2568 resultaten.
vorstbestendig
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.019 Met stijle passen
schuifel je uit mijn kader
als kind, geliefde, moeder, vader
en weer als kind
Onherroepelijk groei je volwassen
betreed je drempels in de tijd
ontlokt de horizon, zo wijd
je van het huis dat je bemint
Dus laat krokussen je nogmaals verrassen
Tel je stappen op het prille gras
Het veert straks op, alsof je hier nooit was…
Naar groener gras
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 jij bent geen droom
maar vloog voorbij
geruisloos in het kerend tij
landde jij met natte voeten
het was herkenning
in spontaan begroeten
de wereld delen ging niet
ongemerkt aan ons voorbij
vrijheid heb jij
in ervaren moeten leren
opmerkelijk is je laveren
moeiteloos bij tegenwind
in afscheid weer het kind
zag je vleugels groeien…
De pijp aan Maarten
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.148 grootste goed, benedendeks was
zij de kapitein en ik de schrobber
in haar hand
Toch eenmaal aan de bovenrand geraakt
waar de zon haar ogen spleet en
haar grimas kathedraalde tot in de
kerkers van de haat was zij slechts mens
die mij deed boeien zonder ketenen en wrok
Maar ze harnaste zich te vast
aan 't verleden dat dán toch
haar groei…
Wachten (Cohen vertaald)
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.216 laten we samen groeien
in liefde en in haat
terwijl we wachten op het wonder
het wonder dat komen gaat…
De geranium
poëzie
3.8 met 16 stemmen
2.977 Zij kent alleen dit vreemd bestaan
Van groeien en te gronde gaan
Tezelfder tijd, in 't enge rijk
Der kamer voor het raam te prijk,
Door nood verschrikt noch vreugd verward,
Want sterk en bitter is haar hart.…
Als een kind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Als een kind met open ogen
staarde ik over zee
waarboven meeuwen dartel vlogen
en buitelden naar benee
Schitterlichtjes in het water
bruisen uiteen op het strand
waar golfjes kabbelend terugstromen
van het geribbelde zand
Schepen lichten op aan de evenaar
in een stralend zonlicht verschijnen ze
groeien van een vaag silhouet
tot een beeld…
Gedoopt in dauw
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
858 dichterlijk vlak
klankbeelden fluister ik in je oor
hoop dat ze de woorden bereiken
elkaar voetstoots zullen verrijken
tot een sprekende metafoor
het schilderen laat ik over aan jou
jij mag ze laten samenvloeien
door je suggestieve zinsopbouw
laat de verf maar vrijelijk stoeien
uit jouw kwast gedoopt in dauw
kan alleen maar schoonheid groeien…
Door schering en inslag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
581 draden
die geen patronen kennen
door schering en inslag
van twistende stemmen
waar de hoeder zoek is
in een schreeuwende nacht
die door gewetenloze stilte
talloze malen wordt verkracht
jij foetaal wil wederkeren
naar de warme moederschoot
om daar de rust te vinden
die jij op het wad genoot
kom vriend
voel de schepping weer
in zijn groei…
Jij bent een oase
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
553 je opende magistraal
streefde bijna de schepper voorbij
met eeuwige schoonheid
maar aan jouw zij
stonden heren te souffleren
wisten het beter dan jij
zij ringeloorden jouw groeien
verhinderden met commentaar
het schitterende bloeien
besmeurden je naam
met hun jaloezie op jouw kunst
roem werd je niet gegund
je hebt jouw paradijs…
HARD EN TOCH ZACHT
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.051 De hele dag maar èèn gedachte
ik wil er niet meer aan denken
maar dat beeld raak ik niet kwijt
het is een herhaling in zichzelf
een dubbeltelling
altijd naast elkaar
in volle harmonie
van vlees en bloed
mooi in hun pracht
hard en toch zacht
worden met liefde omkleed
gestreeld. geaaid
baby in verrukking
zuigt, trekt en smult
groei…
MIJN LAATSTE STAP
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
