2935 resultaten.
Bestaan
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
655 Je probeert de bezinning te begrijpen
nu het vallen van de herfst op zich laat wachten
de zon zich niet laat kennen, soevereine hemelplaneet
en je wandelt in het park met die gedachten
op een bankje sluit je de mijmeringen af
met een groet aan de werkelijke dingen
van het dagelijkse leven, zoals ze worden besproken
in het dagboek van de zomer…
Reïncarnatie van een boomblad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
510 Gouden blad in de wervelende wind
Als een kind zo verwonderd
Dwarrelt zij daar zeer gezwind
Een zomer lang heeft zij van vrijheid durven dromen
Alle winden meewaaiend
Welnu is de grijze herfst gekomen
Precies zoals een jaar geleden
Heeft de oude eik haar afgestaan
Vreedzaam dwarrelt zij naar beneden
Klaar om nogmaals dood te gaan……
Droombeeld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
529 Er hangt een lage grauwe wolk
boven de kale kruinen
van de wuivende bomen
in de getroffen straat
het is nu herfst
in mijn gedachten
Even ben je terug
in diepste kern
van mijn gevoelens
en ik koester je
in stille bewondering
droombeeld van liefde
ik koester je
Bescherm mijn zoet verlangen
laat nu geen regen vallen
het is al…
JIJ KLEINE GABRIELLE!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 Zoals de wind
de zonnestralen wiegt
zo vluchtig was jij hier
jij kleine Gabrielle
Zoals de zon
de aarde warm beschijnt
zo warm je onze harten
jij kleine Gabrielle
Zoals het licht verdwijnt
stil in de herfst
zo ging jij heen
Warmer als de zon
lichter als het licht
vleugels van liefde
om ons heen
voor altijd.…
ZOMERTIJD; SUMMERTIME, een actuele nieuwe tekst.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
509 Zomertijd
doch de wereld is winter
herfst ver weg
en de lente is zoek
Zomertijd
doch bommen die vallen
pijn en verdriet
oorlog is een vloek
Zomertijd
doch honger naar vrede
kom in beweging
en open het boek
Zomertijd
het boek van de vrede
vrouwen en mannen
mijn dringend verzoek
Jan Jacob Krediet Van den Bos, VredesDichter.…
Dankbaar zijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
372 (je moet die regel maar eens luidop lezen);
Al is de zomer nog maar half voorbij
dan voel en zie je herfst vooral.
Toch mogen wij ons hier gelukkig prijzen
want elders is het heet of valt veel regen;
Het is wel zomer ook al voel je ‘t niet
maar straks zal weer die tijd verrijzen.…
NOOIT MISSCHIEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 En, heb je de kleur van de herfst gezien
in vijvers en in het water van de grachten?
Oh, hoe heb ik op U gehoopt en nooit misschien
Heiland, om bij U te verkeren
toen ik verlaten werd in donkere nachten
Heb je de trek van de ganzen gezien
zo hoog in de lucht en dat zij gakkend zingen?…
Herfsttranen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
447 De
geur van vochtige grond stijgt op, en even voel ik hoe ook in
mij iets loslaat, niet verloren maar opgenomen in de fluistering van de herfst.…
nu zomer je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
810 je koos voor wit
in nieuw beginnen
je huid was bruin
ogen zacht van binnen
lente kleedde je
prilgroen en geel
je groeide, bloeide
naar genezend heel
nu zomer je
ziet vruchten rijpen
een mooie herfst zal
de oogst doen blijven
we zullen winteren
met elkaar, wit heeft
de basis neergelegd om elk
seizoen te delen als een paar…
Nieuwe Liefde?
