen schuiven langs muren
in schaars licht van lantarens
of over tegels van trottoirs
nu ontwaakt de nacht in stilte
langzaam trekt zij een gordijn
blind gaat zij haar eigen wegen
bijgelicht door schijnsel der maan
tasten schuivend enkele voeten
en ik…
ik dwaal soms
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
730 ik dwaal soms
stap voor stap
op zoek naar
verleden verten
of betreed de trap
waar nog meer
doodse vuren wachten;
op welke wenk moet ik letten
ik schuif muren voor me uit
ben gekleed in ijzeren tralies
mijn ogen bereiken doven
die mijn stijve lippen
van geluid beroven;
of is het zo
dat ik ongevraagd voor
onzichtbaarheid…
Water ( J. )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
485 een nieuw geluid met rechtvaardige boodschap te brengen:
altijd geduldig stil liefdevol,
tevreden in jouw vrede.…
Avondgebeuren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 vlassend naar het verlossende bericht
als echo die in de lucht blijft hangen
tikken klokken langer door het licht
van verlengde dagen in verlangen
een zachte streling over de huid
voelt als voorbode van wat komen gaat
reeds gedempt in wegstervend geluid
is de winterdag die op ’t punt staat
zich te hullen in het avondgebeuren
met de zon…
De stille
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
614 via nieuwe stem, naam, geluid in visie.
Ik ben deze ziel
die vroeg ging opstaan: ze wachtte niet
op wat komen ging
maar legde haar eigen weg uit.
Ik ben de schavuit
met groeiende toewijding.
Ik ben Petra, zij die bevestiging vond
in het eigen hoofd
zo zij haar roeping had beloofd.
Ik ben zij.…
Herinneren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 als ik in de buurt ben
en dan omhoog kijk
Zo dichtbij
Zou je eens per week
nog aan me denken, of twee keer
als iets jou herinnert aan mij
Misschien als het
stortregent en je iemand
doorweekt ziet fietsen
Ik zal me je stem herinneren
en warme hand, zo vertrouwd
om die van mij
Jouw aanstekelijke lach
en eindeloze luisteren
't geluid…