796 Mijn begin
is start aan navelstreng
een eerste breuk
een eerste kreet
de eerste stap
mijn groei
is hand in hand
het moet alleen
mijn eerste val
ook weer een stap
mijn onvolwassenheid
geen hand, geen steun
alweer alleen
het lijkt een val
een stap, een misstap
ja, misschien
mijn vader zijn
mijn hand geeft steun
kind niet alleen…
- 'Festina Lente' -
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
749 die zich niet haast en spoed,
maar alles met bijnamen groeien laat.…
Faits Divers
gedicht
4.1 met 19 stemmen
8.967 Arthur Rimbaud
ik ben een vreemde in eigen bloed
mijn hartslag klopt aan andere deuren
van het schuim der goden herken ik de kleuren
maar het is ik die mij huiveren doe
het zijn de eigen ogen die mij breken
en de stenen
die als ontluikende bloemen
langzaam aan mijn ingewanden groeien
ik ben verdronken in dit drijfzandlied
van waaruit…
In de vroege ochtend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Als een solitaire boom
Maar gevangen in het woud
Dromend van het open veld
De vrijheid waar ik van houd
De ruimte om groots te groeien
Geen vreemde wortels die ik voel
Langs mijn blad steeds nieuwe wind
Mijn eigen plekje stil en koel
Hoop het gevoel hier nog te vinden
Omdat ik moet blijven waar ik ben
Zal blijven dwalen in gedachte
Verlangend…
Een verlangen voor dit kind
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
739 ( voor Yaël )
in mijn gevouwen handen
leg ik de woorden neer
een verlangen voor dit kind
zo frêle nog, ontvankelijk teer
dat het in Gods toewijding
beschut mag groeien
dartelend, vrij als de wind
toch als een faire bloem mag bloeien
Zijn hand telkens mag vinden
in het gedruis, de doolhof
die richting mag kiezen
vol spirit, brengend…
Mijn ziel
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
542 Ze heeft al zo veel gedragen
en toch ondanks dat
heeft zij nog vele vragen,
vragen die ik alleen
door te groeien kan beantwoorden
wanneer ik ervaringen
in wijsheden ga verwoorden.
Verzonken in gedachten
zal ik antwoorden, tekens verwachten,
ze herkennen in het weten.…
Gras van april
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
559 In de zon gaan liggen dor
als een uitgemergeld blad
groen worden door het gras
puntig door het bruin omhoog
Een pissebed, net wakker gemaakt
zoekt een veilig vochtig huis
daarbij een warm plekje in de zon
voor zichzelf en wil graag delen
De eerste bloemen groeien en de hommels
gaan weer zeer belust op nectar te keer
Het gaat zoals zo vaak…
Dochter
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.641 Haar kleine voetjes groeien
En d‘r haar wordt al zo lang
Haar fanatisme in het stoeien
Maar ’s nachts nog o, zo bang
Leren lezen gaat zo snel
En de woorden die ze kent
En het bloed onder m'n nagels
Als zij haar kleine zusje jent
Logica en intellect
Je vindt het maar gewoon
Je handen smerig of bevlekt?…
Zachte dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
965 Zonder twijfels over hun levenslicht te verhelen,
zie ik hoe ze op de stoffige vensterbank,
in groei achter, met ziekelijk gelaat
om hulp roepend zonder weerklank
in de volle zon liggen te vergelen.
Hier ligt een bewusteloos korps, daar
roerloos en stil een Siamese tweeling,
onderop een kloppend hart van steen.…
Ds.dr. ANNA ZERNIKE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 (1887-1972)
Eén moet de allereerste wezen
Heb ik ooit bij mezelf gedacht
Ik ben door ouders grootgebracht
Die groei, geloof en kennis prezen
De kinderkerk eenmaal ontrezen
Sleepte ik bevoegdheid in de wacht
Waarna ik vurig heb getracht
Het evangelie voor te lezen
Uit wat Het Boek der Boeken heet
Ik was een bezienswaardigheid
Kreeg dikwijls…
Grasland
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
579 Schaduwen groeien op het veld
van bomen die staan opgesteld
uit het gelid langs d’ akkerwal.