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.684 In de herfst van vorig jaar
heeft hij zijn vrouw verloren
in de bloei van z'n leven
werd hij weduwnaar.…
in strakke nachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
899 ik zal altijd voor je gaan
niet alleen in strakke nachten
maar ook in wachten op een
hemel die vol donker hangt
nog kan ik sterren plukken
als de maan in roze komt
en groeit tot geel
geen moeite is me dan te veel
maar als de herfst verschijnt
en dagen weer gaan korten
zal het ons schorten aan
licht en warme zonneschijn
Juist…
in kransen van verwachten
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.151 je hangt weer
takken aan een stam
die herfst al
heeft kaal gemaakt
en groent vanaf
vandaag je kerstverhaal
schildert nog een
donkergroen advent
in kransen van
verwachten maar hangt
de boom al vol met
verlangens en gedachten
zij schittert
blinkt een lieve lust
en de muziek maant
rust waarin de schapen
weiden en eindelijk…
De tijden naar Zijn wil gebogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
628 De tijden naar Zijn wil gebogen
Als jij gaat wordt het herfst en avond
grijsblauw het wild dat onder bomen lacht
eenzaam de vijver glinsterend in de nacht
Stil wordt de vlucht van vogels nog gehoord
als een zwaarmoedigheid die wenkbrauw kroont
ironisch is de grimas die het leven hoont
God heeft de tijden naar Zijn wil gebogen
waar sterren…
mooi meisje van achttien
gedicht
2.5 met 20 stemmen
10.426 ---------------------------------------
uit: 'De herfst van Zorro', 2006.…
Marie-Louise
netgedicht
4.2 met 44 stemmen
1.796 Ik herinner me opeens
onze wandelingen in Parijs,
de boulevard, de Seine,
het jubelen van de felgekleurde herfst
onder onze voeten.
Waarom zijn we toen
niet verder gegaan?
Waarom moest het begin gelijk
ook het einde betekenen?
De wind is koud en
winterdagen dwarrelen,
fluisteren als droge bladeren.…
voor hans lodeizen
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.886 soms daalt een dichter
in de herfst
op aarde neer
er groeiden voeten aan
ogen vol dromen altijd open
het besef ik moet gaan
het herfstblad volgt de wind
danst een laatste dans
zingt een lied
dat ik kan verstaan
jij bent niet te jong gestorven
je bent gewoon weer weggegaan
er groeiden vleugels aan
de wind in je te lichte ogen…
Kyoto in Borgerhout
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.555 februari in het park en
het vriest niet, de bomen
zonder sneeuw lijken op
de bomen in de herfst
onder dezelfde waterzon
geen stampvoetende wandelaars
of verkleumde kinderen op
de zwierige schommels
waarachter de dampende opa
gewoon een roker blijkt
het groene perk vult zich
met kussende koppeltjes
onder begeleiding van gekwetter
van…
Verijst je warme kus
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
962 strooi maar
lentewarmte
dwarrel handenvol
met sneeuw
ik smelt echt niet
mijn liefde is diepvries
ik permafrost
al eeuwen
mijn toendra's
dooien slechts
als zomerzon haar
gulheid geeft vol leven
dan jongt het wild en vreet
zich vol kan ik ook geven
maar als de herfst bronst
gooi ik de kont tegen de krib
verrijst je warme kus weer…
herfstbeeld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 wolken
die de zon laat verdwijnen en haar
ingehouden tranen van de zomer
weer zal uitstorten in een nieuw
seizoen
en de aarde laat drinken
wat een verademing is voor
het laatste zomergroen
dat langzaam wordt onthuld in
een allesoverheersende compositie
van sprankelende kleuren
die ogen en harten streelt
want het is schoonheid van de
herfst…
voor herfstgeliefden
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
886 laat mij wonen
in deze novemberbolster
in dit blijvend onderkomen
waar stilte leeft, zich voortbeweegt
naar duizend middenpassagiers
en naar alles wat verder gaat
zoals wind en water
wierook
het allerheiligst
in een ongekend later
laat mij liefhebben
zoals ik besta, ik weet waarheen
dit is herfst, een reden tot sterven…
Verzonken stad