Geploegd, gezaaid, ’t ontluikend groen
strekt hoopvol naar het zonnelicht
de sprieten uit als tegenwicht
voor wortels die dat anders doen.…
Catherine
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.118 dochter, schakel van liefde
ontluikend en pril
je pubert op de weg naar
volwassenheid
vandaag verliefd
spring je treden
in paren naar beneden
morgen bedrukt
kruip je weg
in de kelder van jezelf
ik sla je gade en zie
brokjes van mezelf
hele delen van je papa
wij puzzelden samen
een kind, dat toch uniek is
groei naar je eigen dromen
maar…
In gedachten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
617 mij toestaat, in droomwereld of werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
als rebellen in verloren land
met dwazen die onze zielen niet geloven
ik zal u mijn mooi aangelegde tuin
met madeliefjes en vogels in de bomen
laten zien
na de definitieve verhuizing naar een vergeten droom
weer op weg naar nieuwe waarheid
om te groeien…
Na even wachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van 't kind.
Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.
Schenk me opnieuw een hart dat vindt.…
Mijn hart kent, went
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
603 werkelijkheid
een wonderster, zo mooi
siert mijn gesloten pad
ik ben ik
tot de morgentijd
mijn hart kent
went aan de tegenslagen
hoffelijkheid wint
overwint nonchalance
een hunkering lispelt
langs begroeide muren
waar de kleine vogels
werken aan een nest
hoor, de lente roept
ik nodig haar op mijn hand
ze schrijft genegenheid
een groei…
Snoeien
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 Je kunt niet altijd winnen
Hoe mooi is soms verlies
Een kans om anders te beginnen
Iets doen waarvoor je nimmer kiest
Door terug te snoeien
Stuk te trappen
Diep te snijden in het rotte vlees
Ontstaat de drang om weer te groeien
Toont zich herstel en het geneest
Soms is het beter uit te spitten
Om te woelen, dat wat er was
Af te kappen, op…
Laatste trein
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
795 Er groeien gele paardenbloemen,
en druiven voor de zoete wijn.
Vliegen die onrustig zoemen,
in een veel te volle dichte trein.
Langs de hoge kerktoren,
voorbij de boer met overall,
Door de tunnels, over bruggen,
en af en toe een waterval.
Nog maar een paar honderd meter.
Je voet beroert de laatste tree.…
Evolutie
gedicht
5.0 met 2 stemmen
5.236 gewoon vissen waren
en zweefden door het water
of voor ons uit lagen te staren
toen dachten we niet aan later
als we geen vis meer zouden zijn,
maar wezens met twee benen
om te vallen, twee wangen om te
blozen, twee ogen om te wenen,
toen moeten we gelukkig zijn geweest
in het water, ons vlug voortbewegen
zonder vallen en zachtjes groeien…
Dag klein mannetje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 dag klein mannetje, dag
met jouw blonde krullen
pretoogjes en guitige lach
op jouw loopfiets
draai je vrolijk in de rondte
wist je nog van niets
dat er een ziekte in jou zou groeien
kon je op dat moment
helemaal niet vermoeden
als leeuwen hebben we gevochten, vanaf dag één
wiegend in mijn armen. en in een zee van tranen
gleed jij zachtjes…
Geloof, hoop en liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
898 Dat falen groeien is.
Dat we vrienschap mogen sluiten.
Dat vriendschap ook liefde is.
Vertrouwen in elkaar.
Dat is alles wat ik weten kan en mag.
Dat leven een goddelijk wonder is.
Dat is hetgene dat ik zeker weet.
Dat is alles waarin ik geloof.
Alles waarop ik hopen mag.…