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.795 jij luistert
hoe herfst valt
op blad en wind
in doffe straten
waar het gezicht
schaduw verbleekt
in’t geluidloze gewoel
van blinde dagen
over de brug
stroomt te vaak regen
naar spiegelruiten
die verzinken in onbeminde kamers
jij hebt gehoord
en stormen begrepen
maar de nacht is moe
heeft mij
en het uitgeputte blad
in de stad…
Haiku
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
879 Zomaar op de weg
terwijl het even stil is
een rode vlinder
*
Bos langs de snelweg
verziekt door uitlaatgassen
het ritselt somber
*
Zilveren tuinen
aarzelend, dun winterlicht
doorbreekt dichte mist
*
Hoog bloeiende bloem
rode zomerdahlia
bloeit mee met de herfst
*
Lieveheersbeestje
doorbreekt zijn zacht geschuifel
heeft…
Over het dichten
gedicht
2.5 met 35 stemmen
27.043 Ik kan schrijven waarover ik wil
alleen: lang niet altijd wil ik en ook
het onderwerp moet bij mij horen
En zulke onderwerpen zijn moeilijk te vinden
ze moeten je in de schoot vallen
en dan plots denk ik: hé, dat hoort bij me
Zo ben ik een nachtegaal in de herfst
een krekel in de nazomer, een kind
van het late seizoen: ik ben oud
Met…
Levensherfst
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
647 Al door de natuur afgeschreven
freewheelen we op reserves
door de herfst van ons leven
Wijsheid door levenservaring
plaatst verstand aan het roer
dat oergevoelens relativeert
We glimlachen om de Zeisenman
die fluitend op z'n benen lippen
namen op zandlopers graveert
Levensherfst 'n geestelijke reis
veel mag niets hoeft, 't…
het is de vraag
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
753 wat zou je zeggen, vroeg de tuinman
als dit jouw laatste zomer was
hij had het wild gewas al lang gesnoeid,
geruimd wat zicht ontnam
nu wilde ze nog oogsten
om door de ingeslapen herfst te gaan
om winterwarmte te doorleven
met lief en haardvuur, rijp op alle wegen
daarna als vogels weer de lente weten
het ontwaken van onschuldig leven…
In extremiteit gespreid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
500 de armen wijd
winterweer en zomerwarmte
in extremiteit gespreid
jij hebt het in de hand
voelt en proeft heel
lijfelijk causaal verband
want lente kruist
en herfst huist
diep in je hart
nog dragen benen
de seizoenen in hun
gaan van jaar naar jaar
maar als de cirkel ooit
zal sluiten komen de gespreide
armen in balans weer bij…
slaap
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
918 ik droom jou
rode bladeren
in de wind
surreëel
tegen het wit
van de lucht
als vogels
die kwetteren
in de herfst
alsof het zomer is
verdrijven ze
het blijvende gevoel
de diepe tonen
gekerfd
in een hart
gespleten door
tegenstrijdigheid
tegen de tijd
dat onze tranen
zijn verdampt
ben jij
nog hier
en ziet mij
zoals ik ben
als…
Rond de oude boom
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
575 mijn lief
voel je het kriebelgras
rond onze oude boom
hoor je de magische geluiden
zwevend langs de stam
zijn ze nog leesbaar
de eens gekerfde namen
van het verlangende samen
de hartjes in elkaar
glanst het mos
of is het in een herfst
met de regendruppels
tot niets vervaagt
is er de tederheid
de schitter op de blaadjes
zweeft…
vloeipapier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
413 (schrijverslusten buigen mooie letters
slechts gerangschikt rond de vorm van geesteskinderen)
in het nevelmeer van nu verandert niets
er drijven woorden over, tot de oevers
van vandaag
overal krult leven rond de grip op alle dingen
in veranderingen schuilt mijn glimlach
warmer
nu een bloem haar zachte blaadjes beurt
de herfst verkleurt…
in het huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 al het werkelijke dat ik je gaf
is geworden tot overbodigheid
en nu ik mezelf kleed
met gedempte wind, de uren van herfst
overhoop haal
verliest elk geluid een naam
mijn naam
die als een afgewezen groet
tussen houten lippen hangt
verzwakt
door de duizend splinters
van huiverige gezichten
ik val, onzichtbaar, uit dit geheel…